email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณที่ชื่นชอบและติดตามผลงานของไรท์นะคะ สามารถซื้อนิยายทุกเรื่องที่จบแล้ว ในรูปแบบ E-Book ได้ที่เวบไซต์ Meb Market โดยหาชื่อ ภรปภัช หรือใครต้องการสั่งหนังสือเล่ม ติดต่อได้ที่ facebook fanpage : สำนักพิมพ์ภรปภัช หรือแอดไลน์ไอดี : sarisa8228 นะคะ

ตอนที่ 5 เดินทางไกล...

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 เดินทางไกล...

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 33.8k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ย. 2559 15:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 เดินทางไกล...
แบบอักษร

                        "  ก็ไม่เห็นเป็นไรนิ  บัวก็ท้องกับผมจริงๆไปซะเลยสิ  ง่ายจะตายไป  "  เขานอนตะแคงยิ้มให้เธอ

 

                       "  นี่คุณ  แต่เราไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ  แล้วนี่อะไร  ลุกออกมาเลยนะ  ใครอนุญาติให้คุณนอนบนเตียงบัวเนี่ย  "  เธอขึ้นไปลากเขาออกมาจากเตียง   แต่เขากลับกอดเธอเอาไว้แทน  พร้อมกับพลิกกายมาคร่อมร่างของเธอไว้

 

                       "  แล้วคุณ  ไม่คิดอยากจะเป็นอะไรกับผมจริงๆบ้างหรอ  "  เขามองสบตาคู่งามอย่างที่ไม่ค่อยเข้าใจความคิดของตัวเองเท่าใดนัก

 

                        "  จะบ้าหรอคะ  บัวจะคิดอะไรกับคุณได้ยังไง  เราเพิ่งรู้จักกันไม่ถึง  2  วันเองนะคะ  นี่ปล่อยบัวได้แล้วนะ  "  เธออายจนแก้มแดงระเรื่อ  เขายิ้มอย่างพอใจ  แล้วจึงปล่อยเธอไป

 

                       "  นั่นสินะ  เราเพิ่งรู้จักกันนี่นา  แล้วจะให้ผมนอนตรงไหนล่ะ  "  เขาลุกขึ้นถามเธอ

 

                      "  เดี๋ยวบัวปูที่นอนให้คุณข้างเตียงนี่ก็แล้วกันนะคะ  คุณจะไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนมั้ย  แต่ว่า  บัวไม่มีชุดให้คุณเปลี่ยน  เสื้อผ้าคุณอยู่บ้านพักรึเปล่าคะ  "  เธอถามเขา

 

                       "  อืมใช่  งั้นเดี๋ยวผมให้ลูกน้องไปเอามาให้ก่อนละกัน  คุณไม่ต้องล็อคห้องล่ะ  เดี๋ยวผมมา  "  เขากำชับเธออีกครั้ง  กลัวเธอจะไม่ยอมให้เขาเข้าไปนอนด้วย  

 

                         "  ค่ะ  รีบไปเถอะ  งั้นบัวขออาบน้ำก่อนละกัน  "  เธอรู้สึกแปลกๆอยู่ไม่น้อยที่ต้องมานอนห้องเดียวกับคนแปลกหน้าอย่างนี้  แต่เหมือนมีอะไรบางอย่าง  ทำให้เธอไว้ใจเขาอย่างประหลาด  หรืออาจเป็นเพราะที่นี่เป็นห้องของเธอเองล่ะมั้ง

 

                     โรเบิร์ตเดินลงไปที่หน้าบ้านเขาโทรบอกให้ลูกน้องไปเอากระเป๋าเสื้อผ้าของเขามาให้  จากนั้นเขาก็เดินกลับมาที่ห้องของสโรชินีอีกครั้ง  

 

                          เสียงฝักบัวในห้องน้ำยังดังอยู่  เธอยังอาบน้ำอยู่สินะ  เขามองดูรอบๆห้องของเธอ   มองรูปถ่ายใบหนึ่งที่วางอยู่บนโต๊ะ  คงจะเป็นเธอสมัยเด็ก  มีพ่อกับแม่  นี่พ่อของเธอเป็นทหารหรอเนี่ย  เขาวางกระเป๋าลง  เดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวของเธออีกผืนที่พาดเอาไว้ตรงราวตากผ้าข้างห้อง  จากนั้นเขาก็ถอดเสื้อผ้าออกจนหมด  แล้วพันผ้าเช็ดตัวเอาไว้  กะว่าถ้าเธอออกมาจากห้องน้ำแล้ว  เขาก็จะได้เข้าต่อได้เลย

 

                           สโรชินีอาบน้ำเสร็จแล้ว  เธอไม่ได้หยิบเสื้อผ้ามาเปลี่ยนด้วย  เพราะคิดว่าเขาคงยังไม่ขึ้นมา  ตอนนี้เธอจึงมีแค่ผ้าเช็ดตัวคลุมร่างบางเอาไว้เท่านั้น  และเมื่อเธอเดินออกจากห้องน้ำมา  โรเบิร์ตก็ได้เห็นความงามจากกายสาวที่ผ้าเช็ดตัวผืนเล็กแทบจะปิดไม่มิด   ปกติเธอจะใส่แต่กางเกงขายาว  เขามองเรียวขางามขาวเนียนตรงหน้า  ไหนจะเนินอกอวบอิ่มนั้นอย่างไม่อาจละสายตาได้  ร่างเปลือยของผู้หญิงใช่ว่าเขาจะไม่เคยเห็น  แต่นี่  ขนาดเธอยังไม่ได้เปลือยกายล่อนจ้อน  น้องชายของเขาก็ตื่นตัวขึ้นมาได้อย่างประหลาด

 

                          "    นี่คุณ  รีบไปอาบน้ำสิ  มองอยู่ได้  "  เธอยกมือขึ้นกำผ้าเช็ดตัวเอาไว้แน่น  รู้สึกอับอายจนใบหน้าร้อนผ่าว  ก็ดูสายตาที่เขามองเธอสิ  ราวกับจะกลืนกินเธอลงไปทั้งตัวอย่างนั้นแหละ  แล้วดูแผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามนั่น  ใจของเธอสั่นไปหมดแล้วตอนนี้

 

                        "  อะ  อืม  "  เขาได้สติ  รีบเดินเข้าห้องน้ำไปทันที  

 

                        สโรชินีรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าใส่ชุดนอนเรียบร้อย  ปล่อยผมยาวสยาย  แล้วจึงเดินไปหยิบที่นอนสำรองเอามาปูที่ข้างเตียงให้เขานอน  มีผ้าห่ม  แล้วก็หมอนอีก  1  ใบ  จากนั้นเธอก็เริ่มเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทางใบใหญ่  แล้วก็ไม่ลืมหยิบรูปครอบครัวไปด้วย  เธอรื้อของที่จะเอาไปมากองไว้  สักพักเขาก็เดินออกจากห้องน้ำมา  เขาหยิบกางเกงนอนมาสวมไว้  แล้วก็เสื้อยืดสีขาวตัวหลวม  จากนั้นก็เดินไปนั่งตรงที่นอนที่เธอปูไว้ให้  เขานั่งมองเธอเก็บเสื้อผ้า  ผมของเธอยาวมากทีเดียว  ทุกทีเห็นแต่เธอถักเปียเอาไว้  แม้ชุดนอนของเธอจะห่างไกลคำว่าเซ็กซี่มากมายนัก  แต่มันก็ทำให้เธอดูน่ารักน่ามองได้อย่างไม่น่าเชื่อ

 

 

                          สโรชินีหันไปมองเขา  เพราะรู้สึกเหมือนมีใครจ้องมองเธออยู่

 

                           "  ทำไมคุณยังไม่นอนอีกล่ะคะ  "  เธอถามเขา

 

                          "  ผมยังไม่ง่วงน่ะ  ยังเก็บของไม่เสร็จอีกหรอ  "  เขาถามทั้งที่ก็เห็นๆอยู่

 

                          "  อีกแปปนึงค่ะ  คุณแสบตารึเปล่าคะ  เดี๋ยวปิดไฟดวงนั้นก่อนก็ได้  "  เธอลุกไปปิดสวิตช์ไฟที่อยู่ตรงกับศรีษะเขาพอดี

 

                          "  ขอบใจนะ  งั้นผมนอนก่อนล่ะ  "  เขาล้มตัวลงนอน  นี่คงจะเป็นที่นอนที่แข็งที่สุดเท่าที่เขาเคยนอนมา  แต่มันกลับทำให้เขามีความสุขได้มากมายจริงๆ

 

                         สโรชินีเก็บของเสร็จหมดแล้ว  เธอเดินไปปิดไฟดวงใหญ่กลางห้อง  เหลือเพียงโคมไฟหัวเตียงดวงเล็กเอาไว้  เพราะเธอกลัวผีมาตั้งแต่เด็ก  เลยต้องเปิดไฟหัวเตียงทิ้งไว้ตลอด

 

                        เธอนอนหันหน้ามาทางเขา  เพราะกลัวเขาจะลุกขึ้นมาทำอะไรเธอ  แต่เพราะความง่วง  เธอก็เลยหลับไปอย่างง่ายดาย

 

 

                         โรเบิร์ตค่อยๆดันตัวขึ้นมา  เมื่อเห็นเธอเงียบไปนานแล้ว  เขามองเห็นใบหน้านวลนั้นอย่างชัดเจน  เพราะแสงไฟจากโคมนั่นเอง  เขานั่งขัดสมาธิ  สองแขนท้าวขอบเตียง  มือหนายันแก้มของตัวเองเอาไว้ข้างหนึ่ง  นั่งมองเธออยู่อย่างนั้น

 

                            มือข้างหนึ่งยื่นไปแตะที่ริมฝีปากบางนั้น  แล้วอยู่ๆ  เขาก็ดันตัวขึ้นมา  ก้มหน้าลงไปจูบที่ริมฝีปากของเธออย่างไม่อาจห้ามใจได้  แต่พอได้สติ  เขาก็รีบถอนตัวออกมา  ล้มตัวลงนอน  นี่เขา  จูบเธอไปแล้วหรอเนี่ย  แม้จะเป็นเพียงแค่ริมฝีปากแตะกันเท่านั้น  แถมยังเป็นตอนที่เธอหลับอีก  แต่ทำไม  หัวใจของเขาถึงได้เต้นโครมครามไม่เป็นจังหวะอย่างนี้นะ  นี่เขาเป็นอะไรไป  ขนาดตอนเขามีเซ็กส์กับผู้หญิงพวกนั้น  แม้อารมณ์จะพลุ่งพล่านขนาดไหน  เขาก็ไม่เคยคิดจะจูบพวกเธอเลยสักครั้ง  แต่นี่เธอนอนหลับอยู่เฉยๆ  ไม่ได้มีทีท่ายั่วยวนเขาด้วยซ้ำ  ทำไมเขาถึงอยากจูบเธอนัก  ทำไม

 

 

                        เช้าวันต่อมา

 

                        สโรชินีตื่นแล้ว  เธอหันไปมองโรเบิร์ต  เขายังนอนอยู่  เธอจึงลุกไปอาบน้ำแต่งตัวก่อน  เมื่อเธอแต่งตัวเสร็จแล้ว  เขาก็ตื่นพอดี

 

                            "  คุณตื่นแล้วหรอคะ  หลับสบายมั้ยคะ  " เธอหันไปยิ้มให้เขา  วันนี้เธอแต่งตัวสวยมาก  ชุดเดรสสีฟ้าอ่อน  เปิดไหล่ทั้งสองข้าง  ผมยาวถูกมัดเกล้าเอาไว้  

 

                           "  เอ่อ  ก็ดี  "  ใครบอกล่ะ  เขานอนไม่หลับเลยต่างหาก  เพราะดันไปแอบจูบเธอน่ะสิ

 

                    "  งั้นคุณก็ไปอาบน้ำแต่งตัวเถอะนะคะ  เมื่อกี๊พี่เดือนก็โทรมาบอกว่าทุกคนรออยู่ที่หน้าร้านพร้อมอยู่แล้ว  "  เธอบอกเขาอีกครั้ง

 

                          "  อืม  งั้นก็ดี  "  โรเบิร์ตลุกขึ้นมา  แต่ว่า  ตอนเช้าแบบนี้  น้องชายของเขากลับตั้งชูชัน  จนเธอต้องหันไปมองทางอื่น  ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อ  เขาอดยิ้มไม่ได้

 

                           หลังจากนั้นพวกเขาก็ร่ำลาคุณป้า  เพื่อออกเดินทางไปยังสนามบินทันที

 

                         "  รักษาเนื้อรักษาตัวนะบัว  ตอนนี้เราไม่ได้มีตัวคนเดียวแล้ว  ทำอะไรก็คิดถึงลูกในท้องด้วยนะ  ป้าฝากยัยบัวด้วยนะพ่อโรเบิร์ต  "  คุณป้าร่ำลาหลานสาว  น้ำตาพาลจะไหลเสียให้ได้

 

                         "  หนูไปก่อนนะคะป้า  ป้าก็ต้องรักษาสุขภาพนะคะ  แล้วหนูจะรีบกลับมาค่ะ  "  สโรชินีก็ร้องไห้ออกมาเหมือนกัน  สิบกว่าปีมานี้เธออยู่กับคุณป้ามาตลอด

 

                          "  ไม่ต้องห่วงนะครับ  ผมจะดูแลบัวเป็นอย่างดี  "  โรเบิร์ตโอบไหล่สโรชินี  แล้วพาเธอเดินไปขึ้นรถที่จอดรออยู่

 

                           พวกเขาเอารถมาสองคัน  จึงเดินทางสะดวก  โรเบิร์ต  สโรชินี  ลาซาลและลูกน้องอีก  1  คน  นั่งรถคันเดียวกัน  ส่วนอนาคิน  เดือนดารา  หนูดาว  และลูกน้องอีก  4  คนก็นั่งรถตู้อีกคันหนึ่งไป

 

 

                          พวกเขานั่งเครื่องบินจากปายไปเชียงใหม่  จากนั้นก็นั่งเครื่องบินจากเชียงใหม่ไปกรุงเทพ   แล้วก็นั่งเครื่องบินจากกรุงเทพไปลาสเวกัสทันที

 

                           โรเบิร์ตนั่งข้างๆกับสโรชินี  เขาให้เธอนั่งด้านใน  เธอมองเครื่องบินที่ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าเป็นครั้งที่  3  ของวันนี้  แต่มันจะเป็นการเดินทางไกลครั้งแรกในชีิวิตของเธอ

 

                         "  แม่ขา  เราจะไปไหนกันคะ  "  เสียงของหนูดาวดังมากจากด้านหลัง  สโรชินีหันไปมอง

 

                       "  เราจะย้ายไปอยู่บ้านใหม่กันนะคะลูก  หนูดาวอยากอยู่บ้านใหม่มั้ยคะ  "  เดือนดารากอดบุตรสาวไว้แน่น

 

                          "  อยากค่ะ  แล้วพี่บัวไปด้วยใช่มั้ยคะ  "  หนูดาวถามตามประสาเด็ก

 

                        "  ไปสิคะ  พี่บัวนั่งอยู่ข้างหน้านี่ไงคะ  "  เดือนดาราชี้ให้หนูดาวมองสโรชินี

 

                       "  พี่บัวอยู่นี่ค่ะ  เราจะไปอยู่บ้านใหม่ด้วยกันนะคะ  "  สโรชินีหันไปยิ้มหวานให้หนูน้อย  โรเบิร์ตมองตามไม่รู้ว่าพวกเธอคุยอะไรกัน  แต่เขาชอบเวลาที่เธอยิ้มแบบนี้

 

                     

 

 

 

 

ฮั่นแน่  พี่โรเบิร์ตแอบชอบน้องบัวเข้าไปเต็มๆ  ยังไม่รู้ตัวอีกนะhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/18.gif

 

          

 

 

                        

 

 

 

                            

 

                           

 

 

 

 

                          

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว