ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Love me ครั้งที่ 15

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ธ.ค. 2559 20:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Love me ครั้งที่ 15
แบบอักษร

 

 

 

“มองอะไร ไปอาบน้ำสิ” จินเดินออกมาจากห้องน้ำ ในมือก็ถือผ้าขนหนูเช็ดผมที่เปียกชื้นไปด้วย

“เฮ้ออออ” อดถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ไม่ได้เมื่อนึกถึงเหตุผลที่ทำให้จินต้องมานอนกับผมแบบนี้

 

“ในเมื่อเป็นผัวเมียกันก็ต้องนอนห้องเดียวกันสิ” ผมที่กำลังบอกให้แม่บ้านไปจัดห้องนอนให้จินอยู่ก็ต้องตกใจเมื่อพี่โซนพูดออกมาแบบขวานผ่าซากจนผมต้องถลึงตาใส่

“อย่าพูดแบบนั้นสิ เราไม่ได้เป็นอะไรกันนะ” ผมเดินไปตีแขนพี่ตัวเองแรงๆทีนึงจนเจ้าตัวเบ้หน้า

“แต่อีกไม่นานหรอก เชื่อพี่สิ ป้าไม่ต้องไปจัดห้องใหม่นะครับ” พี่โซนยักคิ้วข้างนึงอย่างกวนๆก่อนจะรีบวิ่งออกไปเมื่อเห็นว่าผมทำท่าจะตีอีกรอบ

“ให้ไอ้บ้านั่นมันนอนด้วยล่ะไม่งั้นพี่โกรธนะ” แต่ยังไม่วายจะตะโกนมาอีกแน่ะ ผมส่ายหน้าเบาๆแล้วหันไปบอกแม่บ้านว่าไม่ต้องจัดห้องแล้ว

 

  เหตุผลที่ผมไม่กล้าจัดก็เพราะพี่โซนเล่นทิ้งไม้ตายไว้แบบนั้น ปกติพี่โซนจะเป็นคนโกรธยากแต่ถ้าโกรธก็หายยากเช่นกันดังนั้นผมจึงขัดอะไรไม่ได้

 เมื่อผมอาบน้ำเสร็จก็เดินไปใส่ชุดนอน เดี๋ยวนี้ผมไม่กล้าถอดเสื้อนอนเท่าไหร่ถ้าอยู่กับจิน ยิ่งตอนเย็นอีกฝ่ายเล่นพูดไว้นั้นแล้วด้วย คิดยังไงก็ไม่ปลอดภัยชัดๆ =_=

“นี่คุณ! คุณเขยิบไปนอนฝั่งใดฝั่งหนึ่งได้มั้ยเนี่ย นอนแผ่กลางเตียงแบบนี้แล้วผมจะนอนยังไง” ผมสะกิดแขนจินพลางเอ่ยเรียก นัยน์ตาสีฟ้าปรือขึ้นมามองผมนิดๆแล้วพลิกตัวไปอีกฝั่งของเตียง ผ้าห่มผืนหนาจึงเลื่อนลงจนเผยให้เห็นช่วงเอวและแผ่นหลังกว้างที่เปลือยเปล่า ผมมองอย่างอิจฉา ก่อนจะนั่งลงเอาหลังพิงหัวเตียงโดยมีหมอนคั่นอยู่ มือก็เอื้อมไปหยิบเอาแท็บเล็ตมาดูงานไปเรื่อยๆ

“อ๊ะ” สะดุ้งอย่างตกใจเมื่อรู้สึกว่ามีอะไรมาทับหน้าขา ผมละสายตาจากหน้าจอจึงเห็นว่าเป็นหัวของจิน เจ้าตัวเหลือบตามองผมเล็กน้อยก่อนจะเอาหน้ามาซุกที่หน้าท้อง

“เป็นอะไรเหรอคุณ” ผมวางแท็บเล็ตในมือแล้วเอานิ้วเขี่ยที่เส้นผมอีกฝ่ายเบาๆ

หมับ!

 ผมมองมือใหญ่งงๆเมื่อมันจับลงที่มือผม ดึงให้วางบนเส้นผมนิ่มแล้วค่อยเปลี่ยนเป็นลูบเบาๆ ผมมองอย่างเข้าใจว่าจินคงอยากจะให้ลูบผมจึงลูบไปเรื่อยๆถึงแม้ว่ามือใหญ่จะปล่อยแล้วก็ตาม

“ปากคุณไปโดนอะไรมา” ผมถามเมื่อนึกขึ้นได้ ร่างสูงจึงผินหน้าออกเล็กน้อยพอให้มีช่องว่างตรงปาก

 “...ไม่มีอะไรหรอก” ผมรู้ว่าเขาโกหกจึงหยุดลูบผม ใช้มือจับใบหน้าคมให้หันมาสบตากับผมแล้วถามอีกรอบ

“ปากคุณไปโดนอะไรมา” ผมกดน้ำเสียงลงต่ำเล็กน้อยให้จินรู้ว่าผมอยากได้คำตอบจริงๆ

“...โดนพี่โซนต่อยมา”

“อะไรนะ!!!” ผมตะโกนอย่างตกใจ

 “โดนพี่โซนต่อยมา” จินพูดเสียงเรียบเหมือนพูดเรื่องดินฟ้าอากาศทั่วไปไม่ได้สนใจหน้าผมเลยซักนิด

“ท่ะ ทำไมล่ะ เกิดอะไรขึ้น” แต่มันน่าตกใจจริงๆนะปกติพี่โซนใจเย็นจะตาย ไม่ค่อยลงมือทำร้ายคนอื่นเองเท่าไหร่ถ้าไม่โกรธจริง

“ก็ฉัน ไปบอกความจริงบางอย่างมา” ทำไมผมรู้สึกว่ามันน่าจะเกี่ยวกับตัวผมด้วยนะ

“ความจริงอะไร” ผมถามต่อ ร่างสูงทำหน้าเหมือนลังเลที่จะพูดแต่สุดท้ายก็ปริปากออกมา

“เรื่องเกี่ยวกับตัวฉันน่ะ ความจริง เรื่องที่ดินนั่นมันจบไปแล้วและ.. ตอนนี้ก็ไม่มีคนตามล่าฉันแล้วด้วย” จินสบตาผมขณะที่เขาพูดเหมือนจะสื่อว่าที่เขาพูดมาไม่ได้โกหก

 ผมมึนไปชั่วขณะ สมองก็นึกถึงในสิ่งที่จินเคยพูดไว้ แสดงว่าตอนนั้นเขาก็โกหกผมน่ะสิ

“แล้ว..ทำไม คุณถึงบอกผมแบบนั้นล่ะ” ผมถามออกมาเบาๆ ความไว้ใจที่มีให้จินมันหายออกไปเกือบหมด เพราะ...

      ผมเกียจคนโกหก แม้ว่ามันจะเรื่องเล็กน้อยแค่ไหนก็ตาม

ร่างสูงลุกขึ้นนั่งตรงหน้า มือใหญ่ทั้งสองข้างยื่นมาดึงมือผมไปกุมไว้ ผมมองตามสิ่งที่เขาทำโดยไม่ได้ดึงมือออก

“ฉันชอบนาย นายรู้บ้างหรือเปล่า”

!!!” ผมตาโตกับสิ่งที่ได้ยิน มันรู้สึกดีใจอยู่ลึกๆความรู้สึกตอนนี้จึงสับสนวุ่นวายไปหมด

“แล้ววันนั้นที่นายเจอฉัน ฉันโดนตามล่าอยู่จริงๆแต่วันต่อมาที่ฉันโทรไปหาลูกน้อง พวกมันโดนจัดการไปหมดแล้ว”

“...”

“ฉันอยากอยู่ที่นี่กับนายต่อ อยากรู้จักนายให้มากขึ้นถึงได้บอกนายไปแบบนั้น”

สายตาจริงจังที่ส่งมาให้ทำให้ผมสับสนมากขึ้นจนทำอะไรไม่ถูก จึงตัดสินใจว่าจะหนีสถานการณ์ตรงหน้าโดยดึงมือทั้งสองข้างออกจากการจับกุม

พลั่ก! ตุบ!

 

...ก่อนจะใช้มันสับที่หลังคอคนตรงหน้าจนสลบไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

_______________________

ช่วงนี้ตันมากกกกกกกกกกก

 

 

ความคิดเห็น