ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Love me ครั้งที่ 11

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ย. 2559 22:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Love me ครั้งที่ 11
แบบอักษร

 

 

 

“แล้วทำแบบไหมนายถึงจะรักล่ะ”

ห๊ะ?

“ฮ่าๆๆๆฉันล้อเล่น ดูหน้านายสิ” จินกลั้นหัวเราะจนผมทำยุ่งแบบไม่รู้ตัว

“...”

“โอเคๆ ฉันขอโทษแค่หยอกเล่นเอง” ร่างสูงทำหน้ารู้สึกผิดผมมองแล้วลุกขึ้นยืนเอื้อมมือไปหยิบชามจินกับของตัวเองที่หมดแล้วเดินไปเก็บในครัวโดยมีเสียงฝีเท้าเดินตามเข้ามาด้วย

“นี่โกรธเหรอ” จินถามเสียงหงอยๆ

“ เปล่า เดี๋ยววันนี้ผมจะออกไปทำงานคุณอยู่คนเดียวนะ” ผมเดินไปหยิบกระเป๋าเอกสารที่ต้องใช้

“ฉันขอไปด้วยนะ” ดวงตาคมกะพริบปริบๆจนผมใจอ่อนเผลอยิ้มออกมาบางๆ

“แล้วแต่คุณละกัน”

“เย่~~ รอฉันแปบนึงนะ” ร่างสูงทำหน้าดีใจจนโอเวอร์เดินลิ่วๆเข้าห้องไปอาบน้ำ ผมมองคนที่ทำตัวเป็นเด็กๆทั้งที่ไม่เด็กแล้วพลางคิดว่าจะพาไปด้วยทำไม

 

 

“สวัสดีค่ะ น้องโซ่พี่เอาเอกสารเข้าไปไว้ในห้องแล้วนะคะ” เมื่อเดินมาถึงหน้าห้องพี่แววก็พูดบอกทันที ผมพยักหน้าเห็นเธอมองจินที่เดินตามผมมาด้วยความแปลกใจแต่ก็ไม่ได้ถามอะไร

“นี่เอกสารที่ผมไปอ่านดูมาแล้วยังไงก็ฝากดำเนินการได้เลยนะครับ ถ้ามีอะไรก็ถามผมได้นะ” ผมส่งเอกสารที่ถือมาแล้วเดินเข้าไปในห้องทำงานโดยมีร่างสูงเดินตามเข้ามาด้วย

 จินมองสำรวจห้องทำงาน ผมเลยไปนั่งที่เก้าอี้แล้วเริ่มเอางานขึ้นมาดู

“นายเป็นเจ้าของกาแฟยี่ห้อนี้?” จินถามพลางเดินมานั่งเก้าอี้ข้างหน้าโต๊ะทำงาน มือก็ชูซองกาแฟที่ร้านขายอยู่อันที่จริงผมลองคิดเล่นๆแต่ไม่นึกว่าจะได้ผลตอบรับดี

“ใช่ ทำไมเหรอ”

“เปล่า ฉันเคยกินอยู่แต่ก็ไม่บ่อยมาก อร่อยดีนะ”

“อืม ดีจังที่คุณชอบ” ผมยิ้มเล็กๆแล้วก้มหน้าดูงานต่อ ซักพักก็ได้ยินเสียงเก้าอี้เลื่อนจึงเหลือบตาไปมองเห็นร่างสูงเดินไปนั่งที่โซฟาจึงไม่ได้สนใจมากนัก

 

 

“เฮ้ออออออ” หลังจากนั่งดูเอกสารไปนานร่างโปร่งก็บิดตัวไปมาเพื่อคลายความเมื่อยล้า ตากลมมองนาฬิกาซึ่งเป็นเวลาเกือบบ่ายโมงแล้ว

“ตายล่ะ! จะบ่ายแล้วเหรอเนี่ย” โซ่มองไปที่โซฟาซึ่งมีร่างสูงนอนอยู่ ร่างโปร่งลุกจากเก้าอี้เดินไปนั่งยองๆข้างโซฟา ตากลมกวาดสายตามองทั่วร่างของจิน ปากบางเผลอยิ้มออกมาเมื่อเห็นท่านอนของร่างสูง มันทั้งดูน่าสงสารและน่ารักแบบแปลกๆ

  โซ่เอื้อมมือไปแตะที่ใบหน้าหล่อลูบเบาๆที่สันกรามแล้วยิ้มเมื่อเห็นว่าจินทำหน้ายุ่งเหมือนรำคานที่มีคนมารบกวนเวลานอนแบบนี้ จากที่ลูบก็เปลี่ยนมาเป็นใช้นิ้วเรียวจิ้มไปที่ปลายจมูกโด่งย้ำๆจนร่างสูงทำจมูกยุกยิกไปมาทำให้เขาหัวเราะชอบใจ

  หมับ!

“อ๊ะ!” โซ่ร้องอย่างตกใจเมื่อมือใหญ่คว้าหมับเข้าที่ข้อมือบางอย่างรวดเร็ว ดวงตาคมลืมขึ้นอย่างช้าๆเผยให้เห็นนัยน์ตาสีฟ้าที่มีแววง่วงงุนเล็กน้อยมองสบตาคนที่นั่งอยู่ข้างหน้า

โซ่เริ่มทำตัวไม่ถูกที่ถูกจับได้แบบนี้ แก้มใสขึ้นสีเรื่อจนคนที่นอนมองอยู่ยิ้ม

“ตะ ตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่” โซ่ถามเสียงตะกุกตะกักพลางเบี่ยงหน้าหนี

“อืม~ คงตั้งแต่ที่นายลูบหน้าฉันล่ะมั้ง” ปากสีซีดยกยิ้มล้อเลียนเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายแก้มแดงมากขึ้น การที่โซ่ลูบสันกรามเขาแบบนี้สื่อให้เห็นว่าร่างโปร่งหลงใหลไปกับใบหน้าของเขามากแค่ไหน

“ล่ะ แล้วทำไมคุณไม่บอกเล่า ง่ะ งั้นไปกินข้าวกัน” โซ่ขยับตัวจะลุกขึ้นยืนแต่กลับโดนวงแขนแกร่งโอบรัดเอวจนเขาเซไปนั่งบนโซฟาตรงช่วงท้องของร่างสูง

“ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยนะคุณ” เสียงใสแหวแต่ก็ต้องชะงักเมื่อจินขยับตัวไปมาเพื่อหาที่เหมาะๆแล้วซุกใบหน้าไว้ที่หน้าท้องของร่างโปร่ง

“ขออยู่อย่างนี้พักนึงนะ”

“จะบ้าอ่ะ...!” ความเจ็บที่หน้าท้องทำให้โซ่หยุดพูดเพราะเหมือนจะเดาได้ว่าถ้าเขาพูดอีกอาจจะโดนมากกว่านี้ก็ได้

“ว่าง่ายๆแบบนี้แหละน่ารัก”

 

 

 

 

‘’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’

ช่วงนี้มาช้าหน่อยนะ พอดีงานยุ่งมากเลยอ่ะ

ถ้าไม่สนุกยังไงก็ขอโทษด้วยนะคะ ./\.

 (อาจแปลกหน่อยนะไรท์มึนๆกับงานอยู่)

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น