ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Timeless Memories #5 แทนรักไว้ในความทรงจำ

ชื่อตอน : Timeless Memories #5 แทนรักไว้ในความทรงจำ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 17

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 มิ.ย. 2565 17:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Timeless Memories #5 แทนรักไว้ในความทรงจำ
แบบอักษร

หมอ นที เก็บเข็มฉีดยาที่ใช้แสดงละครตบตาหรัญญ์ เสียงกุกกักภายในห้องทำให้เวนิตาได้สติลืมตาตื่นขึ้นมา  

"หมอคะ ร่างกายของฉัน มีอะไรผิดปกติหรือเปล่าคะ" 

เวนิตาถามด้วยความอยากรู้ เพราะเหลือบไปเห็นกล่องเครื่องมือแพทย์ที่มีมากกว่าปกติ 

"เปล่าหรอกครับ ตอนนี้คุณแค่ไม่ต้องคิดอะไรให้เครียดมาก ทานอาหารและทานยาตามที่หมอสั่ง อีกไม่นานคุณคงกลับไปพักรักษาตัวที่บ้านได้แล้ว" 

"บ้าน" 

เวนิตา ทวนย้ำด้วยสีหน้าที่เศร้าสลดลง เพราะเธอไม่แน่ใจว่า เมื่อออกจากโรงพยาบาลไปแล้ว จะมีบ้านให้เธอได้พักผ่อนจริงๆ 

หมอ นที มองอย่างเข้าใจ และจากที่เขาเข้ามาอยู่ในขบวนการของฌอห์ณ ก็พอจะเดาได้ไม่ยากว่าคนไข้ของเขากำลังวิตกกังวลเรื่องอะไร 

"คุณช่วยทำเป็นไม่สนใจว่าหมอกำลังพูดอะไรนะครับ" 

หมอ นที บอกพร้อมกับส่งสัญญาณให้เวนิตาได้รู้ถึงตำแหน่งของกล้องวงจนปิด ก่อนจะแอบใช้มือปิดปุ่มเครื่องดักฟังที่ติดอยู่กับตัวของเขา 

เวนิตา หลับตาลงแกล้งหลับ เพราะนั่นน่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดไม่ใครผู้ที่กำลังแอบดูอยู่คิดสงสัย 

หมอ นที ชะลอมือที่เก็บของให้ช้าลง เหมือนต้องการประวิงเวลาเพื่อคุยกับคนไข้ 

"คุณหรัญญ์ปลอดภัยดีครับ ก่อนหน้านี้เขาคิดหนีเลยถูกซ้อม ตามร่างกายมีบาดแผลที่บอบช้ำบ้าง หมอทำแผลให้แล้ว แต่นั่นก็แแค่แผลภายนอก เพราะบาดแผลภายในเป็นสิ่งที่หมอรักษาให้เขาไม่ได้ คุณหรัญญ์เป็นห่วงคุณมาก และ ยอมคุณฌอห์ณทุกอย่าง เพื่อแลกกับความปลอดภัยของคุณ หมอ...คงบอกคุณได้เท่านี้"​ 

หมอ นที พูดในสิ่งที่ต้องการช่วยคนไข้ของเขาไม่ให้เครียดและคิดสั้น ก่อนจะเดินถือกล่องเครื่องมือออกจากห้องไป 

เวนิตา เอี้ยวตัวไปอีกฝั่ง ให้เหมือนกับการนอนแล้วเผลอพลิกตัว 

เธอ ปล่อยน้ำตาให้รินไหล ในความทุกข์ใจยังมีความอิ่มใจอยู่มาก ที่เธอได้รับรู้ว่า ในความโดดเดี่ยวที่เธอกำลังเผชิญ... สามีของเธอน้ัน ไม่ได้นิ่งนอนใจ และไม่คิดปล่อยเธอไปจากชีวิตของเขาเลยสักครั้ง​ 

​ฌอห์ณ กลับมาที่ชั้น VVIP ของโรงพยาบาลที่เวนิตาพักรักษาตัวอยู่ เขายิ้มอย่างพอใจกับผลการรักษา ก่อนจะเดินเข้าไปในห้อง  

"ไปสูดอาการข้างนอกห้องกันมั้ย" 

ฌอห์ณ เอ่ยชวน พร้อมรอยยิ้มหวาน ซึ่งท่ามกลางสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวาน เวนิตาคงเป็นคนเดียวที่ทำให้ฌอห์ณยิ้มออกมาได้อีกครั้ง เขาไม่สนใจว่าคนทั้งโลกมองเขาเปลี่ยนไปอย่างไรหรือสารเลวขนาดไหน แค่เวนิตารู้ว่าสำหรับเธอแล้ว เขาไม่เคยเปลี่ยนไปเลย นั่นต่างหากที่ฌอห์ณต้องการ 

ฌอห์ณ เข็นรถวีลแชร์ที่เวนิตานั่งอยู่ มาที่สวนด้านนอกของชั้น VVIP ก่อนหยุดรถและส่งขวดฟ๊อกกี้ที่มีน้ำอยู่ด้านในยื่นใส่มือให้เวนิตา เธอรับมาถือไว้อย่างไม่เข้าใจ 

"คิดว่าพี่พาน้องนิตมาสูดอากาศฟรีๆหรอ ช่วยพี่รดน้ำต้นไม้ด้วยสิ" 

ฌอห์ณ พูดขึ้นก่อนจะควานหาขวดฟ๊อกกี้อีกอัน และ ฉีดพรมได้ยังต้นไม้ดอกเล็ก เวนิตาเห็นอย่างนั้นแทบะปรับอารมณ์ไม่ทัน แต่ก็ทำตามที่พี่ฌอห์ณสั่งกับต้นไม้ดอกเล็กๆที่แขวนอยู่ 

ฌอห์ณ แอบมองน้องนิตของเขาอย่างใจชื้นขึ้น ที่ได้เห็นแก้มที่มีเลือดฝาดขึ้นมาแล้ว ร่างกายของเธอคงพร้อมเดินทางได้ไม่ช้า 

"Timeless Cafe and Homestay" 

เวนิตา พูดถึงสมบบัติชิ้นเดียวที่เธอมี 

"ยังเปิดเหมือนเดิมไม่ได้ปิด" 

ฌอห์ณตอบ อย่างไม่ได้มองหน้าน้องนิตของเขา อย่างละอายใจที่ตอบ เพราะคนที่สั่งจัดการทุกอย่างให้คงไว้เหมือนเดิมคือหรัญญ์ 

"ขอบคุณมากนะคะพี่ฌอห์ณ ที่นั่นคือที่..ที่ ที่นิตอยากจะใช้ชีวิตอยู่กับลูกของนิต" 

ฌอห์ณหันมาเห็นน้ำตาที่กำลังเอ่อล้น ไม่ต้องเดา เขาย่อมรู้ว่าน้องนิตของเขากำลังรู้สึกเช่นไร เขาทรุดตัวลงนั่งข้างๆรถวีลแชร์ที่มีคนของใจกำลังนั่งอยู่ 

"เราต้องไปต่างประเทศด้วยกันสักพัก แต่น้องนิตไม่ต้องกลัวนะ อะไรที่นิตต้องการ พี่จะตามใจน้องนิตทุกอย่าง" 

ฌอห์ณ รับปากอย่างจริงจัง 

เวนิตา มองหน้าพี่ฌอห์ณอย่างมีนัยยะ หาก อิสรภาพ คือสิ่งที่เธอต้องการหละ พี่ฌอห์ณจะตามใจเธอมั้ย เวนิตาได้แต่เก็บซ่อนคำถามนี้ไว้แค่ในใจ เพราะภาพที่ฌอห์ณหันปลายกระบอกปืนเข้าร่างของเขา ยังตราตรึงให้เวนิตาต้องย้ำคิดและย้ำทำอะไรก็ตามในตอนนี้ เพราะไม่ว่าสุดท้ายแล้วเรื่องจะจบลงเช่นไรก็ได้ หากแต่ต้องไม่ใช่ ความตาย ของฌอห์ณและหรัญญ์ 

"ค่ะพี่ฌอห์ณ" 

เวนิตา ตกปากรับคำอย่างโดยดี  

"ขอบคุณนะ ที่น้องนิตเลือกอยู่กับพี่ จากนี้ไป...เรามาสร้าง ความทรงจำใหม่ ด้วยกันนะ"​ 

ฌอห์ณ พูดขึ้น 

อย่างไม่รู้ว่าละอองน้ำ หรือ น้ำตาของทั้งคู่กันแน่ ที่เปียกปอนจนเต็มหน้า และก็ไม่รู้อีกเช่นกันว่า เพราะความเสียใจ หรือ ดีใจกันแน่ ที่ทั้งคู่กำลังรู้สึกต่อกันในช่วงเวลานี้ 

อนาคตที่กำลังจะมาถึง...จะจบลงเช่นนี้...จริงๆหรือ 

​ ในที่สุด...วันหมั้นของสองตระกูลที่ทรงอำนาจก็มาถึง โดยที่เจ้าของงานไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหรัญญ์จะถูกปล่อยตัวกลับมาจริงหรือไม่ หากแต่ประธานเฉินห่าวอู๋ได้เตรียมการไว้หมดแล้ว  

หากหรัญญ์ปลอดภัยเมื่อไหร่ เรื่องความปลอดภัยของฌอห์ณก็ให้ตระกูลลีเป็นผู้ตัดสิน เพราะเหมือนฝั่งนั้นจะแค้นฌอห์ณมากกว่า ส่วนประธานเฉินห๋าวอู๋ก็ไม่คิดปกป้องผู้ที่ หักหลัง ต่อความไว้ใจของเขาเช่นกัน 

หรัญญ์ ถูกจับแต่งตัวด้วยชุดสูทเพื่อเข้าไปในงานหมั้น เมื่อใกล้ถึงเวลา หรัญญ์ที่ถูกคุมตัวอยู่ในห้อง ขอดูภาพเวนิตาจากกล้องงจรปิดอีกครั้งเพื่อเพิ่มความมั่นใจ 

คนของฌอห์ณ ส่งให้ดูผ่านโทรศัพท์มือถือตามที่ร้องขอ เพราะฌอห์ณเหมือนคาดเดาได้ว่าหรัญญ์ต้องตุกติกเมื่อถึงเวลาเริ่มงาน​ 

​หรัญญ์มองภาพเวนิตากำลังนั่งทานอาหารเช้า ด้วยใบหน้าที่เปื้อนรอยยิ้มครั้งแรกหลังจากที่เกิดเรื่อง 

"กินจุทั้งแม่ทั้งลูกเหมือนเดิมเลยนะ" 

หรัญญ์ ยิ้มทั้งน้ำตา ที่ได้เห็นภรรยาของเขาทานอาหารได้ หากแต่ต้องหุบรอยยิ้มนั้นลง เมื่อได้เห็นหมอ นที ที่ยังเดินวนเวียนอยู่ข้างๆ เวนิตาไม่ห่าง 

"คุณรู้ไว้นะ ทุกอย่างที่ผมทำเพื่อปกป้องคุณ และไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นหลังจากนี้ ผมจะทำทุกวิถีทางให้เรา พ่อ แม่ ลูก ได้กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง" 

หรัญญ์ ให้คำสัญญาผ่านหน้าจอมือถือ ถึงแม้เวนิตาไม่อาจรับรู้ แต่เขาคิดจะทำให้ได้อย่างที่พูดจริงๆ​​ 

​เจสสิก้า ที่อยู่ในงาน เฝ้ารอการมาของหรัญญ์ด้วยความว้าวุ่นใจ และ ด้วยความคิดที่กำลังขัดแย้งกัน ว่าถ้าหากหรัญญ์ยอมหมั้นกับเธอจริงๆ เรื่องเธอกับเขาจะดำเนินต่อไปได้นานแค่ไหน และ จะมีทางไหนมั้ย ที่จะรั้งหรัญญ์ให้อยู่กับเธอได้จนถึงวันที่เธอนั้นได้ แต่งงาน กับเขาจริงๆ 

และถ้าหากหรัญญ์ไม่มา เธอจะทำอย่างไรดีนะ ถึงจะได้รู้ว่าเขา ยังคงอยู่รอดปลอดภัย  

เจสสิก้า แทบไม่สนหน้าตาของตระกูลเลยสักนิดหากงานนี้ล้มไม่เป็นท่า เพราะเธอมีสิ่งหนึ่งให้คิดห่วงยิ่งกว่านั้น 

และในที่สุด... 

ผู้ชายที่เธอกำลังเฝ้าคิดถึงก็ได้ปรากฎตัวขึ้น โดยมีกลุ่มคนของฌอห์ณขนาบข้าง หากมองผ่านสายตาของผู้ที่มาร่วมงาน คงคิดว่าหรัญญ์เดินเข้ามาพร้อมกลุ่มบอร์ดี้การ์ด ตามแบบฉบับของทายาทคนเดียวจากตระกูลใหญ่ 

ซึ่งความจริงแล้ว กลุ่มคนที่เดินตามหรัญญ์ไม่ต่างจากผู้คุม และ หรัญญ์รับรู้มาว่า ในงานนี้กลุ่มคนของฌอห์ณได้วางระเบิดเอาไว้ตามจุดต่างๆ และถ้าหากหรัญญ์คิดหนีหรือเล่นตุกติก กลุ่มคนของฌอห์ณจะกดปุ่มระเบิดทันที 

เจสสิก้า มองหน้าหรัญญ์ด้วยความดีใจและโล่งใจ ที่ได้เห็นว่าคนที่เธอรักปลอดภัยดีแล้ว ผิดกลับหรัญญ์ที่มองเพื่อนของเขาด้วยความแปลกใจที่เจสสิก้ายอมรับข้อเสนอนี้จริงๆ และ ในเสี้ยวหนึ่งของความรู้สึกหรัญญ์ เขารู้สึกผิดต่อผู้หญิงตรงหน้า เพราะการหมั้น คืองานสำคัญงานหนึ่งของผู้หญิง ที่สมควรจัดขึ้นกับคนที่เธอรัก และ พร้อมที่จะฝากชีวิตไว้ได้ 

ซึ่งไม่ใช่กับหรัญญ์ เพราะเขาไม่มีทางรับผิดชอบความรู้สึกของเจสสิก้าได้ และมีความคิดถอนหมั้นทันทีหลังจากที่แก้ปัญหาของเวนิตาจบลงได้ 

"เจส" หรัญญ์อุธานขึ้น ​ 

แต่ก่อนที่หรัญญจะไปถึงตัวของเจสสิก้า ไฟในห้องจัดเลี้ยงก็มืดดับลง  

 

"(พรึบ)" 

 

แสงสปอร์ตไลท์ในงานสว่างขึ้นมาอีกครั้ง หากแต่ว่าแค่ดวงเดียวเท่านั้น ตรงบริเวณที่มีใครอีกคน ยืนรออยู่ก่อนแล้ว 

การปรากฏตัวของฌอห์ณ สร้างเสียงฮือฮาอื้ออึงไปทั่วทั้งงาน คงมีแต่ประธานเฉินห่าวอู๋ที่ได้แต่ถอนหายใจ เพราะไม่คิดว่าฌอห์ณจะกล้ามาที่งานนี้ 

"ลนหาที่ตาย" เฉินห่าวอู๋พึมพัมขึ้น 

ลีฮังหลง พยักหน้าเห็นด้วย เพราะเขาได้เตรียมลูกปืนไว้ ต้อนรับ ชายผู้ที่กล้าบุกไปที่ห้องนอนของลูกสาวเขาไว้แล้ว 

ทีมบอร์ดี้การ์ดฝั่งตระกูลลี ต่างกรูกันเข้ามาในงาน เพื่อรอการสั่งการจากผู้มีอำนาจสูงสุด 

ฌอห์ณ ย่อมรู้ดีว่าเขากำลังเดินเข้ามาใน กับดัก ที่ไม่อาจรอดชีวิตกลับออกไปจากงานได้หากว่าเขาพลาด แต่เขาได้ตัดสินใจมาอย่างดีแล้ว ว่าวิธีนี้เท่านั้นที่จะสามารถปกป้องน้องนิตของเขาได้ ตลอดไป. 

ฌอห์ณ หันมาสบตากับหรัญญ์ที่ยืนอึ้งไม่ต่างจากผู้คนในงานที่ไม่มีใครคิดว่า ผู้ที่กล้าก่อเรื่องราวทั้งหมดจะมาปรากฏตัวในงานด้วย 

หรัญญ์ มองฌอห์ณอย่างไม่อาจคาดเดาความคิดของอีกฝ่ายได้ ว่าในวันนี้ จะมีแผนการณ์อะไรที่ซ่อนไว้อยู่อีก​ 

ฌอห์ณ เลือกหลบสายตาของหรัญญ์ ในหัวสมองของเขาตอนนี้ สับสนไม่ต่างจากคนในงาน เขาสมควรมีความแค้นกับเจ้าของงานในวันนี้ทั้งสองฝ่าย หากแต่ความรักและความต้องการในการปกป้องน้องนิตของเขากลับมีมากกว่า 

ฌอห์ณ ก้าวเท้าออกมาจากจุดที่ยืนอย่างช้าๆ ท่ามกลางการคุ้มกันที่แน่นหนา แต่ต่อให้เขามีคนมากเท่าไหร่ เขาย่อมรู้ตัวเองดีว่า การเข้ามาในถ้ำเสือทั้งสองตัวในครั้งนี้ คงยากที่จะมีชีวิตกลับออกไป ในเมื่อตัวประกันสำคัญอย่างหรัญญ์นั้นอยู่ที่นี่แล้ว 

"(พี่ขอชดใช้ให้น้องนิต หากวันนั้น พี่ไม่ประมาทจนขับรถเร็วเกินไป วันนี้ งานหมั้นที่จัดขึ้นคงเป็นงานของเรา พี่...อาจมาช้าในทุกครั้งที่น้องนิตต้องการ หากพี่รู้เรื่องของน้องนิตเร็วกว่านี้ วันนั้นที่สนามบิน พี่จะรั้งน้องนิตไว้ไม่ให้กลับประเทศไทย  

แต่...สุดท้ายแล้ว พี่ไม่สามารถแก้ไขอะไรได้ ถึงแม้ความทรงจำของพี่จะกลับมาแล้วก็ตาม และเรื่องนี้...พี่จะเก็บไว้เป็นความลับนะ ไม่อยากให้น้องนิตได้รับรู้ เพราะพี่ไม่ต้องการความรักที่มาจากความสงสารและการสำนึกผิด ในเมื่อน้องนิตรักหรัญญ์จนยอมแลกได้ทั้งชีวิต วันนี้...ตอนนี้...พี่...ก็รักน้องนิตมากจนสามารถแลกกับชีวิตของพี่ได้เหมือนกัน)"  

ฌอห์ณ ที่นึกถึงคำสารภาพที่บอกกับเวนิตาเมื่อคืนที่ผ่านมา ในขณะที่น้องนิตของเขานั้นหลับสนิท  

คำสารภาพ...ที่มีเพียงเขารับรู้เพียงผู้เดียว 

ฌอห์ณ ที่วังวนชีวิต อยู่กับธุรกิจที่ถูกหักหลังจากแม่เลี้ยงที่เขานั้นหลงคิดมาตลอดว่าฌลชนกนั้นเป็นแม่ที่แท้จริง เขาที่เกือบสูญสิ้นสิ่งที่พ่อของเขานั้นสร้างมา หากแต่ไม่เจ็บปวดเท่า ความรักของเขา คือสิ่งที่ทำลายชีวิตทั้งชีวิตของเวนิตา และเป็นจุดเริ่มต้นที่ดึงเธอนั้นเข้ามาใน วังวน นี้ของเขาเช่นกัน 

พีธีกรบนเวทีที่ถูกซื้อตัว เมื่อเห็นฌอห์ณเดินขึ้นมาใกล้ ก็รีบประกาศให้ผู้ที่มาร่วมงานในวันนี้ทราบอย่างทันที ว่าสถานะที่ฌอห์ณมาปรากฏตัวในวันนี้ คือ...คู่หมั้น ที่แท้จริงของ เจสสิก้า ลี ผู้เป็นทายาทเพียงคนเดียวของลีฮังหลง 

เสียงอื้ออึง ดังไปทั่วงานเลี้ยงอีกครั้ง ท่ามกลางความตกตะลึงของลีฮังหลง  

เจสสิก้า เองก็ไม่แพ้กัน หากแต่กว่าที่เธอคิดอะไรได้ ฌอห์ณ...ก็มายืนอยู่ข้างๆเธอแล้ว 

"ในตัวของหรัญญ์มีระเบิด ถ้าไม่ต้องการให้เขาตาย ก็ช่วยเล่นตามน้ำไปกับผม" 

ฌอห์ณ กระซิบบอก เจสสิก้าใกล้ๆ หากแต่ในสายตาของคนภายนอก เหมือนทั้งคู่กำลังหอมแก้มทักทายกันอยู่ แต่มีหรือที่เจสสิก้าจะยอม และไม่คิดเชื่อว่าฌอห์ณจะกล้าทำ และที่งานเลี้ยงนี้ คนของเธอน้ันย่อมมีมากพอจะต่อกร 

"งั้นก็ช่วยกดปุ่มระเบิดนั้นเลย"  

เจสสิก้า ยักคิ้วท้าทาย  

ฌอห์ณที่เหมือนรู้ ว่าเธอต้องไม่ยอมง่ายๆ เขายิ้มร้ายใส่เธอ 

"งั้น...เปลี่ยนเป็นส่งคลิปนี้ขึ้นหน้าจอดีมั้ย"  

ฌอห์ณยักคิ้วให้เจสสิก้าบ้าง ก่อนจะยื่นมือถือให้เจสสิก้าดูคลิปที่ฌอห์ณต้องการใช้ขู่เธอ  

เจสสิก้า ตัวชาไปทั่วทั้งร่าง เธอรู้ว่าฌอห์ณเปลี่ยนไป แค่ไม่คิดเลยว่าจะ เลว ได้ขนาดนี้ เพราะคลิปนั้นเป็นคลิปที่เกิดขึ้นหลังจากที่ ฌอห์ณวางยาสลบเธอ และจัดฉากว่าเขานั้น ล่วงเกินเธอ ยิ่งตอนที่เขานั้นกำลังซุกไซร้ซอกคอและลามไปทั่วร่าง ทำให้เจสสิก้าแทบคลั่ง แต่ต้องซ่อนอาการเอาไว้ ทั้งที่เธอเจ็บปวดใจแทบขาด ที่คืนนั้น เธอตกเป็นเครื่องมือของฌอห์ณตามที่เธอคาดเดาไว้ เพราะเมือเธอลืมตาตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ ก็รู้ตัวเองแล้วว่า เธอกำลังนอนอยู่บนเตียงด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่า เหมือนฌอห์ณไม่คิดใส่เสื้อผ้าคืนให้เธอ เพราะต้องการให้ทุกอย่างนั้นสมจริง และ เจสสิก้าไม่คิดกล้าทำอะไร 

ฌอห์ณ มองอีกฝ่ายอย่างอ่านความรู้สึกได้ ว่าอย่างไรแล้วเจสสิก้า คงไม่ต้องการทำให้ตัวเองและตระกูลเสื่อมเสียชื่อเสียง เขาอ้าวงแขนออก เหมือนรอให้เธอนั้น ใช้มือคล้องสวมไว้ 

ซึ่งแน่นอน...เธอย่อมทำตามอย่างเลี่ยงไม่ได้ 

ในตอนนี้ ความแค้นในใจของเธอ กลับไม่ใช่ผู้ชายที่อยู่ข้างๆเธอ แต่เป็นผู้หญิงที่สร้างเรื่องทั้งหมดอย่าง เวนิตา ต่างหาก 

"คุณรักเธอมาก...ขนาดที่ยอมทำลายผู้หญิงอีกคน กล้า...ทำได้ยังไง" 

เจสสิก้ากัดฟันถามด้วยใบหน้าที่ต้องแสร้งว่ากำลังยิ้ม 

ฌอห์ณ ถึงกับจุกที่ได้ยิน ยิ่งมือของเจสสิก้าที่กำลังสั่น ทำให้เขาย่อมรู้ดีว่า...เขากำลังผิดต่อเธอเช่นกัน แต่นี่คือทางเดียวที่เขาจะปกป้องเวนิตาได้ คือการพาตัวเองเข้ามาอยู่ในถ้ำของเสือ ที่คิดร้ายต่อน้องนิตของเขา มากที่สุด 

"แล้วผมจะชดใช้ให้" 

ฌอห์ณ หันมาบอก ก่อนจะทำในสิ่งที่คนในงาน...คาดไม่ถึง 

เขาโน้มใบหน้าลงไปจุมพิตเธอ...อย่างดูดดื่ม 

(บ้า...ไปแล้ว ฉันไม่ต้องการ การชดใช้แบบนี้) 

เสียงของเจสสิก้าได้ถูกดูดเก็บไว้อยู่ในลำคอ เพราะเอาเข้าจริง เธอไม่อาจสู้แรงของร่างที่กำยำนี้ได้  

ท่ามกลางแสงสปอร์ตไลท์และแสงแฟลชจากกล้องกองทัพนักข่าว ฌอห์ณ โอบกอดร่างของเจสสิก้า จนจมติดกับร่างกายของเขา ประหนึ่งว่าทั้งคู่...เป็นคู่รัก...และเป็นเจ้าของงานหมั้นในวันนี้อย่างแท้จริง 

หรัญญ์ ยืนมองเรื่องที่เกิดขึ้นตรงหน้าด้วยความสับสน ยิ่งในตอนนี้ผู้ที่อยู่ข้างกายเขาไม่ใช่กลุ่มคนของฌอห์ณ แต่เป็นทีมรักษาความปลอดภัยของประธานเฉินห่าวอู๋ 

หรือ ระเบิดในงานไม่มีจริง หากแต่ ฌอห์ณเองต่างหากที่เป็น ระเบิดลูกนั้น 

ฌอห์ณ เข้ามาในงาน อย่างจงใจ หยามเกียรติตระกูลลี และ หักหน้าตระกูลเฉิน 

นี่มันไม่ต่างอะไร...กับการกำลัง จุดