facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 5 แตกหัก 100% rewrite

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 65.5k

ความคิดเห็น : 52

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.ย. 2560 17:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
5 แตกหัก 100% rewrite
แบบอักษร

เตชินทร์

ตอนนี้ผมกลับมาห้องผมแล้วหล่ะ หลังจากไปส่งแพมที่คอนโดแพมมาแล้วก็ใช้เวลาอยู่ที่ห้องแพมสักชั่วโมงนึงที่ทำแซนวิชให้เธอ ร้ายกาจจริงๆแฟนผม หลอกใช้ผมอ่ะ ผมก็ได้แต่ รู้เค้าหลอก ก็ต้องยอมให้หลอก5555555

ติ้งหน่องง

พอมองนาฬิกาไปผมก็รู้ทันทีว่าต้องเป็นน้องเชอรี่ครับ ดาวคณะบริหารสุดแซ่บปี1 ที่ผมนัดเธอไว้ไง ร่ำลือว่าเด็ดชิบหาย ทักผมมาขนาดนี้ก็ไม่รู้ว่าผ่านมากี่คน แต่ข้อดีของผู้หญิงที่ผ่านมาหลายคน พวกเธอมักจะช่ำชอง ซึ่งผมก็ชอบนะ คนที่แม่งทำเก่งพวกนึ้และยิ่งเธอแซ่บใช่ย่อยแบบนี้อีก

"เชอรี่ค่ะ"

"เชิญครับ"

ปึกกก

เธอปิดประตูและผลักผมแผ่นหลังผมติดกับกำแพง พร้อมกับไซร้ที่คอของผมและจู่โจมจูบทันที เชี่ยย จัดว่าโหด ว่าแล้วทำไมบอกว่าเด็ดนี่เจอหน้าครั้งแรกคุยกันสองคำก็จะเอากูแล้ว เอาเรื่องสัสคนนี้!!! เด็ดเหี้ยๆ

"อื้มมม~~~"

"หึ รีบร้อนจังนะ"

"ก็บอกแล้วว่าอยากได้ๆ"

"หึ เดี๋ยวพี่ให้แน่ๆครับเชอรี่"

ผมเปลี่ยนเกมส์มาเป็นคนคุม ระดับสิงห์อย่างผมอ่ะจะไม่ยอมให้ผู้หญิงมาคุมเกมส์หรอกนะ ผมดันเธอออกพร้อมกับจูบเธอไปด้วยให้ตัวของเธอที่ติดชิดกำแพง แรงเร้าที่ผมมีมันมากเกินที่จะทำให้คู่นอนของผมทรุดได้หากเธอทรงตัวไม่ดี ผมเลยผลักให้เธอติดกำแพงเพื่อมีจุดยึดไม่ให้ล้ม จากจูบที่ปากก็ระดมจูบไล่ลงมาไล่ลงมาจนถึงหน้าอก เพียงแค่ผมเห็นเธอแต่งตัวแวบเดียวก็รู้แล้วว่าต้องถอดชุดยังไง มือข้างนึงของผมคอยเคล้นคลึงสองเต้าข้างหน้าผมโดยมืออีกข้างที่เลิกขึ้นไปใต้ผ้าเพื่อเข้าไปลูบไล้ส่วนต้นขาจนถึงเอว เพียงเท่านี้คนที่พร้อมจะร่วมสนุกก็เปลือยเปล่าช่วงล่าง ไร้สิ่งกีดขวางในการดำเนินกิจกรรมบนเตียง

"อื้มมม~~~"

"อ้าห์"

ไม่เพียงที่ผมพยายามจะถอดเสื้อผ้าของเธอ เธอเองก็ไม่แพ้ผมหรอกช่ำชองเหมือนกัน ขณะเดียวกันเธอก็ปลดเข็มขัดและรูดซิปกางกางนักศึกษาผมลง ผมและเธอต่างช่วยดึงกางเกงของผมลง

ด้วยความช่ำชองผมก็ค่อยๆชิมรสชาติหวานๆจากตัวของเธอที่ใบหน้าโดยเลียที่ใบหูและตามซอกคอพร้อมใช้ส่วนล่างของผมที่ใส่แต่บ็อกเซอร์ค่อยๆเบียดเสียดให้แนบชิดช่วงล่างของเธอเช่นกัน เธอยืนในท่าที่ชันเข่าขึ้นมาทำให้ผมพอดีมือที่จะสอดเข้าไปสัมผัสกับก้นของเธอ ผมบีบและไล้มือสัมผัสทั่วร่างกาย

"จ้วบบ"

"อื้อ"

ผมเป็นพวกเซ็กซ์หนักชอบทำรอยและกระแทกหนักๆ พอทำรอยแม่งจะทำให้เห็นว่าเธอพึ่งผ่านศึกหนักมา ซึ่งสำหรับผมแม่งดูเจ๋งดี เหมือนเป็นสัญลักษณ์บอกกลายๆว่าผมอ่ะเป็นคนร้อนแรง ซึ่งมันก็แฟร์ๆนะเพราะพวกสาวๆชอบเวลาที่ผมทำรอยดูเหมือนว่าพวกเธอชอบว่ารอยที่ผมทำให้ไปอวดกัน ยิ่งกว่าสะสมแต้มอีกมั้งนั้น แบบใครมีรอยกูจูบเยอะกว่ากันคนนั้นวิน นี่ผมไม่ได้ตอแหลนะ ไอ่บาสมาเล่าให้ผมฟังไง คือมึงจะเทิดทูนในรอยพวกนั้นกันหรอ หึ น่าสงสารพวกเธอจริงๆนะครับ เอาจริงๆผมทำรอยไปก็เพราะอารมณ์ผมเวลาอยู่บนเตียงกับเอาไว้เชคเรทติ้งผมเท่านั้นแหละ

"อื้อเตขา บีบแรงหน่อย"

"อ่าห์"

"อื้อออเตเชอรี่ไม่ไหวแล้วนะ ทำไมเตร้อนแรงแบบนี่"

"หึ แฉะแล้วหรอยังไม่ทันทำไรเลย"

ผมถอดบ็อกเซอร์อย่างเร็วไวเพราะไม่ใช่แค่เธอแต่ผมก็ด้วย

"หึ" เธอเค้นยิ้มมุมปากพอเห็นผมถอดบ็อกเซอร์ หึ ใครกันแน่ที่หึเดี๋ยวได้รู้ว่าสวรรค์ชั้น7เป็นไง ลีลาดีแบบนี้ไม่ต้องให้เคลิ้มไรมากหรอก ผมว่าผมก็ใส่ๆกระแทกก็น่าจะไหวนะ ผมจับท่อนเอ็นที่ปลายยอดชูชันของผมถูไถไปมาที่ติ่งเสียวของเธอ

"อ้าห์~~"

"หึ เสียบเลยละกันนะ"

"อื้มม พี่เตไม่ใช่นิ้วก่อนหรอ"

"หึ โปรขนาดนี้แล้วไม่ต้องนิ้วหรอก กระแทกเลยดีกว่า"

เอาจริงๆที่เค้าว่าผู้หญิงชอบแบดบอยอ่ะแม่งจริงนะผมว่า ถามจริงใครแม่งจะชอบเวลาที่แฟนตัวเองทำเรื่องบนเตียงไม่โปรวะ ถ้าอย่างพวกผมนี่โคตรเซียนผู้หญิงร้อยทั้งร้อยสลบคาอกพวกกูอ่ะบอกเลย

"อ้ะ ซี้ดดดด เจ็บ"

"ลองแบบนี้บ้างจะได้ตื่นเต้นเป็นไงละ"

"เตไม่เล้าให้เชอรี่หน่อยหรอคะ"

"แค่นี้ก็พอแล้วละ"

ผมพูดจบผมก็เสียบท่อนเอ็นของผมให้สุดแล้วดันช่วงล่างลงให้เป็นจังหวะ สะโพกของผมกดลงเป็นจังหวะ นิ้วเรียวสวยของเธอลูบไล้ไปมาที่แผงอกของผม เธอเขี่ยจุกบนกล้ามอกของผมวนไปมา แม่งเสียวบนแล้วยังเสียวล่างอีก

"อื้อ อ้ะะ เตขาาา อื้มมม"

"อ้าห์ ตรงนั้นแหละคนสวย"

"อื้อออ"

เธอผลักผมไปที่บนเตียงให้ตายเหอะ ผู้หญิงอะไรเผ็ดขนาดนี้วะ เหมือนเธอจะกดให้ผมนอนลงและเธอขึ้นบนด้วยนะ เอาไงเอากันวะ!! ไม่ได้เจอพวกผู้หญิงรุกหนักๆแบบนี้มาสักพักแล้ว แบบนี้แม่งก็เสียวดีสัส เธอขึ้นขย่มอยู่บนตัวผม

"ดีมาก พี่ขอเร็วกว่านี่หน่อย อ้าๆๆๆๆ"

"เชอรี่ แฮ่ๆๆ จะแตกแล้วอีกนิดนึงง~~~"

"ระวังพี่เสียบมิดด้ามแล้วจะครางไม่ออกนะครับ"

"มิดไม่กลัว กลัวไม่เสียวค่ะ หึหึ"

ผมพลิกตัวให้เธอเป็นคนที่อยู่ข้างล่างแทน ผมเป็นคนอยู่บนร่างเธอ ปากดีแบบนี้ รู้จักผมน้อยไปส่ะแล้ว ผมเสียบท่อนเอ็นของผมให้แน่นกับรูสวาทของเธอมากขึ้นพร้อมกับเร่งจังหวะให้ถี่ขึ้น เสียงกระเส่าทั้งเธอและผมต่างสลับกันไปมา

แพม

วันนี้เตชินทร์มาส่งฉันที่คอนโดแล้วหล่ะแต่อะไรดลบันดาลไม่รู้ ฉันดันลืมหนังสือไว้ในรถเค้าไง ซึ่งพรุ่งนี้ฉันมีเรียนเช้า แต่เค้าไม่มี ฉันเลยไม่อยากรบกวนให้เค้ามาเอาให้ตอนเช้า เลยกะว่ามาที่ห้องเตเองเลยล่ะกัน ถือว่าจะมาเซอร์ไพส์เค้าส่ะหน่อยให้ตกใจเล่น ฮ่าๆ ฉันมีคีย์การ์ดคอนโดของเตตอนนี้คงอ่านหนังสืออยู่จากที่ฉันไลน์ไปถามว่าทำอะไรอยู่ นี่ก็เที่ยงคืนพอดีก็น่าจะอ่านอยู่แหละเรียนแพทย์อ่านถึงตีสามตีสี่เลยก็มีนะ บางวันเตชินทร์ก็ไม่นอน...

แก๊ก

ฉันเปิดประตูมา แต่ภาพที่ฉันเห็น...แฟนของฉันกำลังร่วมรักกับผู้หญิงคนอื่น นี่เค้าโกหกฉันว่าอ่านหนังสือและมาทำเรื่องแบบนี้นะหรอ ขนาดฉันเข้ามาแล้วเขายังไม่เห็นฉันเลย มีความสุขกันมากสินะที่สวมเขาให้คนอย่างฉันจะสองปีที่คบมามันไม่มีความหมายเลยหรือไง ถึงได้หลอกกันแบบนี้ ฉันตั้งสติและกลั้นน้ำตาที่แทบจะไหลออกมาเป็นสายน้ำพร้อมกับคุมโทนเสียงตัวเองให้ปกติที่สุด

"เต...สนุกกันมากไหม"

เตชินทร์

ผมกำลังมีความสุขกับสาวบนเตียง แต่เมื่อได้ยินเสียงเรียกชื่อผม ทำให้ผมรู้สึกประหลาดใจเพราะเสียงเหมือนเสียงของแพมแฟนผม แต่จะเป็นไปได้ไงในเมื่อเธออยู่หอเธอ และห้องนี้มีแค่ผมกับผู้หญิงคนนี่

"หื้ม แพม!!!!"

แต่สายตาของผมเหลือบไปที่ปลายเตียงพอดีผมก็เห็นแพมตัวเป็นๆเลยหล่ะครับ เชี่ยย มาได้ไงวะ!!! ผมรีบเอาบล็อกเซอร์มาใส่ลำลองอย่างลวกๆ สภาพผมตอนนี้จะแก้ต่างไงวะเนี่ย หลักฐานทั้งรอยและคนก็อยู่ครบเลยสัส

"ขอคุยด้วยหน่อย"

น้ำเสียงเรียบนิ่งของแพมทำให้ผมใจไม่ดีเลย แพมไม่โวยวายที่ผมทำแบบนี้ แต่มันน่ากลัวนะกับการที่ผู้หญิงนิ่งแบบนี้

"แพมมาได้ไงอ่ะ!"

"ไม่สำคัญหรอก แพมมีเรื่องจะบอก"

"เดี๋ยวนะแพม คือเตๆๆๆ"

"เราเลิกกันเถอะ!!!"

"แพมว่าไงนะ!!!"

"...."

"โถ่เว้ยย เธอออกไปก่อนดิ้"

ผมไล่ผู้หญิงที่ผมกำลังร่วมสนุกด้วยเมื่อกี้ให้ออกจากห้องไปก่อนเพื่อผมจะได้เคลียร์ปัญหาให้แพมใจเย็นลง

"แพม คือเตอธิบายได้นะ"

"ทำไม จะบอกว่าเมาอีกหรอ"

"คือเต.."

"เราจบกันเถอะ!!"

"แพมอย่าล้อเตเล่นแบบนี้ดิ"

"..."

"ไม่จริงใช่มั้ยแพม!"

"..."

"พูดอะไรสักอย่างดิวะแพม"

"ก็บอกไปหมดแล้วไง"

"แพมไม่งี่เง่าดิวะ เรื่องแค่นี้เอง"

"เรื่องแค่นี้หรอ เหอะ! พอเถอะเต"

" เตไม่จบ ไม่เลิกเหี้ยไรด้วย เข้าใจป่ะ เตไม่เลิก!!!!"

ผมรู้สึกโมโหมากกับถ้อยคำที่แพมบอกผมว่าจะเลิก แววตาที่เย็นชาทำให้ผมรู้สึกชาและโกรธมาก ผมไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมผมถึงหงุดหงิดแบบนี้ ผมเข้าไปประชิดตัวแพมและบีบแขนทั้งสองข้างของเธอและเขย่าตัวเธอให้เธอฟังผมก่อน

"แพมเจ็บ!! เตปล่อย!"

"งั้นแพมก็อย่าพูดแบบนี่อีก เตไม่ชอบ อย่าล้อเตเล่นแบบนี่อีกนะ"

"เต  แพมว่าเราไปกันไม่รอดหรอก เตไม่ได้รักแพมเลย ดูสิ่งที่เตทำดิ!!"

"แพมรู้ไหมแพมกำลังพูดอะไรออกมา แพมจะทำให้เตโกรธนะ รู้ใช่ไหม?"

"เต แพมจริงจังนะ หัดมองว่าตัวเองทำอะไรไปบ้างดิวะ"

"แล้วเตไม่จริงจังหรอวะ อยู่ดีๆแพมก็มาบอกเลิกแบบนี้อ่ะ!!!"

"แล้วมึงทำตัวแบบนี้ เค้าเรียกจริงจังกับกูหรอวะ!! ห้ะ!!"

"แพมมม...คือ เตขอโ... เหี้ยแม่งง บอกไม่เลิกก็ไม่เลิกดิวะ อย่างี่เง่าได้ป่ะ ที่ผ่านมากูก็ดูแลมึงดีตลอด มึงจะเอาอะไรอ่ะ กูก็ไม่เคยให้พวกนั้นมาวุ่นวายกะมึงป่ะ กูก็ให้ความสำคัญกับมึงที่หนึ่งมันยังไม่พออีกหรอวะ"

"เหอะ!! พูดมาได้มึงไม่อายตัวเองบ้างหรอวะ อยากแรดดีนัก นี่ไงกูก็ให้มึงแรดตามที่มึงชอบเลย อยากเอาใครก็เอา ไม่ต้องมีกูมึงก็คงไม่ตายหรอก! อ้อแล้วมึงไม่มีสิทธิ์มาขึ้นเสียงกับกูด้วย!!"

"ไม่ให้ขึ้นได้ไงวะ อยู่ดีๆก็มาเทกูแบบนี้เนี่ยนะ"

"แล้วที่มึงทำ คิดว่ามันแฟร์กับกูหรอวะ!!!"

"แพมอย่ามาขึ้นเสียงกับเตนะ!"

"ทำไมจะขึ้นไม่ได้ ที่มึงยังขึ้นเสียงใส่กูเลย!! เข้าใจแล้วไหมละเวลาที่ขึ้นเสียงใส่กู กูรู้สึกยังไงอ่ะ"

"ก็เสือกมาบอกเลิกบอกทำไมละวะ"

"งั้นถ้ากูไปนอนเอากับผู้ชายคนอื่นแล้วมึงยังจะคบกับกูอยู่ไหมห้ะ!!"

เพี้ยะะะะ!!

ผมตบไปที่หน้าของแพมทีนึง พูดมาได้ไงวะว่าจะไปนอนกับคนอื่น ผมแม่งไม่ยอมหรอก ไม่มีผู้ชายคนไหนจะให้เมียตัวเองไปนอนกับผู้ชายคนอื่นหรอก!!!

ทันทีที่ผมตบแพม เธอก็มองตาขวางพร้อมกับน้ำตาคลอเบ้าคล้ายว่าเธอจะร้องไห้ สายตาคู่นั้นที่เคยมองผมที่เต็มไปด้วยความรักตอนนี้เหมือนมีแต่ความเกลียดชัง

"อย่าคิดว่าทำได้คนเดียว แพมก็ทำได้เหมือนกัน!!"

"แพม... เตไม่ได้ตั้งใจ เตขอ.."

"เราเลิกกัน!!!!"

ทีนทีที่เธอพูดจบเธอก็คว้ากระเป๋าและออกจากห้องของผมทันที ผมเดินตามเธอไป ผมคว้าข้อมือของแพมไว้เพื่อรั้งเธอไม่ให้เรื่องมันจบแบบนี้

"อย่ามาแตะต้องแพม ปล่อย!!"

แล้วเธอก็พูดจาเสียงเรียบและสายตาที่ผมเคยเห็นจากแพมครั้งแรกทำให้ผมต้องปล่อยเธอ เธอวิ่งหนีออกจากห้องของผมไป แต่ด้วยสภาพผมที่มีแต่บ็อกเซอร์ทำให้ตามเธอไปไม่ได้

"เหี้ยแม่ง!!!!"

ผมเดินหัวเสียกลับมาที่ห้องของตัวเอง ทำไมผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย ตอนนี้ผมตัวชาไปหมด ไม่เคยมีใครทำให้ผมเสียความรู้สึกได้เท่านี้มาก่อนเลย การโดนบอกเลิกที่ใครหลายๆคนโดนมาผมเข้าใจก็วันนี้ แม่งโคตรเจ็บ…. แต่ที่เจ็บกว่าคือการที่เธอเกลียดผม สายตาคู่นั้นที่มองผมอย่างไร้เยื่อใย ผมเกลียดตัวเองที่ตบเธอไป แรงไม่น้อยด้วยความโมโหที่ผมฟาดไปที่แก้มบางๆของเธอ ผมแม่งโคตรเหี้ยที่ตบผู้หญิง แม่ผมเคยสอนว่าจะนักเลงกับใครแม่ไม่ว่า แต่อย่ารังแกผู้หญิง แต่วันนี้ผมกลับทำร้ายคนที่ผมรัก(?) จริงๆแล้วผมรักแพมหรือป่าว ทำไมแพมถึงบอกว่าผมไม่ได้รักแพม ความเกลียดตัวเองที่ผมทำร้ายเธอปนกับความสับสนที่ผมรู้สึกกับแพมทำให้ผมจับแก้วน้ำและขว้างมันไปที่มุมห้อง

เพล้ง!!!!

เสียงแก้วแตกเหมือนกับใจของผมที่ร้าวอยู่ตอนนี้ ผมควรทำยังไงดีวะ ทำไมรู้สึกทำอะไรไม่ถูก ควรจะกลับไปง้อแพม แต่ไม่รู้แพมจะให้อภัยไหม เพราะดูเหมือนแพมจะเกลียดผมแล้ว หรือผมไม่ควรสนใจอะไรก็แค่ผู้หญิง คนอย่างผมหาใหม่ได้อยู่แล้ว แล้วผมก็ต้องหลุดจากภวังค์เมื่อมีเสียงโทรศัพท์ของผมดังขึ้น

"อยู่ไหนวะมึง"

"คอนโด"

"ทำไมเสียงมึงเหมือนโกรธใครมาวะเต"

"มึงมีเหี้ยไรก็รีบพูดมาไอ่บาส!"

"คือกูอยู่ข้างล่างคอนโดมึงกับไอ่โนกำลังจะขึ้นไป เห็นแพมสวนลงมาร้องไห้หนักสัสเลยโทรมาบอกและอยากเสือกว่าเกี่ยวกะมึงใช่ไหม"

"เออ!!!!"

"ทำไมวะ"

"มึงรีบขึ้นมาหากูหน่อย กู....ไม่รู้จะทำไงวะ"

"เออๆ เดี๋ยวกูขึ้นไปละแค่นี้แหละ"

ติ้ง

มานานนัก เสียงออดห้องผมดังขึ้น ผมเลยไปเปิดประตูเพราะรู้ว่าต้องเป็นไอ่โนกับไอ่บาสแน่

"มึงทะเลาะกับแพมหรอวะ"

"อือ"

"ท่าจะแรงมากดูแพมไม่เคยเป็นแบบนี้ ทะเลาะไรกันวะ แล้วไมมึงไม่ใช้มารยาตอแหลมึงง้อเหมือนเดิมวะ"

"แพมขอเลิกกับกูวะ"

"ห้ะ!!!!"

"..."

"มึงว่าไงนะ"

"สัส อย่าให้กูพูดซ้ำตอกย้ำตัวเอง"

"ทำไมเลิกวะ"

"ก็เค้าบอกกูไม่ได้รักเค้า เพราะเค้าขึ้นมาตอนกูเอากับคนอื่นอยู่"

"เชี่ย!!"

"แต่หมดนี่ก็ไม่แย่เท่า..."

"เท่าอะไรวะ มึงอย่าให้กูลุ้นดิวะไอ่เต"

"กูตบหน้าแพม..."

"เหี้ยยยยย/เวรรร"

"เออดิ"

"มึงแม่งโคตรเหี้ยอ่ะเต ตบหน้าผู้หญิง และยิ่งเป็นแพมด้วยนะ"

"เอออสัสกูรู้แล้ว กูแม่งเหี้ย แต่ทำไงได้วะ กูทำไปแล้ว ถ้าย้อนเวลาไปได้กูก็คงไม่ทำไหมสัส ก็เค้าเล่นย้อนกูว่าถ้าเค้าไปนอนกับผู้ชายเหมือนที่กูไปนอนกับผู้หญิงคนอื่น กูก็อารมณ์เสียดิวะ เหี้ยเอ้ยกูก็ไม่ทันคิด รู้แต่โกรธ กูเลย...นั่นแหละ"

"มันก็วินๆนะมึง มึงเอากับคนอื่น เค้าก็เอากับคนอื่น ก็แฟร์ๆดี"

"ไอ่เหี้ย!"

ผมปาหมอนไปที่ไอ่บาส แฟร์ห่าไรละครับ

"แฟร์พ่อมึงดิ กูไม่ยอมให้แพมไปนอนแหกขาให้คนอื่นเอาหรอกนะ"

"เอ้าทีมึงยังทำได้"

"ก็กูเป็นผู้ชาย เค้าเป็นผู้หญิง เค้าเสียหายกว่ากูไหมสัส"

"ไม่ใช่เสียหายหรอก คนสมัยนี้นอนเอายังไม่เป็นไรกันแบบที่มึงทำกะคนอื่นก็ยังมีเยอะแยะ"

"แพมไม่เหมือนผู้หญิงพวกนั้น มึงอย่าเอาไปเทียบ"

"มันไม่ใช่หรอกเต มึงรักมากกว่า แต่มึงมองข้ามเค้ามาตลอด"

"...."

"เงียบทำไม ทำไมไม่ปากดีต่ออ่ะมึง"

"กู.."

"ขนาดมึงยังไม่ชอบให้เค้าไปเอากับคนอื่น แล้วมึงไม่คิดหรอว่าเค้าก็ไม่ชอบที่มึงไปเอากับคนอื่นเหมือนกัน"

"..."

"ง่อววววววว โหวไอ่โนเด็ดสัส"

"..."

"ถ้ามึงคิดจะมีแฟนก็ทำตัวแบบกู แต่ถ้ามึงอยากเที่ยวเอาสาวมั่วไปเรื่อยๆก็ทำตัวแบบไอ่บาสต่อไป"

"..."

"สัสโน มึงพาดพิงกู"

"แล้วมึงเอาไงต่อวะเต"

"กู....ไม่รู้วะ"

"ใบ้แดกไปเลยวะเสือของกู"

"วันนี้แม่งมาเร็วกว่าที่กูคิดไว้นะ" ไอ่เหี้ยโนก็ซ้ำเติมผมอีก

"กูทำอะไรไม่ถูก แม่งจุก กูอยากขอโทษเค้า แต่กูก็ไม่พูดออกไป ไม่รู้แม่งทำไม....เหี้ยเอ้ย!!!"

ปึก ปึก ปึก

เสียงที่ผมกำลังต่อยกำแพงไอ่มือเวรที่ทำร้ายแพม เจ็บเท่านี้ยังไม่สมกับที่ผมทำให้เธอเจ็บ

"เห้ยๆๆๆ ใจเย็นไอ่เต"

"มึงทำร้ายตัวเองไปเค้าก็ไม่ได้กลับมานะเว้ย"

"แล้วพวกมึงให้กูทำไงวะ ยืนยิ้มที่แพมบอกเลิกกูนะหรอ"

"ก็ไม่ใช่แบบนั้นไอ่โง่"

"นี่กูไม่คิดเลยนะว่ามึงจะเป็นหนักขนาดนี้ ตอนมีเค้าก็ไม่ดูแลให้ดี พอเค้าทิ้งไปพึ่งจะมารู้สึก"

"แพมมีอำนาจกับมึงขนาดนี่เลยหรอวะเต กูว่าหาคนอื่นก็ได้นะมึง มึงก็รู้ว่าพวกเราแค่กระดิกนิ้วสาวก็เข้าคิวละ"

"แนะนำเพื่อนดีจริงๆไอ่เวรบาส"

"เอ้าหรือจะให้กูบอกให้มันไปบวชและธุดงค์เข้าป่าแบบมึงหรอครับไอ่เวรโน"

"สัสบาส"

"...."

"เอาไงเต พวกกูตัดสินใจแทนมึงไม่ได้หรอกนะ มึงต้องคิดเองแล้ววะ"

"กู..."

แพม

นี่แม่งวันอะไร ฉันโคตรหัวเสียเลย เค้าว่ากันว่า คนบอกเลิกมักเจ็บน้อยกว่าคนถูกบอกเลิก ฉันขอบอกว่าไม่จริง ฉันนี่แหละที่เจ็บมากกว่า เหอะ! โคตรเจ็บ เคยรักใครไปแล้วเหมือนรู้สึกว่าเค้าหลอกเราทั้งหมดไหมละ เสียใจ เสียเวลา เสียโอกาส ทำไมฉันต้องเจออะไรแบบนี้ด้วยวะ บอกตามตรงรักมากก็เกลียดมาก ฉันไม่แน่ใจกับความรู้สึกนี้เท่าไหร่นะ มันบอกไม่ถูก ทั้งโกรธ เกลียด เสียใจ ขยะแขยง มันปนกันไปหมดจริงๆ จุดที่แย่ว่าเห็นคนรักเอากับคนอื่นคือตอนที่เค้าตบหน้าฉัน หึ ไร้สมองสิ้นดี ฉันรักคนแบบนี้ไปได้ยังไงกัน!!

เวลานี้ฉันควรรู้สึกอะไรกันแน่ น้ำตาที่ไหล ถ้าทำได้ฉันก็คงไม่อยากให้มันไหลเพื่อคนแบบนี้หรอกนะ ฉันลงมาจากคอนโดเตชินทร์ืสภาพมันคงแย่มากๆ ฉันทำอะไรไม่ถูก ไม่รู้จะทำอะไรดี แต่แล้วโทรศัพท์ของฉันก็ดังขึ้น เบอร์โชว์ว่า

'มิกเซอร์'

ฉันชั่งใจอยู่พักนึงว่าควรทำไงดี แล้วฉันก็รับสายนั่น

"นอนยังวะ"

"อึ่กๆ มีอะไรหรอ"

"มึงเป็นอะไร ไม่สบายหรอ"

"...อือ ฮึก"

"คือกูไลน์ไป มึงไม่ตอบกูอ่ะ กูจะบอกว่ากูไปกินเหล้า พรุ่งนี้โทรปลุกกูเหมือนเดิมนะแพม5555"

"อื้ม ได้สิ"

"นี่มึงเป็นอะไรวะ ทำไมตอบกูสั๊นสั้น ไม่สบายมากป่าว ให้กูไปหาไหม เอายาไหมมึง"

"ฮึ่กๆๆ อึกอึก"

"มึงเป็นอะไรวะแพม ร้องไห้หรอ"

"อึก อึก  มิกกูเลิกกับเตแล้ววะ"

"ห้ะ มึงว่าไงนะ!!!"

"ฮรื่อออ อึก อึก"

"นี่มึงอยู่ไหน เดี๋ยวกูไปหา"

"ข้างล่างคอนโดเต"

"รอกูตรงนั้น5นาที เดี๋ยวกูไปรับ"

"อื้ม ฮึกๆ"

แล้วฉันก็ตัดสายมิกเซอร์ทิ้ง ฉันเดินไปที่ห้องน้ำเพื่อล้างหน้าล้างตาเพื่อให้สภาพที่แย่ของฉันมันไม่โทรมไปมากกว่านี้แล้ว ไม่นานนัก มิกเซอร์ก็โทรมา

"ฮัลโหล มึงอยู่ไหน กูถึงแล้ว"

"กูอยู่ห้องน้ำ เดี๋ยวออกไป"

"เคร กูรอหน้าคอนโดละกัน"

"อื้ม"

ฉันเดินไปหน้าคอนโดเมื่อเห็นรถของมิกเซอร์มา แล้วมันก็ลดกระจกลงพร้อมเรียกฉัน

"แพม ทางนี้"

ฉันก็เปิดประตูรถขึ้นไปนั่งทันที มิกเซอร์ขับรถ ส่วนเบลล่าก็นั่งข้างหลัง บรรยากาศภายในรถมีแต่ความเงียบ ฉันก็ไม่รู้จะพูดดีไหมหรือยังไง รู้สึกตื้อไปหมด

"มึงมีไร ก็เล่าให้กูฟังได้นะแพม"

"กู..กูไม่โอเคหว่ะ ทำไมมันถึงทำแบบนี้กับกูวะ"

"?? โอ้ยชะนี คือกูก็ไม่ได้จะเสือกนะคะ แต่ถ้ามึงเล่าแบบนี้แล้วพวกกูจะรู้ไหมว่ามึงเป็นอะไรคะเนี่ย สรุปอิพี่เตมันทำอะไรมึงคะ หรือมันข่มขืนมึงคะชะนี"

"เหี้ย!!!"

'เอี๊ยดดด'

"โอ้ยอีมิกเซอร์มึงเบรกได้ส้นตีนมาก หัวกูจะกระแทกไปพวงมาลัยมึงแล้วค่ะ"

"มันข่มขืนมึงหรอวะแพม!"

"ป่าว"

"เฮ้อออ แล้วไป…"

"เป็นกูนะชะนี กูฟินไปสามบ้านแปดบ้านเลยค่ะ พี่เตข่มขืนเบลล่ายอมถวายตัวค่า"

"เหอะ! แต่มันไปเอากับคนอื่น"

"ห้ะ!!/ห้ะ!!"

"ไหนชะนีเล่าใหม่สิ้"

ฉันตัดสินใจเล่าทุกอย่างให้เพื่อนรักทั้งสองของฉันฟังรวมถึงเรื่องที่มันตบหน้าฉันด้วย

"เชี่ย/เหี้ย"

"เหี้ย กูจะไปสั่งสอนมันเองแพม สัสเอ้ยแม่งทำอย่างนี้กับมึงได้ไงวะ!"

"อย่าไปยุ่งกับมันเลย กูไม่อยากเห็นแม้แต่หน้าแม่ง"

"นี่แพม แกใจเย็นนะ แกอ่ะสวยจะตาย เดี๋ยวก็มีคนดีๆให้แกเลือกอีกเยอะ"

"..."

"มึงไม่ต้องสนใจมันหรอก มึงมีกู กูดูแลมึงเอง"

"แหวะ!"

"อะไรติดคอมึงไอ้กระเทย"

"หูวว อีมิกเซอร์พูดจาเดี๋ยวกระเทยก็ตบปากแตกเลยค่า"

"แล้วมึงโอเคไหมวะ คืนนี้ให้กูไปนอนเป็นเพื่อนไหม"

"แหมไม่ทันไรก็จะเคลมเพื่อนเป็นเมียน๊าอีมิกซ์ เค้าเลิกปุ้ปมึงก็เสียบเลยนะคะ"

"เชี่ยเบลล่ามึงจะเป็นเพื่อนกูหรือศัตรูวะ"

"อู่ยย กระเทยขอโทษค่ะเอางี้เดี๋ยวฉันไปนอนด้วย นี่ตอนแรกกะว่าจะไปกินเหล้าสวยๆ แต่ชะนีแพมตัวน้อยหอยสังข์อกหักส่ะก่อน"

"เวลานี้ยังห่วงเรื่องเหลัาอีกนะมึงกระเทย"

"เห้ย!! ก็นี้ไงพาชะนีไปย้อมใจ แล้วฉันก็ได้กินเหล้าด้วย นี่ทางออกที่ดีที่สุดค่า"

"เชี่ยเบลล่า ดีเหี้ยไรขอมึง แพมมันอกหักอยู่นะเว้ย"

"ก็อกหักก็ต้องกินเหล้าไหมล่ะคะ ให้กินน้ำเปล่าหรอย่ะ ว่าไงชะนี"

"แพมอย่าเลยมึง ที่แบบนั้นไม่เหมาะกับมึงหรอก"

"รสชาติชีวิต ลองครั้งนึงไม่ตายหรอกหน่าชะนี นะๆๆๆ"

"เชี่ยเบล มึงหุบปากดิ้!! กลับคอนโดมึงเหอะแพม"

ฉันนั่งฟังสองเสียงที่ตีกัน ฉันไม่ค่อยไปนั่งกินเหล้าหรอกนะ เห็นฉันมีแฟนแบบนี้ แต่ฉันก็ไม่ได้ไปนั่งกินหรอก เพราะไปสังสรรค์ทีไรอีมิกซ์มันก็ไม่เคยให้ฉันกินหรอก เอาวะครั้งนึงในชีวิต ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าทำไมคนอกหักชอบกินเหล้า ถ้ามันทำให้ฉันลืมเตชินทร์ได้ก็น่าจะโอเค ไหนๆก็มีแฟนทำตัวเสเพลแบบนี้ ก็กินๆมันเข้าไปเลยล่ะกัน!!

ฉันสัญญากับตัวเองไว้ว่าวันนี้จะเป็นวันสุดท้ายที่ฉันจะเสียใจเรื่องเค้า แล้วพรุ่งนี้ฉันจะต้องเป็นแพมที่กลับมาสดใสโดยไม่มีคนที่ชื่อเตชินทร์อยู่ในชีวิตฉันให้ได้

"ไปกินเหล้า"

"เชี่ยยย!/ไชโยๆ"

"ชะนีหนูเลือกทางที่ถูกต้องแล้วค่ะ:);)"

"แพมมึงเอาจริงหรอวะ กูไม่อยากให้มึงไปเลยอ่ะ"

"เอ้าอิเต อิแพมมันอยากไปมึงก็ให้มันไปสิ จะห้ามเพื่อออ"

"แพมมึง?"

"เออกูจะไป มึงพากูไป"

"เลิศค่า"

"เออก็ได้ แต่มึงห้ามแดกเยอะนะ"

"..."

ความคิดเห็น