ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : No.02

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 942

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ย. 2559 16:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
No.02
แบบอักษร

     หลังจากนอนหลับแบบซ้อมตายจนเลยเวลานัดไปครึ่งชั่วโมงถ้าเหี้ยกันไม่โทรจี้ป่านนี้ผมคงยังหลับต่อ ใช้เวลาอาบแบบขอไปทีเสริมหล่ออยู่นานก่อนจะมองสารรูปตัวเองในกระจก ผมสีช๊อคโกแลตจัดทรงเสื้อกล้ามสีตำสวมทับด้วยเสื้อหนังพร้อมยินส์ตัวเก่งกับรองเท้าที่พึ่งขูดเนื้อตัวเองซื้อตอนเรียนจบ หันซ้ายหันขวา

"สัส หล่อกว่านี้ก็พี่กูแล้วเว้ย "ผมส่งยิ้มให้ตัวเองครั้งสุดท้ายก่อนกวาดทุกอย่างใส่ยีนส์เหยียบเกียร์หมาไปขึ้นรถทันที ช้ากว่านี้คงโดนเหี้ยแดรกหัวอ่ะ

"เหยียบมิดเลยพี่"ผมโดดนั่งข้างคนขับพี่อิฐยิ้มปลงก่อนจะออกรถ ด้วยความสามารถของพี่อิฐต่อให้รถติดแค่ไหนพี่แกก็ไม่หวั่น สุดท้ายผมก็ถึงหน้าผับสุดหรูกลางเมืองแบบครบสามสิบสองประการ แม่งลืมไปได้ไงพี่อืฐนี่แชมป์รถแข่งนะเหี้ย

"โอย เวียนหัวมันไม่ทันได้เมาจะอ๊วกแล้วกู " "หึหึ " "ไม่ต้องขำเลยพี่ กลับไปเลยเดียวขากลับรักให้เพื่อนไปส่ง"มองค้อนพ่อคนขับรถสุดหล่อ ที่รับตกทอดมาจากพี่รามพอเจ้าตัวขึ้นมหาลัยก็เนรเทศคนขับรถให้ผมทันที เห้อไม่รู้ว่าป๋าเลือกคนขับรถที่หน้าตารึไงปกติคนขับรถแต่ละบ้านเห็นแก่ๆหัวขาวทั้งนั้น บ้านผมหรอ อย่าให้พูดแม่งหลุดมาจากนิตยสารถ่ายแบบรึไงจำเป็นต้องหล่อขนาดนี้ปะ วัยรุ่นเซ็งแม้แต่เพื่อนผู้หญิงผมยังคอยส่งสายตาทุกเช้าตอนพี่อิฐไปส่งผมที่โรงเรียน เคยถามบรรดาคนขับรถทั้งสองของบ้านเหมือนกันว่าทำไมไม่ไปทำงานถ่ายแบบดาราไรงี้ พี่แกตอบชัดถ้อยชัดคำทั้งสองคนเลยว่าเงินเดือนคนขับรถดีกว่า จบครับ

"ครับคุณหนู่"ผมหยุดความคิดเมื่อได้ยินคำแสลงหูอย่างแรง คุณหนูพ่องถ้าไม่ติดว่าอีกฝ่ายแก่กว่าเกิบสิบปีมียันโครมอ่ะ

"หื่ย"ผมก้าวขาสั่นๆลงจากรถ ก่อนจะปิดประตูใส่คนหน้าเป็นแรงๆ ให้สะเทือนยันพวงไข่

ปึ่ง!!

