facebook-icon

ขอบคุณที่ติดตามนะคะ ขอ กดถูกใจนิยายเรื่องนี้ เป็นแรงใจให้ไรท์ด้วยน้ะ

Chapter 5 สิ่งที่คริสอยากเรียนรู้..

ชื่อตอน : Chapter 5 สิ่งที่คริสอยากเรียนรู้..

คำค้น : เล่ห์รักซูเปอร์สตาร์, เอลยา, นิยายโรมานซ์, นิยายอีโรติก, นิยายรักสำหรับผู้ใหญ่

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.4k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 21 พ.ย. 2560 18:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 5 สิ่งที่คริสอยากเรียนรู้..
แบบอักษร

ใบหน้าหล่อเหลายังคงเกลื่อนด้วยรอยยิ้ม ดวงตาคมเข้มจ้องมองมาอย่างสนใจ ก่อนที่จะขยับยืดตัวขึ้นเต็มความสูงและก้าวยาวๆ ตรงมายังห้องทำงานที่ประตูเปิดกว้างรออยู่

มาร์กี้ขยับตัวลุกขึ้นยืน เมื่อเห็นร่างสูงสง่านั้นก้าวมายืนตรงหน้าโต๊ะ มือใหญ่แข็งแรง ปลายนิ้วเรียวยาวสวยเล็บถูกตัดสั้นเรียบร้อย ถูกยื่นมาตรงหน้า

“หวัดดีครับ ผม คริส เพรสตั้น” 

เสียงห้าวทุ้มกล่าวขึ้นอย่างเป็นทางการ มาร์กี้ยื่นมือไปจับมือใหญ่นั้นตามมารยาท ใบหน้าที่ยังคงมีความไม่พอใจฉายชัดอยู่อย่างไม่สนใจปิดบัง

“สวัสดีค่ะ มาร์กี้ คินเดอร์สัน เชิญนั่งค่ะ” 

มาร์กี้กล่าวทักทายด้วยเสียงเรียบเย็น หญิงสาวก้าวออกมาจากหลังโต๊ะทำงาน คริสแอบมองสำรวจร่างสูงระหงตรงหน้า ใบหน้าสวยเก๋หรือสวยหวานหรือสวยเฉียบที่คริสยังตัดสินใจไม่ถูกนั้นปราศจากรอยยิ้ม ชายหนุ่มแอบนึกเสียดายอยู่ในใจ

หุ่นเพรียวสูงระหงเดินหลังตรงสง่าไปยังโซฟารับแขกที่ตั้งอยู่ตรงมุมห้อง มือเรียวผายเชิญให้เขาไปนั่งตรงนั้น

“ฉันคิดว่าเรามาเริ่มธุระกันเลยดีกว่านะคะ เพราะนี่ก็สายมากแล้ว ฉันไม่มีเวลาที่จะมานั่งคอยใครอยู่ได้ทั้งวัน”

มาร์กี้กล่าวออกมาด้วยเสียงเรียบเป็นทางการ และอดที่จะเหน็บแนมพ่อดาราดังเสียไม่ได้ เขาคงคิดว่าตัวเองสำคัญนักจนใครต่อใครต้องยอมลงให้กับรอยยิ้มเจ้าเสน่ห์และลืมข้อบกพร่องของเขาไปเสียหมดหรือไง

คริสหย่อนร่างสูงสมาร์ตของตัวเองลงบนโซฟา ชายหนุ่มเอนหลังพิงลงไปตรงมุมด้านหนึ่ง ขาแข็งแรงยกขึ้นไขว้ แขนล่ำสันพาดไปบนพนักโซฟา ท่าทางสบายอารมณ์เสียจนเจ้าของห้องแอบหมั่นไส้และหงุดหงิดกับกิริยาไม่สะทกสะท้านเดือดร้อนนั้น

“ว่ามาเลยครับคุณมาร์กี้ ผมกำลังฟังอยู่” เสียงห้าวทุ้มกล่าวออกมา ในขณะที่มือแข็งแรงยกขึ้นโบกทักทายบรรดาสาวๆ ที่แอบมองทะลุกระจกเข้ามาอย่างตื่นเต้น

มาร์กี้หันไปมองพวกลูกน้องของหล่อนแล้วส่ายหน้าอย่างระอา ก่อนที่ขาเรียวสวยคู่นั้นจะก้าวตรงไปดึงประตูให้ปิดลงและดึงม่านปิดจนหมดเพื่อไม่ให้สายตาใครต่อใครมองเข้ามากวนสมาธิหล่อนอีก คริสแอบมองตามร่างเพรียวอย่างสนใจแกมขบขัน เจ้าหล่อนท่าทางจะขี้โมโหไม่ใช่เล่น

ใบหน้างามเรียบตึง ดวงตาสีน้ำตาลประกายทองคู่นั้นดูจะดุเอาเรื่องเสียยิ่งกว่าในภาพบนผนังอีกเป็นหลายเท่า หล่อนก้าวเข้ามาหย่อนตัวลงนั่งตรงโซฟาอีกมุมห่างจากเขา

“ฉันอยากรู้ว่าคุณต้องการที่จะเรียนรู้หรือสังเกตการณ์อะไรบ้างคุณคริส และฉันก็ต้องการให้มันเสร็จสิ้นโดยเร็ว บางทีอาจจะเพียงแค่เดือนเดียวก็ได้ ถ้าฉันรู้แน่นอนว่าคุณคาดหวังอะไรจากทางเรา”

มาร์กี้กล่าวออกไปอย่างเป็นงานเป็นการ หล่อนพยายามจะไม่สนใจดวงตาพราวระยับที่กำลังจ้องมองมานั้น ใบหน้างามเชิดขึ้น

ดวงตาฉายแววเชื่อมั่นอย่างมือโปรที่สามารถควบคุมทุกสถานการณ์ไว้ได้ภายใต้อุ้งมือ ไม่ว่าหล่อนจะกำลังเผชิญหน้าอยู่กับคู่ต่อสู้ในศาล หรือกับ คริส เพรสตั้น นักแสดงเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาดวงตาคมกริบที่กำลังจ้องมองหล่อนอย่างคาดคะเนอยู่นี้ก็ตาม

“ผมอยากเรียนรู้กระบวนการเกือบทั้งหมดเลย เนื่องจากตัวละครเอกตัวนี้ จะเล่นเป็นนักกฎหมายมือฉกาจในวงการ ผมอยากให้บทที่ผมกำลังจะเขียนมีการอ้างอิงความเป็นจริงมากที่สุด สรุปง่ายๆ ก็คือ ผมคงจะต้องติดตามคุณไปทุกที่จนกว่าจะได้ข้อมูลครบตามที่ผมต้องการ” 

คริสอธิบายให้มาร์กี้ฟังอย่างยืดยาว ท่าทางดูจริงจังขึ้นเมื่อเขาพูดถึงงาน

“อะไรนะ! คุณหมายถึง จะตามไปทุกที่ตอนฉันทำงานน่ะเหรอ?”

มาร์กี้ถามย้ำเพื่อความแน่ใจในสิ่งที่เพิ่งได้ยิน มันจะเป็นไปได้อย่างไรกันในเมื่อหล่อนต้องทำงาน ต้องไปศาล ต้องนัดคุยกับลูกความ ต้องสืบพยานอะไรต่ออะไร มาร์กี้นึกภาพที่คริส เพรสตั้น เดินตามหลังหล่อนต้อยๆ ไปทุกที่ แล้วหล่อนจะมีสมาธิทำงานได้อย่างไร

“คุณกำลังพูดถึงสิ่งที่มันเป็นไปไม่ได้นะคุณคริส งานของฉันมันสำคัญชี้ความเป็นความตายให้แก่ลูกความของฉัน แล้วคุณจะมาตามฉันจนเสียงานเสียการ ฉันต้องขอโทษด้วยที่ต้องปฏิเสธ เดี๋ยวฉันจะหาทนายคนใหม่ให้คุณก็แล้วกันนะคะ”

มาร์กี้กล่าวตัดบท คริสเลิกคิ้วแปลกใจที่เห็นหล่อนรีบสรุปความเช่นนั้น ชายหนุ่มไม่ได้หลงตัวเอง แต่หากเป็นสาวๆ คนอื่น เจ้าหล่อนผู้นั้นคงไม่รอช้าที่จะรีบตะครุบโอกาสอันงามที่จะได้ใกล้ชิดกับเขาเป็นแน่

คริสเกิดความรู้สึกท้าทายขึ้นมาในใจ นานมากแล้วที่ไม่เคยถูกผู้หญิงคนไหนปฏิเสธเขาอย่างไร้เยื่อใยเช่นนี้มาก่อน

“ผมไม่ขอเปลี่ยนตัวนะคุณ มันเสียเวลา เอาเป็นว่า ผมจะสังเกตการณ์อยู่ห่างๆ และพยายามจะไม่รบกวนคุณให้มาก เอ่อ...แล้วนี่คือรายการที่ผมอยากจะเรียนรู้ ผู้ช่วยของผมได้เขียนลิสต์มาในกระดาษแผ่นนี้ให้คุณแล้ว”

คริสกล่าวสรุปอย่างคนที่ตัดสินใจแล้วและใครก็ไม่อาจจะคัดค้านได้ พร้อมกับยื่นกระดาษเอสี่แผ่นหนึ่งมาตรงหน้าของมาร์กี้ หญิงสาวดึงมันมาถือไว้ โดยเก็บอาการไม่พอใจไว้ได้ไม่มิดเท่าไหร่นัก

คริสกระตุกยิ้มที่ทำให้หล่อนขัดใจได้ ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ทำให้มาร์กี้จำต้องลุกขึ้นด้วย อารามรีบร้อนรองเท้าส้นเข็มของหล่อนเกิดขัดกันจนร่างเพรียวระหงสะดุดถลาไปชนร่างสูงใหญ่ที่ยืนอยู่ไม่ห่างนั้นเข้า คริสรีบเปิดแขนรับร่างบางตามสัญชาตญาณ เขาประคองหล่อนให้ยืนตรง มือแข็งแรงโอบด้านหลังของมาร์กี้ไว้หลวมๆ หญิงสาวหน้าแดงเรื่อขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

“เอ่อ...ขอโทษค่ะ” 

มาร์กี้กล่าวออกมาเมื่อตั้งตัวได้ พยายามปรับสีหน้าให้เรียบเฉยก่อนที่จะเบี่ยงตัวออกจากอ้อมกอดของชายหนุ่ม คริสแอบสูดกลิ่นหอมจากร่างนุ่มเข้าไปอย่างเต็มที่ก่อนที่จะปล่อยหล่อนให้เป็นอิสระ มือแข็งแรงถูกยื่นมาตรงหน้า

“ถ้าหากไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวก่อน หากคุณมีอะไรสงสัยเกี่ยวกับลิสต์นั่น โทรหาผมได้โดยตรง ผมแนบเบอร์โทรส่วนตัวไว้ตรงท้ายเรียบร้อยแล้ว”

มาร์กี้พยักหน้าและเอื้อมมาไปเช็กแฮนด์เขาตามมารยาท โดยไม่มีคำพูดอะไรกล่าวออกมา

คริสก้าวยาวๆ ตรงไปยังประตูแล้วดึงมันให้เปิดออก ร่างสูงสมาร์ตหันมามองหล่อนชั่วครู่ด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก ก่อนที่จะหันหลังก้าวเดินออกจากห้องไป มาร์กี้ได้แต่มองตามร่างสง่าผึ่งผายที่ก้าวเดินอย่างสบายอารมณ์นั้นโดยไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรต่อไปดี

ครู่ใหญ่ต่อมา มาร์กี้หย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้ประจำตัว มือเรียวค่อยๆ คลี่กระดาษเอสี่ที่คริสยื่นให้ออก

รายการที่ต้องการเรียนรู้

‘หนึ่ง การสังเกตการในศาล’

อืมม....พรุ่งนี้พาร์ทเนอร์คนหนึ่งมีว่าความในศาล เขาสามารถไปสังเกตได้ตามสบาย เพราะเคสของหล่อนเพิ่งเสร็จ เวลานี้มาร์กี้กำลังรับเคสใหม่ซึ่งยังอยู่ในขั้นตอนการยื่นฟ้องอยู่และรอฟังการรับฟ้องจากศาลอยู่

‘สอง การสังเกตกระบวนการหาข้อมูล’

อืม....ออฟฟิศ ส่วนใหญ่หล่อนจะให้ผู้ช่วยและลูกน้องซึ่งถูกแบ่งให้รับผิดชอบในแต่ละเคสอย่างชัดเจน

‘สาม การสังเกตการฝึกซ้อมของทนายก่อนขึ้นศาลจริง’

อืม....ห้องศาลจำลองบนชั้นสี่ อันนี้ไม่ยาก เดี๋ยวให้เขาไปสังเกตใครก็ได้ที่กำลังใช้ห้องนั้นอยู่

‘สี่ การสังเกตการสัมภาษณ์พยาน’

อืม...ห้องประชุมด้านใน

‘ห้า การเตรียมงานส่วนตัวของทนายในเคสนั้นๆ’

อืม...ที่บ้านหล่อน?

‘หก สังเกตการเตรียมตัวของทนายในด้านอารมณ์ความพร้อมก่อนว่าความ’

อืมม...ในห้องนอนของหล่อน?

‘เจ็ด คืนก่อนขึ้นศาล’

อืมม...เพนต์เฮาส์ของหล่อน...?

‘แปด บุคลิคส่วนตัว เช่น ต้องกินอะไรเป็นพิเศษเพื่อสร้างเสริมความเชื่อมั่น’

เอ่อ...??? อันนี้ไม่แน่ใจว่ามันจะเกี่ยวอะไรกัน มาร์กี้พยายามนึกถึงหนังการ์ตูนป๊อบอายกับโอลิฟ ที่ตัวป๊อบอายจะต้องแกะกระป๋องผักขมขึ้นซดก่อนออกทำวีรกรรม?

ฯลฯ

ลิสต์นั้นมีประมาณยี่สิบข้อ ที่คริสต้องการรู้ ท้ายกระดาษเป็นหมายเลขโทรศัพท์ส่วนตัวดังที่เขาบอกไว้ เขียนด้วยลายมือสวยเป็นระเบียบจนมาร์กี้เลิกคิ้วแปลกใจ มาร์กี้นั่งมองลิสต์อย่างครุ่นคิด ที่แน่ๆ หล่อนไม่มีทางให้เขาไปสังเกตหล่อนที่บ้าน หรือที่ในห้องนอน หรือแม้แต่บนเพนต์เฮาส์อย่างแน่นอน 

ฮึ. แค่คิดภาพ คริส เพรสตั้น เดินไปเดินมาในบ้านหล่อน นั่งอยู่ในห้องนอนหล่อน หรือป้วนเปี้ยนอยู่ในเพนท์เฮาส์ของหล่อน มาร์กี้รู้สึกหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

***************************

รอลุ้นต่อไปค่า คู่นี้เขาจะมาแบบเรื่อยๆ ไปก่อนตอนต้นค่ะ แต่พอได้เริ่มแล้วความสนุกสุดร้อนแรงจะแล่นไปสุดขั้วจนฉุดไม่อยู่เลยทีเดียวเชียวล่ะค่า ...อิอิ

พื้นที่โฆษณาเยอะ เอลยาก็ร่ายไปเรื่อยๆค่ะรี้ดที่รัก แต่ถ้าอยากรู้ว่าไรท์โม้มากแค่ไหนก็ลองติดตามอ่านดูนะคะ คริ คริ...

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว