ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่14 มีคนสะกดรอยตาม

ชื่อตอน : ตอนที่14 มีคนสะกดรอยตาม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 17 มิ.ย. 2562 05:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่14 มีคนสะกดรอยตาม
แบบอักษร

14

หลังจากผมลืมตาก็เห็นสิ่งต่างๆรอบตัว แต่ต้องกระพริบตาปรับแสงให้ชิน หลังจากที่เจอแสงสว่างสีเขียวนั้นเข้าไป 

 

สวัสดี... 

 

 

ห๊ะ!!... คุณพูดได้!! 

?” 

 

ใช่ พวกข้าพูดได้ 

 

ผมเหวอมากหลังจากได้ยินเสียงของมารัส แล้วอาร์เจนทัมก็ยืนยันสิ่งที่เกิดขึ้นอีกที โอ้ววว สัตว์พูดได้ โอ้ม้ายก็อดดดด!! 

 

ตอนนี้พวกคุณดูดีกว่าเดิมเยอะเลยล่ะ 

 

 

ขอบใจนายสายฟ้า 

 

อาร์เจนทัมพูดตอบภูมิ 

 

อีธัน มึงจะโอเว่อร์ไปและ ก็พวกเขาเป็นสัตว์ในตำนาน... 

 

 

เออว่ะ 

 

ผมคิดได้ก็เลิกเหวอไป 

 

งั้น พวกคุณก็น่าจะมีพลังอะไรบ้างสิ่ 

?” 

ผมถามสิ่งที่สงสัยออกไป ในเมื่อเป็นสัตว์ในตำนานนี่นะ 

 

ใช่ ตามที่เจ้าคิด แต่ตอนนั้นเราอ่อนแอกันมาก เลยไม่อยากพูดภาษาคนออกมา แล้วก็ไม่อยากใช้พลัง มันอาจเกินขีดจำกัดหน่ะ แต่พอแม่หนูนั่นรักษาอาการต่างๆให้ พลังก็ฟื้นฟูขึ้นมาแล้วละ ขอบใจนะ 

 

 

ไม่เป็นไรค้าาา ยินดีเป็นอย่างยิ่ง 

 

อีตุ่นตอบมารัสออกไป 

 

แล้วพวกคุณมีพลังอะไรกันอะ บอกได้ไหม 

?" 

ผมก็ยังค้างคาใจอยู่อะ อยากรู้ว่าจะทำอะไรได้บ้างง้ะ 

 

เสือกจัง!! 

 

 

ห้ะ!! 

 

ผมเงยหน้ามาด้วยความตกใจนึกว่ามารัสด่าผม ที่ไหนได้.. 

 

ไอ้ภัทร!!!! ห่า!! เงียบปากไป้! 

 

แม่งงง เล่นเอาตกอกตกใจหมด ขวัญเอ๊ยขวัญมา.. 

 

ข้าพลังแห่งความมืดไรทำนองนี้หน่ะ 

 

 

ส่วนข้าพลังแห่งแสง 

 

มารัสตอบกลับมาตามด้วยอาร์เจนทัม 

 

หูวววว เท่อะ แล้วพวกนายมาจากไหนกัน 

?” 

เสียงของไอ้ภูมิถามขึ้นมา 

 

พวกเรามาจาก 

Demigods 

หน่ะ 

 

หืมมม 

Demigods!! 

มันคือไรวะ 

? 

ชื่อแปลกจัง5555555 

 

Demigods!!? 

หมายความว่าไงกันครับ นั่นมันค่ายโรมันหนิ่ 

?” 

เสียงภูมิถามด้วยความตกใจสุดขีด เอาซะผมสะดุ้งเลย 

 

ใช่ พวกข้ามาจากค่ายโรมัน ร้อยกว่าปีมาแล้วหล่ะ พวกเจ้าก็น่าจะเป็นฝ่ายโรมันใช่ไหม 

? 

พวกเราถึงคุยกับพวกเธอทางความคิดได้ 

 

 

ใช่ครับ 

 

เสียงภัทรขานรับมารัส 

 

พวกกรีกจับพวกข้ามาร้อยกว่าปีแล้วละ ตั้งแต่ครั้งที่เราโดนบุกโจมตี ข้าช่วยใครไว้ไม่ได้เลย.." 

 

อะไรกันมารัส นี่ไง ผมยังรอดกันอยู่ ตอนนี้ที่ค่ายเราก็ฟื้นฟูขึ้นมากแล้วนะ คุณอย่าเศร้าไปเลย 

 

เสียงภัทรพูดปลอบใจมารัส 

 

จริงๆพวกข้าก็ผิด ที่ไม่สามารถรักษาค่ายได้ทั้งๆที่ทุกคนเชื่อใจและไว้ใจพวกข้า... 

 

 

ไม่เอาน่าาา อาร์เจนทัม อย่าพากันเศร้าแบบนี้สิ่" 

เสียงตุ่นพูดพลางเดินไปกอดอาร์เจนทัม 

 

งั้นพวกเราออกจากที่นี่เพื่อจบเกมเลยไหม 

? 

นี่ก็จะสี่โมงแล้วด้วย 

 

 

อือ ภูมิพูดถูก คุณมารัสกับอาร์เจนทัมละครับ คิดเห็นยังไง 

?” 

ผมหันไปถามพวกเขาทั้งสอง 

 

ได้นะ แต่ข้าว่ารีบหน่อยจะดีกว่า 

 

 

มารัสพูดถูก ตอนนายสายฟ้ามาน่ะ มีคนหนีไปได้สี่คน อาจมาดักลอบทำร้ายเราได้ 

 

จริงด้วยสิ่ แกงค์พี่คิงหนีไปได้นี่หน่า 

 

ครับ ผมชื่อภูมิครับ บุตรแห่งจูปิเตอร์ 

 

 

หนูตัวตุ่นค่ะ ธิดาแห่งวีนัส 

 

 

ผมภัทรครับ บุตรแห่งเนปจูน 

 

 

เอ่อ.. ผมธันวาครับ บุตรแห่งพลูโตครับ 

 

 

หือ บุตรของพลูโตงั้นหรอ 

? 

มานี่ทีสิ่ 

 

ผมเดินเข้าไปหามารัสใกล้ๆ 

 

อือ.. ใช่จริงๆ หายากมากๆเลยนะรู้ไหม บุตรแห่งพลูโตหน่ะ แถมฉันสัมผัสถึงพลังของฮาเดสด้วยสิ่ แปลก... 

 

มารัสพูดขึ้นหลังจากเอาขามาแตะตัวผม 

 

จริงหรอ ไหน... หือออ จริงด้วย แปลกมาก 

 

 

แปลกไงหรอครับ 

?” 

นั่นสิ่ ภูมิถามได้ตรงใจผมมากเลยล่ะ 

 

ก็เด็กคนนี้มีพลังแห่งกรีกและโรมันอยู่ด้วยหน่ะสิ่ หายากอยู่เหมือนกัน 

 

มารัสว่าจบก็ทำให้ผมอดคิดไม่ได้ ถ้าคิดตามหลักวิทยาศาสตร์ก็แสดงว่าญาติไม่ฝ่ายพ่อก็ฝ่ายแม่ผมมีเชื้อสายกรีก แต่ฝ่ายพ่อตัดไปได้เลย คงเหลือฝ่ายแม่ ไว้ค่อยถามละกัน.. 

 

งั้นไปกันเถอะ อย่ามัวเสียเวลาเลย 

 

พออาร์เจนทัมพูดจบ เราก็เดินเข้าไปด้านในป่าใหญ่ที่อยู่เบื้องหน้า ทิ้งหน้าผาหินไว้เพียงด้านหลังแล้วเดินจากมา... 

18:43 

 

ทำไมขากลับมันนานจังวะแกกกกก... 

 

อีตุ่นพูดพร้อมทำท่าเดินเหมือนซอมบี้ ตลกชะมัด 

 

งี้แหละมึง มันไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นแล้วไง 

 

 

จริงของมึงไอ้ภัทร 

 

ไอ้ภูมิพูดเสริมไอ้ภัทร 

 

มึง แต่กูรู้สึกแปลกๆ พวกมึงไม่รู้สึกกันบ้างหรอ 

?” 

ผมว่าตามที่ผมรู้สึกครับ คือมันเป็นมาได้สักพักแล้ว แต่ไม่เห็นเพื่อนจะพูดอะไรกัน 

 

มีอะไรวะธัน 

?” 

 

ก็.. เหมือนมีคนคอยตามพวกเราอยู่อะ 

 

จริงๆนะ ผมรู้สึกแบบนั้นจริงๆ.. 

 

ถูกของไอ้หนู สัมผัสไวดีเหมือนกันนะ 

 

 

ขอบคุณครับมารัส 

 

 

มันเริ่มตามเราได้สักพักแล้วแหละ มีกันสี่คน จากนี้เราพูดคุยกันทางความคิดน่าจะปลอดภัยกว่านะ... 

 

พวกเราสี่คนพยักหน้ารับฟังและทำตามที่อาร์เจนทัมบอก 

 

สี่คน 

? 

ใช่พวกพี่ไออุ่นหรือเปล่า 

?’ 

 

น่าจะใช่นะภัทร 

 

 

ถ้าหมายถึง บุตรแห่งแอรีส บุตรแห่งเฮเฟตัส บุตรแห่งอพอลโล่ บุตรแห่งฮาเดสละก็ คงใช่ตามที่พวกเจ้าคิด 

 

 

แล้วพวกเขาอยู่ไกลจากเรามากไหมครับ 

?’ 

 

ไม่ไกลหรอกภูมิ เรารู้สึกได้ แกช่วยปรับให้ฟ้าครึ้มทีสิ่ เตรียมตัวต่อสู้ไว้ก่อน 

 

ผมบอกไอ้ภูมิตามที่คิด ผมว่าพี่ๆเขาต้องมาชิงมารัสกับอาร์เจนทัมตอนใกล้ทางออกแน่ๆ 

 

เดี๋ยวก่อน ข้าว่าตอนนี้มีเพิ่มมาห้าแล้วล่ะ แย่หน่อยนะ.. 

 

 

อะไรกัน มารัสรู้ไหมอีกหนึ่งเป็นบุตรของใคร 

?’ 

เสียงตุ่นถามอย่างร้อนใจ ลำพังเพียงหนึ่งต่อหนึ่งก็ยากแล้ว นี่เพิ่มมาอีกหนึ่ง จบเห่กันพอดี 

 

อืมม.. ข้าก็ไม่รู้น่ะ ต้องรอเห็นพลังก่อน 

 

 

ได้ครับ งั้นผมเรียกเมฆฝนเลยนะครับ 

 

หลังสิ้นคำพูดของภูมิ ท้องฟ้าก็ค่อยๆมืดครึ้มพร้อมกับร้องเสียงดังตลอดเวลา 

 

เอ่อออ จะลำบากไหมถ้าชั้นอยากให้ไปสู้กันใกล้แหล่งน้ำ 

?’ 

 

ได้สิ่ภัทร ข้าก็หิวเหมือนกัน 

 

 

ขอบคุณนะ อาร์เจนทัม 

 

แล้วอาร์เจนทัมกับมารัสก็เดินนำเลี้ยวไปทางขวา ด้วยความที่อยู่ในป่านี้มานาน พวกเราก็เลยไว้ใช้ให้พวกเขานำทาง 

 

ซู่!!! 

~’ 

อ่าาา เสียงน้ำตกนี่นา.. 

จริงด้วย ตอนนี้เราเดินมาถึงน้ำตกเล็กๆแห่งนึง อาร์เจนทัมกับมารัสก็เดินลงไปเล่นน้ำ ดูสบายใจไม่ทุกข์ร้อนอะไร คงเพราะมีพลังเต็มเปี่ยมแล้วละมั้ง ก็ดีกว่ามานั่งเศร้ากับเรื่องที่ผ่านมาแล้วล่ะนะ 

 

ธัน ยังรู้อยู่ปะว่าพวกพี่เขาตามมากันหรือเปล่าน่ะ 

?” 

 

ไม่แน่ใจอะภูมิ เสียงตรงนี้มันดังอะ เลยไม่ค่อยมีสมาธิ.. 

 

 

งั้นเราเอง 

 

ภัทรว่าจบก็เดินลงไปในน้ำ แล้วก็จมหายลงไปในลำธาร 

นี่มันคงไม่ฆ่าตัวตายหรอกใช่ไหม พวกเราสามคนก็ยืนมองดูว่าไอภัทรมันจะทำอะไรของมัน 

 

ซู่!! พวกมึง!! ด้านหลัง! 

 

 

ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ 

 

อยู่ๆไอ้ภัทรก็โผล่ขึ้นมาจากน้ำแล้วตะโกนบอกพวกผม ทำให้ผมไหวตัวทันกระโดดออกจากกัน พอหันกลับไปมองก็เจอลูกธนูปักอยู่ที่พื้นสามดอกตามที่เก่าที่ผมกับเพื่อนเคยยืนอยู่ 

 

ทุกคนระวังตัวกันด้วย ตอนนี้พวกมันล้อมรอบเราไว้หมดเลย 

 

 

ครับ อาร์เจนทัม 

 

ผมขานรับอาร์เจนทันในใจ 

 

เห่อะ! ไม่คิดเลยนะ ว่าจะ 

 

ขี้ขลาด 

 

ขนาดต้องซุ่มโจมตีเด็กหน่ะ... 

 

อีตุ่นตะโกนพูดเสียงดังลั่นป่า และเน้นคำว่าขี้ขลาดให้ชัดขึ้นอีกล้านเท่า ผมว่ามันกำลังยั่วโมโหพี่ๆเขามากกว่า 

 

เฟี่ยววววววว ฉึก!! 

 

 

ขอบใจตุ่น... 

 

อยู่ๆก็มีลูกธนูลอยผ่านหน้าผมตรงไปภูมิ แต่โชคดีที่มีรากไม้ของตุ่นช่วยรับลูกธนูแทน 

ไม่งั้นละก็.. อึ้ยยยย ไม่อยากจะคิดเลย 

 

ทุกคน มารวมกลุ่มกันไว้จะดีกว่า 

 

พวกเราทำตามที่มารัสบอก ยืนเรียงกันเป็นวงกลม ขวาผมคือมารัสไล่ไปเป็นภูมิ ตุ่น ภัทร อาร์เจนทัม แล้วก็วนมาที่ผมอีกที ตอนนี้เราไม่รู้เลยว่ามีใครซุ่มโจมตีจากทางไหนบ้าง 

 

ภูมิ เมื่อกี้ลูกธนูมาจากด้านซ้ายมือใช่ไหม 

?’ 

 

ใช่ มีอะไรหรอภัทร 

 

 

ฟาดสายฟ้าใส่ไปเลย เร็ว!! 

 

 

แปร๊บ!! เปรี้ยงงงง!!! เปรี้ยงงงง!!! เปรี้ยงงง!!! 

 

 

ฟึ่บ! อึก!! 

 

พอเสียงฟ้าผ่าลงมาหายไปก็ปรากฏคนกระโดดออกมาจากป่าด้วยสภาพสะบักสะบอม ในมือถือคันธนู ที่หลังมีกระบอกลูกธนูอยู่อีก 

 

พี่ไออุ่น... 

 

เสียงภัทรมันพึมพำในลำคอ.. สงสัยคงเป็นห่วงผัวมันละมั้งครับ 

 

นี่คือเกม ทุกคนต้องการชัยชนะ ในเกม ไม่มีมิตร จำไว้ 

 

ทุกคนเงียบหลังจากฟังคำพูดของมารัส 

 

ฟู่!!!! 

'’ 

 

ซ่าาาา!! 

~’ 

เสียงแรกคือเปลวไฟจากพี่แผ่นดินที่เดินออกมาจากป่าอีกด้าน ด้านที่พี่ไออุ่นออกมาคือด้านที่ภูมิยืนหันหน้าอยู่ ส่วนด้านที่พี่แผ่นดินออกมาคือด้านที่ภัทรหันหน้าอยู่พอดี ทำให้ภัทรบังคับน้ำขึ้นมากันเปลวเพลิงจากพี่แผ่นดินได้ทันท่วงที 

ส่วนผมกับสิงโตสองตัวหันหน้าไปทางน้ำตก 

ถ้าแบ่งแบบเห็นภาพก็คือ หันหน้าไปทางทิศเหนือคือผมกับมารัสและอาร์เจนทัม ตะวันตกคือภูมิ ใต้คือตุ่น และตะวันออกคือภัทร 

 

ฟู่!!!! 

 

 

เห้ย!!! 

 

จู่ๆก็มีเปลวไฟพุ่งออกมาจากป่าด้านที่ตุ่นยืนอยู่ ทำให้มันตกใจ แต่โชคดีที่มันมีสติยังพอเรียกรากไม้ขึ้นมาเป็นโล่กำบังได้อย่างหวุดหวิด 

 

อะไรกัน 

! 

พี่แผ่นดินอยู่นั่นไม่ใช่หรอ.. พี่เพลิง 

?” 

พวกผมหันไปมองทางไอตุ่น ก็เจอพี่เพลิงเดินออกมาจากป่า 

 

ไม่ใช่ว่ามีแค่พี่แผ่นดินหรอกหรอที่ใช้เพลิง 

ได้ 

?” 

เสียงไอ้ภัทรถามออกมาอย่างสงสัย 

 

ถามพี่หรอ อืม..ก็ อย่างที่เห็นอะนะ 

 

ตอบว่าใช่ก็จบปะ จะพูดเวิ่นเว้อทำไม 

 

ครืนนนนนนน!! 

 

 

เห้ย!! 

 

 

ไม่มีใครบอกหรอว่าอย่าเหม่อตอนต่อสู้ 

 

แม่ง เล่นทีเผลอนี่ว่า จู่ๆก็มีรอยแยกบนแผ่นดิน เสียงนี้เป็นของพี่คิงชัวอย่างไม่ต้องสงสัย ผมจำได้ดี 

 

กรรรรรรรรซ์!! 

 

 

ระวังตัวด้วย คนนี้ล้มไม่ได้ง่ายๆ 

 

 

ครับ มารัส 

 

ตอนนี้เรายืนเป็นวงกลมอยู่ในลำธาร เพราะมันเป็นจุดตรงกลางของป่าที่ล้อมเราไว้พอดี เหมาะแก่การตั้งรับ ถ้าแบ่งตามคู่ที่ต้องต่อสู้กันตอนนี้ก็คงมี ภูมิ 

vs 

พี่ไออุ่น ภัทร 

vs 

พี่แผ่นดิน ตุ่น 

vs 

พี่เพลิง และ ผม 

vs 

พี่คิง 

แต่ตอนนี้ผมยังไม่เห็นพี่คิงเลย มีแค่รอยแยกที่พุ่งมาจากทางน้ำตก หรือว่าจะอยู่ตรงนั้นกันนะ 

? 

ผมคิดได้ดังนั่นจึงพุ่งเป้าไปทางต้นกำเนิดรอยแยก เผื่อเขาจู่โจมแบบกระทันหันจะได้รับมือทัน 

แต่แปลก พี่พีระหายไปไหน.! 

? 

 

ฟึ่บ! ฟึ่บ!! 

 

 

กรรรรรรรรรรซ์ 

~!!!” 

 

พี่คิง พี่พีระ... 

 

อยู่ๆพี่สองคนเขาก็กระโดดออกมาจากน้ำตก มันคงมีโพรงหรือถ้ำอยู่ในนั้นเป็นแน่ ออกมาตอนแรกก็ตกใจอยู่หรอก แต่ตกใจเสียงมารัสมากกว่า ดังได้ดังดีจริงๆ... 

 

ระวังตัวไว้ข้าและอาร์เจนทัมจะจัดการกับคนทางขวาเอง นายจัดการคนทางซ้าย 

 

 

ได้ครับ 

 

ผมรับคำของมารัสก็รู้สึกโชคดีแปลกๆ ที่ไม่ต้องสู้กับพี่พีระ ก็เขาดูใจดีนี่ครับ เดี๋ยวผมเผลอไผลโดนเขาหลอกเอา 

 

ส่งสิงโตสองตัวนั้นมาดีกว่า จะได้ไม่ต้องสู้กัน 

 

เสียงพี่พีระตะโกนบอกทุกคน 

 

ฝันไปเถอะครับ ยังไงสิงโตสองตัวนี้ก็ต้องไปกับพวกผม 

 

เสียงไอ้ภูมิตอบผัวมัน เอ้ย! ตอบพี่พีระอย่างหนักแน่น -////- 

 

ก็ดี จะได้ปลดปล่อยซ้อมใช้พลัง ไม่ได้ใช้มานาน 

 

 

ไม่เอาน่าเพลิง อย่าแย่งหน้าที่ชั้นสิ่ 

 

คือระ นี่น้องไง น้องธันเอง 

~ 

จู่ๆพี่เพลิงกับพี่แผ่นดินก็คุยกันเรื่องแย่งหน้าที่ว่าใครจะเป็นคนบึ้ม แม่ง.. 

 

เตรียมตัวนะทุกคน 

 

 

ครับอาร์เจนทัม 

 

เสียงภัทรตอบอาร์เจนทัมผ่านทางความคิด 

 

นับสามแล้วเริ่มโจมตีคู่ต่อสู้หน้าตนเองนะ 

 

 

อื้อ/ได้/ครับ/ได้เล้ยยย/ 

 

 

หนึ่ง! 

 

 

สอง 

! 

! 

 

 

สาม!!!! 

 

 

กรรรรรรรรรซ์!!!!! 

 

 

บึ้ม!! บึ้ม!! 

 

 

ซู่!!!! ฟู่วววววว!!! 

 

 

ฟึ่บ!!! วื้ดดดดดดด!! อึก!! 

 

 

เปรี้ยง!!!! เปรี้ยงงง!!!! 

 

เสียงตะลุมบอนด้วยคลื่นพลังต่างๆมากมายผสมปนเปกันไปหมด เสียงดังอึกทึกครึกโครม 

ถึงหูผมจะฟังเสียงต่างๆมากมายที่เกิดขึ้น แต่สายตาผมตอนนี้จดจ้องอยู่แค่พี่คิง ไม่ละสายตาไปไหนและขยับไปไหนทั้งคู่ แค่ยืนจ้องตาหยั่งเชิงกันทั้งคู่.. 

ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพลังของผมเลยแหะ.. 

ผมลองตั้งสมาธิทั้งๆที่สายตายังมองพี่เขาอยู่ พยายามไม่สนใจเสียงรอบข้าง ตั้งสมาธิให้ได้มากที่สุด พยายามแผ่สัมผัสต่างๆไปให้กว้างขึ้น กว้างขึ้น กว้างขึ้น... 

เจอแล้ว มันให้ความรู้สึกถึงความโหวง มีลมผ่าน แถมบางจุดยังมีอะไรฝังอยู่อีก มันไม่ได้อยู่บนพื้นดิน แต่กลับกัน มันอยู่ข้างใต้.. 

พ่อเราคือพลูโต พลูโตก็คือฮาเดส ฮาเดสคือเทพที่ครองโลกบาดาล ใช่.. โลกบาดาล โลกใต้พื้นพิภพ นี่แหละ เขตแดนพลังของเรา 

 

จงพาข้าลงไปยังเบื้องล่าง... 

 

ผมตั้งจิตออกคำสั่งกับผืนดิน 

 

วืดดดดดดดดดดดดด 

 

 

อ๊ะ...  ที่ไหนวะเนี่ย. 

?” 

ตอนนี้ผมถูกธรณีสูบ.. ไม่เอา ตอนนี้ผมลงมาข้างใต้ผืนดิน หลังจากออกคำสั่งในใจผืนดินก็เหมือนตอบรับคำสั่งของผม ผืนดินรอบๆเท้าอ่อนยวบลงมา ทำให้ผมตกมาอยู่ข้างใต้ แต่ตอนก่อนจะลงมาทั้งตัว ผมสังเกตเห็นพี่คิงดูตกใจ .. หึ ใครไม่ตกใจก็บ้าละ อยู่ๆคนที่จ้องๆอยู่ก็ถูกธรณีสูบ.. 

บรรกาศในนี้มันมืด ทางดูแคบน่าอึดอัด รอบด้านเป็นกำแพงอิฐบล็อคที่ก่อมาอย่างเรียบเนียน บางจุดบนพื้นและผนังด้านข้างก็มีมอส เฟิร์นขึ้น ที่พื้นบางจุดก็มีน้ำหยดซึมลงมา.. อย่างกับท่อระบายน้ำ หวังว่าคงไม่มีจระเข้นะ.. 

เราหนีมางี้จะหาว่าขี้ขลาดเปล่าวะ 

? 

กะแค่ลงมาแบบหาเพชรหาพลอยไรงี้นะเนี่ยยย 

 

ว่าแต่ ขึ้นทางไหนวะเนี่ย... 

 

ผมตัดสินใจ เดินไปเรื่อยๆเพื่อหาทางออก.. 

 

ข้างหน้าคงมีทางโค้งแหละ 

 

มีจริงด้วยแหะ โชคดีจัง.. 

 

โอ้ยยยยย ห้านาทีแล้วนะเว่ย! ไม่เจอทางออกสักที!! 

 

 

กูจะลงมาทำไมวะเนี่ยยยยยย 

 

ผมโวยวายลั่น ก็เดินมาตามทางนานละเนี่ยไม่เจอสักทีทางออก.. 

 

ข้างหน้าถ้าไม่ใช่ทางออกนะ กูจะบึ้มทิ้งแม่ง!! 

 

ผมโวยวายอย่างโมโห มืดก็มืดแต่พออยู่นานๆตามันก็ชินทำให้มองอะไรๆได้ แต่นี่แม่งเดินมานาน ไม่เจอทางออกสักที โธ่เว้ย! คนอื่นๆจะเป็นไงบ้างวะ! ไม่น่าลงมาเลย!! 

 

สวัสดี ธันวา... 

 

หืออ ใครวะ แล้วผมมายืนในห้องนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ มันเป็นห้องสี่เหลี่ยมทึบๆมีโต๊ะกับเก้าอี้สองตัวกลางห้องไม่มีหน้าต่างและมีทางออกทางเดียวคือทางที่ผมเดินมาเมื่อกี้ ผมเดินคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยแค่แปปเดียวก็หลงละอ่อวะเนี่ย.. ประเด็นคือคนคนนี้รู้จักผมได้ยัง 

? 

เขายืนพิงโต๊ะกลางห้องอยู่ แถมใส่ชุดสูท... ชุดสูท!! 

? 

จะว่าไปก็คุ้นๆหน้าตาผู้ชายคนนี้อยู่นะเนี่ย... 

 

เห้ย!!! คุณ!!!! 

?” 

 

กว่าจะนึกออก บื้อจริงๆ 

 

เหยยย นี่เจอแปปเดียวว่ากูบื้อ 

??? 

เดี๋ยวปั๊ดเหนี่ยว! 

 

คุณคือคนในฝันตอนนั้น คุณคือใคร 

? 

รู้จักผมได้ไง 

? 

เข้ามาในฝันผมตอนนั้นได้ยังไง 

? 

แล้วที่นี่..... 

 

 

โว้ยยยยย!! 

 

อุ่ย.. ตกใจหมด ก็แค่สงสัยอะ ทำไมต้องโวยวาย -////- 

แม่งตะโกนซะดังแถมยังทำหน้าโหดใส่อีก แต่ไม่กลัวหรอกนะ หึ.. 

 

ทีละคำถาม! ชั้นคือพ่อของเธอ เป็นพ่อก็ต้องรู้จักลูกถูกไหม 

? 

ที่ไปในฝันเธอเพราะตอนนั้นพลังเธอยังไม่ตื่น ชั้นเลยให้ยืมนิดนึง แต่ก็โดนยับยั้งได้อยู่ดี.. ส่วนที่นี่คืออุโมงค์ใต้ดิน นานแล้วแหละ ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 

2 

ประเทศนี้สร้างไว้สำหรับลี้ภัยหน่ะ แต่ถูกฝังกลบไปได้นานละหลังจากจบสงครามโลกครั้งนั้น ข้องไรอีกไหมครับคุณลูก 

?” 

หือออ ใครลูกมึง 

? 

มึงเมาปะวะไอ้แก่.. 

 

ชั้นได้ยินนะ!... หึ่ม! 

 

 

อ้าว.. คือ พ่อผมคือพลูโตไม่ใช่หรอ 

?” 

" 

ก็ชั้นนี่แหละ! เทพพลูโตแห่งโลกบาดาล!!" 

 

เอ้า!! พ่อออออ 

~~~” 

ผมรีบวิ่งเข้าไปหาเขาเพื่อจะกอดท่าน 

 

พอเลยๆๆ ไอ้เอ๋อเอ้ยยย กว่าจะเข้าใจ 

 

มันรู้สึกอบอุ่นจริงๆนะครับกอดของพ่อแม่เนี่ย.. 

 

ว่าแต่ พ่อมาเจอผมแบบนี้เทพองค์อื่นๆเขาไม่ว่าหรอครับ 

?” 

 

แหม่ นานๆทีปีหนก็ไม่มีใครว่าหรอก เพราะทุกองค์ก็ทำๆกัน 

 

 

งั้นมาหาผมบ่อยๆสิ่ น้าาาาาา นะคร้าบบบบ 

 

 

หึๆ ไปฝึกอ้อนแบบนี้มาจากใครเนี่ย 

?” 

ผมเงียบไม่ตอบขอซึมซับไออุ่นจากอ้อมกอดนี้ก่อนจะดีกว่า เฮ้อออ.. รู้สึกดีชะมัด 

 

ว่าแต่ พ่อมีอะไรเปล่าครับถึงมาเจอผม 

?” 

ผมเงยหน้าถามพ่อทั้งๆที่สองแขนยังโอบกอดเขาไว้ ถามว่าทำไมถึงเชื่อว่าเขาเป็นพ่อง่ายอะหรอ ก็คงเพราะมันรู้สึกได้ สายใยของคนในครอบครัวมั้ง.. 

 

อ้ออ ลืมเลย พ่อจะมาบอกน่ะ พรุ่งนี้วันเกิดลูกแล้วนะ หนูต้องหลบอยู่ในนี้กับพ่อ.. เพราะพลังหนูจะฟื้นมาเต็มที่ หนูต้องควบคุมพลังให้ได้ อย่าให้มันควบคุมเรา กิเลสเป็นแค่ความสุขเพียงชั่วคราว 

 

 

พลัง 

? 

พลังพลูโตหน่ะหรอครับ มันเป็นแบบไหนกันครับผมงง 

???” 

 

ก็แบบที่ลูกทำนี่ไง โลกที่เป็นตั้งแต่แผ่นดินลงไปน่ะคือพลังของเรา เพชรแหวนเงินทองที่อยู่ข้างใต้ด้วย แม้แต่วิญญาน ผี.. เราก็บังคับและควบคุมได้นะ 

 

 

โหหหห งี้ก็แฟนตาซี 

เลยดิ่พ่อ!! 

?” 

ผมผลักอกพ่อออกเพื่อมองหน้าพ่ออีกครั้งเรื่องรูปแบบพลังของพลูโต ผมกำลังอึ้งในพลังที่พ่อบอกว่าผมมี... 

 

ก็ประมาณนั้น แต่ลูกต้องอยู่ข้างล้างนี่กับพ่อจนกว่าเจ้าจะฝึกควบคุมมันได้ เข้าใจไหม 

?” 

พ่อถามผมพลางก้มหน้ามามองผมเอาคำตอบ 

อ่อลืมบอก พ่อผมสูงทีเดียวล่ะ ผมนี่สูงแค่ไหล่เลยอะ คง 

180+ 

แน่ๆ 

 

ได้ครับ ถ้ามีพ่ออยู่ด้วย 

~... 

เห้ย!! ไม่ได้ๆ! เพื่อนๆรอผมกันอยู่ข้างบน แถมนี่ยังอยู่ในช่วงงานประลองด้วย ทุกคนแย่แน่ๆ.... 

 

ผมเพิ่งนึกได้.. ทำไมผมมันแย่งี้วะ ทิ้งเพื่อนๆให้ต่อสู้แล้วเราหนีมากอบโกยความสุขอยู่ฝ่ายเดียว 

 

ไม่เป็นไรลูก อย่าคิดมากนะ 

 

พ่อพูดบอกผมพลางดึงผมไปกอดอีกครั้ง 

 

ข้างล่างนี้หนึ่งวันเท่ากับข้างบนหนึ่งชั่วโมง หายห่วงน่าาา 

~” 

 

ครับ.. งั้นเราเริ่มกันเลยไหม 

?” 

 

ยังหรอก ต้องรอตอนเที่ยงคืน.. นี่เพิ่ง 

20:54 

เองนะลูก รออีกแปปเดียว... 

 

 

ได้ครับ งั้นเรานั่งคุยกันก่อนดีกว่านะพ่อ.. ผมเขิน 

 

 

หึๆ แค่กอดทำเป็นเขิน ไอ้เบื้อกเอ้ยยยย 

 

แล้วผมกับพ่อก็เดินไปนั่งที่โต๊ะกลางห้องที่ผมเห็นรอบแรก 

 

ว่าไง ค่ายนี้เป็นไงบ้าง 

?” 

 

ก็.. คงน่าสนุกมั้งครับ คนเยอะดี... 

 

 

หึๆ เยอะก็ถูกแล้วนี่ ค่ายนี้เขาแบ่งบ้านตามเทพแต่ละองค์น่ะ แต่คนน้อยสุดก็คงบ้านซุส รองลงมาก็โพไซดอน แล้วก็ค่อยเป็นเฮเดสหล่ะนะ 

 

 

โห แล้วเขามีลูกกันกี่คนละครับเทพสามองค์นั้นน่ะ 

?” 

 

ก็ซุสสี่สิบสองคน โพไซดอนสามสิบเจ็ดคน ส่วนเฮเดสยี่สิบสี่คนหน่ะ.. อ้อ นี่ยังไม่รวมคนที่อยู่ข้างนอกนะ พวกที่ยังไม่รู้ว่าตนมีพลังแบบลูกหน่ะ... 

 

โอเอ็มจี 

! 

นี่ยังไม่นับเด็กข้างนอกหรอเนี่ยยยย.. 

 

เอ่อ.. พ่อครับ แล้วทำไมพลังผมยังไม่ตื่นละครับ 

?” 

 

ตอนเด็กๆลูกดึงดูดพวกปีศาจมากเลยหล่ะ แรกๆแม่เขาก็พาลูกหนี ปกป้องลูกต่างๆนาๆ แต่พอนานๆเข้าแม่เขาก็ไม่ไหวแถมมันยังมากันหนักขึ้นเรื่อยๆ 

 

 

โห.. แล้วทำไมผมถึงดึงดูดปีศาจละครับ 

?” 

ผมถามพ่อด้วยความสงสัย 

 

ก็ใครๆเขาก็ไม่ชอบเฮเดสหรือพลูโตกันทั้งนั้นแหละ รวมถึงปีศาจด้วย ทำกับเทพไม่ได้ มันก็จะทำกับลูกของเทพแทน... 

 

 

โห นึกว่าเป็นแบบนี้จะมีแต่ข้อดีนะเนี่ย.... 

 

 

หึๆ.. คิดน้อยไปแล้วเด็กน้อย ว่าแต่พรุ่งนี้วันเกิดลูกแล้ว อยากได้อะไรเป็นของขวัญหละ 

?” 

โหหห ถามแบบนี้ใครจะคิดทันวะ... คิดแปป 

 

ผมขอให้พ่ออยู่กับผมและแม่ได้ไหม 

?...” 

นี่แหละ คือสิ่งที่ผมอยากได้มานาน อยากนั่งทานอาหารแบบพร้อมหน้าพร้อมตาสามคน ไปเที่ยวด้วยกันสามคนพ่อแม่ลูกแบบครอบครัวคนอื่นๆ.. 

 

พ่อขอโทษนะลูก... 

 

พ่อลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินเข้ามากอดปลอบผม 

 

ฮึก... ฮือออ พ่อ.... 

 

 

พ่อขอโทษจริงๆนะลูก พ่อจะพยายามลงมาหาลูกนะ.. หยุดร้องก่อนเร็ว 

 

 

ฮึก.. คะ..คะ..แค่ผมขอแค่นี้ ฮึก..ยังไม่ได้เลย.... 

 

ผมร้องไห้พลางกอดเอวพ่อเอาหัวซุกพุงพ่อ 

 

พ่อขอโทษลูกๆ งั้นทุกครึ่งปีพ่อจะมาหาลูกกับแม่ พาไปเที่ยว ดีไหม 

?” 

 

กะ..ก็ได้ ฮึก.. ได้ครับ 

 

 

โอเคๆ เลิกร้องๆ หมดหล่อนะขี้แงแบบนี้ 

 

ผมพยายามหยุดร้องไห้ ก็ไหนพ่อบอกจะให้ไงอะ แค่ผมขอแค่นี้ยังให้ไม่ได้ แล้วจะมาถามกันทำไม แม่งงง... 

 

โอเคๆ คุยเรื่องอื่นๆ มา 

 

 

ครับ... 

 

พ่อว่าพลางเดินกลับไปนั่งที่เดิมบนเก้าอี้ตรงข้ามผม 

 

เฮ้อออ.. งั้นลูกจะลองไปค่ายโรมันของพวกเราไหมละ อยู่ที่นี่คงอึดอัด 

 

 

ก็นิดนึงครับ แต่เพื่อนๆผม... 

 

 

พ่อก็พาไปได้หมดแหละ ทุกคนเลย ไปพรุ่งนี้เลยก็ได้นะ 

 

 

ไม่ดีกว่าครับ.. เห็นตุ่นบอกว่าจะมีศึกทั้งสองค่าย ผมว่าผมอยู่เป้นไส้ศึกดีกว่า.. 

 

 

ไม่กลัวโดนจับได้หรอ อยู่ท่ามกลางศัตรูมากมายขนาดนี้.. 

 

 

ก็กลัวนะครับ แต่ผมมีเพื่อน.. 

 

แค่เพื่อน มีคนที่ผมเชื่อใจ ไว้ใจ อะไรจะเข้ามาหรือจะให้ไปนรก สวรรค์ผมก็พร้อมเสมอ.. 

 

หึๆ.. แต่พ่อว่ากว่าจะเกิดศึกก็นานอยู่นะลูก 

 

 

ทำไมพ่อคิดงั้นละครับ? 

 

 

ก็ตอนนี้ทางค่ายโรมันกำลังปั่นปวนหน่ะ ทุกคนกำลังตามหาของที่เคยหายสาปสูญไปตั้งแต่ที่ตอนเกิดศึกระหว่างทั้งสองค่ายคราที่แล้วน่ะ ทุกคนเชื่อมั่นมากเลยล่ะ ว่าสิ่งนั้นมันจะช่วยให้เขาชนะในครานี้ได้.. 

 

 

พวกเขาจะหาเจอได้ไง.. ก็ในเมื่อมารัสกับอาร์เจนทัมอยู่ที่นี่.. 

 

 

หือออ ลูกหาเจอพวกเขาแล้วหรอ? 

 

 

ใช่ครับ ที่เราสู้กันอยู่ตอนนี้ก็เพื่อชิงมารัสกับอาร์เจนทัมนี่แหละ 

 

 

แปลก.. ค่ายฮาล์ฟบลัดนำมารัสกับอาร์เจนทัมออกมาในงานประลองครั้งนี้งั้นหรอ... 

 

 

แปลกยังไงหรอครับ? 

 

ผมถามด้วยความสงสัยปนงุนงง 

 

ก็เท่าที่พ่อสังเกตมา ทุกวันที่ 

30 

พฤศจิกายน ทางค่ายจะจัดงานประลองใช่ไหมละ โดยการส่งตัวแทนแต่ละบ้านออกมา ส่วนใหญ่ก็เป็นพวกหัวหน้าแต่ลับ้านนั่นแหละที่ร่วมงาน ตัวแทนบ้านไหนชนะ สัตว์ที่ได้ก็จะเป็นของบ้านนั้นไปทันที แต่ส่วนใหญ่ไม่ค่อยใช้สัตว์ที่มีพลังความมืด.. แถมปีนี้ยังมีสองตัวอีก มันแปลก.... 

 

 

ไม่มั้งครับ ก็เขามาด้วยกัน ออกก็ต้องออกไปด้วยกันสิ่ครับ บางทีอาจารย์อิคอาจคิดแบบนี้ 

 

 

แต่มันก็น่าแปลกนะลูก นี่คือสิ่งที่ฝ่ายกรีกชิงมาได้ตั้งร้อยกว่าปีมาแล้ว แต่นำมาใช้ในการประลองเล็กๆแบบนี้.. ไม่ใช่ว่าทางนี้ก็มีแผนอะไรหรอกนะ... 

 

 

ไม่หรอกมั้งครับ เดี๋ยวผมจะลองสืบดูก็ได้.. 

 

 

แล้วลูกจะอยู่ค่ายนี้นานเท่าไหร่ละ ไปลงะเบียนค่ายโรมันก่อนก็ได้มั้งลูก 

 

อยู่นานเท่าไหร่หรอ ลืมคิดเลยแหะ.. พรุ่งนี้ก็วันที่1.. เหมือนลืมอะไรไปสักอย่าง.. 

จริงด้วย 

!! 

วันที่10 

!!!!!! 

ความคิดเห็น