facebook-icon Twitter-icon

ขอติดเหรียญเรื่องนึงนะคะ

ชื่อตอน : บทที่ 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 47k

ความคิดเห็น : 69

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ม.ค. 2564 01:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 700
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 3
แบบอักษร

ผมกำลังจะกลับบ้าน 

บทที่ 3 

 

“เห็นหน้าชินเวลายิ้มอ่อนแบบนี้แล้วรู้สึกดีจัง ไม่เหมือนตอนแรกที่ขึ้นรถ หน้าบูดเป็นตูดลิง” 

“บ้าว่ะครับพี่” 

ผมใช้กำปั้นซัดเข้าที่หัวไหล่เต็มๆเสียงดังพลักแต่พี่วันไม่สะเทือนสักนิด ซ้ำยังโอบเอวผมแน่นมากเข้าไปอีก 

“คนอกหักมาอะจะให้ยิ้มออกได้ไง” 

“ใครนะหักอกคนน่ารักอย่างชินได้ลงคอ ถ้าเป็นพี่คงไม่มีทางทำแบบนั้นเด็ดขาด” 

“พี่วัน” 

ความรู้สึกดีแล่นมาจุกอยู่ตรงคอหอยคล้ายกับว่าผมกำลังกลั้นสะอื้น นัยน์ตาคมในความมืดมีแต่ความจริงใจดูไม่ออกถึงความล่อลวงเลยสักนิด เวลาที่มีคนเห็นคุณค่าของเรานี่มันรู้สึกดีจังแฮะ 

พี่วันโน้มตัวมาประกบปากผมไว้อีกครั้ง คราวนี้มันช่างอ่อนโยนจนผมน้ำตาซึม ปลายลิ้นที่แทรกซึมค่อยๆดึงผมทะยานขึ้นราวกับกำลังติดปีก มือใหญ่เอื้อมมาจัดการกับกางเกงของผมที่เพิ่งจะติดกระดุมรูดซิปเรียบร้อยให้เปิดอ้าออกอีกครั้ง ร่างสูงของพี่วันผละจากปากผมพลางก้มหน้าลงไปตรงนั้น 

“เดี๋ยว พี่วันจะทำอะไร” 

ผมรีบยั้งเขาไว้ก่อนด้วยความตกใจ เขาเงยหน้าพร้อมดวงตาพราวระยับมองสบตาผม 

“พี่อยากกินชิน” 

ไม่นะ! 

“พี่วัน เดี๋ยวคนอื่นก็เห็นหรอก” 

“ถ้าไม่เห็นก็ได้ใช่ไหม” 

เขามองอย่างท้าท้าย จากนั้นพี่วันจึงหย่งตัวหยิบผ้าห่มขึ้นมาคลี่ออกกางเต็มความกว้างแล้วคลุมตัวผมไว้จนเหลือแค่หัวโผล่มาก่อนจะมุดหัวตัวเองเข้าไปในโปงผ้าห่ม 

“เล่นอะไรพี่วัน” 

ผมรีบเอ่ยถามการกระทำของเขา ได้ยินเสียงอู้อี้ดังเบาๆออกมาจากในโปง 

“ผีผ้าห่มไง” 

“อ๊ะ พี่” 

ผมต้องเกร็งตัวนั่งตรงเมื่อพี่วันก้มหน้าขยุกขยิกอยู่ที่เอว ไอ้น้องชายที่หลับไปแล้วถูกคว้าขึ้นมาอีกครั้ง สะดุ้งเมื่อปลายลิ้นชื้นแตะลงตรงหัวพี่วันเลียเหมือนเลียยอดไอศกรีมแล้วลากปลายลิ้นลงตามความยาวลงมาจนถึงโคน 

“อา” 

ผมกัดริมฝีปากเมื่อรู้ว่าพี่วันกำลังกลืนน้องชายของผมเข้าไปทีละนิด รู้สึกถึงความชื้นของกระพุ้งแก้มและผนังลำคอเมื่อพี่วันเขมือบมันเข้าไปจนหมด ลิ้นร้อนหมุนวนไปรอบๆ ผมเสียวจนต้องใช้มือกำเส้นผมพี่วันไว้แน่น และแล้วพี่วันก็เริ่มยกหัวขึ้น ผลุบหัวลง แท่งเนื้อของผมกระแทกกระทั้นอยู่ในปากพี่วันจนผมต้องจิกเท้าไปกับพื้น เนื้อตัวเกร็งบิดอยู่ในผืนผ้าห่ม นอกจากจะจูบเก่งเวลาทำออรัลก็แม่งโคตรเสียว 

พี่วันแม่งเทพเกินไปแล้ว 

“อื้มมม” 

เสียงครางของผมดังแผ่วออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่เมื่อผมแตกคาปาก พี่วันกลืนไปส่วนหนึ่งอีกส่วนไหลเยิ้มลงไปตามถุงเนื้อไล่ลงตามร่องก้น แต่กระนั้นพี่วันก็ยังไม่ยอมหยุด 

“ชินครับอ้าขาหน่อย” 

อะไรอีกวะ 

พี่วันจับขาผมอ้าออกอีกนิดก่อนที่ผมจะสะดุ้งสุดตัวเมื่อช่องทางข้างล่างที่เปียกชื้นด้วยน้ำคาวของผมเองถูกปลายนิ้วสอดเข้าไป ผมเบิกตาโตอยู่ในความมืดเมื่อร่างกายถูกลุกล้ำเป็นครั้งแรก มือที่ขยุ้มอยู่บนหัวพี่วันจิกเล็บลงไปอย่างเผลอไผล 

“พี่วัน อื้อ ผมว่าอย่าเลย” 

ไม่ฟังกันเลย ดื้อชะมัด 

ปลายนิ้วนั้นแทรกซึมลึกไปเรื่อยๆในขณะที่ปากก็ยังอมน้องชายของผมไว้พลางปลุกเร้าให้ตื่นขึ้นมาอีก นิ้วใหญ่ขยับวนให้ผมแทบคลั่งก่อนนิ้วที่สองจะตามเข้าไปหลังจากนั้นอีกไม่นาน ปลายนิ้วทั้งหลายนั้นลูบวนอยู่ในช่องทางราวกับกำลังชอนไชหาอะไรบางอย่าง จนกระทั่งมันไปชนเข้ากับจุดหนึ่งที่ทำให้ผมผวา ต้นเขาของผมบิดเข้าหาตัวโดยอัตโนมัติและเมื่อผมมีอาการเช่นนั้น ปลายนิ้วที่สามก็สอดตามเข้าไป ทั้งหมดกำลังโจมตีจุดอ่อนไหวที่พี่วันค้นพบ 

“พะ พี่วัน เสียวอ่ะ” 

ผมครางต่ำทิ้งกายพิงกับเบาะหลังพลางเงยหน้าพริ้มตาจือปากด้วยความเสียวซ่าน มือทั้งสองยกขึ้นสูงเพื่อเอื้อมยึดเบาะรถเอาไว้และจิกเล็บลงไปกับมันจนผ้ากำมะหยี่แทบขาด ความต้องการทะยานอยากอย่างไม่น่าเชื่อ นี่เพียงแค่ปลายนิ้วยังสุดยอดอย่างนี้ แล้วถ้าเป็น… 

อยู่ๆรถทัวร์ก็เลี้ยวขวับเข้าไปยังที่พักรถแห่งที่สอง ผมสะดุ้งและรีบสะกิดพี่วันทันที เขาถอนปลายนิ้วและปากออกอย่างเสียดายพลางโผล่หัวออกจากโปงแล้วสบตาผม เราทั้งคู่ต่างจ้องตากัน เราทั้งคู่ต่างเข้าใจความหมายของกันและกัน 

รถทัวร์ยังไม่ทันจะจอดสนิทดีนักพี่วันก็กระชากแขนให้ผมลุกขึ้น ผมตกใจจนแทบจะดึงกางเกงใส่กลับไม่ทันเมื่อก้าวลิ่วๆตามพี่วันลงไปด้านล่างเป็นคู่แรกของผู้โดยสารบนรถ ร่างสูงจับมือให้ผมแทบจะวิ่งเข้าห้องน้ำ ประตูห้องน้ำห้องสุดท้ายถูกผลักให้เปิดเขาดันตัวผมให้เข้าไปด้านในก่อนที่เขาจะก้าวตามเข้ามาแล้วปิดประตูลงกลอนอย่างรวดเร็ว 

เราสองคนส่งตาเยิ้มใส่กัน โผเข้าหากันพร้อมประกบปากแนบแน่น ดูดดึงปลายลิ้นซึ่งกันอย่างเมามัน ได้ยินเสียงผู้โดยสารคนอื่นเดินตามเข้ามาไม่กี่คน พี่วันใช้โอกาสที่รอให้คนอื่นทำธุระดึงกางเกงผมออกจนร่นลงมากองอยู่เหนือเข่า เขาจับให้ผมหันหน้าเข้าหาผนังห้องพลางใช้มือทั้งสองดันผนังปูนเย็นชื้นไว้และยกขาข้างหนึ่งของผมวางพาดบนฝากดชักโครกโดยที่มีเขายืนซ้อนหลังอยู่ พี่วันรอจนคนเข้าห้องน้ำคนสุดท้ายกดน้ำล้างโถแล้วและได้ยินเสียงฝีเท้าเดินออกไปจากห้องน้ำ 

“โอ๊ะ” 

ผมอุทานเมื่อในที่สุดท่อนเนื้อใหญ่ก็เสียบแทงเข้ามาในช่องทางของผมที่ถูกเปิดให้ขยายตัวรอตั้งแต่นั่งอยู่บนรถ มันทั้งเจ็บทั้งเสียวจนต้องซบหัวไปกับผนังห้องน้ำกลั้นเสียงร้องอย่างยากเย็น พี่วันดึงมันออกแล้วแทงเข้าไป ดึงออกแล้วแทงใหม่ ทำซ้ำๆย้ำๆจนกระทั่งมันจมเข้าไปจนมิด 

“ตอดดีชะมัด” 

เขาสบถพึมพำอย่างพอใจพลางเอื้อมมือดันหน้าให้ผมเอียงเหลียวหลังมาหาก่อนประกบปากลงมาแลกลิ้นกันอีกรอบพร้อมกับโยกเอวถี่ยิบ 

“อื้ม” 

ผมครางอยู่ในลำคอ ขาข้างเดียวที่ทรงตัวอยู่บนพื้นสั่นไปหมด พี่วันต้องใช้มือขวาโอบไปรอบเอวของผมเพื่อช่วยยึดพยุงและบังคับให้ผมโยกตัวสวนกลับเวลาพี่แกแทงกระหน่ำเข้ามา มือซ้ายยื่นมากอบกุมน้องชายของผมแล้วสาวรูดเร็วรี่ ได้ยินเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังถี่ ลมหายใจสะท้านกล้ามเนื้อบิดเกร็งจนผมปล่อยพรวด พี่วันยิ่งเร่งซอยจนผมจุกก่อนที่เขาจะแตกใส่ผม 

เราหอบหายใจลึกเข้าปอดได้อีกแป๊บเดียว พี่วันก็รีบถอนท่อนเนื้อออกมาจนน้ำคาวพุ่งตาม เขาดึงกางเกงของผมขึ้นกลับคืนและช่วยผมใส่กระดุมรูดซิปก่อนจะกระชากแขนของผมให้รีบก้าวออกจากห้องน้ำเพื่อให้ขึ้นรถทันเวลาพักสิบห้านาที 

ตอนนี้ผมกำลังหอบอยู่บนเบาะนั่งของตัวเอง 

สมองของผมขาวโพลนเมื่อกำลังอยู่ในภาวะช็อก 

ผมมีเซ็กส์กับผู้ชายแปลกหน้าที่เพิ่งรู้จักกันไม่กี่ชั่วโมง และผมเป็นฝ่ายถูกกระทำด้วยความสมยอม 

มันเป็นเซ็กส์ที่รีบเร่ง แต่แม่งเร่าร้อนโคตรๆ และมันตื่นเต้นสุดๆ 

พี่วันกุมมือเย็นชึ้นด้วยเหงื่อของผมไว้ราวกับปลุกผมให้มีสติและรับรู้ความเป็นจริง 

“ชิน พี่ขอโทษที่ทำให้ชินตกใจ” 

เสียงนั้นยังทุ้มและนุ่ม แต่ปะปนด้วยความแหบพร่า ผมยังไม่กล้าหันไปสบตากับเขาเลย 

“นี่ผมทำบ้าอะไรลงไป ผม ผม...” 

คางของผมถูกดึงให้หันไปสบตากับเขาจนได้ พี่วันมองสบกับดวงตาที่เต็มไปด้วยความสับสนของผม เขามองผมอย่างเข้าใจในความรู้สึก ริมฝีปากที่มีไรหนวดเขียวเป็นปื้นคลี่ยิ้มอ่อนโยน 

“ชินไม่ได้บ้า ไม่ได้ทำผิดอะไร” เมื่อควบคุมร่างกายจนหายเหนื่อยแล้ว น้ำเสียงของพี่วันก็กลับมาชวนฟังเช่นเดิม 

“มันเป็นเรื่องธรรมชาติ แค่เราต่างก็ต้องการกัน และแค่เราซื่อสัตย์กับความรู้สึกของตัวเอง” 

รถโดยสารเริ่มขับเคลื่อนออกจากที่พักและอีกไม่กี่วินาทีไฟบนรถก็ดับวูบลง เสียงคุยของผู้โดยสารเงียบตามอีกเช่นเดิม ผมจมอยู่กับคำพูดของพี่วันเพื่อช่วยให้มันลบความรู้สึกผิดในใจของผม 

ในความมืด พี่วันวางแขนพาดมาที่บ่าดึงให้ผมซบไหล่เขาเรามองตากันอีกครั้ง แอร์เย็นฉ่ำทำให้ให้ผมยอมเอนกายพิงบ่ากว้างและหลับใหลลงอีกครั้ง 

ลืมตามาอีกทีเพราะถูกพี่วันใช้ปลายนิ้วขูดขีดที่ฝ่ามือ ผมปรือตามองอย่างงัวเงียก็เห็นว่าตอนนี้รถจอดอยู่ที่สถานีขนส่งจังหวัดทางผ่าน พนักงานกำลังมาปลุกหนุ่มสาวที่นั่งฝั่งตรงข้ามผมให้ลงปลายทางของเขา พี่วันชี้ให้เห็นว่าเก้าอี้เบาะหน้าฝั่งเดียวกับผมก็ว่างแล้ว ไม่รู้ว่าป้าแก่ๆ สองคนลงไปตอนไหน ไม่นานหลังจากนั้นรถทัวร์ก็ออกเดินทาง ไฟดับมืดอีกครั้ง เสียงกรนของนักธุรกิจเบาะที่เยื้องอยู่ด้านหน้าฝั่งตรงข้ามก็ยังดังไม่เลิก ทุกคนบนรถที่ยังไม่ถึงจุดหมายต่างก็ยังผาสุกกับการหลับใหล 

ตีสี่ครึ่ง 

ผมมองนาฬิกาก่อนจะเงยหน้ามองพี่วัน 

พี่วันมองตาผม 

ผมอ้าปากค้าง 

ที่อ้าปากค้างก็เพราะดวงตาที่ก้มลงมองมานั้นแพรวพราวระยิบระยับแข่งกับดวงดาวบนท้องฟ้าที่เห็นผ่านกระจกรถ และผมก็อ่านสายตาคู่นั้นออกว่าพี่วันต้องการอะไร 

“ตีสี่ครึ่งแล้ว อีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะถึงเชียงราย แต่พี่ยังกินชินไม่อิ่มเลย” 

เสียงกระซิบชิดใบหูที่ทำให้ผมใจสั่น กลิ่นกายของความเป็นชายลอยเข้าจมูก มันกำลังกระตุ้นให้ผมหายงัวเงีย พี่วันเบียดอกหนาๆเข้าหาจนเสื้อยืดของเขาเสียดสีอยู่กับเสื้อยืดของผม 

“แต่มันไม่มีจุดพักรถแล้ว เราจะทำกันอีกได้ยังไง” 

ผมกระซิบตอบเสียงสั่นเมื่อหน้าท้องมีมือปลาหมึกกำลังลูบไล้ไปมา เข็มขัดที่ถูกถอดออกตั้งแต่ถูกกลืนกินครั้งแรกก็ไม่รู้ถูกโยนไว้ตรงไหน ดูเหมือนกระดุมและซิปกางเกงยีนส์ที่ผมใส่มันจะไม่ได้อยู่กับที่เลยในการเดินทางคืนนี้ พี่วันไล่สายตาไปตามใบหน้าของผม ไล่ตั้งแต่ดวงตา จมูก ก่อนจะจบที่ริมฝีปาก เขากลืนน้ำลายลงคอก่อนที่จะตัดสินใจ 

“งั้นก็ตรงนี้แหละ” 

“ฮะ อะไรนะ อุ๊บ” 

TBC 

ถ้าชอบกดไลก์ 

ถ้าใช่กดดาวกันนะยูวววว 

 

ความคิดเห็น