ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ปลาหมึกก่อเรื่อง 150%

ชื่อตอน : ปลาหมึกก่อเรื่อง 150%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.2k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 16 พ.ย. 2559 18:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ปลาหมึกก่อเรื่อง 150%
แบบอักษร

10

[ TOSSAWASS ]

 

 

 

            ผมเดินเข้ามาในมหาลัย พร้อมกับ จะใครอีกหล่ะ? ก็ไอ้คนที่ไปนอนบ้านผมเมื่อคืนแล้วโม้ว่าจะเอาแบบไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวัน เหอะ! ไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวันโพ่งงง! กูตื่นมาเห็นก่อนมึงอีกไอ้น้องเอ้ย!

            แต่ว่าวันนี้ผมไม่เดินใกล้ไอ้น้องศรนะ เพราะไปยืนใกล้นิดใกล้หน่อยไม่ได้ มือหยั่งกับหนวดปลาหมึก ชอบเอาแต่กอด ขนาดเมื่อเช้าตอนผมปลุกมัน มันยังดึงผมเข้าไปกอดแล้วจะต่ออีกรอบด้วย ผมเลยอัดแก้มน้องมันไปทีหนึ่งแล้วลากไปที่ห้องน้ำพร้อมกับยัดน้องมันเข้าไปเพื่อให้มันทำธุระส่วนตัว

            กูบอกเลยไอ้น้อง ได้กูแค่ 2 ที อย่าได้ใจไปเว้ย!555 เพราะตอนต่อๆไป กูไม่ยอมมึงง่ายๆแน่!

 

 

[ ASSAKORN ]

 

 

            “พี่ทศ ไว้เดี๋ยวตอนเย็นผมมารับนะผมพูดบอกพี่ทศก่อนที่พี่แกจะเดินไปทางตึกวิศวะฯ ส่วนผมก็เดินไปที่           ตึกสินกำของผม ก็เห็นรามกับธามนั่งอยู่ทึม้านั่งหน้าทางขึ้นบันได ผมไม่รอช้ารีบบึ่งเข้าไปหาสองคนนั้นทันที

            ไง ราม ธาม มาเช้าแบบนี้ ฝนจะตกไหมเนี่ย?” ผมพูดขึ้นก่อนจะไปนั่งลงที่ม้านั่งแต่ทั้งสองคนนั้นกลับทำท่าทีเฉยชาใส่ผม ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร

            ราม ธาม นายสองคนเป็นอะไรไปอ่ะ? ทำไมวันนี้ไม่เห็นร่าเริงเหมือนวันก่อนๆเลยอ่ะ

            “ไม่มีไรอ่ะ ขึ้นห้องเรียนกันเหอะรามเป็นฝ่ายพูดขึ้นแล้วจับมือผมออกมาจากธามที่กำลังนั่งอยู่ที่ม้านั่ง แต่สายตาจ้องไปที่รามเพียงคนเดียวไม่ได้จ้องมาที่ผมเลยแม้แต่นิดเดียว (คือผมยังมีตัวตนอยู่ตรงนั้นใช่ไหม ไรท์?)

            ผมกับรามเดินขึ้นบันไดมาจนถึงชั้นที่เราจะเข้าเรียน ผมเลยอดสงสัยไม่ได้ว่ารามกับธามเป็นอะไรกันแน่?

            “ราม นายเป็น…”

            “แค่ทะเลาะกันนิดหน่อยหน่ะ อย่าไปใส่ใจเลย เข้าเรียนดีกว่ารามพูดจบก็ปรับตัวเป็นปกติเหมือนกับทุกวัน แล้วเดินสะพายกระเป๋าพร้อมกับกระโดดไปตามทางทำให้ห้องข้างๆต้องหันมามองรามเป็นสายตาเดียว ผมเลยต้องรีบยันรามไปให้ถึงห้องเรียนให้เร็วที่สุด

            ผมกับรามเดินเข้ามาภายในห้องเรียนก็เห็นแค่บอร์ดกระดานสีขาวที่มีลายปากกาไวท์บอร์ดเขียนอยู่กลางกระดานว่า ครูไม่อยู่ เดี๋ยวจะมีครูมาสอนแทนเห้อ! สุดท้ายผมก็ต้องเรียนกับคนนั้นอีกแล้วสินะ กลุ้มใจแปป T_T

            ผมเดินมานั่งที่ด้านบนสุดกับรามแล้ววางกระเป๋าก่อนจะหยิบอุปกรณ์การเรียนออกมาวางไว้บนโต๊ะ สักพักธามก็เดินเข้ามา แต่สายตามันก็เหมือนเดิมแหละครับ ขี้เกียจอธิบายละ แล้วมันก็เดินไปนั่งกับเพื่อนอีกกลุ่มที่นั่งอยู่ด้านหน้าซึ่งเป็นผู้หญิง ผมว่าผมควรตกใจกับสิ่งที่ธามมันทำนะ แต่ที่ผมตกใจยิ่งกว่าคือคนข้างๆผมเนี่ย! จ้องมันแบบไม่ละสายตา แถมมือมันยังกำหมัดแน่นเชียว ผมที่เห็นท่าไม่ได้ก็เอื้อมไปจะจับมือมัน แต่รามมันกลับลุกขึ้นก่อนซะงั้นแล้วเดินตรงไปหาธาม

            แต่ว่า

            เอี๊ยด

            เสียงประตูห้องเรียนเปิดขึ้น ผู้ชายวัยกลางคนเดินเข้ามาภายในห้องพร้อมกับหนังสือเล่มใหญ่เดินมาหยุดอยู่ที่โต๊ะกลางเรียน ก่อนจะ

            ปัง!

            เสียงหนังสือกระทบลงบนโต๊ะเป็นเสียงดัง ทำให้ทั้งห้องกลับมาอยู่ในความเงียบสงบอีกครั้ง แล้วผู้ชายวัยกลางคนคนนั้น ยังมองมาที่ผมแถมยังส่งยิ้มหวานให้ ผมควรจะยิ้มตอบดีไหมเนี่ย?

            “สวัสดีครับทุกคน หวังว่าทุกคนคงรู้จักผมกันนะครับไม่รู้จักก็บ้าแล้วเว้ย! ผมพูดเบาๆแต่ข้องดีของครูคนนี้คือครูเขาอ่านปากคนได้ แล้วครูมันก็หันมามองผมก่อนจะพูดต่อ ผมรู้นะครับว่าคุณพูดอะไรนะครับ นายอัศกรณ์นั่นไงหล่ะ - -

            “ครับ พี่ติณณ์ผมพูดตอบครูแกไป เออ! ลืมบอกไปอย่าง พี่ติณณ์หน่ะ เขาเป็นพี่ชายของธามหน่ะครับ ห่างกันหลายสิบปีด้วย -0-

            “พี่บอกแล้วไงครับ น้องศร ว่าอย่าเรียกพี่ว่าพี่ ให้เรียกว่าครู

            “เรียกไรก็เหมือนๆกันนั่นแหละพี่ สอนเหอะว่ะธามพูดขึ้นทำให้ทั้งห้องจับจ้องสายตาไปที่ธามที่กำลังทำสีหน้าไม่พอใจ

            หลังจากนั้นพี่ติณณ์ก็เริ่มสอนนักศึกษาในห้องจนหมดคาบวิชา แล้วพี่ติณณ์ก็ออกจากห้องไปแถมยังส่งยิ้มหวานๆมาให้ผมก่อนจะออกไปด้วยนะ เหอะๆ!

            ช่วงเช้านี้ผมมีเรียนกันแค่ชั่วโมงเดียว แถมวันนี้ครูสินกำที่ผมต้องเรียนในวันนี้ก็ไม่อยู่กันทุกคน ผมเลยกะว่าจะไปนั่งเล่นแถวๆสนามบาสโรงเรียนข้างๆที่ผมเรียนจบ ม.6 มา จะได้ถือโอกาสเข้าไปหาครูด้วยพอดี :D

 

……….

 

            ผมเดินเข้ามาภายในโรงเรียนมัธยมฯข้างๆกับมหาลัย แต่พอผมเดินเข้ามาแค่นั้นแหละ พวกนักเรียนพากันจ้องผมอย่างกับไม่เคยเห็นนักศึกษา มหาลัยข้างๆยังไงไม่รู้แหะ

 

(สะกิด…)

            ผมหันไปตามคนที่มาสะกิดด้านหลังผมก่อนจะเห็นเป็น

            “ไงพี่ศร พี่มาทำไรที่นี่อ่ะ? มาหาผมหรือป่าว?” น้องก็อตครับ

            หลงตัวเองจังเลยนะเราอ่ะผมพูดแล้วเอามือไปบี้จมูกน้องเขาจนน้องมันค่อยๆเอามือผมออก

            ก็ถ้าพี่ไม่ได้มาหาผมแล้วพี่จะมาหาใครหล่ะ? หรือว่าพี่แอบกินเด็กโรงเรียนนี้!”

            บ้าหรือไง พี่ก็แค่แวะมาเยี่ยมครู มหาลัยมันเบื่อๆหน่ะผมพูดบอกน้องไปก่อนจะเดินตรงไปที่อาคาร โดยมีน้องก็อตเดินตามผมมา

            มาหาครูไรอ่ะพี่? หรือว่า มาหาครูเกสรใช่ป่ะ? ผมรู้นะครูอยู่ไหน ทางนี้เลยๆน้องก็อตมันพูดจบแล้วก็ลากผมไปไม่รอให้ผมได้พูดอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว

            ครูเกสร เขาเป็นครูประจำชั้นของผมตอนที่ผมเรียนอยู่ ม.6 ที่นี่ และก็ยังเป็นครูที่นิสัยดีสุดเลยด้วยครับ :)

            น้องก็อตมันพาผมเดินลัดเลาะมาตามตึกโรงเรียนจนถึงตึก ม.ต้น ผมก็เห็นครูเกสรกำลังนั่งทำงานอยู่ แล้วน้องก็อตก็ลากผมไปหาครู

            ครูเกสรครับ สวัสดีครับน้องก็อตพูดสวัสดีครูทำให้ครูเกสรหันมาแล้วยิ้มก่อนจะหันมามองผม

            สวัสดีจ้ะ สุรพงษ์ แล้ว ใครมาเนี่ย น้องศรของครูเกสรนี่หน่า ครูหล่ะคิดถึ๊งคิดถึงโดนจนได้ครับ เพราะตอนที่ผมเรียนอยู่ ที่ผมสนิทกับครูได้ก็เพราะครูชอบให้ผมช่วยงานครูตลอด งานกิจกรรมก็ไม่ขาดแม้แต่อย่างเดียว

            เอ่อสวัสดีครับครู แฮ่ๆผมทักทายครูก่อนจะส่งยิ้มแห้งๆให้

            สวัสดีจ้ะ แล้วไหงมากับนายสุรพงษ์ได้หล่ะเนี่ย?” ครูหันมาถามผม

            อ่อพอดีผมว่าจะมาหาคุณอาหน่ะครับ แต่โดนน้องก็อตเขาลากมาหาครูนี่แหละครับผมพูดบอกครูไป ทำให้น้องก็อตมันดูงงไปรอบนึง

            คุณอาของพี่ศร? ใครกันอ่ะครับพี่

            “ก็ครูประจงลักษ์ไง ที่เป็นครูฝ่ายปกครองหน่ะผมพูดบอกน้องไป ทำให้ผมเห็นถึงสีหน้าที่ดูกล้าๆกลัวๆ ของน้องก็อต

            ก็อตเป็นอะไรหรือป่าว? เอ่อครูเกสรครับ แล้วคุณอาอยู่ที่ไหนหรอครับ

            “ก็คงยืนเก็กอยู่ที่หน้าห้องน้ำหลังอาคารเรียนนั่นแหละจ้ะ งั้นไม่มีไรครูทำงานต่อก่อนนะ ตอนเย็นนี้ครูต้องส่งรายงานประชุมในห้องประชุมด้วย เดี๋ยวไม่เสร็จเอาครูเกสรพูดจบก็หันหน้าไปทำงานต่อ ผมก็เลยกะว่าจะเดินไปหาคุณอาที่อยู่ห้องน้ำหลังอาคารเรียน

            พี่ศรผมไม่ไปกับพี่นะ พอดีผมกับครูฝ่ายปกครองไม่ค่อยถูกกันหน่ะ ผมไปละบายน้องก็อตพูดจบก็วิ่งหนีหายไปในตึกเรียน ผมไม่ได้แค่กลั้นหัวเราะแล้วส่ายหน้าไปมาก่อนจะเดินไปยังห้องน้ำหลังโรงเรียน

            พอผมเดินมาถึงห้องน้ำก็เห็นคุณอากำลังยืนบ่นนักเรียนชายกลุ่มหนึ่งอยู่ แล้วในมือของนักเรียนกลุ่มนั้นก็คีบบุหรี่ไว้ บางคนก็ถือซอง คนนึงก็ถือไฟแช็ก

            ครูบ่นกี่ทีๆแล้วห้ะ! ทำไมไม่จำ ว่าถ้าอยากจะสูบหน่ะ ก็ไปสูบที่อื่นไม่ใช่ที่โรงเรียน ไปสูบข้างนอกครูไม่ว่าเลย แล้วเวลาไปสูบข้างนอกหน่ะ หัดถอดชุดสถาบันซะด้วย มันเสียชื่อเสียงโรงเรียนหมด

            ผมยืนมองคุณอาของผมบ่น ในใจก็คิดว่าน่ากลัวไป อีกใจนึงก็แอบกลั้นหัวเราะไว้ ผมจึงตัดสินใจเดินเข้าไปหาคุณหาที่กำลังสอนนักเรียนอยู่

            คุณอาครับ สวัสดีครับผมยกมือไหว้คุณอาแล้วอาก็หันมา

            อ้าว! มาได้ไงหล่ะหลานชาย? พวกนายหน่ะ ไปกันได้แล้ว ครั้งนี้คาดโทษไว้ก่อน แล้วอย่าหาว่าครูไม่เตือนหล่ะพอคุณอาพูดจบนักเรียนกลุ่มนั้นก็เดินกลับไป จนตอนนี้เหลือผมอยู่กับคุณอา 2 คน

            หิวไหมหลานชาย ออกไปหาอะไรกินข้างนอกไหม?”

            “เอางั้นก็ได้ครับ คุณอาผมตอบรับคุณอาแล้วเดินตรงไปยังรถของคุณอาที่จอดอยู่ลานจอดรถของคุณครู

            ผมเปิดประตูขึ้นรถคุณอา แล้วคุณอาก็ไปยังที่นั่งคนขับก่อนจะสตาร์ทรถแล้วขับออกจากโรงเรียนมุ่งหน้าสู่ถนนใหญ่

            แล้วเป็นไงมั้งหล่ะ น้องศร ชีวิตมหาลัย สนุกไหม?” คุณอาเปิดคำถามขึ้น

            ก็ดีครับ เพื่อนเยอะดี แต่ผมขี้เกียจเรียนไปหน่อย 555” ผมพูดติดขำแล้วก็หัวเราะออกมาเบาๆ

            สมัยที่อายังเรียนอยู่ก็ประมาณนั้นแหละ เพื่อนเยอะดี รู้จักสังคมมากขึ้น แล้วนี่เรามีแฟนเป็นตัวเป็นตนหรือยังหล่ะ?”

            “มีแล้วครับ อยู่คณะวิศวะฯผมพูดแค่นั้นแล้วคุณอาก็เหลือบสายตามามองผมก่อนจะหันไปมองถนนต่อ

            ทำไมถึงได้แฟนที่เรียนวิศวะฯหล่ะ?”

            “อ่อเรื่องมันยาวหน่ะครับ แฮ่ๆ

            “อืมมีความสุขก็ดีแล้วหล่ะคุณอาพูดจบก็เอามือมายีหัวผม เออ! แล้วอาการสมอ-“

            “คุณอาระวังครับผมพูดบอกคุณอาเพราะเห็นสุนัขวิ่งตัดหน้ารถไปเมื่อสักครู่ ทำให้คุณอาเบรกกะทันหันจนหัวของคุณอาชนกับพวงมาลัยทำเอาคุณอามึนไปเลย ดีนะครับเนี่ย ที่ขาดเข็มขัดอยู่

            คุณอาขับรถมาเรื่อยๆก่อนจะหยุดอยู่ที่หน้าร้านอาหารของแฟนคุณอา ผมเดินลงจากรถแล้วเดินเข้าร้านไปพร้อมกับคุณอา

            พอผมเดินเข้ามาก็เห็นคุณน้ายืนอยู่ที่เคาท์เตอร์คอยรับรายชื่ออาหารอยู่

            สวัสดีครับ น้าเฟรนด์

            “สวัสดีจ้า น้องศร มากับพี่ลักษณ์หรอ ไปนั่งกันก่อนนะ เดี๋ยวน้าเอาหารไปให้ยังไม่ทันที่ผมจะได้สั่งอาหารน้าก็บอกให้ผมไปนั่งที่โต๊ะ สงสัยน้าคงรู้ล่ะมั้งว่าผมชอบกินอะไร 555

            ผมเดินมานั่งที่โต๊ะพร้อมกับคุณอา แล้วพนักงานร้านก็เอาน้ำมาวางไว้ให้พวกผม 2 แก้ว

            คุณอาครับ บนรถคุณอาพูดว่าอะไรนะครับ ผมไม่ทันฟังผมรีบถามทันที เพราะเห็นคุณอาพูดเกี่ยวกับ สมอ สมอเรือไหม? หรือสมอเต้นท์?

            “อ่อ ไว้ค่อยคุยที่บ้านเราหล่ะกัน นั่นอาหารมาแล้วคุณอาหลีกเลี่ยงที่จะตอบผมแล้วหันไปมองคุณน้า หรือก็คือแฟนคุณอานั่นแหละครับ

            ทำอาหารเสร็จเร็วจังนะครับ แฟนจ๋าคุณอาพูดหยอดคุณน้า

            ทำเร็วทุกอย่างหนิ ยิ่งเป็นของน้องศรนะยิ่งต้องทำให้เร็ว ไปละคุณน้าพูดแค่นั้นแล้วก็กลับไปทำงานต่อ

            เดี๋ยวนะอาหารที่วางอยู่ตรงหน้าผม คือปลาหมึก! ผมแพ้ปลาหมึกโว้ยยย!

            “หลานชายเป็นอะไรไป กินไม่ได้หรอ เดี๋ยวอาเปลี่ยนให้คุณอาถามผมเมื่อเห็นสีหน้าผมไม่ค่อยดี

            เอ่อคุณอาไม่รู้หรอครับ ว่าผมแพ้ปลาหมึกผมพูดกล้าๆกลัวๆไปก่อนจะลุกขึ้นไปที่ห้องน้ำ แต่ก็โดนคุณอาบอกให้นั่งลงก่อน

            อ่ออาขอโทษทีๆ เดี๋ยวให้เฟรนด์ทำผัดกะเพราหล่ะกัน

            “เดี๋ยวผมเดินไปสั่งเองดีกว่าครับผมพูดแล้วลุกขึ้นไปที่เคาท์เตอร์ที่น้าเฟรนด์ยืนอยู่

            น้าครับ ของผมเอา ผัดกะเพราะไข่ดาวจานนึงนะครับ พอดีผมแพ้ปลาหมึก แฮ่ๆผมพูดบอกน้าเฟรนด์ไปทำเอาน้าเฟรนด์ตกใจไปพักนึง

            ศร น้าขอโทษที่น้าเกือบจะฆ่าศร จะให้บ่าวทำเยี่ยงไร โปรดสั่งมาเลยเพคะ” = =

            “ไม่ต้องเวอร์ก็ได้ครับ แค่นี้แหละครับผมพูดก่อนจะเดินกลับหลังหัน แล้วผมดันไปเจอกับ

            อ้าว! น้องผัวมาทำไรครับ?” พี่ทศทักผมขึ้น

            มากินข้าวกับอาครับ พี่เมียหล่ะครับผมถามพี่ทศ

            เหมือนกันแต่มาคนเดียวพี่ทศพูดบอกผม

            นั่งกินกับผมไหมครับ ยังมีที่ว่างอยู่ผมชวนพี่ทศ พี่ทศก็พยักหน้าแล้วเดินตามผมมาจนถึงโต๊ะ

            คุณอาครับ นี่พี่ทศ รุ่นพี่ที่เรียนวิศวะฯครับผมแนะนำตัวพี่ทศกับคุณอา

            สวัสดีครับ น้องทศ นั่งก่อนสิครับ

            คุณอาบอกพี่ทศนั่งลงได้สักพัก พี่ทศก็กวาดตามองอาหารรอบโต๊ะก่อนจะทำปาก -0- ออกมา

            ปลาหมึกจ๋า ของโปรดของพี่พี่ทศพูดก่อนจะมองปลาหมึกบนโต๊ะเป็นประกาย

            พี่กินได้นะครับ กินเลยผมพูดบอกพี่ทศไป แล้วหันไปมองคุณอาที่กำลังแอบหัวเราะกับท่าทางของพี่ทศอยู่

            ศรกินไหม เดี๋ยวพี่ป้อนห้ะ! ผมกับคุณอามองหน้าพี่ทศด้วยความตกใจ ใจนึงก็อยากกินเพราะพี่ทศนะ แต่อีกใจยังอยากสุขภาพดีอยู่อ่า

            ผมหันไปมองหน้าคุณอา คุณอาก็ส่งซิกให้ผม ตามใจหลานชายเลย

            ก็ได้ครับพี่ทศผมบอกพี่ทศไป

            พี่ทศหยิบส้อมไปจิ้มปลาหมึกขึ้นมาแล้วทำท่าจะป้อนผม ผมก็กล้าๆกลัวๆที่จะกินครับ แต่สุดท้ายก็

            “อ้ำ!”

 

ตอนที่ 10 จบค่ะ!

 

            ว้ายๆ! ไม่ได้ต่อยาวแบบนี้มานานแค่ไหนแล้วนะ ไรท์คิดถึงทุกคนน้า! แต่ต้องเข้าใจนะ ไรท์ก็เรียนเหมือนกัน ไม่ได้ว่างทุกวัน เพราะที่ทำตัวว่างทุกวันหน่ะ เพราะขึ้นเกียจทำการบ้านอ่ะจ้ะ 555 ( บ้าป้ะ! ) ยังไงก็อย่าพึ่งลืมน้องผัวกับพี่เมียกันนะจ้ะ จุ้บๆ! บรั๊ยส์!

ความคิดเห็น