เดินห่างออกมาหันไปมองบีเอ็มคันงามที่ป๋าซื้อมาไว้รับส่งผมตอนขึ้นม.ปลายถามว่าจำเป็นมั้ย ตอบแล้วว่าไม่แต่ป๋าไม่ไว้ใจการขับรถของคนไทยแม้เดินบนทางม้าลายคุณก็มีโอกาสโดนชนตายเยี่ยงเขียด

ถุย รถแรงแค่ไหนแต่ไม่มีสิทขับไงป๋าแม่งไม่เข้าใจ ทีพี่รามนะขับเองตั้งแต่ขึ้นมหาลัย พูดแล้วรมเสีย ผมรีบเดินออกจากลานจอดรถแม่งวังเวงชิป มีแต่รถหรูๆจนเกิดนอาการหมันใส้อยากเจาะยางรถแม่ง อันนี้ไม่ได้พาลจริงๆ "กรี้ดดดด พิมพ์ไม่ยอมนะทศ ไหนทศบอกคืนนี้จะไปกับพิมพ์ไงคะ"เดินไม่ทันไรต้องสะดุ้งโหยงกับเสียงร้อยแปดหลอด

"ทศเขานัดชั้นก่อน หล่อนมาทางไหนก็ไปทางนั้น" "สัส ที่บ้านทอดนกหวีดให้แดรกไงว่ะ แม่ง ตะโกนแข่งกันอยู่ได้ " ผมมองไปทางมุมนึงของลานจอดรถต้นตอของเสียงเห็นโคนมสองตัวในชุดกระโจมอก กำลังวี๊ดว๊ายแย่งควายทองคำกันอยู่ แล้วแต่ผมจะหาคำเปรียบ ควายเหี้ยนี้แม่งก็หล่อมุมข้างเพราะเห็นหน้ามันไม่ชัดไงไฟสว่างก็จริงแต่มันหันข้างให้ผมอ่ะ แล้วแม่งสูงไปป่ะสัส ผมว่าผมสูงร้อยเจ็ดสิบเซนนี่มาตรฐานแล้วนะเห้ย มันคงสูงพอๆกับพี่ชายผมแหละ เกลียดจริงพวกแดกเสียไฟฟ้าแทนเข้า

"อ๊ะ" เหมือนเจ้าตัวจะรับรู้ถึงสายตาไม่เป็นมิตรไอ้หน้าหล่อๆที่เคยเห็นแค่เสี้ยวมันหันสบกับผมพอดี ทำให้มองเห็นไอ้หน้าหล่อเหี้ยๆได้เต็มตา หล่อแบบไหนหรอลองนึกภาพคุณหลวงในหนังสมัยก่อนดิ หน้าโหดชิบเสือกไว้หนวดอีกผู้หญิงแม่งชอบแย่งของแปลก สายตาแม่งชวนให้รู้สึกร้อนๆหวานๆอ่ะ ผมเลิกเล่นจ้องตากับไอ้โหด ก่อนจะเดินเข้าผับ จ้องนานเดี๋ยวแม่งยกพวกมาทืบทำไง ผมยื่นบัตรสมาชิกให้การ์ดร่างยักษ์สองสามคนยืนคุมอยู่ บัตรประชาชนไม่ต้องเงินล้วนๆ เดินผ่านโซนขาเมาแล้วชอบดิ้นผ่านโซนล่อเหยื่อตรงเคาเตอร์ตรงขึ้นชั้นสองซึ่งเป็นโซนวีไอพีทันที กลุ่มผมมาครบองค์ประชุมแล้วคงเหลือผมที่นอนเลยเวลาคนเดียวในกลุ่มรอบโต๊ะมีสองสาวสามหนุ่มนั่งแดรกรอเรียบร้อย

"เชี่ยเลิฟนึกว่าตายคาเตียงไปแล้วอีดอก"เสียงเหวี่ยงของสาวเปรี้ยวประจำกลุ่มชื่อมันก็เปรี้ยวแหละนะ ผมยักไหล่หาได้สน ยัดตูดนั่งข้างมันแหละ ซึ่งแม่งก็กวนตีน เขยิบนั่งตักผมนี่ ผมเหลือบมองหยกสาวเงียบมันมองผมนิ่งๆแสดงว่าโอเคผมก็ปล่อยให้มันนั่งไป ที่มองไม่ใช่อะไรหรอกในกลุ่มมีผู้ชายหล่อๆสี่คนผู้หญิงสองคนในกลุ่มเสือกเบี้ยนสัส แถมหยกมันเป็นผู้หญิงที่สวยมาก ย้ำว่ามากหุ่นเพรียวอกเป็นอกเอวเป็นเอวแต่มันแต่งตัวเรียบๆไม่ใช่เกาะอกหวือหวาแบบเดียวกับเมียมัน ส่วนเมียมันเห็นถึงเนื้อถึงตัวแบบนี้แต่ก็เป็นกับผมแค่คนเดียวแหละเป็นมาก่อนพวกมันจะคบกันอีกทั้งไอ้หยกเพื่อนในกลุ่มชินแล้วมั้ง เห็นไอ้หยกมันมองผมนิ่งๆแบบนี้แม่งหึงโหดหล่อๆแบบพวกผมหรอแค่ไม้กันหมา อาภัพแท้

"นี่ครับคุณชาย ประเดิมหมดแก้วนะมึงไม่งั้นนอยด์"ผมชะโงกหน้า รับแก้วน้ำสีอัมพันจากมือไอ้นัดมือชงประจำกลุ่มก่อนจะทำใจสองสามวิ อึก อึก อึก

"อี๊ อ๊าาา"ความเข้มข้มเพรียวๆทำให้ผมถึงกับลำคอร้อนเป็นไฟ พวกบ้ากะให้น็อคเลยไงวะ "ฮ่าๆๆๆ" "เหี้ยเลิฟ โหดสาสฮ่าๆๆๆ"เสียงหัวเราะดังลั่น ชอบใจ

"พวกเหี้ย หุบปากเลย ขอบใจเว้ยคิน"ผมรับแก้วน้ำเปล่าจากไอ้คิน มันเป็นคนเงียบๆนิ่งแต่แม่งใส่ใจเพื่อนมากอ่ะ ผมนี่แทบเรียกมันว่าพ่อ แต่หน้าหล่อๆแม่งไม่ให้อ่ะ มันส่งยิ้มอ่อนๆมาให้พร้อมรับแก้วคืน

"โห่ ไรวะคินแม่ง"เสียงโวยวายขัดใจของไอ้กันก่อนมันจะซัดไปอีกใหญ่เรียกได้ว่าวันนี้ไม่เมาอย่างหมากูไม่กลับ ดูจากสภาพแล้วคนขับรถคงเป็นไอ้นัดคนหามศพคงไม่พ้นไอ้คินเพราะแม่งตัวใหญ่ที่สุดในกลุ่ม ถ้าไม่รวมสองสาวความสูงผมระดับเดียวกับไอ้กัน ไอ้นัดนี่เล็กสุดมองข้างหลังคงหลงทักว่าน้องสาวและมันคงตอบกลับด้วยเบเกอร์เบอร์สามแปดอะนะส่วนไอ้คินโคตรพ่อโคตรแม่มันเป็นเสาไฟฟ้าทุกวันนี้เกือบสูงเท่าพี่รามอยู่แล้วแค่ตัวมันยังบางแต่สามารถแบกไอ้นัดกับไอ้กันพาดบ่าพร้อมกันได้อ่ะ ถึกเหี้ย!!

"มึง ใครไปห้องน้ำบ้าง"ผมหันไปถามคนอื่นๆนั่งกินนานโขจนเริ่มอยากปล่อยของเก่าแล้วคนอื่นส่ายหน้ามีแต่ไอ้หยกคนเดียวที่พยักหน้าเบาๆ แม่งถ้าไม่ติดว่าได้ยินมันโอ๋ไอ้เปรี้ยวบ่อยๆคงนึกว่าตัวเองมีเพื่อนเป็นคนใบ้

"แรดลุกก่อนกูปวดเหยี่ยว

"มันยอมลุกออกตักผมง่าย ๆเลื้อยไปหาผัวครับ

"ฮิ้วววววว"แล้วแม่งไปโน้มคอไอ้หยกมาดูดปากเฉยๆ

"อืมมมม"

"เหี้ยหยกครับเปิดห้องมั้ย"

"สัส ไอ้เกรงใจคนโสดเลย ไอ้คินมึงดูดปากไอ้นัดแข่งเลย"

"ฮ่าๆๆๆ"เสียงหัวหราะลั่นอีกครั้ง ไอ้นัดมันโกธรแล้วน่ารักเลยกลายเป็นเป้าหมายในการแกล้งทันทีแถมไอ้คินเสือกโอ๋มันเป็นพิเศษพวกนี้มันต้องมีอะไรแน่ๆ ไอ้หยกเรียกให้ไอนัดไปนั่งคุมเมียมันส่วนมันเดินตามผมมา

"เสร็จแล้วกูข้างหน้านะมึง"ผมบอกก่อนแยกเข้าห้องน้ำชาย "อืม"มันก็เดินเลยไปห้องน้ำหญิง ผมจัดการตัวเองเสร็จก็ยืนรอไอ้หยกพลางมองใส้เดือนแถวหน้าเวทีพลางๆ เอิ่มแต่ละคน พวกผมถึงจะเมาแต่ก็ไม่ลงไปเต้นสักครั้งเดียวเพราะขืนลงไปความกวนของไอ้เหี้ยอิฐคงได้นำพาตีนมาสู้พวกผม คงไม่ดีแน่ถ้าผมเจ็บตัวและไม่ดีต่อคนที่ทำให้พวกผมเจ็บตัวมากๆ หมับ แรงจับบตรงไหนผมเบาๆ

"เสร็จแล้วหรอ อ่ะอ่าว..."ผมมองคนตรงงง เหี้ยหยกเปลี่ยนไป ไม่ล่ะ คนที่จับไหล่ผมเป็นผู้ชายหน้าปลาบู่ชนเขือนแบบชนเต็มแรงจนหน้ามันแบบอ่ะแล้วสวมทองเท่าคืออวดรวยไง ไอ้เชี่ย

"คืนนี้ไปกับป๋ามั้ยจ๊ะเด็กน้อย"

"ไอ้เหี้ย ใครจะไปกับมึงไอ้สัสจับเหี้ยไรของมึง"ผมตะโกนด่า แม่งไม่พูดเปล่ามือเลี้อยมาด้านหลังจับสะโพกผม!!

"อยากตายไงไอ้สัส หน้าหนังหมาเอ้ย "

"ปากดีนะเรา อยากโก่งราคารึไง "

"เป็นไรมึง"ไอ้หยกที่เดินออกมาถามมองไปทางไอ้หน้าเหี้ย 

"เหี้ยนี่อยากแดรกตีนกู แม่งขนลุกสัสเอ๊ย"

"ใจเย็นมึงกลับโต๊ะ"หยกเห็นท่าไม่ดีเลยดึงคอเสื้อผมกลับขึ้นชั้นบน ไม่วายชูนิ้วกลางให้แม่งเลย

"แม่ง มึงหน้าจะปล่อนให้กูเอาเลือดปากมันออกหนูน้อยพ่อมึงดี สัสรมเสีย"

"ไม่อยากโดนการ์ดหิ้วไปทิ้งหน้าร้าน" 

จบครับ

ผมกลับหยกเดินกลับโต๊ะแต่มีคนแปลกหน้าอยู่สองคน

"ใครอ่ะ "ถามก่อนจะนั่งลงที่เดิน มองผู้ชายสองคนเงียบๆ แม่งหงุดหงิด 

"มันเป็นไรอ่ะ" ไอ้อิฐไม่ตอบผมเสือกถามหยก กูก็อยู่นี่ป่ะ เสือกถามข้ามหัว 

"ถูกผู้ชายจีบ "

"พรืดดดด ฮ่าๆๆๆๆ กูว่าแล้ว "

"ฮ่าๆๆๆ"

"พวกมึงแม่ง "ผมไม่สนใจยกแก้วอย่างเดียว 

"เออมึงนี่พี่บันที่กูบอกไง ส่วนนั่นพี่พีช "ผมมองพี่บันเป็นผู้ชายหล่อๆส่วนพี่พีชคงประมาณว่าผู้ชายที่ออกจะสวยมากกว่าหล่อ

"หวัดดีครับพี่ๆ"ผมวางแก้วยกมือไหว้พี่แก ถึงพวกผมจะเหี้ยแต่ไม่นิยมปีนเกลียว 

"อืม ตามบายน้องเพื่อนพี่ให้ส่วนลดเพียบ

ถ้าพวกมึงถึงยี่สิบเมื่อเชิญชั้นสามนะเว้ย ฮ่าๆๆๆ"พูดจบก็กอดคอพี่พีชขึ้นไปชั้นสาม 

"กันพี่เขาเป็นเปล่าวะ "อยู่ๆเปรี้ยวก็พูดขึ้นกลางวง เป็นไรวะ 

"ดูออกหรอวะ "นั่งฟังมันไปมองสาวๆไปพลางๆไม่บ่อยนักที่พวกเราจะมานั่งกินกันแบบนี้ไม่อยากท้าทายกฎหมายเท่าไหร่ 

"สัสพี่พีชสวยขนาดนั้นสวยกว่าผู้หญิงบางคนอีกนะมึง"

ครืด ครืด ครืด 

เสียงเตือนข้อความ

#พี่ราม

(กลับตอนไหน)

(ไม่รู้)

(ให้ไม่เกินเที่ยงคืนนะ)

(รับทราบ)ผมเก็บมือถือก่อนจะหันมาสนใจแก้มเหล้าต่อเพราะนั่งโซนวีไอพีไม่ต้องกลัวว่าจะมีใครมาเต้นเบียด ต่างกับข้างล่างมองไปเหมือนหมอนเลย 

ผับที่นี่ก็เหมือนผับทั่วๆไปชั้นสองเป็นเหมือนชั้นลอยฟ้า มองลงไปก็ชั้นหนึ่งสำหรับนักล่าและนักเต้นชั้นสองสำหรับแก๊งนักดื่มชั้นสามสำหรับนักเล่น ระบบรักษาความปลอดภัยดีเยี่ยมถ้าแค่ระดับมีปากเสียงการ์ดจะนิ่งๆแต่ถ้าถึงขั้นลงมีหรือเริ่มสร้างความเสียหายให้ร้านการ์ดตามมุมต่างๆจะเข้าชาร์ตจะคุณๆโยนทิ้งทันทีต่อให้ใหญ่โตแค่ไหนคุณก็ไม่มีสิท ก่อความวุ่นวายในนี้ บางทีอะนะ หึหึ 

ผมกรอกเหล้าโดยไม่สนใจความวุ่นวายรอบข้างทำให้ไม่ได้รับรู้สายตาหนึ่งคู่ที่มองมา

ไม่ใช่สายตาของคนประสงค์ร้ายหรือดีแต่เป็นสายตาบางอย่าง

เจ้าของใบหน้าที่ปรกคุมไปด้วยหนวดเคราเพราะขาดการดูแลไม่ได้ลดทอนความหล่อลงกลับเสริมให้เจ้าตัวดูหล่อร้ายเหมือนแมงมุมตัวใหญ่ที่คลึงใยเฝ้ามองเหยื่อตัวน้อยอยู่มุมใดมุมหนึ่งในความมืด

"หึหึ"

ความคิดเห็น