email-icon facebook-icon

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะ ติชมหรือเม้นได้เลยน้าาาา ><

ตอนที่ 35 ครอบครัวที่แท้จริง

ชื่อตอน : ตอนที่ 35 ครอบครัวที่แท้จริง

คำค้น : ตัวขัดดอก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.1k

ความคิดเห็น : 53

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ย. 2559 10:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 35 ครอบครัวที่แท้จริง
แบบอักษร

ตอนที่ 35

 

          ตั้งแต่ไอดินกับลูกน้อยกลับมาที่บ้าน ราฟาเอลก็คอยดูแลเอาใจใส่ไม่ห่างเพื่อเป็นการพิสูจน์ตนเอง ร่างสูงรู้ดีว่าคนตัวเล็กยังคงไม่ยอมยกโทษให้ตนง่ายๆ แต่ที่ยอมกลับมาก็ทำให้รู้ว่าไอดินยังรักเขาอยู่...

          นายไปอาบน้ำก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันดูลูกให้เองมาเฟียหนุ่มพูดกับคนรักเมื่อเขาทั้งคู่เพิ่งตื่นนอน และดูเหมือนว่ามาร์คจะตื่นก่อนพวกเขาเสียอีก เพราะเจ้าตัวน้อยส่งเสียงอ้อแอ้ไปมาเล่นคนเดียว...

          “…”ไอดินมองอย่างกังวล ว่าคุณพ่อมือใหม่ที่เพิ่งได้เห็นลูกมาหมาดๆจะดูแลลูกได้หรือเปล่า

          ไปเถอะน่า ไม่ต้องห่วงหรอก

          ...งั้นก็ได้ครับร่างบางตอบรับพลางคิดในใจว่าควรต้องอาบน้ำให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

          คล้อยหลังไอดินที่เข้าห้องน้ำ สายตาของราฟาเอลมองไปที่ลูกน้อยอย่างเต็มไปด้วยความรัก

          อ่ะ ตื่นเช้าจังนะเรา มาให้พ่อฟัดหน่อยเร็วพูดจบก็เลิกชายเสื้อของมาร์คขึ้นเล็กน้อยให้เห็นพุงนุ่มๆก่อนจะเอาหน้าที่มีไรหนวดบางๆไปฟัดลงบนท้องกลมๆนั่น

          เอิ๊กๆๆๆมาร์คน้อยหัวเราะพร้อมดิ้นไปมาอย่างรู้สึกจั๊กจี๋

          นี่แหน่ะๆ

          “เอิ๊กๆๆทั้งสองเล่นกันอย่างเพลิดเพลินจนมีเสียงหนึ่งดังขึ้น

          “คิกๆๆเสียงหัวเราะของบุคคลที่สามดังขึ้นอย่างคุ้นหู ทำให้ราฟาเอลเงยใบหน้าขึ้นมามองและพบว่าไอดินที่สวมแค่ผ้าเช็ดตัวกำลังหัวเราะเขาอยู่

          หัวเราะอะไร หืม?”

          “หัวเราะคุณนั่นล่ะครับ ตัวก็โตยังจะทำอะไรตลกๆแบบนั้นอีก คิกๆไอดินปล่อยขำออกมาเมื่อเขาอาบน้ำเสร็จออกมาก็เจอคนรักกับลูกกำลังเล่นกัน แต่ที่น่าแปลกใจก็คือเขาไม่คิดไม่ฝันมาก่อนว่าคนอย่างราฟาเอลจะทำอะไรแบบนี้เป็น...ซึ่งมัน...ตลกมากกกกก

          เฮ้ยยยยยไอดินที่กำลังหัวเราะอยู่ก็ต้องร้องออกมาอย่างตกใจอีกครั้งและรีบจับผ้าเช็ดตัวบนร่างกายไว้แน่นเมื่อโดนร่างแกร่งที่ไม่รู้เดินมาถึงตนตอนไหนคว้าหมับไว้ในอ้อมกอดพร้อมอุ้มวางบนเตียงข้างๆลูกน้อยอย่างแผ่วเบา พร้อมขึ้นคล่อมไว้!

          “ขำมากใช่ไหม หืม แล้วยังมายืนยั่วใส่แค่ผ้าเช็ดตัว เปิดให้เห็นนมแดงๆอย่างนี้เนี่ยนะ

          “เอ่อ...คุณราฟ ลูกมองอยู่นะ!”

          “ไม่เป็นไร ลูกไม่รู้หรอกว่าเรากำลังจะทำอะไรกัน

          “แล้ว...เราจะทำอะไรกันน่ะ ปล่อยผมน่า ผมหนาวไอดินพยายามหาวิธีหลอกล่อ

          เดี๋ยวก็อุ่นแล้ว มา เดี๋ยวฉันทำให้อุ่น

          “เดี๋ยว!ลูก ต้องกินนม กินข้าว อาบน้ำ...อุ๊บร่างบางพูดไม่ทันจบก็โดนฉกชิงเสียงไปโดยริมฝีปากคนข้างบน ลิ้นแทรกมาตวัดเกี่ยวไปมาอย่างนุ่มนวลทำให้คนด้านล่างคล้อยตาม ราฟาเอลถอนจูบออกมาหลังจากผ่านไปสักพักมองคนใต้ร่างของตนที่สิ้นฤทธิ์ตาปรืออย่างเย้ายวนอารณ์ ก่อนจะหันไปหยิบขวดนมข้างเตียงมาให้มาร์คที่นอนเล่นอย่างไม่สนใจอะไรให้ดูด ก่อนจะหันมาจัดการคนตัวเล็กต่อ!

          “แค่นี้ก็ไม่มีปัญหาแล้วใช่ไหมพูดพร้อมเลิกคิ้วถามเบาๆ และนั่นก็ทำให้ไอดินเม้มปากอย่างจำนน

          คุณตามหาผมเพราะอยากได้แค่เซ็กซ์ใช่ไหมครับร่างน้อยถามออกไป

          ไม่เอาน่า ที่ฉันทำตลอดหลายอาทิตย์ที่นายกลับมามันไม่ได้ทำให้นายมั่นใจในตัวฉันมากขึ้นเลยเหรอ คนดี

          “ผม...ไม่รู้สิร่างบางตอบกลับอย่างสับสน

          อย่าคิดมาก ถ้านายยังไม่เชื่อใจ มั่นใจในตัวฉัน ฉันจะทำ จะพยายามต่อไปร่างสูงพูดออกมาด้วยความมุ่นมั่นและไอดินสามารถสัมผัสมันได้ร่างเล็กจึงตอบรับโดยการยืดตัวขึ้นเอาปากไปจูบเบาๆ

          ผมจะคอยดูนะครับพร้อมยิ้มให้คนรักเบาๆ

          ได้ แต่เมื่อกี้ยั่วฉันเองนะ ฉันต้องจัดการนายก่อนแล้วล่ะ!”

          “อ๊ะ อ๊า

          “อื้ม

          .
         

          .

 

          .

          และตอนเช้าของห้องนั้นก็เต็มไปด้วยเสียงครวญคราญพร้อมเสียงเนื้อกระทบกันของคนทั้งสองไปทั่วห้อง...

 

 

          แม่กะพ่อทำอะยัยกันนะ?”มาร์คคิดในใจพร้อมมองไปที่คนสองคนที่คร่อมกันอยู่...

 

 

 

 

 

 

 

 

          ทั้งสามคนลงมาจนเวลาสายแล้ว ตอนนี้หน้าไอดินร้อนฉ่าไปหมด ส่วนราฟาเอลหน้ากลับอิ่มเอมพร้อมอุ้มลูกน้อยที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วลงมาด้วย เท่านี้ก็ทำให้ผู้ที่เห็นต่างรู้ดีว่าบนห้องเกิดอะไรขึ้นจนทำให้ลงมาสายทั้งคู่”…

          “ป้า ตักข้าวเลย ตักให้คุณไอดินเยอะๆนะ เขาเสียพลังงานไปเยอะเมื่อเช้าราฟาเอลอดแซวคนรักไม่ได้เมื่อยังให้แก้มของร่างบางขึ้นสีอยู่

          เพี๊ยะ

          “คุณราฟ!”ไอดินจัดการคนขี้แกล้งโดยการตีไปที่หัวไหล่ของคนแซว

          โอ้ย แซวนิดแซวหน่อยเอง

          “ผมไม่พูดกับคุณแล้ว!”

          ไอดินเขินมากขึ้นและกลบเกลื่อนโดยการตักข้าวกินอย่างไม่พูดไม่จา และมองไปที่มาร์คที่กำลังถูกป้อนข้าวจากแม่บ้านแถวๆข้างตัว ราฟาเอลอมยิ้มมองไปที่คนรักอย่างมีความสุข...

          บางทีแค่ได้เห็นคนรักของตนเขิน...มันก็ทำให้มีความสุขอย่างเหลือเชื่อ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          วันต่อมา

          วันนี้อาจจะกลับช้าหน่อยนะ มีประชุมตอนเย็นน่ะ แต่จะรีบกลับมานะราฟาเอลบอกก่อนออกไปทำงาน

          ครับไอดินงังเงียตอบรับกลับไป

          ไม่ต้องรอกินข้าวก็ได้นะ ไปล่ะ จุ๊บ ฟอดดดดพูดจบก็เดินไปจูบปากคนรักและหอมแก้มลูกน้อยเบาๆเพราะเจ้าตัวเล็กยังหลับอยู่

          ร่างบางมองตามมาเฟียหนุ่มไป ถ้าอีกฝ่ายบอกว่าไปประชุมเขาก็เชื่อ เพราะเขามั่นใจว่าคนๆนี้จะไม่ทำให้เขาผิดหวังอีก จากการกระทำที่ผ่านมามันสามารถทำให้เขาเชื่อใจราฟาเอลได้อีกครั้ง...ร่างสูงทำทุกอย่างให้ไอดินได้มั่นใจตลอดตั้งแต่กลับมา...

          ผมเชื่อใจคุณครับ....

 

          ตอนเย็น

          ราฟาเอลเดินเข้ามาในบ้านอย่างอ่อนแรง เพราะประชุมยืดเยื้อกว่าที่เขาคิดว่าเลยทำให้มาถึงบ้านเกือบสองทุ่มและเขาก็ยังไม่ได้กินอะไรมาตั้งแต่ตอนกลางวันแล้ว

        ไอดินกับลูกคงขึ้นข้างบนไปแล้วสินะ

          หากแต่เมื่อกำลังเดินเข้าห้องรับแขกกลับเห็นคนตัวเล็กและมาร์คนั่งเล่นกันอยู่

          กลับมาแล้วเหรอครับ พ่อกลับมาแล้วมาร์ค ธุจ้าพ่อเร็วลูกไอดินจับมือลูกขึ้นมาพนมมือก่อนให้ก้มหัว

          ฉัน...นึกว่าขึ้นข้างบนกันแล้วซะอีก

          “รอคุณไงครับ คุณกินอะไรมาหรือยัง

          “ยัง...

          “ผมก็ยัง งั้นเราไปนั่งกินด้วยกันดีกว่า เดี๋ยวผมไปอุ่นอาหารก่อนนะ คุณดูลูกแปปนึงนะครับ

          “เดี๋ยว นายยังไม่ได้กินข้าว?”

          “รอคุณน่ะครับ แต่ลูกกินแล้วนะ กินเยอะด้วย เก่งไหมลูกเราไอดินยิ้มให้อย่างคนมีความสุข

          รอทำไมเล่า ฉันบอกให้ไม่ต้องรอ ถ้าฉันกลับดึกหรือกินมาแล้วล่ะมาเฟียหนุ่มถามอย่างสงสัย

          ผมมั่นใจว่าคุณยังไม่กินมาแน่นอน และ...กินข้าวคนเดียวมันจะไปสู้กับกินข้าวกับคนที่เรารักได้ยังไงล่ะครับ

          “…ไอดิน...

          “ผมรักคุณนะครับ ผมเชื่อใจคุณอีกครั้งและหวังว่าคุณจะไม่ทำให้ผมกับลูกต้องหนีไปอีกนะ ฮ่าๆร่างบางพูดพลางน้ำตาคลอแต่ก็ยังหัวเราะ

          ฉันก็รักนาย รักลูกด้วย จะไม่ทำให้เสียใจอีกครั้งครับ สัญญาราฟาเอลจูบหน้าผากคนรักเบาๆก่อนจะอุ้มลูกขึ้นมาหอมด้วยเหมือนกัน คนทั้งสองมองหน้ากัน สายตาเต็มไปด้วยความสุข

          ราฟาเอลไม่คิดเลยว่า...ครอบครัวจะมีความหมายกับเขามากขนาดนี้

        และเขา...จะไม่มีวันทำให้คนในครอบครัวเสียใจอีกต่อไป!

 

       __________________________________________________________________ 

จบแล้วววว ขอบคุณทุกคนนะคะที่ติดตามมาโดยตลอด พวกคุณมีค่าสำหรับไรท์มาก

ถ้าไม่มีคนอ่านขนาดนี้ เราคงไม่มีกำลังใจจะแต่งต่อ

ขอบคุณค่ะ ฝากติดตามเรื่องใหม่ด้วยนะคะ รักทุกคน จุ๊บๆ

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/TLC_090-20080408_Thai.gifhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Kikucow00005.gif

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon00027.gif

 

ความคิดเห็น