ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Love me ครั้งที่ 12

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ย. 2559 21:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Love me ครั้งที่ 12
แบบอักษร

 

 

 

“พรุ่งนี้วันเสาร์เซนหยุดเนอะ งั้นไปหาป๊าผิ่ เอ่อ คุณตากันเนอะ เฮอะๆๆ” ผมหัวเราะแห้งๆเมื่อนึกขึ้นมาได้ว่าถ้าไปหาป๊าแล้วจะตอบป๊ายังไงถ้าได้ยินเซนเรียกผมว่าแม่

“คุณตาเหรอฮะ ไปฮะๆ” ดูเซนอยากจะไปหาป๊ามากเพราะยิ้มอย่างดีใจ

“งั้นไปอาบน้ำนอนได้แล้วไป พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้านะ”

“ฮะ” เซนเดินไปอาบน้ำตามที่ผมบอก ผมนั่งเล่นอยู่บนเตียงของเซนไปเรื่อยๆจนร่างเล็กอาบน้ำเสร็จแล้วขึ้นมานอนตาปรืออยู่บนเตียง

  ดูๆไปเซนก็น่ารักดีนะ ตากลมโตสีเข้ม จมูกก็โด่งกำลังพอดี ปากเป็นกระจับสีสด แก้มป่องน่าฟัดแถมผิวยังขาวใสอีกต่างหาก

นั่งพิจารณาร่างเล็กไปเรื่อยๆจนเซนหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ ผมก้มลงหอมแก้มนุ่ม ปิดไปแล้วเดินออกมาจากห้องเซนพอปิดประตูหันกลับมาก็เจอจินยืนอยู่

 “มีไรเหรอคุณ” ผมถาม

“...” อีกฝ่ายเงียบ  อ่าาา เดจาวูชัดๆ   -_-

“ถ้าไม่มีอะไรผมไปนอนแล้วนะ พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า ผมง่วง” ผมร่ายเสร็จก็เดินเบี่ยงจะเข้าห้องแต่ยังไปทันถึงห้องก็มีแรงกระตุกที่ข้อมือ

“พรุ่งนี้นายจะไปไหน” จินหมุนตัวผมกลับไปหาเขา

“ผมจะไปหาป๊า คุณจะไปด้วยหรืออยู่นี่ล่ะ” ผมชวนแต่ถ้าจะให้บอกป๊าว่าร่างสูงนี่เป็นสามีคงไม่ได้ถึงป๊าจะไม่ได้เกียจพวกชายรักชายก็เถอะ

“ฉันไปด้วย”

“แต่คุณจะไปบอกป๊าผมว่าเป็นสามีผมไม่ได้หรอกนะ” ผมรีบบอกไว้ก่อน

“ทำไมล่ะในเมื่อเราเป็นจริงๆถึงจะแค่ในนามก็เถอะ” จินยักไหล่น้อยๆ

“เราไม่ใช่สามีภรรยากันจริงๆซักหน่อย ไม่ได้รักกันด้วย” เมื่อผมพูดประโยคหลังนี่มันรู้สึกแน่นในอกหน่อยๆแฮะ

“...นายรู้ได้ยังไง” ร่างสูงพึมพำเบาๆจนผมไม่ได้ยิน

“คุณว่าไรนะ”ผมถามอีกครั้ง

“นายอยากจะได้ฉันเป็นสามีตอนนี้เลยมั้ยล่ะ ฉันจัดให้ได้นะ” อีกฝ่ายก้าวเท้าเข้ามาหาผมด้วยท่าทีคุกคามแต่แววตาที่ดูคาดหวังนั่นทำเอาผมแก้มขึ้นสี คงไม่ได้หมายความตามนั้นจริงๆหรอกนะ

“ม่ะ..ไม่เป็นไรดีกว่า ผมง่วงแล้วไปนอนก่อนนะ” ผมสะบัดข้อมือออกอย่างแรงแล้ววิ่งเข้าห้องตัวเอง เมื่อปิดประตูแล้วผมยืนพิงประตูไว้ยกมือข้างหนึ่งขึ้นมาวางที่อกข้างซ้าย รู้สึกได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นเร็วๆมากจนผมกลัวว่ามันจะหลุดออกมา

อืมม ถ้าเมื่อกี้ผมตอบตกลงจินไปมันจะเป็นยังไงนะ

ไม่ๆๆๆๆห้ามคิดเด็ดขาด มึงเป็นผู้ชายนะไอ้โซ่!

  ผมสะบัดหัวแรงๆเพื่อไล่ความคิดแปลกๆออกจากหัว ยืนสะบัดอยู่นานจนเริ่มมึนจึงเลิกแล้วเดินไปอาบน้ำพออาบเสร็จก็เดินตรงไปล็อคห้องกันจินเข้ามาอีก ผมสอดตัวเข้าไปในผ้าห่มผืนหนาตบมือเบาๆให้ไฟดับ

“นี่นายกะจะไม่ให้สามีนอนด้วยเหรอ” ผมสะดุ้งกับเสียงที่ได้ยิน สายตาก็มองหาที่มาของเสียงจนมาหยุดที่ผ้าห่มอีกฝั่งของเตียงที่มันนูนมากกว่าปกติ

“คุณ เข้ามาตอนไหน” ผมช้าไปเหรอเนี่ย ร่างสูงเปิดผ้าห่มที่คลุมอยู่ออก

“อ๊ะ!” แขนแกร่งตวัดร่างผมเข้าหาจนผมเอนตัวไปทับอกแข็งๆนั่น ผมใช้มือทั้งสองข้างดันอกจิน

“ก่อนที่นายจะล็อคประตูห้องแน่ๆ”

“คุณนี่มัน...” ผมพูดไม่ออก

“น่ารักใช่มั้ยล่ะ” จินพูดต่อให้ แสงจากข้างนอกที่ลอดผ้าม่านเข้ามาพอให้มองเห็นใบหน้าของจินกับดวงตาแพรวพราวนั่นและ..หน้าเราที่อยู่ใกล้กันมาก เฮ้ย!

ผมพยายามจะดึงตัวให้ออกห่างแต่วงแขนที่รัดอยู่ที่เอวจึงทำไม่ได้

“ไม่เอาน่า ขอฉันกอดหน่อยเดียวเอง” เสียงทุ้มบอก ผมจึงไม่ขยับจนผ่านไปซักพัก

“ปล่อยได้แล้ว ผมเมื่อยแล้วนะง่วงด้วย ฮ้าว~~~” ผมบอกแล้วหาว

   มือใหญ่เลื่อนมากดหัวผมให้เอนตัวลงไปนอนทับร่างใหญ่ไว้ มันรู้สึกว่าอบอุ่นมากจนเผลอหลับลงไป

“ฝันดีนะ”

 

 

 

________________________________

;_;

 

เม้นกันมั่งนะ (เนื้อเรื่องสั้นหน่อยนะ ไรท์ไม่ค่อยมีเวลาน่ะ แหะๆ)

ความคิดเห็น