ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนนะคะ : ) แล้วเราจะกลับมาพบกันใหม่.

เจ้าบ้านสายโหด

ชื่อตอน : เจ้าบ้านสายโหด

คำค้น : แฟนตาซี,นิยายแฟนตาซี,ปีศาจ,นิยายรักโรแมนติก,โรแมนติก,ครอบครัว,พจญภัย

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 426

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 พ.ค. 2563 17:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เจ้าบ้านสายโหด
แบบอักษร

“แล้วเจอกัน” 

ฉันพูดก่อนที่จัสตินจะขับรถออกไปไกลสุดสายตา 

“มานี่ นังตัวดี”

แล้วหล่อนก็เอานิ้วมืออันเรียวยาวจิกที่หัวฉัน หล่อนลากฉันเข้าไปในบ้าน แล้วหล่อนก็ผลักฉันลงบนพรมขนสัตว์นุ่มๆ

“แกไปได้พ่อรูปหล่อของฉันมาจากไหน?”

นั่นคือคำถามที่ฉันคิดไว้ไม่ผิด

“แม่คะ หนูอยากได้ๆ”

หล่อนร้องขออย่างกับเด็กๆที่งอแงอ้อนวอนให้แม่ซื้อตุ๊กตาให้

“ได้จ๊ะลูกรัก แม่จะจัดการให้”

แล้วพวกมันก็มองมาที่ฉัน ฉันรีบลุกหนี แต่ถูกอลิซจับไว้เสียก่อน

“กรี๊ด!!”

เสียงกรี๊ดกรีดร้องที่แหลมที่สุดเท่าที่ฉันเคยได้ยิน เสียงนั้นมาจากยัยแอนนา ทำให้เห็นรอยเหี่ยวย่นเด่นชัดขึ้น หล่อนฟาดกระจกลงบนพรมขนสัตว์ แล้วโวยวายกับใบหน้าที่เริ่มเหี่ยวย่นขึ้น ทันใดนั้นหล่อนก็มองมาที่ฉัน

“ถ้าฉันได้ใบหน้าสวยๆของแก พ่อหนุ่มคนนั้นคงจะแต่งงานกับฉันสินะ”

“นี่เธอพูดอะไรน่ะ?”

“ยัยโง่ แกคงไม่รู้สินะว่าเราเป็นใคร เอาเป็นว่าคืนนี้ลูกสาวฉันจะต้องได้หน้าของแก”

เสียงแก่ๆของอลิซ กระซิบข้างๆหูฉัน

“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ปล่อย!”

ฉันดิ้นสุดแรงแต่ก็ไม่เป็นผล พวกมันผลักฉันล้มลง แล้วค่อยๆเดินเข้ามาใกล้ๆ พร้อมมีดบางเฉียบเล่มหนึ่ง ฉันถอยและถอยเท่าที่จะถอยได้ ฟ้าเริ่มมืดลงทุกที พวกมันกรีดร้องเสียงหลง แล้วจิกผมของฉัน พร้อมกับลากฉันขึ้นไปบนหอคอย ฉันสู้เต็มแรง แต่สองแม่ลูกก็ยิ่งดึงผมของฉันแรงขึ้นเรื่อยๆ

ระหว่างทางนั้นเต็มไปด้วยฝุ่นเปรอะเปื้อนเต็มไปหมด ฉันได้ยินเสียงค้างคาวแตกรัง มองเห็นใยแมงมุมเกาะทั่วกำแพง หนูวิ่งไปมา ทำให้ฉันรับรู้ถึงความสกปรกที่ซ่อนไว้ใต้ความงดงามทั้งหลาย พวกสองแม่ลูกลากฉันเข้าไปในห้องเก่าๆและทึบ ภายในนั้นดูเหมือนว่าไม่เคยถูกเปิดออกเลย กลิ่นของความอับชื้นลอยแตะจมูก ทำให้ฉันมั่นใจว่า พวกมันไม่เคยใช้ห้องนี้อีกเลย ในห้องนั้นมีโซ่ตรวนเส้นหนึ่ง ที่ทั้งเก่าทั้งสนิมเขรอะ สองแม่ลูกนั่นจับขาฉัน แล้วก็เอาโซ่ตรวนมาคล้องที่ข้อเท้า

“ไม่ต้องกลัวหรอก ฉันไม่ฆ่าแกก็บุญแล้ว ฉันแค่ต้องการเอาเลือดความสาวของแกไปปรุงยาก็เท่านั้นเอง”

ยัยแอนนาพูด ดวงตาเบิกกว้าง ทำให้มองเห็นดวงตาสีเขียวได้ชัดเจนแม้จะอยู่ในความมืด

“เอาสิ จะทำอะไรก็ทำ แกได้ตัวฉันแล้วหนิ แล้วไหนล่ะแม่ฉัน พวกแกเอาแม่ฉันไปไว้ที่ไหน?”

ฉันฝืนความกล้าแล้วพูดออกไป

“แม่เธอเหรอจ๊ะ อุ้ยตายแล้ว! ฉันควรจะปล่อยแม่ของเธอไป แล้วจับเธอไว้สินะ”  

อลิซพูดพร้อมแสยะยิ้ม

ความคิดเห็น