ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

CHAPTER 22 : เหตุผล+ขอโทษ

ชื่อตอน : CHAPTER 22 : เหตุผล+ขอโทษ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.4k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ย. 2559 19:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER 22 : เหตุผล+ขอโทษ
แบบอักษร

 

 

 

DIN PART

 

ตอนนี้ผมยืนอยู่หน้าห้องที่น้องเดินเข้าไปเมื่อตอนเย็น

 

 

 

แกร็กก~

 

ผมเปิดประตูเข้าไป เห็นน้องนอนอยู่

ขาของผมก้าวไปหาน้องที่เตียง

 

"อื้ออ" น้องร้องขึ้นทันที หลังจากที่ผมนอนซ้อนข้างหลัง

และกอดเขาเอาไว้

 

"ชู่วว หลับนะครับ เด็กดี" ผมเอื้อมมือไปลูบหัวเขา

 

"ฮึก ไม่คิดจะบอก ฮึก กันบ้างหรอ" น้องพูดไปสะอื้นไป

 

"เงียบก่อนนะ พี่จะบอกทุกอย่างเลย อย่าร้องนะ" ผมใช้นิ้วดช็ดน้ำตาให้น้อง

 

"ฮึกก~" 

 

"ฟังนะ เรนเคยเป็นคนแฟนคนแรกของพี่ เรารักกันมาก" น้องเริ่มขยับ แต่ผมกอดน้องเอาไว้

 

"หลังจากที่เรามีอะไรกัน มันเป็นครั้งแรกของพี่

จากนั้นพอเรนทำอะไร พี่ก็เห็นว่าดีไปหมด

ไม่ฟังคำของใคร ที่คอยเตือนว่าเรนมีคนอื่น

จนพี่จับได้เอง เรนกำลังนอนกับผู้ชายอีกคน

หลังจากนั้นพี่ก็คิดว่าจะเลิกกับเรน แต่เปล่าเลย พี่ยังทำใจไม่ได้"

 

"ถ้าทำใจไม่ได้ แล้วมายุ่งกับผมทำไม" สรรพนามของน้องเปลี่ยนไป

 

"ฟังก่อนนะครับ จนพี่ต้องขอพ่อแล้วย้ายโรงเรียนกลางคัน

พี่ย้ายไปเรียนที่กรุงเทพ แล้วพี่เจออะไรรู้ไหม

พี่เจอเด็กรู้ชายคนนึงน่ารักมากๆเลย

ตาโต ตัวขาว แถมยังเตี้ยอีกต่างหาก

เขาทำให้พี่เริ่มลืมเรนได้"

 

"ผู้ชายคนนั้นเป็นใครหรอ"

 

"ฟังให้จบก่อนนะ พี่บอกพ่อว่าพี่ชอบผู้ชาย

ตอนแรกท่านตกใจมาก แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ว่าอะไร

พ่อมีข้อแลกเปลี่ยนคือ พี่ต้องเข้าไปช่วยงานที่บริษัท

ทำอย่างไรก็ได้ให้บริษัทมีกำไรทุกเดือน

ตอนแรกๆก็ลำบากแต่สุดท้ายพี่ก็ผ่านมาได้

พี่จบม.6ก็กลับมาสอบเข้ามหาลัยที่บ้าน

แต่พี่ยังจ้างคนตามผู้ชายคนนั้นอยู่

จนสุดท้ายเขาก็มาสอบเข้าม.4ที่นี่ แล้วตอนนี้เขาก็อยู่ตรงหน้าพี่ไง จุ้บ"

 

"ผะ ผมหรอ" น้องตาโตทันทีที่ผม ก้มไปจุ้บปากเขาเบาๆ

 

"ใช่สิ รอมาตั้งกี่ปีรู้บ้างไหมเนี่ย" 

 

"แล้วทำไมพี่ถึงไม่เอาเรื่องพวกนั้น" 

 

"ถ้าพี่เอาเรื่องพวกนั้น เราเองจะทำอย่างไร

ตัวพี่กับเรนก็พอมีชื่อเสียงอยู่บ้าง

ถ้าแจ้งความข่าวต้องออกไปในทางที่ไม่ดีแน่ๆ

ลูกเลี้ยงแจ้งตำรวจกับพ่อ?

ไหนจะเรื่องที่เรากับพี่คบกัน

ถ้าข่าวออกไปพี่น่ะไม่แคร์หรอก

แต่เราน่ะยังเรียนอยู่นะ คนรอบข้างจะมองไม่ดี"

 

"อืม มันก็จริง"

 

"เข้าใจกันแล้วนะ" ผมหันไปถาม

 

"คงงั้นมั้ง"

 

"อ่าว ได้ไง นี่เล่าให้หมดเปลือกเลยนะ"

 

"เรื่องของพี่สิ อย่ามายุ่งนะจะนอนแล้ว" ว่าแล้วน้องก็นอนหันหลังให้ผม

 

"หันมาคุยกันก่อนสิ" ผมพยายามดันให้น้องหันมา แต่เขาไม่ยอม 

 

 

 

เออได้! ไม่หันก็....นอนกอดมันทั้งอย่างนี้นี่แหละ

 

 

 

__________________________________________

 

ใจเย็นๆนะทุกคน

แต่ละตอนเมลแต่งสดนะ เอาง่ายๆคือแถไปเรื่อยๆ555555

 

แต่ละตอนเลยบอกไม่ได้นะคะ ว่าจะสั้นหรือยาว

แต่เรื่องต่อไปยาวแน่นอน(สปอยย) เพราะเมลจะแต่งไว้ก่อน

แต่อาจจะใช้เวลานาน กว่าจะลง

 

 

ความคิดเห็น