ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Why 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 25 พ.ย. 2559 16:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Why 3
แบบอักษร

ตอนที่ 3

............

 

 



 

Gun’s Part
หลังจากที่ผมปฏิเสธพี่โตโน่และลุกหนีออกมา ผมก็นิ่งเงียบตลอดการเรียนคาบบ่าย

ซึ่งไอ้เนียร์ก็คงรู้ว่าผมไม่อยากพูดอะไร มันก็เล่นแค่นั่งอยู่กับผมเงียบๆ

 

ตอนนี้ผมกลับถึงบ้านแล้วครับ ไม่มีใครอยู่บ้าน เพราะพี่ริทก็คงจะติวหนังสือไม่ก็อยู่ที่ชมรมคุณหมอน้อย

ดีแล้วแหละ ผมอยากใช้เวลาเงียบๆคนเดียวก่อน

คนที่ผมแอบชอบ มาขอให้ผมช่วยจีบพี่ริท

อืมมม เหมือนอกหักตั้งแต่ยังไม่เริ่มเลยแฮะ

ตลอดช่วงบ่ายผมไม่มีสมาธิเรียนเลย เพราะมัวแต่คิดว่าตัวเองทำถูกแล้วใช่มั้ย

มันก็อาจจะถูกในแง่ที่ว่า นั่นคือคนที่ผมแอบชอบ ผมจะไปช่วยเค้าเพื่อให้เค้าไปเป็นแฟนกับคนอื่นเพื่ออะไร

แต่อีกแง่หนึ่ง พี่ริทก็เป็นพี่ชายของผม รักผม ดูแลผมอย่างดีมาตลอด โดยที่ผมไม่เคยทำอะไรพี่เค้าเลย บางทีเรื่องนี้อาจจะทำให้พี่ริทของผมมีความสุขได้บ้าง เพราะผมรู้อยู่แล้วว่าถ้าใครได้อยู่ใกล้พี่โตโน่ก็คงจะมีความสุขแน่นอนอยู่แล้วแหละ

หรือผมควรจะถามพี่ริทนะ

 

 

Rit’s Part

กันนนนนน ลงมาทานข้าวได้แล้วน้า ผมตะโกนเรียกน้องชายคนเดียวของผมหลังจากที่ผมต้องโต๊ะอาหารเย็นเสร็จเรียบร้อย ดูเหมือนว่ากันน่าจะถึงบ้านนานแล้วครับ แต่ก็เป็นธรรมดาแหละ ผมกลับบ้านหลังน้องตลอดเลย

 

 

 

 

เป็นไงบ้าง เปิดเทอมวันแรก’ ผมถามน้องออกไประหว่างทานข้าว จริงๆผมรู้ว่าไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงเพราะน้องเรียนที่นี่มาตั้งแต่ม.ต้นแล้ว แต่ก็อย่างรู้ชีวิตประจำวันของน้องบ้างครับ

 

อ่า..ก็ดีครับ’ กันเงยหน้าขึ้นมามองผมพลางตอบ แต่น้องก็ไม่ได้ก้มกลับไปทานข้าวต่อ มองผมเหมือนมีอะไร

 

อะไร มองพี่ทำไม พี่หล่อขึ้นหรอ ฮ่าๆๆ’ ผมถามติดตลกออกไป เพราะสีหน้ากันดูหงอยๆ

นี่น้องผมเป็นอะไรรึป่าว โดนใครแกล้งมารึป่าวนะ

 

พี่ริท……..ถ้าเกิดว่าพี่ชอบคนๆนึงอยู่ แต่เค้าดันมาให้พี่ช่วยจีบคนอื่น พี่จะทำยังไง’ กันถามออกมาหลังจากเงียบไป

อืมมมม มีความรักสินะ

 

'คนเราหน่ะ ถ้าชอบใครก็อยากเห็นคนๆนั้นมีความสุข มีรอยยิ้มอยู่ตลอดใช่มั้ยหล่ะ ยิ่งถ้าเราได้ช่วยสร้างรอยยิ้มนั้นให้เค้าก็คงจะดี ถูกมั้ย? ผมบอก และถามย้อนกลับไป

 

'แต่ผมอยากเป็นสาเหตุของรอยยิ้มนั้นมากกว่า'

'บางอย่าง เราก็ไม่ต้องเอามันมาเป็นเจ้าของหรอก แค่มันอยู่ในที่ๆเหมาะสม พี่ว่าแค่นั้นเราก็น่าจะมีความสุขแล้ว ใครจะไปรู้ ถ้ามันมาอยู่กับเราความสวยงามของมันอาจลดลงก็ได้' ผมตอบกันกลับไป

 

อะไร น้องพี่จะหนีไปมีแฟนแล้วเหรอ พี่ดูแลไม่ดีรึไง ฮ่าๆๆๆ ผมแกล้งหยอกน้องเล่น แต่จริงๆผมก็คิดนะว่าผมยังดูแลน้องได้ไม่ดี แค่กลับบ้านพร้อมน้องตอนเลิกเรียนผมยังทำไม่ได้เลย ต้องปล่อยให้น้องกลับบ้านคนเดียว

 

ไม่ใช่ซะหน่อย ก็บอกอยู่ว่าเค้าให้ช่วยจีบคนอื่นอ่ะ’ กันหันมาบอกผมหน้ามุ่ย

 

ไม่ลองดูหล่ะ รักแท้อ่ะแพ้ใกล้ชิดนะ ไม่เคยได้ยินเหรอ’ ก็ไม่ได้ยุน้องหรอกนะ แต่แค่อยากลองให้เค้าได้พยายามดูบ้าง

 

น้องพี่น่ารักขนาดนี้ ถ้ามันจะไม่สนใจซักนิดพี่ว่าคนนั้นต้องผิดปกติแล้วหล่ะ ฮ่าๆๆๆ’ อันนี้พูดจริงๆเลย ผมว่าใครได้อยู่ใกล้กันก็รักเค้าทั้งนั้นแหละ ผมถึงได้รักเค้ามากขนาดนี้ไง

 

ผมจะลองกลับไปคิดดูก็แล้วกันครับ

 

Gun’s Part

 

ไม่ลองดูหล่ะ รักแท้อ่ะแพ้ใกล้ชิดนะ ไม่เคยได้ยินเหรอ

 

น้องพี่น่ารักขนาดนี้ ถ้ามันจะไม่สนใจซักนิดพี่ว่าคนนั้นต้องผิดปกติแล้วหล่ะ ฮ่าๆๆๆ

 

ประโยคที่พี่ริทพูดกับผมเมื่อตอนทานข้าวเย็นยังดังอยู่ในหัวผมตลอด

รักแท้แพ้ใกล้ชิดเหรอ พี่โตโน่เค้าจะแพ้ผมบ้างมั้ยนะ

 

 

 

 

-โรงเรียน-

วันนี้ผมก็มาเช้าอีกเหมือนเคย ก็ไม่มีอะไรทำครับ นั่งเล่นไอจีไปเรื่อยๆ รอไอ้เนียร์มา

น้องกันๆ พี่ซื้อคริสปี้ครีมมาฝากครับ เนี่ยโหลนึงเลยนะ พี่ให้น้องกันหมดเลย อยู่ดีๆพี่โตโน่กับพี่ออฟที่ไม่รู้พุ่งมาจากทางไหนก็วางถุงคริสปี้ครีมแล้วดันๆมาให้ผม

อะ...เอ่อออ คือว่า..

'เอ้ยๆ มีนี่ด้วยๆ ชีสทาร์ตPablo ไซต์ใหญ่เลยนะ เมื่อวานเค้าเปิดร้านวันแรก พี่ไปต่อแถวซื้อมาให้ อร่อยมากๆเลยนะ กันลองเอาไปกินสิตามมาด้วยถุงชีสทาร์ต

พี่โตโน่ครับ....

'นี่ๆๆ นี่ด้วย นมวัวแดง กินเยอะๆ จะได้โตไวไวไงพูดจบพี่เค้าก็เลื่อนถุงเซเว่นที่มีนมวัวแดงอยู่2กล่องมาให้ผม

เอออ พี่เค้าไม่ฟังผมพูดเลยอ่ะ มาถึงก็ยื่นๆๆขนมให้ผมเลย.......

'คือจริงๆผมจะบอกว่าพี่ไม่ต้องซื้อขนมมาก็ได้ ผมกลับไปคิดดูแล้ว ผมว่าผมจะช่วยพี่จีบพี่ริท แต่ไหนๆพี่ก็ซื้อมาแล้ว ผมรับไว้ก็ได้ครับ' ผมตอบพี่เค้าพลางหยิบถุงขนมทั้งหมดมาวางข้างตัว

ผมไม่ได้เห็นแกกินนะ คือผมคิดมาแล้วจริงๆ

 

เห้ยย จริงป่ะเนี่ย พูดจริงๆใช่มั้ย โอ้ยยย กันน้องรักมาให้พี่กอดที’ พี่โตโน่จับตัวผมเข้าไปเย่าๆแล้วดึงเข้าไปกอด เอออ อันตรายต่อหัวใจผมเกินไปหน่อย

พอๆๆ มึงมายืนกอดอะไรกันตรงนี้ ไอ้เตี้ยนี่มันตกใจหมดแล้ว’ เป็นพี่ออฟครับที่เข้ามาช่วยดึงพี่โตโน่ออกไป ใจนึงก็อยากขอบคุณครับ แต่อีกใจก็อยากกระโดดถีบ ถ้าไม่ติดว่าขาสั้นกว่าก็คงทำไปแล้ว

 

เอางี้นะ เดี๋ยวเราแลกเบอร์กันไว้แล้วกัน เย็นนี้เลิกเรียนกี่โมง พี่ไปนั่งเล่นที่บ้านเราได้รึป่าว’ พี่โตโน่รีบถามผมออกมา

เบอร์เหรอ จริงๆผมมีแล้วนะ
งานนี้เลยต้องรีบๆกด ไม่ให้พี่เค้าเห็นครับว่าในเครื่องผมมีเบอร์พี่เค้าแล้ว พอเบอร์ผมไปขึ้นที่หน้าจอโทรศัพท์ที่เค้าผมก็วาง

เตี้ย กูไปบ้านมึงด้วยได้ม่ะ’ พี่ออฟถามขึ้นหลังจากที่ผมเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า

มึงจะไปทำไมวะ’ นั่นแหละครับที่ผมสงสัย แต่พี่โตโน่ชิงถามออกไปก่อน

กูก็แค่ว่าง ไปไม่ได้รึไง พี่ออฟเลิกคิ้วพร้อมตอบกลับมา 
เออออ ไปได้ครับไปได้

ก็แค่นั้น ไปได้แล้วไอ้ห่าโน่ หมดธุระแล้วก็ไปเตะบอลกับกูเหอะ’ พี่ออฟตอบกลับมา แล้วหันไปบอกพี่โตโน่

ไอ้นี่ก็เร่งกูตลอด งั้นพี่ไปก่อนนะครับ เจอกันตอนเย็นนะ’ พี่เค้าหันมาลาผม แล้วก็โดนพี่ออฟลากไปทางสนามบอล

ไอ้เนียร์เดินสวนมาทันเห็นพี่ออฟกับพี่โตโน่พอดี มันมองหน้าผมงงๆ สลับกับถุงขนมที่วางอยู่

อะไรวะ พี่เค้าซื้อมาให้มึงเหรอ’ มันรีบถามผมทันทีที่วางกระเป๋า

เค้าคงตั้งใจจะซื้อมาตื้อให้กูช่วยเค้าจีบพี่ริทแหละ

แล้วมึงก็รับไว้ทั้งๆที่ไม่ช่วยเค้าเนี่ยนะ เห็นแก่กินมามึง’ มันด่าผมกลับมา

ไม่ใช่และมึง กูตกลงช่วยพี่เค้าไปแล้ว’ ผมตอบกลับพลางมองหน้ามันนิดหน่อย ว่าซะกูเสียหาย

มึงคิดอะไรของมึงวะไอ้กัน

เออน่า กูคิดมาแล้ว

 

 

 

ตอนนี้เลิกเรียนแล้วครับ ผมยื่นรอพี่โตโน่อยู่หน้าโรงเรียน

เมื่อตอนกลางวันพี่โตโน่มาถามผมแล้วหล่ะว่าเลิกเรียนกี่โมง และให้ผมรอพี่เค้าที่หน้าโรงเรียน

รออยู่ไม่นานพี่เค้าก็ออกมาพร้อมพี่ออฟในสภาพชุ่มเหงื่อทั้งคู่ สงสัยไปเล่นบอลกันมาก่อน

รอนานรึป่าว’ พี่เค้าถามผมทันทีที่เดินมาถึง

ไม่ครับ จะไปบ้านเลยมั้ยครับ แต่คือพี่ริทน่าจะยังไม่กลับนะครับ แน่หล่ะครับ พี่ชายผมติวอยู่

ไปเลยเถอะไอ้เตี้ย กูร้อนจะตายห่าอยู่ละ มึงรีบนำๆไปเลย’ เป็นพี่ออฟที่ตอบออกมาครับ ผมเลยพยักหน้ารับแล้วเดินนำพี่ๆเค้าออกมา บ้านผมไม่ไกลจากโรงเรียนเท่าไหร่ เดินได้ครับ แต่ถ้าวันไหนขี้เกียจผมก็เลือกที่จะขึ้นรถเมล์มา

เดินไปซักพักผมก็รู้สึกถึงแรงดึงที่กระเป๋าเป้ผม

มึงแบกอะไรมาเรียนนักหนาวะ ไม่น่าหล่ะถึงได้ตัวแค่นี้ เอามาๆเดี๋ยวกูช่วยถือเพื่อมึงจะสูงขึ้นบ้าง

เป็นพี่ออฟครับที่ดึงกระเป๋าผมขึ้นๆลงๆอยู่ แล้วก็กระชากๆเหมือนจะให้ผมปลดกระเป๋าไปให้เค้า

เห้ยยพี่ ผมสะพายเองได้ไม่เป็นไรครับ

เออออ เอามาเถอะหน่า ลีล่าเดะปั๊ด!’ พี่เค้าทำท่าเหมือนจะตบหัวผมครับ ผมเลยยอมปลดกระเป๋าให้พี่เค้าไป

ตามใจเถอะครับอยากถือก็ถือไป ผมก็สบายเลย ฮ่าๆๆๆ

 

 

 

พอมาถึงบ้านผมก็เลยให้พี่ๆเค้านั่งรอที่โซฟา แล้วไปยกน้ำมาให้เพราะว่าพวกเราเดินกันมา

คือก็ไม่รู้จะให้ทำอะไรครับ เพราะพี่ริทก็ยังไม่กลับมา จริงๆคือผมไลน์บอกพี่ริทไว้ว่าเพื่อนมาบ้าน ซึ่งถ้าตามปกติถ้าเพื่อนผมมาพี่ริทก็จะกลับช้ากว่าปกติเพราะไม่อยากให้เพื่อนผมอึดอัด

ขอโทษนะพี่ริท

 

อืมมม งั้นนี้ก็คงเป็นเวลาของผมสินะ ควรจะทำอะไรให้พี่โตโน่ประทับใจหล่ะ

ทำอาหาร               ไม่น่ารอด

เล่มเกม                  ดูจะไม่น่าสร้างความประทับใจทับไหร่

ชวนร้องเพลง........อันนี้น่าจะพอไหวนะ

พี่โตโน่เล่นกีต้าร์เป็นมั้ยครับ’ ผมถามพี่เค้า ผมจำได้ว่ามีกีต้าร์ของพ่อยู่ มันน่าจะเล่นได้

เล่นเป็นสิ ทำไมอยากเล่นเหรอพี่สอนได้นะ’ หืมมม สอนกีต้าร์เหรอ น่าสนแหะ ผมลืมคิดไปเลย

กูก็สอนได้ พี่ออฟแทรกขึ้นมา

โห้ยยยย พี่ออฟไม่เข้าใจผมเลยอ่ะ ผมจะทำเป็นไม่ได้ยินไปก่อนแล้วกัน

....

งั้นพี่โตโน่ช่วยสอนผมหน่อยนะครับ ผมหันไปบอกพี่โตโน่ แล้วรีบวิ่งไปหยิบกีต้าร์ลงมา

 

 

 

 

 

พี่โตโน่ตั้งสายกีต้าร์อยู่สักพักก็เงยหน้าขึ้นมาบอกผมว่าพร้อมแล้ว แล้วส่งกีต้าร์มาให้ผม ผมก็รับมาวางไว้บนตัก

อยากเล่นจริงๆเหรอ พี่โตโน่หันมาถามผม

ครับ ทำไมเหรอ

พี่ว่ามือกันมันไม่เหมาะกับการเล่นกีต้าร์หน่ะ มันดูเล็กๆบางๆ จะกดสายให้ไม่บอดนี่น่าจะยาก’ พี่เค้าอธิบาย

ให้ผมได้ลองพยายามดูก่อนแล้วกันนะครับ ถ้ามันไม่เหมาะกับผมผมจะเลิกไปเอง ผมตอบกลับไป จริงไม่ได้หมายถึงแค่เรื่องกีต้าร์หรอก แต่พี่เค้าก็ไม่ได้คิดอะไร เลยพยักหน้าแล้วก็เริ่มสอนผม

 

เอาจริงๆไอ้เรื่องกีต้าร์อะไรนี่ไม่ได้เข้าหัวผมซักนิด เพราะพี่โตโน่ขยับมานั่งข้างผมแล้วยังคอยจับมือผมให้จับคอร์ดอีก จะมีเหลือเหรอครับสติผม

 

ส่วนพี่ออฟผมเห็นว่าเค้าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เหมือนว่าจะเล่นเกมครับเพราะเค้ากดๆหน้าจอแบบใส่อารมณ์เต็มที่ แล้วก็เอาแต่พูดว่า ตาย ตายแม่งเลย ตายให้หมดเลย ตายๆๆๆ’ อะไรประมาณนี้

 

พี่โตโน่นี่ก็ตั้งใจสอนครับ เอาจริงมันเหมือนพี่เค้าโอบผมอยู่เลยหล่ะเพราะพี่เค้าเอาแขนอ้อมไป มือพี่เค้าคอยกดนิ้วผมให้กดไปตามคอร์ดที่พี่เค้าบอก

ฟินนน

 

ครืดดดด..ดดด

กัน นั่นใครหน่ะ’ ชิบหายละ พี่ริทไม่ได้อ่านไลน์แน่ๆ

 

 

 

 

 

Rit’s Part

 

หลังจากที่เมื่อคืนกันมีเรื่องมาปรึกษาผม ก็ทำให้ผมเริ่มรู้ว่าจริงๆผมไม่ได้มีเวลาให้น้องมากพอเลย

ผมคิดมาตลอดว่าต้องทำทุกอย่างเพื่อน้อง เพื่อความสุขของน้อง แต่ผมว่าตอนนี้ผมยังทำได้ไม่ดี

พอคิดได้อย่างนั้นวันนี้ผมเลยตั้งใจว่าจะกลับบ้านเร็วๆ เผื่อว่าก่อนทานข้าวเย็นเราอาจจะพอมีเวลาร่วมกัน

อย่างน้อยๆก็ชวนนั่งคุยเล่น หรือไม่ก็เล่นเกมด้วยกัน

วันนี้ผมก็เล่นรีบเคลียร์งาน การบ้านต่างๆ ให้เสร็จไวๆ เผื่อจะได้กลับบ้านพร้อมน้องด้วย

 

 

เลิกเรียนแล้วครับ แต่ตอนนี้ผมยังอยู่ที่ห้องชมรม ไม่ได้จะล้มเลิกความตั้งใจที่จะกลับบ้านไวขึ้นหรอก

แต่พอดีการบ้านไม่เสร็จและไม่อยากเอาไปทำต่อที่บ้าน ก็เลยรีบมายืมคอมที่ห้องชมรมค้นหางาน

เพราะโทรศัพท์ใช้ค้นงานจนแบตหมดไปตั้งแต่เที่ยงแล้ว นี่เพิ่งจะ4โมง คงได้กลับเร็วกว่าปกติ

ปกติผมก็มาชมรมแบบนี้ทุกเย็นครับ แต่จะอยู่ถึงเย็นๆเลย  ถ้าไม่มีอะไรทำก็มานั่งเล่นนั่งคุย ไม่ก็มาทำการบ้าน เหมือนเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตเหมือนกันนะ เพราะข้าวกลางวันผมยังทานที่ห้องชมรมเลย จริงๆคือไม่ค่อยชอบคนเยอะๆด้วยแหละครับ

วันนี้ว่าจะลองไปคุยกับกันดูจริงๆจังๆด้วย เพราะเมื่อวานที่น้องมาถามผม ผมว่าน้องดูหงอยๆ

ปกติกันจะเป็นเด็กร่าเริง ชอบแกล้ง หรือไม่ก็ชอบมีเรื่องมาเล่าให้ฟังตลอด แต่เมื่อวานหลังจากถามผมกันก็นั่งทานข้าวต่อเงียบๆ เสร็จแล้วก็ขึ้นห้องไปเลย

 

 

 

การบ้านเสร็จแล้วครับ ผมใช้เลาไม่นานเท่าไหร่ เพราะตอนนี้ยังไม่5โมงเลย แต่คิดว่าน่าจะนั่งวินไปลงหน้าปากซอยบ้านจะได้ซื้ออาหารเย็นเข้าไปเลย แล้วก็ต้องแวะซื้อนมให้กันด้วย ในตู้เย็นหมดแล้ว

กันชอบดื่มนมมากๆครับ โดยเฉพาะนมวัวแดงรสจืด แต่ผมก็ไม่เห็นน้องผมจะสูงขึ้นซักที ฮ่าๆๆ

 

หืมมม รองเท้าใครอีก2คู่หน้าบ้านผม?

ผมยืนอยู่หน้าประตูรัวครับแต่ก็เห็นอยู่ว่ามีรองเท้านักเรียนอีก2คู่วางอยู่หน้าประตูกระจก

นั่นทำให้ผมรีบเปิดประตูเข้าบ้าน เพราะปกติถ้ากันจะพาเพื่อนมาบ้านก็จะมีแค่จูเนียร์คนเดียว น้องไม่เคยพาเพื่อนคนอื่นมาบ้านเลย

 

ครืดดดด..ดดด

กัน นั่นใครหน่ะ’  ผมถามออกไปทันทีที่เห็นว่าแขกทั้ง2คนนั้นผมไม่คุ้นหน้าเลย แถมมีคนนึงยังโอบน้องผมอยู่อีก

อะ..เออ คือ...’ กันอึกอักเหมือนตอบไม่ถูก

คือพี่เป็นรุ่นพี่ที่โรงเรียนนะ คือกันเค้าอยากเรียนกีต้าร์พี่ก็เลยอาสามาสอนให้’ คนที่โอบน้องผมเมื่อกี้รีบหันมาตอบ เมื่อเห็นว่ากันไม่ได้พูดอะไรออกมา

เรียนกีต้าร์เหรอ

พี่ชื่อโตโน่นะ แล้วนั่นไอ้ออฟ เพื่อนพี่’ เค้าแนะนำตัวเมื่อเห็นว่าผมเอาแต่จ้องเค้าแต่ไม่ได้พูดอะไรออกไป

แค่สอนกีต้าร์ต้องโอบกันด้วยเหรอครับ’ ผมถามสิ่งที่ยังสงสัยอยู่ในใจ

เออ..คือไม่ใช่อย่างนั้นครับพี่ริท คือว่าพี่เค้าแค่ช่วยจับมือกันกดคอร์ด ไม่ได้ตั้งใจจะโอบกันหรอก’ กันรีบตอบออกมา

หือออ จับมือน้องผมด้วย

คือสอนกีต้าร์มันก็ต้องมีบ้างอ่ะครับ แต่ถ้าน้องริทไม่ชอบเดี๋ญวพี่หาวิธีสอนใหม่ก็ได้นะ’ พี่โตโน่หันมาบอกผม

ก็ยังไม่ได้ว่าอะไรเลยนี่ ผมก็แค่สงสัย แล้วพวกพี่อยู่ทานมื้อเย็นด้วยกันก็ได้นะผมซื้อมาแล้ว เรียนกันต่อไปเถอะผมไม่กวนแล้ว”  ผมพูดทิ้งท้ายแค่นั้นแล้วก็เดินเข้าครัว

 

ก็เป็นอันว่าพับไปครับกับการจะได้อยู่กับน้อง พูดคุยกับน้อง แต่ไม่เป็นไรไว้วันหลังก็ได้ ยังไงก็อยู่ด้วยกันอยู่แล้ว

 

ผมเตรียมอาหารเย็นจัดใส่จาน หุงข้าวเผื่อพี่ออฟกับพี่โตโน่ด้วย ไหนน้องผมก็ไปรบกวนเค้ามา ก็คงต้องตอบแทนอะไรบ้าง

แต่ก็น่าแปลกใจนิดหน่อยที่คนอย่างกันอยู่ๆก็อยากเรียนกีต้าร์ขึ้นมาทั้งๆที่ไม่เคยเห็นจะสนใจเรื่องดนตรีมาก่อน ปกติเห็นแต่ค่อยเอาเสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้ามาให้ผมดูว่าชอบตัวนั้นตัวนี้ แล้วผมก็ซื้อให้ทุกที ไม่ได้อยากตามใจนะครับ แต่ถ้าใครมาเห็นหน้าน้องผมตอนอ้อนอยากได้นั่นอยากได้นี้ก็ต้องใจอ่อนครับ โดยเฉพาะประโยคไม้ตาย

อยากได้อ่ะ ทำไงดี

น้ำเสียง หน้าตา ท่าทาง จะให้ผมทำยังไงหล่ะครับ ก็ควักกระเป๋าตัวเองไปทุกที

 

 

 

 

Gun’s Part
พี่ริทเข้าครัวไปแล้วครับ ผมได้แต่หันไปยิ้มแหยๆให้พี่ทั้ง2คน ที่เหมือนจะโดนพี่ริทเหวี่ยงใส่นิดหน่อย

คือช็อตที่ที่ประตูบ้านเลื่อนเปิดแล้วตามมาด้วยเสียงที่ริทนี่ใจผมร่วงไปแล้วครับ

เหมือนถูกแม่จับได้ว่าพาผู้ชายเข้าบ้าน ช็อคครับ พูดอะไรไม่ถูกไปพักหนี่ง

ต้องขอบคุณพี่โตโน่ที่แก้สถานการณ์ได้ดี แต่ก็ยังไม่วายโดนพี่ริทเหวี่ยงใส่อีกนิดหน่อย

 

ไอ้โน่ กูว่าถ้ามึงยังสอนกันต่อไปแบบนี้คะแนนมึงตกแน่ มาจีบเค้าแต่มาโอบ มาจับมือถือแขนน้องชายเค้าเนี่ย’ พี่ออฟขยับเข้ามาคุยกับพี่โตโน่ แค่พอได้ยินกัน3คน เหมือนยังระแวงพี่ริทอยู่

เชี่ยยย แล้วจะให้กูทำยังไง ถ้าไม่สอนก็ไม่มีเรื่องจะมาบ้านเค้าแล้วเนี่ย พี่โตโน่หันไปตอบพี่ออฟ

เออ นั่นดิพี่ ถ้าไม่ให้พี่โตโน่สอน แล้วผมจะเอาเรื่องไหนมาใกล้ชิดพี่เค้าหล่ะ

งั้นเอางี้ เดี๋ยวกูสอนน้องมันเอง แล้วมึงก็มาเป็นเพื่อนกู บอกว่ามาเป็นเพื่อนกูก็ได้ เหมือนวันนี้ที่กูมาเป็นเพื่อนมึงเนี่ย เวิร์คม่ะ’ พี่ออฟเสนอ ซึ่งเอาตามตรงผมนี่ไม่เห็นด้วยอย่างแรงเลย แต่ทำไรไม่ได้ครับ

เออว่ะ ดีๆๆ งั้นเอาอย่างที่ไอ้ออฟมันเสนอมาแล้วกันนะ’ พี่โตโน่รีบพยักหน้ารับ แล้วหันมาบอกผม

โอ้ยยยย ไอ้พี่ออฟT.T

 

อาหารเย็นพร้อมแล้วนะ จะทานเลยมั้ย’ พี่ริทโผล่หน้าออกมาจากครัวถามพวกเรา

ทานเลยก็ได้ครับ ผมตอบกลับแล้วเตรียมจะลุกไปช่วยพี่ริทยกอาหารออกมาไว้ที่โต๊ะทานข้าว

กันนั่งเถอะ เดี๋ยวพี่ไปเอง’ พี่โตโน่รั้งแขนผมไว้ แล้วรีบลุกไปช่วยพี่ริททันที

ผมลืมไป นี่ไม่ใช่เวลาของผมแล้วสินะ

 

เป็นไรไอ้เตี้ย ทำหน้าเหมือนวัดส่วนสูงแล้วส่วนสูงลดลง

อืมมม อันนี้เจ็บกว่าเมื่อกี้เยอะเลยแหะ

ป่าวนี่ พี่ตาฝาดป่าว’ ผมตอบพี่ออฟกลับไป จริงๆยังแอบเคืองเรื่องที่เค้าจะมาสอนกีต้าร์อยู่ครับ

เออๆ ป่าวก็ป่าว ไปแดกข้าวได้แล้วไป’ พี่ออฟลุกแล้วหันมาผมเป็นเชิงให้ลุกไปพร้อมกัน ผมเลยลุกเดินไปที่โต๊ะอาหารพร้อมพี่เค้า

 

 

ริทไม่ชอบทานผักเหรอ’ พี่โตโน่ถามขึ้นระหว่างที่เราทานข้าวกันอยู่ พี่ริทเงยหน้าขึ้นมองเหมือนไม่เข้าใจคำถามที่พี่เค้าถามออกมา

คือพี่เห็นว่าริทตักแต่กุ้งในผัดผัก แต่ยังไม่เห็นตักผักเลยซักที ก็สงสัยเฉยๆหน่ะ

อืมมม ไม่ชอบหน่ะครับ’ พี่ริทตอบสั้นๆแล้วก้มลงทานข้าวต่อ

แต่พี่ชอบนะ’ พี่โตโน่พูดต่อขึ้นมา ประโยคนี้ทำให้พี่ริทเงยหน้าขึ้นมามอง

‘…อ่า หมายถึงผักหน่ะ มีประโยชน์นะ’ พี่เค้าเลยรีบขยายความประโยคเมื่อกี้

จริงๆคงไม่ได้หมายถึงผักอย่างเดียวสินะ เห้อมมม

มึงก็กินผักบ้างไอ้เตี้ย เผื่อจะโตๆเหมือนคนอื่นเค้าบ้าง’ พี่ออฟตักผัดผักมาใส่จานผม

ค..ครับ

เอ้า! พอตักพักให้แดกก็แดกแต่ผัก  นี่กุ้ง กินเข้าไปด้วย’ พี่ออฟพูดพลางตักกุ้งมาใส่จานผมเพิ่ม

ค..ครับ ขอบคุณครับ

พี่ออฟนี่ดีนะครับ ทำให้กันทานผักได้ด้วย ปกติจะไม่ค่อยทาน’ พี่ริทหันไปพูดกับพี่ออฟ

ไม่น่าหล่ะ มันถึงตัวแค่นี้’ พี่ออฟตอบพี่ริทแต่สายตามองมาที่ผม เหมือนจะดูว่าผมตัวเล็กแค่ไหน

ผมก็กินนมแล้วไงพี่’ ผมรีบตอบกลับไป ผมกินนมแล้วจริงๆนะ

อาจจะเป็นที่กรรมพันธุ์ก็ได้ครับ นี่ไง ริทก็ไม่ได้สูงเท่าไหร่นะ’ เหมือนพี่ริทเข้ามาช่วยสงบศึกที่กำลังก่อตัว

พี่ออฟนี่ ตั้งแต่เจอกันเมื่อวานจนถึงตอนนี้ยังไม่มีคำไนที่เค้าพูดดีๆกับผมซักคำเลยมั้ง

ถ้าไม่ใช่เพื่อนพี่โตโน่นะ ไม่ให้เข้าบ้านหรอกโว้ยย

พี่ว่าก็กำลังน่ารักดีออก’ เป็นอีกครั้งที่พี่โตโน่พูดขึ้นมา ซึ่งประโยคนั้นก็เรียกให้พี่ริทต้องหันไปมองอีกรอบ

แบบ....ไม่น่าเกลียดหน่ะ ทั้งกันทั้งริทก็สูงกำลังดี เหมาะกับหุ่นแบบนี้ไง’ พี่โตโน่รีบขยายความไม่ให้พี่ริทสงสัย

แล้วทำไมอยู่ๆกันถึงอยากเรียนกีต้าร์ขึ้นมาหล่ะ’ พี่ริทหันหน้ามาถามผม

อ้าววว คิดไม่ทันครับ ยังไงดี

คือว่า....ก็  กันว่างไง เวลาพี่ริทกลับบ้านช้า กันก็เหงา เลยคิดว่าหาอะไรทำดีกว่า’ คิดทันแค่นี้จริงๆครับT.T

พี่ขอโทษนะ ดูแลเราได้ไม่ดีเลย’ พี่ริทหันมาพูดพลางลูบหัวผม อ่า..ผมทำพี่ริทคิดมากรึป่าวนะ

เดี๋ยวพวกพี่จะช่วยดูแลกันเอง ริทไม่ต้องเป็นห่วงนะ’ พี่โตโน่บอกกับพี่ริทพร้อมรอยยิ้มสวย

ขอบคุณนะครับ ยังไงก็ฝากกันด้วยนะ ผมก็จะพยายามกลับบ้านให้เร็วขึ้น’ พี่ริทหันไปขอบคุณนิดหน่อย

หลังจากนั้นพวกเราก็ทานข้าวต่อจนเสร็จ และพี่โตโน่ก็อาสาไปช่วยพี่ริทล้างจานต่อในครัว

เวลาของผมคือตอนไหนกันนะ

 

 

 

เป็นไรมึง เล่นเอ็มวีเหรอ’ เสียงพี่ออฟดังขึ้นที่ด้านหลัง ผมเลยหันไปดู

ป่าวอ่ะ พี่อ่ะ ออกมาทำอะไร ผมหันไปถามพี่ออฟ เพราะผมอุส่าห์หนีออกมาที่สนามหน้าบ้านแล้ว

ก็เบื่อๆ ปล่อยให้ไอ้โน่มันทำคะแนนกับริทไป เลยออกมาเดินเล่น

พี่ว่าพี่โตโน่เค้าชอบพี่ริทจริงๆมั้ย’ ผมลองถามพี่ออฟดู เพื่อผมจะพอมีโอกาส

มันชอบของมันมาจะเป็นปีแล้ว กูไม่เห็นว่ามันจะค่อยมองใคร แต่กับริทก็เห็นมันเพ้อตลอด แต่ก็ไม่เข้ามาจีบซักที จนมาเจอมึงนี่แหละก็เลยให้มึงช่วย ถามทำไม ไม่ไว้ใจเพื่อนกู?’ พี่ออฟมองหน้าผมแล้วเลิกคิ้ว

เป็นปีเลยหรอ อย่างนี้มันจะยากไปมั้ยนะ คนที่แอบชอบมาเป็นปี กับคนที่เจอกันแค่2วัน จะสู้กันได้เหรอ

แต่ใช่ว่าผมจะถอดใจหรอกนะ ตัดสินใจมาขนาดนี้แล้วนี่เนอะ ลองสู้ดูไปก่อน

 

พี่ออฟ ถ้าพี่ชอบคนๆนึงอ่ะ แต่เค้าไม่ได้ชอบพี่ พี่จะทำยังไง’ ผมลองหันไปถามพี่ออฟ เผื่อพี่เค้าจะช่วยอะไรผมได้บ้าง

ทำใจมั้ง ให้เค้าได้อยู่กับคนที่เค้าชอบเค้าน่าจะมีความสุข

เห้ยยย พี่จะไม่สู้หน่อยเหรอ’ ผมถามพี่เค้ากลับไป แอบแปลกใจกับคำตอบของเค้า

มึงคิดว่าคนอย่างกูจะเอาอะไรไปสู้ใคร กูไม่ชอบอะไรที่ซับซ้อน ถ้าเค้าไม่ได้ชอบกู กูก็จะปล่อย

อืมม แล้วผมมีอะไรจะไปสู้นะ

 

น้องพี่น่ารักขนาดนี้ ถ้ามันจะไม่สนใจซักนิดพี่ว่าคนนั้นต้องผิดปกติแล้วหล่ะ ฮ่าๆๆๆ

 

จะพอมั้ยนะ

 

 

 

 

กลับบ้านดีๆนะครับ’ ผมและพี่ริทออกมายืนส่งพี่โตโน่กับพี่ออฟพี่หน้าประตู หลังจากที่พี่ริทและพี่โตโน่ล้างจานเสร็จ

ถึงบ้านแล้วไลน์บอกด้วยนะครับ’ ผมพูดออกไป เพราะเห็นว่ามืดแล้ว

อ้าวว แล้วไม่ห่วงกูบ้างวะเตี้ย ถ้ากูกลับไม่ถึงบ้านมึงก็ไม่รู้งี้เหรอ พี่ออฟพูดขึ้นมา

อ้าววว’ แล้วจะให้ผมทำไงหล่ะ

เอาไลน์มึงมาๆ เดี๋ยวถึงบ้านแล้วกูจะได้ไลน์บอกบ้าง’ พี่เค้าพูดพร้อมกับปลดล็อคโทรศัพท์แล้วส่งมาให้ผม

ผมก็รับมาแล้วพิมพ์ไอดีไลน์ไว้ให้ แล้วส่งคืนไป

กลับกันได้แล้ว ถึงบ้านแล้วก็อย่าลืมไลน์มาบอกกันนะครับ’ พี่ริทพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าพี่2คยังไม่ไปซักที

ครับๆ ฝันดีนะครับ เจอกันที่โรงเรียนนะ’ พี่โตโน่บอกก่อนจะสะกินให้พี่ออฟเดินตามไป

พอเห็นว่าสองคนนั้นกลับแล้ว ผมเลยชวนพี่ริทเข้าบ้าน

พี่โตโน่เหรอ?’ แต่อยู่ๆพี่ริทก็ถามผมออกมาแบบนี้ ทำให้ผมต้องหันกลับไปมอง

ห้ะ?’

ก็คนที่เอามาถามพี่เมื่อวานหน่ะ คือพี่โตโน่ใช่มั้ย’ ทำไมถึงรู้หล่ะ

ทำไมถึงคิดว่าเป็นเค้าหล่ะ’ ผมถามย้อนพี่ริทกลับไป

ไม่รู้ พี่ก็แค่ถามดู’ พี่ริทตอบมาแค่นั้นก่อนจะเดินเข้าบ้านไป

 

ถ้าพร้อมกว่านี้จะเล่าให้ฟังแล้วกัน ผมตะโกนตามหลังพี่ริทไป

 

 

 

 

หรือควรจะเล่าให้พี่ริทฟังดีนะ

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ครบแล้วนะ100% ขอโทษคนที่รอด้วย(มีป่าวอ่ะ555) 

แล้วก็อย่าว่าน้องกันนะ คือต้องเข้าใจว่าน้องมีพี่ริทคนเดียวงี้ รักพี่มากๆ เจอปัญหาก็ไม่รู้จะทำยังไง

น้องเป็นเด็กใสๆงี้ แก้ปัญหาไม่ได้ก็ขอปรึกษาพี่ก่อน

จริงๆแอบให้เปอร์เซ็นต์กับออฟกันมากกว่าโน่ริทนิดนึง ก็อาจจะเห็นพาร์ทออฟกันมากกว่าโน่ริทบ้าง

ซึ่งก็ต้องขออภัยแฟนโน่ริททุกท่านมา ณ ที่นี้ด้วย แต่ก็มีบทให้ทุกคนนั่นแหละเนอะ

 

#ฟิคคนคูล

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว