facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

6 คนไม่มีสิทธิ์ 100% rewrite

ชื่อตอน : 6 คนไม่มีสิทธิ์ 100% rewrite

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 52.7k

ความคิดเห็น : 41

ปรับปรุงล่าสุด : 10 พ.ค. 2560 19:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
6 คนไม่มีสิทธิ์ 100% rewrite
แบบอักษร

ผับ****sync

ตอนนี้ฉัน มิกเซอร์และเบลล่าเราขับรถมาจอดกันหน้าผับแห่งหนึ่งแถวมอ

"อีมิกมึงโง่ป่ะคะพามาที่นี้ มึงก็รู้ว่าพวกพี่เตเค้าลูกค้าประจำผับนี้ เดี๋ยวอีแพมก็ได้เจอหรอก"

"ก็กูนัดเพื่อนกูไว้ผับนี้ตอนแรกหนิ"

"เวรจริงๆอีมิกเอ้ย โง่ไม่รู้เวลาจริงๆ เปลี่ยนที่ไหมชะนี"

"ไม่ต้อง เจอก็เจอ!"

ฉันตอบพวกมันไปและลงจากรถ เอาสิเจอก็เจอ ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่ามันจะมาหรอ ถ้าพึ่งเลิกกับฉันแล้วมานี่มาหาผู้หญิงขึ้นไปนอนอีก ก็ไม่รู้ว่าจะด่ามันว่าอะไรดี ฉันคิดแต่เรื่องของฉันกับเตชินทร์อยู่ในหัวและลงเข้าไปในผับ ฉันไม่ได้สนใจสายตาคนนอกเท่าไหร่ที่มองฉัน

"ว้าวคูลสาสชะนีน้อย นี่ขนาดแต่งตัวน้อยกว่ากู แต่ผู้นี่มองมึงมากกว่ากูอีก!!"

"แม่งมองเหี้ยไรกันนักหนาวะ กูไม่น่าให้มึงมาเลยแพม"

"ใช่ กูไม่น่าให้มึงมาเลยชะนี มึงแย่งผู้กูไปหมดเลยค่าาา"

"…"

ฉันไม่ได้ตอบอะไร ถ้าปกติฉันก็คงจะคุยกับพวกมันแบบสนุกสนาน แต่วันนี้ไม่มีอารมณ์ค่ะ

สาบานว่านี่นังเบลล่ามันห่วงฉัน เพื่อนสนิทฉันจริงๆใช่ไหมเนี่ย

"โต๊ะนู่นละกัน"

"เอ้าอิมิก แล้วไม่ไปนั่งกะเพื่อนมึงหล่ะ ฉันอยากเจอผู้หล่อๆแล้วนะ"

"แรด! นั่งนี้ไปอีกระเทย เพื่อนกูมีแต่ผู้ชายกูไม่อยากให้มันมายุ่งกับแพม"

"หูยยย รางวัลเพื่อนดีเด่นไปอีกค่ะอีมิกซ์ หวงก็บอกมาค่ะ"

"สัส!!"

เตชินทร์

ผมลงมาข้างล่างเพราะพนักงานโทรขึ้นมาบอกผมว่า แพมยังนั่งอยู่ข้างล่างคอนโดผมเห็นว่านั่งอยู่คนเดียว เลยโทรหาผม ผมเลยรีบใส่กางเกงยีนส์อย่างลวกๆและใส่เสื้อยืดรีบตามลงมา แต่พอผมลงมาผมก็เห็นแพมกำลังขึ้นรถใครสักคนแต่พอเจ้าของรถลดกระจกลงผมก็เห็นหน้าคนขับ มันคือ ไอ่มิกเซอร์ คนที่แพมสนิทด้วยคนที่แพมถ่ายคลิปมันลงที่ง้อมัน.... มันทำให้ผมสตั๊นและมีคำถามมากมายในหัว บวกกับความรู้สึกกลัวว่าผมจะเสียแพมไปให้มันยังไงก็ไม่รู้

"เชี่ยเตมึงหยุดเดินทำไม เดี๋ยวก็ตามแพไม่ทันหรอก"

ไอ่บาสมันเดินอยู่ข้างหลังผมเลยบ่นขึนมาพอผมหยุดเดิน ผมเงียบแต่เป็นไอ่โนที่เห็นภาพเหตุการณ์เดียวกับผมแล้วพูดแทนผม

"เมิงก็แหกตาดูสิครับ เมียไอ่เตขึ้นรถไปกับผู้ชายคนอื่นละ"

"..."

"เชี่ยยย เค้าอาจจะเป็นพี่ เพื่อน หรือพ่อก็ได้นะเว้ยไอ่เต"

"พ่อมึงสิไอ่บาส พ่อของลูกมั้งนั้น วัยเดียวกันขนาดนี้ แถมหล่อด้วยนะสัส"

"กูว่าวินๆเลยหล่ะ ไอ่เตมีผู้หญิงอื่น แพมก็มีผู้ชายคนอื่น"

"สัสเอ้ย ที่แท้ที่บอกเลิกกูง่ายๆ เพราะมีผัวใหม่นี่เอง!"

"เตมึงใจเย็นก่อนนะ เค้าอาจจะไม่ได้เป็นอะไรกัน มึงอย่าคิดมาก"

"ไม่เป็นเหี้ยไรละ วันก่อนกูเห็นแพมลงคลิปง้อมัน ไอ่เหี้ยเอ้ย!!"

"เชี่ย/จริงหรอวะ"

"ก็อาจจะแค่เพื่อน กูว่าแพมไม่ใช่คนแบบนั้นนะไอ่เต"

"เออจริง ตอนนี้มึงอาจจะแค่โมโหแล้วพาล มโนทุกอย่างแม่งไปหมด"

"คืนนี้พวกมึงจะชวนกูแดกเหล้าใช่ไหม ไปกัน กูจะหาให้ได้เด็ดกว่านี้อีก!!"

"เชี่ยเตนี่มึงโกรธหรือเงี่ยนค้าง"

"นี่มึงไม่ได้รู้สึกผิดเลยหรอวะไอ่เต"

"อย่าพูดมาก กูเครียด! เจอกันที่ผับ"

ผมละตัวออกมาจากพวกมันแล้วขับรถออกจากคอนโดด้วยความเร็วสูง เพราะอารมณ์ของผมมันเดือดจนขีดสุด ผมไม่รู้จะทำยังไง ตอนแรกก็อยากไปเคลียร์แต่พอผมเจอแพมขึ้นรถไอ่เหี้ยนั้นไป ทำให้ผมโกรธชิบหาย ไม่นานนักผมก็มาถึงผับsync ผมเดินไปที่โซนvipชั้น2ที่เป็นโต๊ะประจำของพวกผม แต่ตอนนี้ผมยังไม่เห็นไอ่นาโนกับไอ่บาส อาจจะเพราะผมขับรถเร็วเกินไปหน่อยเลยมาถึงก่อนมัน

ผมไม่ได้สนใจอะไรรอบข้าง เพียงแต่กระดิกนิ้วสั่งเหล้าสองกลมกับมิกเซอร์ พูดคำนี้แล้วแม่งขึ้นสัส!! ผมเลยควักบุหรี่ไฟฟ้าออกมาสูบ กลิ่นหอมๆจากมันผมสูดเข้าไปเต็มปอด อยู่ที่คณะผมไม่สูบให้คนในคณะเห็นหรอกนะ เพราะคนในคณะที่ไม่ใช่พวกสายกลางคืนอย่างพวกผมไม่เข้าใจหรอก ก็มีแต่มองผมแย่ ผมสูบเฉพาะเวลาอยู่กับไอ่โนและไอ่บาสเท่านั้นแหละ มันเป็นเหตุผลนึงนะที่ทำให้ผมเข้าร้านเหล้าและผับทุกวัน เพราะมันเป็นพื้นที่คลายเครียดสำหรับพวกผม เพราะคนในที่นี่สูบบุหรี่ก็เป็นเรื่องธรรมดาไงไม่ได้มองว่ามันผิด

‘ฟู่ววววว’

ผมปรับบุหรี่ไฟฟ้าให้มีการเผาผลาญสุดหรือมันจะทำให้ควันเยอะนั่นเอง แต่ควันบุหรี่แม่งไม่ได้ทำให้ผมลืมแพมหรอก กลับทำให้ผมคิดเรื่องแพมหนักกว่าเดิมอีก

"ไมมึงมาก่อนพวกกูวะ"

เสียงไอ่โนถามผม

"กูขับเร็ว"

"เอามาดิ้"

นี่ก็เสียงไอ่บาส ไม่ใช่อะไรมันหมายถึงบุหรี่ไฟฟ้าที่มือผมไง ผมเลยส่งให้มัน

"แค่กๆ ไอ่เหี้ยเตมึงปรับสุดเอาให้ปอดมึงตายห่าไปเลยหรือไง แค่กๆๆ"

"เออ! ตายไปได้ก็ดี"

"โว้ะ เสือผู้ไม่กลัวตายของกู ตายเพราะเมียไปแล้วหรือไง"

"อ่ะไอ่โน"

เสียงไอ่บาสพร้อมส่งบุหรี่ไฟฟ้าให้ไอ่โน

"ไว้ก่อน รอกูอยาก"

"ทำไมวะ"

"กูสัญญากับเกวแล้วว่าจะเพลาๆ"

"เหยดดดด วันเหี้ยไรเนี่ย วันนึงเพื่อนกูรักเมีย อีกคนอกหัก กูงงสัสๆอ่ะฮ่าๆๆ"

เตชินทร์

เชี่ยผมฟังไอ่บาสกับไอ่โนคุยกัน ไอ่โนมันดูเป็นคนดีและรักเกว แต่ผม... นาโนมันยอมเปลี่ยนตัวเองเพื่อเกว แต่ผมคบแพมมาสองปี ไม่เคยเปลี่ยน แต่เลือกที่จะไม่บอกและปกปิดสิ่งที่แพมไม่ควรรู้ในเรื่องตัวผม ขนาดเรื่องบุหรี่ แพมก็ไม่รู้ว่าผมสูบ ผมเจอเธอถ้ามีกลิ่นผมก็บอกว่าเพื่อนผมสูบกลิ่นเลยติดมาหรือถ้ากลิ่นออกจากปากผมนานๆทีผมก็บอกว่าดูดไปตัวเดียวเพื่อนมันส่งมา  เชื่อไหมละครับเพราะผมไม่เคยเอาด้านแย่ๆให้แพมเห็น ทุกครั้งที่ผมเจอแพมผมจะเช็คตัวเองเสมอว่ามีกลิ่นเหล้า บุหรี่ไหม ถ้ามีก็จะทำการกำจัดกลิ่นออกไปก่อน

แม้ว่าข่าวผมว่าเป็นแบดบอย แต่แพมก็ไม่ได้สนใจสิ่งเหล่านั้นเพราะพออยู่กับแพมผมก็ไม่ใช่แบบนั้น แต่มันก็แปลกที่ผมกลับไม่เปลี่ยนตัวเอง จนวันนึงแพมรู้ว่าผมเป็นยังไงแล้วเธอก็จากผมไปแบบวันนี้... ผมเลยบอกพวกมันว่า…

"วันนี้กูอยากเมาวะ"

"จากสภาพมึงแล้ว ไม่ต้องบอกก็รู้"

"เห้ยไอ่เต ไอ่นั่นหน้าคุ้นๆเหมือนคนที่ขับรถมารับแพมเมื่อกี๊เลยวะ"

ไอ่บาสชี้ไปทางด้านล่าง ผมและไอ่โนมองตามที่มันบอกก็พบว่าใช่ นั่นมันไอ่มิกเซอร์นี่หว่า มันมาทำอะไรของมันวะ

"เชี่ยยย/เหี้ยย/สัสเอ้ยย"

ผมสามคนอุทานมาพร้อมกันเพราะผู้หญิงที่เดินมาที่โต๊ะมิกเซอร์ก็คือแพม สัสเอ้ยย แล้วที่โต๊ะนั้นก็ผู้ชายทั้งโต๊ะมีแต่แพมที่เป็นผู้หญิงคนเดียว เพิ่งบอกเลิกกับผมมาหมาดๆ มาร้านเหล้ากับผู้ชายแล้วหรอวะ

"งานนี้จบไม่สวยแน่เลยวะ"

"ของขึ้นแน่ๆเลยเพื่อนกู"

แพม

ฉันไปเข้าห้องน้ำมากำลังเดินกลับไปที่โต๊ะแต่พอดีเห็นมิกเซอร์ยืนคุยอยู่กับเพื่อนๆของเค้า แล้วมันหันมาแว๊ดๆใส่ฉันตามสไตล์มัน

"แพม นี่มึงลุกไปไหนมา แล้วไอ่เบลทำไมมันไม่ไปกับมึงด้วย"

"กูแค่ไปเข้าห้องน้ำเอง เลยให้มันเฝ้าโต๊ะ"

"เหยดดดด/เชี่ยมิกซ์ แฟนมึงอ่อ/สวยวะ/ชื่ออะไรครับ/..."

เชี่ยผมก็ลืมไปไอ่พวกเพื่อนเวรแม่วหน้าม่อ ผมรู้ดีพวกแม่งอ่ะเสือร้าย ผมก็ดันทักและดุแพมต่อหน้าพวกมันอีก ลืมไปเลยว่าพวกแม่งอยู่

"เสือก! เพื่อนกู พวกมึงห้ามยุ่ง"

"โหว หวงขนาดนี้ไม่เพื่อนแล้วม้างงง"

แล้วเพื่อนในกลุ่มผมมันก็แซงขึ้นมา

"แล้วนี่ไม่คิดจะแนะนำให้รู้จักเพื่อนหน่อยหรอวะไอ้มิก"

ไอ่เวรนี่ก็อีกตัว แม่งเล่นผมแล้วไง

"สัส พวกมึงนี่จริงๆ  นี่ไอ่บิ๊ก ไอ่ยอร์ช ไอ่เคน ไอ่กิต ไอ่วายุ เพื่อนสมัยมอปลายกู ส่วนนี่แพมเพื่อนในคณะกู แต่พวกมึงห้ามจีบเกทนะ!!"

"ทำไมวะ มีแฟนแล้วหรอครับแพม"

"..."

แพม

คำถามนี้ทำเอาฉันจุกไปเลยละสิ เหอะ แต่คนเราก็ต้องยืนหยัด ก่อนที่ฉันจะตอบเพื่อนมิกเซอร์ไป ฉันก็เห็นนางเบลล่ามันมองมาที่ฉันแล้วทำตาโตใส่ฉันพร้อมกับมองฉันสลับกับชั้นสอง มันจะบอกอะไรฉันกันแน่ แถมมันยังเอานิ้วชี้ทำท่าปาดคอเป็นเชิงสัญลักษณ์สักอย่าง พอฉันหันไปชั้นสองตามที่มันบอก เตชินทร์!!!

เหอะ ให้ตายนี่เค้าเพิ่งโดนฉันบอกเลิกแท้ๆแต่ก็คงมาผับมาหิ้วสาวคนใหม่ละสิ แรดมันก็ยังเป็นแรดอยู่วันยังค่ำ!! แล้วฉันก็จ้องมองไปสายตาที่เค้ามองฉันเหมือนโมโห ชิส์ ใครกันแน่หรอที่ควรโมโหอ่ะ แล้วฉันก็ต้องหลุดจากความคิดเมื่อมีคนเรียกฉัน

"แพมครับ แพม"

"คคะ"

"ผมถามว่ามีแฟนยังครับ"

"เค้าไม่ตอบมึงก็อย่าเสือกสิวะ"

เสียงไอ่มิกพ่อคนที่สองของฉันอีกตามเคยค่ะ

"พึ่งโสดเมื่อกี๊เลยค่ะ กะว่าจะหาคนใหม่อยู่"

"หูววววว/เอาเรื่อง!/ผมไหมครับ55/..."

"งั้นผมขอชนแก้วหน่อยนะครับ"

"ไอ่สัสเยอะไปละนะพวกมึงอ่ะ"

"เอ้าก็มึงบอกเพื่อน แล้วเค้าก็โสดแถมยังหาคนใหม่ มึงจะกั๊กทำเหี้ยไรละครับ ใช่ไหมครับแพม"

"ค่ะ:)"

แล้วฉันก็ชนแก้วกับเพื่อนมิกเซอร์ซึ่งแน่นอนว่าคนบนชั้นสองต้องเห็น เอาจริงๆฉันยังจำไม่ได้หรอกว่าเพื่อนมิกเซอร์เค้าชื่ออะไร ที่ฟังก็ฟังผ่านๆหูแหละ

ฉันไม่ได้สนใจคนใหม่อะไรด้วย แค่ต้องการแก้เผ็ดไอ่เตชินทร์เท่านั่นแหละ ตอนนี้ฉันก็ยังสัมผัสถึงรังสีที่เกรี้ยวโกรธได้ ถ้าเป็นเตชินทร์แบบเดิมเค้าคงลงมากระชากไอ่หมอนี่ต่อยไปนานแล้วหล่ะ แต่มันก็รู้ดีว่าเราเลิกกันแล้ว มันก็ทำแบบนั้นไม่ได้หนิ แต่มันก็คงรู้สึกโมโหและอึดอัดไม่น้อย หึ ดีรู้สึกส่ะบ้างว่าฉันอ่ะรู้สึกยังไง มันยังน้อยไปซ่ะอีกที่เค้าทำกับฉันเอาไว้หน่ะ

"นี่มึงยังไม่เมาใช่ไหมแพม"

ไอ่มิกเซอร์มันก้มลงมาถามฉันเพราะเสียงเพลงที่ดังกึกก้องไปหมด

"เมาเหี้ยไรละกูเพิ่งแดกจากแก้วเพื่อนมึงแก้วแรกเนี่ย"

"เอองั้นกลับโต๊ะได้ละ กูไม่อยากให้มึงอยู่กับพวกเหี้ยนี่นาน"

"ไม่กลับ กูอยากแกล้งคนข้างบนส่ะหน่อย"

"ไม่เอามึง พวกมันอันตรายกว่าที่มึงคิดไว้ มึงกลับโต๊ะนะ"

"โอเคก็ได้"

"อ่าวไปแล้วหรอครับคนสวย/เสียดายจัง/ยัายโต๊ะมานี่ไหมครับ/ผมขอไลน์ไว้หน่อยได้ไหม"

"เยอะพวกมึงอ่ะ มาหากูไม่ได้ให้มาหาเพื่อนกูครับ!"

"ฮ่าๆๆ พอดีเพื่อนรอยู่ที่โต๊ะ บายค่ะ"

"ครับ/คร้าบบ/แล้วไว้เจอกันนะครับ"

ฉันเดินกลับมาที่โต๊ะที่มีนังเบลล่าเฝ้าโต๊ะอยู่

"แหมชะนี ทิ้งผัวเก่าปุ้ปก็หาผัวใหม่เลยนะยะ"

"น้อยๆหน่อย แพมไม่ใช่มึงครับ"

"ก็ฉันอยากให้มันคลั่งตายอ่ะ เสียใจแบบที่มันทำฉันเสียใจ"

ฉันกำแก้วเหล้าแน่นด้วยความโกรธ

"เห้ยๆใจเย็นชะนี ล้อเล่นนิดเดียว แกอย่าใจร้อนสิย่ะ"

"แพมปล่อยๆ"

มิกเซอร์มันก็เอามือมาจับมือฉันแล้วเอาแก้วเหล้าที่ฉันกำแน่นออก ถ้าจะมีใครดีกับฉันที่สุดก็คงจะเป็นมันที่ห่วงฉันตลอด

ฉันเลยคว้าไปหยิบขวดเหล้าแล้วกระดกเพียว

"อึก อึก ฮ่าห์"

"นี่ชะนี่พอก่อนยะ เหล้าไม่ใช่น้ำซุปคะ"

"เดี๋ยวก็ตายพอดีมึง พอๆๆ"

ฉันเอาหลังมือปาดไปที่ปากของฉันพอฉันยกซดเสร็จ ฮ่าห์มันขมแต่ด้วยอารมณ์ตอนนี้ฉันอยากทำทุกอย่างที่รู้สึกประชดชีวิตตัวเองยังไงไม่รู้

"มึงชงอีกแก้วให้กูดิ้"

"นี่กูบอกมึงแล้วใช่ไหมเนี่ยว่าห้ามกินเยอะ เวรจริงๆกูไม่น่าพามึงมาเลย"

"อย่าพูดมาก มึงไม่อกหักอ่ะมิกซ์มึงไม่เข้าใจกูหรอก"

มิกเซอร์

ไม่อกหักหรอครับ ถ้าผมไม่อกหักผมก็คงไม่มาคลุกอยู่ในผับหรอก แล้วคนที่พูดกับผมว่าผมไม่อกหักก็เธอนั่นแหละที่เป็นคนหักอกผม เห้ออ

"ถ้าแดกขนาดนี้ ชะนีน้อยเมาแน่ๆค่ะ"

"เห้อออ"

"กูจะเมา กูจะได้ลืมมัน แล้วกูสัญญาพรุ่งนี้กูจะกลับมาเป็นแพมคนเดิม"

"มันต้องอย่างนี้ค่าาชะนี"

หึเหล้ามันไม่ได้ทำให้ลืมเรื่องแย่ๆหรอกนะ ถ้ามันลืมได้ ป่านนี้ผมก็คงไม่อกหัก แต่เวลาและความห่างไกลเท่านั้นแหละที่จะเยียวยา ซึ่งกับผมแม่งมีแต่ความใกล้ชิดมันเลยทำให้ผมไม่เคยลืมเลย

"เออมึงเมาได้ แต่มึงต้องฟังกูนะ โอเคไหม"

"อือออ กูสัญญาาา"

ก็ในเมื่อห้ามไม่ได้ ก็แค่เป็นคนดูแล กูจะดูแลมึงเองแพม…

เตชินทร์

ผมมองร่างบางที่อยู่ข้างล่างไม่ได้คลาดสายตา ผมโคตรอยากเข้าไปกระชากพวกแม่งต่อยรายตัว พวกเหี้ยทุกคนที่คุยกับแพมเมื่อกี๊ ทำไมผมจะไม่รู้ว่าพวกแม่งเต๊าะแพมอยู่ ดูสายตาก็รู้ พวกมันไม่ใช่คนดีนักหรอก ของแบบนี้คนประเภทเดียวมักดูกันออก แต่เหมือนว่าแพมจะไม่ได้สนใจสายตาที่ผมส่งไปว่าผมโมโหเลยแม่แต่นิด หรือไม่เธอก็กำลังลองดียั่วประสาทผมอยู่ เธอหันกลับไปคุยเล่นโดยไม่ได้สนใจผมสักนิด แถมยังมองหางตาด้วยสายตาที่นิ่งเฉยกับผมชิบหาย แต่ตอนนี้อ่ะดิเธอกลับไปนั่งที่โต๊ะแล้วผมก็ว่าอุ่นใจกว่าเดิมนะ แต่ไอ่เหี้ยมิกเซอร์ไปนั่งด้วยผมก็กลับมาหงุดหงิดเหมือนเดิม แถมผมยังเห็นเธอกับแม่งคุยกันกระซิบกระซาบ ตัวติดกัน แถมมันยังเอามือมันไปจับมือแพมด้วย!! ผมลุกขึ้นยืนจะลงไปอัดมันที่มันมาแตะตัวแพม

"เชี่ยเตมึงใจเย็นๆ"

"มึงอย่าทำอะไรโดยไม่คิด เค้าไม่ใช่ของมึงแล้ว"

แต่ผมก็ต้องโดนเพื่อนทั้งสองคนห้ามไว้โดยเฉพาะคำพูดของไอ่โนที่แม่งโคตรแทงใจดำผมเลย

"แล้วไหนมึงบอกจะมาหิ้วสาวไงวะ ตั้งแต่นั่งมากูก็ไม่เห็นมึงเล็งใครสักคน จ้องแต่แพมเนี่ย!"

'ป้าปป'

"ไอ่สัสโน ตบหัวกูทำควยไรครับ"

"เอางูออกจากหัวมึงมั้งครับ ไอ่สัสเมียมันนั่งอยู่กับผู้ชายคนอื่นยังจะให้มันมองหาสาวอีก มึงนี่จริงๆไอ่บาส!"

"เอ้าอะไรว๊าา กูก็แค่สงสัยในสิ่งที่มันพูดเอง^^"

ก็จริงอย่างที่พวกมันพูดทั้งสองคนแหละครับ ผมโมโหและอยากมาหิ้วสาวให้ไปเอาๆให้ลืมแพมไป อาจจะเป็นความรู้สึกอยากประชดมั้งครับ เพราะพอผมเห็นแพมแล้วผมไม่สนใจใครทั้งนั้น แล้วความคิดผมก็ต้องสะดุดลงเมื่อมีเสียงที่เรียกชื่อผม

"เตชินทร์คะ ชนแก้วหน่อยค่ะ"

ผมยกแล้วกระดกเหล้าเข้าปาก เพียงแค่หันไปมองว่าต้นเสียงคือใครก็พบว่าเป็นผู้หญิง หลายคนรู้จักผมเป็นอย่างดีแต่ผมก็ไม่ได้สนใจอะไร ผมหันกลับมาจ้องร่างบางข้างล่างเช่นเดิม

"ขอนั่งด้วยนะคะ"

ผมไม่ได้ตอบอะไรแล้วเธอก็ถือวิสาสะมานั่งเบียดอยู่ข้างๆผม

"ชื่อแนทนะคะ ปีสามนิเทศ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ"

ติ้งง

ผมก็ไม่ได้ตอบอะไรแต่ด้วยมารยาทผมก็ชนแก้วเหล้ากับเธอ แต่สายตาของผมก็จับจ้องไปที่แพมเช่นเดิม ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมผมถึงนั่งอยู่เฉยๆไม่ทำเหี้ยไรเลย จะลงไปเอาแพมออกมาจากมันก็ไม่ได้ ในเมื่อผมไม่มีสิทธิ์… ผมบีบแก้วเหล้าแน่นพอเห็นสองคนนั้นอยู่ด้วยกัน

"มานานแล้วหรอคะ"

"..."

"ปกติแนทเห็นเตมาบ่อยเลยค่ะ"

"...อื้ม"

นี่เอาจริงๆถ้าผมเป็นเธอผมไม่มานั่งให้รู้สึกว่าตัวเองด้อยค่าแบบนี้หรอกนะ ผมไม่ได้สนใจอะไรเธอเท่าไหร่ คำถามเธอพูดหูซ้ายทะลุหูขวาบ้าง แต่พอผมเห็นคนข้างล่างเท่านั้นแหละ เธอก็มองขึ้นมาหาผมเป็นระยะๆ ผมเห็นเธอกินเข้าไปหลายแก้วอยู่ แล้วผมไม่เคยให้แพมกินเหล้า ไม่รู้ว่าเธอคอแข็งขนาดไหน ใจนึงก็โมโห อีกใจก็ห่วงชิบหาย มันทำให้ผมอารมณ์เสียไม่น้อยเลยหล่ะ

ผมมองร่างบางที่อยู่ข้างล่างไม่ได้คลาดสายตา ผมโคตรอยากเข้าไปกระชากพวกแม่งต่อยรายตัว พวกเหี้ยทุกคนที่คุยกับแพมเมื่อกี๊ ทำไมผมจะไม่รู้ว่าพวกแม่งเต๊าะแพมอยู่ ดูสายตาก็รู้ พวกมันไม่ใช่คนดีนักหรอก ของแบบนี้คนประเภทเดียวมักดูกันออก แต่เหมือนว่าแพมจะไม่ได้สนใจสายตาที่ผมส่งไปว่าผมโมโหเลยแม่แต่นิด หรือไม่เธอก็กำลังลองดียั่วประสาทผมอยู่ เธอหันกลับไปคุยเล่นโดยไม่ได้สนใจผมสักนิด แถมยังมองหางตาด้วยสายตาที่นิ่งเฉยกับผมชิบหาย แต่ตอนนี้อ่ะดิเธอกลับไปนั่งที่โต๊ะแล้วผมก็ว่าอุ่นใจกว่าเดิมนะ แต่ไอ่เหี้ยมิกเซอร์ไปนั่งด้วยผมก็กลับมาหงุดหงิดเหมือนเดิม แถมผมยังเห็นเธอกับแม่งคุยกันกระซิบกระซาบ ตัวติดกัน แถมมันยังเอามือมันไปจับมือแพมด้วย!! ผมลุกขึ้นยืนจะลงไปอัดมันที่มันมาแตะตัวแพม

"เชี่ยเตมึงใจเย็นๆ"

"มึงอย่าทำอะไรโดยไม่คิด เค้าไม่ใช่ของมึงแล้ว"

แต่ผมก็ต้องโดนเพื่อนทั้งสองคนห้ามไว้โดยเฉพาะคำพูดของไอ่โนที่แม่งโคตรแทงใจดำผมเลย

"แล้วไหนมึงบอกจะมาหิ้วสาวไงวะ ตั้งแต่นั่งมากูก็ไม่เห็นมึงเล็งใครสักคน จ้องแต่แพมเนี่ย!"

'ป้าปป'

"ไอ่สัสโน ตบหัวกูทำควยไรครับ"

"เอางูออกจากหัวมึงมั้งครับ ไอ่สัสเมียมันนั่งอยู่กับผู้ชายคนอื่นยังจะให้มันมองหาสาวอีก มึงนี่จริงๆไอ่บาส!"

"เอ้าอะไรว๊าา กูก็แค่สงสัยในสิ่งที่มันพูดเอง^^"

ก็จริงอย่างที่พวกมันพูดทั้งสองคนแหละครับ ผมโมโหและอยากมาหิ้วสาวให้ไปเอาๆให้ลืมแพมไป อาจจะเป็นความรู้สึกอยากประชดมั้งครับ เพราะพอผมเห็นแพมแล้วผมไม่สนใจใครทั้งนั้น แล้วความคิดผมก็ต้องสะดุดลงเมื่อมีเสียงที่เรียกชื่อผม

"เตชินทร์คะ ชนแก้วหน่อยค่ะ"

ผมยกแล้วกระดกเหล้าเข้าปาก เพียงแค่หันไปมองว่าต้นเสียงคือใครก็พบว่าเป็นผู้หญิง หลายคนรู้จักผมเป็นอย่างดีแต่ผมก็ไม่ได้สนใจอะไร ผมหันกลับมาจ้องร่างบางข้างล่างเช่นเดิม

"ขอนั่งด้วยนะคะ"

ผมไม่ได้ตอบอะไรแล้วเธอก็ถือวิสาสะมานั่งเบียดอยู่ข้างๆผม

"ชื่อแนทนะคะ ปีสามนิเทศ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ"

ติ้งง

ผมก็ไม่ได้ตอบอะไรแต่ด้วยมารยาทผมก็ชนแก้วเหล้ากับเธอ แต่สายตาของผมก็จับจ้องไปที่แพมเช่นเดิม ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมผมถึงนั่งอยู่เฉยๆไม่ทำเหี้ยไรเลย จะลงไปเอาแพมออกมาจากมันก็ไม่ได้ ในเมื่อผมไม่มีสิทธิ์ ผมบีบแก้วเหล้าแน่นพอเห็นสองคนนั้นอยู่ด้วยกัน

"มานานแล้วหรอคะ"

"..."

"ปกติแนทเห็นเตมาบ่อยเลยค่ะ"

"...อื้ม"

นี่เอาจริงๆถ้าผมเป็นเธอผมไม่มานั่งให้รู้สึกว่าตัวเองด้อยค่าแบบนี้หรอกนะ ผมไม่ได้สนใจอะไรเธอเท่าไหร่ คำถามเธอพูดหูซ้ายทะลุหูขวาบ้าง แต่พอผมเห็นคนข้างล่างเท่านั้นแหละ เธอก็มองขึ้นมาหาผมเป็นระยะๆ ผมเห็นเธอกินเข้าไปหลายแก้วอยู่ แล้วผมไม่เคยให้แพมกินเหล้า ไม่รู้ว่าเธอคอแข็งขนาดไหน ใจนึงก็โมโห อีกใจก็ห่วงชิบหาย มันทำให้ผมอารมณ์เสียไม่น้อยเลยหล่ะ

แพม

ฉันหันไปมองเตชินทร์บ่อยครั้ง ก็ไม่แปลกไหมละ ก็เค้าจ้องฉันขนาดนั่นใครบ้างจะไม่รู้สึกได้ แต่พอฉันหันไปก็เห็นผู้หญิงมานั่งเบียดเค้า หึ พึ่งเลิกกันแท้ๆ แปปเดียวก็หาใหม่แล้วหรอ ไวดีนิ๊ แล้วเหมือนมิกเซอร์ก็มองไปที่ที่ฉันมองเหมือนกัน...

"กูอยากจะขึ้นไปซัดหน้าแม่งสักสองสามรอบ"

ไอ่มิกทำท่าจะลุก แต่นังเบลล่าก็ห้ามไว้

"ใจเย็นไอ่เหี้ย มันเลิกกันแล้วนะเว้ย พี่เตเค้าก็ไม่ผิดถ้าจะมีคนใหม่นะมึง"

"ไอ่สัส แล้วตอนที่มันทำแพมเสียใจละวะ สัสเอ้ย นี่มันหยามกันชัดๆ ดูแม่งดิเพิ่งเลิกแล้วมานัวคนใหม่ เหี้ยชิบหาย"

"ช่างมานน! แค่แพมมีเพื่อนสองคนนี้ แพมก็พอแล้ว ไม่ต้องมีมัน แพมก็อยู่ด้ายยย"

"หือ เสียงยาวไปถึงเชียงใหม่แล้วชะนี ไหวไหมคะเนี่ย"

"ไหวดิเบลล่าเพื่อนร้ากกก เบลล่า กูรักมึงน้าา"

พอแพมหันไปพูดกับเบลล่าเสร็จก็หันมาทางผมและแพมจับหน้าของผมแล้วพูดใส่หน้าผม เห้ออ เมาแล้วป่วนเหมือนกันนะเนี่ยมึงอ่ะ

"มึงด้วยมิกเซอร์กูก็รักเมิงงง ขอบคุนน้าาาาที่คอยดูแลกูอ่าาา"

"จ้าาา"

"อีมิกซ์ กูจะไปอ่อยผู้โต๊ะนู่นอ่ะ ฝากชะนีไร้ผัวไว้ตรงนี้นะ"

"เออ"


ปกติของมันจริงๆเลยไอ่กระเทยนี้ สาบานว่ารักเพื่อน มีผู้ชายมันก็ทิ้งแพมกับผมแล้ว ผมละเพลียจริงๆ

"อื้อออ เอาอีกแก้วว"

"พอแล้ว มึงเมามากแล้วนะ"

"ไม่มาวๆๆๆ ใครบอกมาวเดี๋ยวป๊าดดตบคว่ำเลย"

แล้วแพมก็ทำท่าจะยกมือขึ้นมาตบกลางอากาศแต่ผมเห็นสภาพเธอทรงตัวไม่ไหว แค่ยกปุ้ปตัวเหมือนไร้น้ำนักชิบหาย เอนไปข้างหลังจะตก ดีนะผมคว้าไว้ทัน ผมโอบเอวแพมเอาไว้ประคองไม่ให้เธอตกจากที่นั่ง

"เห้ยๆๆ"

มันนี่เอน360องศาเลยครับ ถ้าแพมมันจะไร้การทรงตัวขนาดนี้ ตอนนี้แพมอยู่ในอาการเมาแล้วหัวหนักครับ ถ้าไม่ใช่มึงนะแพม ป่านนี้กูทิ้งและถีบลงไปนานแล้วเนี่ย ผมเลยจับหัวแพมให้มาซบที่ไหล่ของผม แล้วกอดเอวเธอไว้

"หือออ มิกซ์มึงจะจับกูทำไมอ่าา"

"ก็มึงจะล่วงแล้ว โว้ะ"

"หรอออ กูว่ากูก็นั่งตรงๆแล้วน้าา"

"เห้ยๆๆ อีกแล้วไอ่แพม มึงมานี่เลยมา"

ผมเลยจับมันมานั่งตักผมแทน เพื่อผมจะได้แน่ใจว่ามันจะไม่ตก ผมก็เอามือรั้งเอวมันไว้เลยหล่ะ ถ้าตอนที่มันยังมีแฟนผมคงไม่กล้าทำแบบนี้ แต่ตอนนี้พอดีมันโสดถือส่ะว่าแตะนิดแตะหน่อยไม่เป็นไรหรอกมั้ง เจตนาผมแค่กลัวทำมันตกหนิ

"อึดอัดอ่าาา"

"อยู่นิ่งๆดิ้มึง กูหนัก"

ไม่ใช่อะไรยิ่งเป็นมึงมานั่งตังกู คนที่กูแอบชอบมานั่งตักกูแบบนี้ ผมพระอิฐพระปูนก็ไม่ใช่ ใครจะทนได้วะ สมองอ่ะสั่งห้ามไม่ให้คิด แต่ไอ่ลูกชายผมมันไม่ฟังหรอกนะ

"อื้ออ มิกกูเกลียดมันอ่า"

"อื้มกูรู้ มึงก็หาคนใหม่สิ"

"ถ้ากูเลิกรักมันง่ายๆก็คงจาาาดี"

มันพูดแล้วมันก็พิงตัวมาซบที่อกของผม ผมเลยลูบหัวมัน

"แล้วถ้ามีคนนึงเค้ายอมเปลี่ยนเพื่อมึงทุกอย่างละ"

"ใครหราาาา ปู้ชายแม่งก้เหมือนกานหมดอ่าา"

"เห้อออ"

"อ้ออ ยกเว้นมึงกับเบลล่าไว้สองโคนนน ฮ่าๆๆๆๆๆ"

มันพูดแล้วยังเอามือมาประกบหน้าผมสองข้างด้วยนะ ให้ตายเหอะแพม มึงอย่าอ่อยกูได้ไหมวะเนี่ย นั่งก็ไม่อยู่กับที่ นมก็แทบจะเบียดกูแล้วเนี่ย

"มิกซ์ มึงอ่ะเป็นเพื่อนที่กูร้ากกกที่สุดเลยน้า มึงดูแลกูมากกว่ามันนอีกม้างน้าน ถ้ามันนิสัยแบบบมึงก้คงดีโน้ะะ"

ผมหัวใจเต้นรัว รู้สึกดีใจและเผลอยิ้มออกมาที่มันพูดกับผมแบบนี้

"ให้กูแทนมันได้ไหมละแพม"

"หือออ มึงว่าไงนะ"

"กูชอบมึงอ่ะ ให้โอกาสกูได้ไหม"

"....."

หลับ ใช่มันหลับใส่ผม สัสเอ้ยย เสือกหลับได้ถูกเวลาจริงๆ เวรชิบหาย กว่าผมจะพูดคำนึ้ได้ที่เก็บมาเกือบสองปี แม่งพอผมพูด มันก็เสือกหลับครับ...

เตชินทร์

ด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ทำให้ผมมึนๆ บวกกับผู้หญิงที่นั่งเบียดผมก็ลูบไล้นัวที่ผม ผมละสายตาออกจากร่างบางเพื่อเรียกสติตัวเองเล็กน้อย แต่พอหันไปกลับผมเห็นแพมไปนั่งอยู่บนตักไอ่มิกซ์แล้วซบกันแล้ว นั่งท่านั้นไอ่สัสไม่เมาก็เงี่ยนแล้ว นั่งขนาดนั้นไม่เอากันตรงนั้นเลยวะเหี้ย!!!

"กูไม่ไหวแล้วสัส!"

"เป็นอะไรคะเต"

'เพล้งง'

'กรี้ดดดดดดดด'

ผมปาแก้วลงพื้นทำให้แก้วแตก ผู้หญิงคนที่นั่งข้างผมคงตกใจมากจนกรี๊ด ทำให้โต๊ะข้างๆหันมามอง แต่ผมก็ช่างแม่งหมด เพราะผมสนใจแค่แพมตอนนี้ที่ไปนั่งบนตักไอ่เหี้ยนั้น

"มึงเป็นไรไอ้เต"

"เย็นก่อนไอ่สัส"

"เย็นไม่ไหวแล้วมึง เดี๋ยวกูมา!"

"มึงจะไปไหนวะ"

"ไปตามเมียคืน!!"

ผมก้าวเท้าอย่างรวดเร็วไปชั้น1และตรงไปโต๊ะแพมทันที ผมกระชากแขนไอ่มิกเซอร์ที่กำลังประคองแพมให้มันรู้ว่าผมมา แล้วผมก็ต่อยเข้าไปจังๆที่หน้ามันที

"อื้อออ..."

เสียงร่างบางที่เมาครางออกมา และทุกคนในผับล้วนหันมาสนใจที่ผม

"อย่าแตะแฟนกูไอ่สัส!"

แล้วผมก็กระชากแพมออกมาจากอ้อมแขนมันตอนที่มันหันไปเช็ดเลือกที่ปาก แล้วผมก็ชี้หน้าด่ามัน

"ของของกู มึงอย่าเสือก!"

"เหอะ ของของมึงแล้วทำไมมาอยู่บนตักกูวะ"

"สัสเอ้ย"

ผมจะซัดมันอีกหมัดแต่มันตั้งตัวทันเลยจับผมแล้วสวนหมัดกลับทันที ผมเช็ดเลือกที่มุมปากผมแล้วหันมามองหน้ามัน

"ลืมอะไรไปป่าว แพมไม่ใช่ของมึงแล้ว"

"หึ ไม่ใช่ของกูหรอ"

ผมกระชับเอวของแพมให้ตัวติดกับผมมากขึ้นแล้วจูบหนักๆลงไปที่เธอ

"อื้อออ อ่อยยแอมม แฮ่กๆๆๆ"

"กูจูบอยู่ทุกวัน มึงยังจะเอาของเหลือจากกูไหมละ"

"ปล่อยยยยแพม แพมอึดอาดดด มิกพาแพมมมกลับหน่อย"

"หึ ขนาดแพมพูดยังเรียกชื่อกูเลยวะ ไหนวะของของมึงแต่เค้าไม่เรียกชื่อมึงเลยวะ"

"กูแค่ทะเลาะกัน เดี๋ยวก็ดี พวกคอยเสี้ยมอย่างมึงอย่าเสือก กลับแพม!!"

ทันทีที่ผมพูดจบผมก็หันหลังกลับ แต่ผมก็โดนมันจับเอาไว้

"กูไม่ให้มึงเอาแพมไป!"

"แพมต้องกลับกับกู!"

ผัวะะ ผัวะะะ

ผมกับมันแลกหมัดกันคนละที ตอนนี้คนในร้านแตกตื่นกันหมด พวกผมไอ่โนไอ่บาสก็ลงมา ส่วนมันก็ยกขโยงเพื่อนมันมาอีก แม้ว่าพวกมันจะเยอะกว่าผม แต่ผมก็ไม่กลัวหรอกนะ

"อร๊ายยยย อีมิก พี่เต อย่าตีกันสิ โอ้ยชะนีตื่นคะ มีเรื่องแล้วยังหลับอีก"

"อื้ออออ จากลับแล้ววง่วงงง"

"กูรู้แล้วค่า ว่ามึงจะกลับ นี่มีเจ้าชายมาทะเลาะเพื่อรอรับมึงเสด็จกลับถึงสองคนเลยด้วยค่ะ รีบตื่นมาเคลียปัญหาเลยค่ะชะนี"

"อื้ออออ อ้วกกๆๆ"

"แพม!/แพม!"

"อื้อหือชะนี หมดสภาพสุดๆค่ะ"

"เอางี้นะคะ เดี๋ยวเบลล่าคนสวยพาชะนีแพมกลับเอง ส่วนที่เหลือเนี่ยหยุดตีกันได้แล้วค่ะ"

"งั้นกูขับรถไปส่ง/งั้นกลับรถพี่"

"กู/กู"

"โอ้ยย พอค่ะ เดี๋ยวเบลล่าเรียกtaxiนะคะ จบค่ะจบ"

ความคิดเห็น