ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Why 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 25 พ.ย. 2559 14:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Why 1
แบบอักษร

 

แอบชอบรุ่นพี่

.

.

......

ผมว่าใครๆก็น่าจะมีประสบการณ์เรื่องนี้ เป็นธรรมดามากๆเลยของเด็กมัธยมที่เราจะมีรุ่นพี่ที่เรา

แอบปลื้มและค่อยมองเขาอยู่ตลอด ไม่ว่าเขาจะทำอะไร มันก็ดูดีไปหมด

......

เรื่องส่วนตัวของพี่เขา เราก็รู้ไปซะทุกอย่าง แต่ก็นั่นแหละ รู้ไปก็ทำอะไรไม่ได้

.

.

เบอร์ก็มี แต่ก็ไม่กล้าโทรไป

.

ไลน์พี่เขาผมก็มีนะ แต่ก็ไม่กล้าที่จะทักไปอีก

.

วันเกิด ที่อยู่ ตารางเรียน อะไรเกี่ยวกับพี่เขาดูเหมือนว่าจะจำได้ง่ายกว่าเรื่องเรียนซะอีก

 

 

 

 

ตอนที่ 1

.....................

เอ้าา จะเริ่มแบบนี้เหรอ

 

 

 

 

 

 

 

 

Gun’s part

 

วันแรกของการเป็นนักเรียนม.4 ของผม ดูจะน่าตื่นเต้นกว่าเพื่อนๆทุกคน ทำไมนะเหรอ ........คงเพราะได้อยู่ใกล้คนที่ผมแอบชอบมากขึ้นละมั้ง

กันนนนนน ไวไวหน่อย เดี๋ยวไปโรงเรียนสายนะ” เสียงพี่ริทตะโกนขึ้นมาบอกผมที่กำลังแต่งตัวอยู่หน้ากระจก

คร้าบบบ จะเสร็จแล้วครับ” ผมตะโกนกลับไปและรีบแต่งตัวเพื่อลงไปทานอาหารเช้าที่พี่ริทเตรียมให้

....

..

.

หู้ยยย ข้าวผัด พี่ริทนี่รู้ใจกันสุดๆไปเลย” ผมรีบวิ่งไปนั่ง ทันทีที่เห็นว่าอาหารเช้าเป็นข้าวผัดเมนูโปรด

อย่าพูดมาก รีบๆกินซะ จะได้รีบไปโรงเรียนพี่ริทดุ ที่เห็นผมยังนั่งทำหน้ายิ้มแป้นอยู่

ผมเลยส่งยิ้มให้พี่ริทไปหนึ่งทีแล้วก็รีบทานข้าวครับ

อย่างงี้แหละครับพี่ชายผม ชอบดุผม พี่เค้าเป็นคนมีระเบียบ มากๆเลยหล่ะ แถมยังเรียนเก่งอีก

พี่ผมครับพี่โผ้มมมมมมม ฮ่าๆๆๆ

พี่ริทตอนนี้เหมือนเป็นทั้งพ่อและแม่ในคนเดียวครับ ดูแลผมในทุกๆเรื่อง

แต่ไม่ใช่ว่าผมขาดพ่อหรือแม่ หรืออะไรหรอกนะ

แต่พวกท่านแค่ไปทำงานอยู่ต่างประเทศ พวกเราก็เลยต้องอยู่ด้วยกัน2คนพี่น้องฮะ

อ่ออ แต่ก็ใช่ว่าบ้านผมจะรวย เป็นเจ้าของธุรกิจอยู่ต่างประเทศอะไรแบบนั้นนะ

คือก็เป็นแค่ร้านอาหารไทยเล็กๆในเมืองเล็กๆน่ะครับ

อิ่มแล้วก็เอาจานไปเก็บสิ จะได้ไปโรงเรียน เดี๋ยวสายนะ” 

นี่พี่ผมเป็นกิ๊กกับสารวัตรนักเรียนรึป่าววะ เร่งผมจัง เดะปั๊ด...

 

 

 

 

 

-โรงเรียน-

 

ไอ้กันนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน คิดถึงจังเลยยยยยยย” เสียงเรียกชื่อผมพร้อมแรงกอดจากทางด้านหลังที่ทำเอาหน้าผมแทบจะกระแทกกับโต๊ะม้าหินตรงหน้า 

โอ้โห ถ้ามึงไม่ใช่เพื่อนกู กูคิดว่าโดนหมีควายกอดแล้วไอ้เนียร์

โห้ยยยย กูก็คิดถึงมึงเหมือนกัน ครับ....ได้แค่คิดในใจ

ผมตอบไอ้เนียร์ หรือจูเนียร์เพื่อนรักของผมพร้อมเอามือไปกอดคอมัน

ไม่ต้องห่วงนะครับความสูงมันกับผมก็ไม่ได้ต่างกันเท่าไหร่หรอก -.-

เป็นไงมึง ปิดเทอมสูงขึ้นป่ะวะ” ไอ้เนียร์มันถามผมพร้อมรอยยิ้มกวนๆกลับมา

พ่ อ ง” ครับ เอาเป็นว่าผมจะไม่พูดเรื่องส่วนสูงละกัน

งี้แหละครับ มันชอบแซวผมเรื่องส่วนสูงทั้งๆที่ความจริงส่วนสูงมันก็ไม่ได้ต่างจากผมไปซะเท่าไหร่

และอีกเรื่องที่มันจะชอบแซวผมก็คือ....

เฮ้ยไอ้กัน  นั่นไงพี่โตโน่ของมึง วันนี้เค้ามาโรงเรียนเช้านะเว้ย”….อืมมม เรื่องนี้แหละครับ

ของกูบ้าอะไรหล่ะ” ผมพูดออกไป โอ้ยยยยย แต่ในใจนี่เขินไปแล้วครับ

โถถถ ไอ้กัน กูแซวนิดแซวหน่อยทำเคลิ้ม ได้แค่มองแหละมึง ฮ่าๆๆๆ

ไอ้เพื่อนเลว

ให้กูได้คิดบ้างเถอะวะ มึงก็รู้ว่ากูทำได้แค่นี้” ผมตอบมันกลับไป

เศร้าครับ ยอมรับเลยว่าเศร้า ก็ผมทำได้แค่มองพี่เค้าอยู่ไกลๆอย่างงี้มาหลายปีแล้วครับ

ยิ่งตอนที่อยู่ม.ต้น เรียนก็คนละตึก  พักเที่ยงก็ไม่พร้อมกัน 

ได้แค่คอยแอบมองเค้าตอนเช้าก่อนเข้าแถว กับเลิกเรียนแค่นั้นแหละครับ

แต่ตอนนี้ครับ ผมขึ้นม.4แล้ว ได้เรียนตึกเดียวกับพี่เค้าแล้ว พักเที่ยงพร้อมกัน

เห็นมั้ยหล่ะ ผมบอกแล้วว่าผมจะได้อยู่ใกล้คนที่ผมแอบชอบมากขึ้น

 

 

 

 

 

-ในห้องเรียน-

 

ไอ้กัน มึงเป็นห่าไร ยุกยิกๆอยู่นั่นแหละ” ไอ้เนียร์ถามผมขึ้นมาตอนใกล้ๆเที่ยง  ผมหันไปยิ้มแหยๆให้มัน

ก็อาจารย์ไม่ยอมปล่อยซะทีครับ ทั้งๆที่อาจารย์ไม่ได้สอนอะไรเพราะวันนี้เพิ่งจะเปิดเทอม

คือที่ผมรีบๆอยากให้อาจารย์ปล่อยเนี่ย ไม่ใช่ว่าหิวข้าวหรืออะไรหรอก แต่ผมจะรีบไปจองโต๊ะกินข้าว

คือทุกคนเข้าใจมั้ยว่าถ้าเปิดเทอมวันแรกเรานั่งกินข้าวตรงไหนเนี่ย ก็หมายความว่าที่ตรงนั้นจะเป็นของเราไปตลอดเทอม

แล้วถ้าวันนี้ผมรีบลงไปจองให้ได้ใกล้กับโต๊ะของพี่โตโน่ ผมก็จะสามารถนั่งมองหน้าที่เค้าไปทานข้าวไปได้ตลอดทั้งเทอม

โห้ยยยยย แค่คิดก็ฟิน ข้าวกลางวันผมคงอร่อยทุกวันอ่ะ คิคิ

เป็นห่าไร ยิ้มแล้วหัวเราะ โรคจิตไปแล้วเพื่อนกู ไปๆ อาจารย์ปล่อยแล้ว” ไอ้เนียร์พูดขัดความคิดผมขึ้นมา

เอ้า! งั้นกูไปก่อนนะ รีบตามลงไปนะ ผมรีบบอกมันแล้วรีบวิ่งออกมาจากห้องอย่างรวดเร็ว

โอ้ยยย ถ้ารอไอ้เนียร์ ต้องไม่ได้โต๊ะใกล้ๆพี่โตโน่แน่ๆ

 

 

 

 

 

-โรงอาหาร-

 

นี่ผมวิ่งมาแล้วนะ ทำไมคนอื่นมาถึงไวกว่าผมอีกอ่ะ

คนเต็มเลย ผมจะหาพี่โตโน่เจอมั้ยเนี่ย

แต่ก็นั่นแหละฮะ เป็นธรรมดาที่คนที่เราแอบชอบมักจะมีออร่าบางอย่างที่เราสามารถมองเห็นเขาได้แม้ว่าเค้าจะอยู่ท่ามกลางคนมากมายแค่ไหน

จริงๆผมว่ามันเว่อร์ชิปหาย

เอาเป็นว่าผมเห็นพี่โตโน่แล้ว นั้นทำให้ผมต้องรีบก้าวท่อนขาเพรียวยาว(?)ของผมไปหาโต๊ะที่ใกล้กับโต๊ะของพี่เขาที่สุด

….

..

..

.

ในที่สุดผมก็ได้โต๊ะที่ผมคิดว่ามุมดีที่สุดสำหรับการส่องพี่โตโน่ตลอดการพักกลางวันของผมแล้วครับ

ตอนนี้ก็รอแค่ให้ไอ้เนียร์กลับมาจากซื้อข้าว แล้วผมก็จะได้กินข้าวไปพร้อมๆกับพี่เขาแล้วหล่ะครับ อรึ้ยยย

….

..

อ่ะนี่ครับ ข้าวคุณมึง’ ไอ้เนียร์กลับมาพร้อมข้าว2จานในมือ

น่ารักที่สุดเลยคุณเพื่อน ฮ่าๆๆ’ ผมรับจานข้าวมาพร้อมขอบคุณมันนิดหน่อย

เนี่ยนะ เหตุผลที่รีบวิ่งลงมา?’ มันเลิกคิ้วถามผม แล้วหันไปมองโต๊ะของพี่โตโน่นิดหน่อย

ผมยิ้มๆตอบมันไป แล้วก็เริ่มทานข้าว

ระหว่างทานผมก็แอบมองพี่เค้าไปเรื่อยๆ เห็นพี่เค้าคุยเล่นกับเพื่อนสนิทที่ชื่อพี่ออฟ

พี่คนนี้เป็นเพื่อนสนิทพี่โตโน่ เค้าดูเป็นคนติสท์ๆยังไงก็ไม่รู้ แต่ไอ้เนียร์ชอบบอกฮะว่าพี่ออฟนี่หล่อกว่าพี่โตโน่อีก

มันเคยบอกผมว่าอะไรรู้มั้ย พี่โตโน่ของมึงกูว่าหน้าเค้าเหมือนลิงอ่ะ พี่ออฟดูหล่อ ดูคูลกว่าตั้งเยอะ

โอ้โหหห เจ็บจึก

...

..

.

โอ๊ะ! ชิบหายแล้ว พี่เค้าเงยหน้าขึ้นมา เหมือนพี่เค้าจะเห็นด้วยว่าผมมองพี่เค้าอยู่ ผมควรทำไงดี

แกล้งตายไปเลยดีมั้ยวะ

พี่เค้าหันไปกระซิบอะไรกับพี่ออฟไม่รู้ครับแล้วมองมาทางผมแล้วก็ยิ้มให้ผม

ยิ้ม พี่โตโน่ยิ้มให้ผมเว้ย โอ้ยยยยย ผมต้องทำไงอ่ะ ต้องยิ้มตอบมั้ย

งื้อออ แต่ผมเก๊กหน้าไม่ไหวแล้วนะ แฮร่…..ผมหลุดยิ้มตอบพี่เค้ากลับไป

เห้ยๆๆๆ พี่เค้าลุกเดินมาอ่ะ ทำไงดี ทำไงงงง

 

เออ ขอโทษนะ เราชื่ออะไร’ พี่เค้าตรงเข้ามาถามผม

หูยยยย หล่อมาก

ไอ้กัน มึงจะตอบพี่เค้าได้ยัง’ เสียงไอ้เนียร์เข้ามากระซิบ

ชิบหาย เคลิ้มไปหน่อย

เอ่อออ...ชื่อกันฮะ ผมรีบตอบกลับไป

อ่อ หวัดดีนะกัน คือพี่ชื่อโตโน่นะ ส่วนนี่เพื่อนพี่ชื่อออฟ

หวัดดีไอ้เตี้ย พี่ออฟทักทายผม

แต่เดี๋ยวนะ นี่คือการทักกันครั้งแรกของพี่แกเหรอวะ

หวัดดีฮะ ผมชื่อจูเนียร์นะ เพื่อนไอ้กันมัน แฮ่ๆ’ ไอ้เนียร์ยื่นหน้าเข้ามาพร้อมแนะนำตัว

คือกันเป็นน้องของริทใช่มั้ย’ พี่โตโน่ถามแล้วมองหน้าผม

งื้อออ อย่ามองเยอะ ผมเขิน

..ครับ’ สงสัยนะว่าถามทำไมว่าเป็นน้องพี่ริทรึป่าว แต่ตอบไปก่อนครับ

คือพี่มีเรื่องอยากจะรบกวนเรานิดหน่อย......

พี่ขอเบอร์เราได้มั้ยเปล่าอ่ะพี่เค้าไม่ได้พูด อันนี้ผมคิดเอง-.-

พี่เค้าพูดออกมาแค่นั้นแล้วกันเงียบไป  โอ้ยยยย ผมลุ้นนะเนี่ย พี่จะพูดอะไรก็พูดมาเถอะ

ผั๊ว!

เน้นๆเลยครับ พี่ออฟตบหัวพี่โตโน่เน้นๆเลย  เจ็บมั้ยหน่ะ ผมเห็นยังเจ็บแทน

ลีลาไอ้ห่า จะพูดอะไรก็พูดเร็วๆ กูหิวจะตายห่าแล้ว’ พี่ออฟหันไปด่าพี่โตโน่

มึงหิวแล้วจะเดินมาทำไมวะ กูไม่ได้ชวนมึงมาซะหน่อย   โทษทีนะพอดีเพื่อนพี่มันก็บ้าๆแบบนี้แหละ พี่โตโน่หันไปด่าพี่ออฟ แล้วหันกลับมาพูดกับผม

คือ....พี่แอบชอบพี่ชายเรา ช่วยพี่จีบริทได้มั้ย? ในที่สุดพี่เค้าก็พูเรื่องที่เค้าอยากจะให้ผมช่วยครับ

ว่าแต่เมื่อกี้พี่เค้าพูดว่าอะไรนะ

พี่แอบชอบพี่ชายเรา ช่วยพี่จีบริทได้มั้ย?

..

....

ช่วยพี่จีบริทได้มั้ย?

-------------------------------------------------------------------------------------------

 

โอ้โหหหห จบตอนด้วย โคตรคูลเลย

พี่กันในเรื่องนี้จะไม่ค่อยเหมือนพี่กันในชีวิตจริง

ส่วนพี่ออฟนี่ยังไม่รู้ โผล่มา2ประโยคเบาๆไปก่อน

 

นี่ยังไม่ได้แก้คำผิดใดๆทั้งสิ้น

คืออ่านทวนแล้ว เห็นจุดผิดแล้วด้วย แต่ขี้เกียจไง

โอเค จบนะ!

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว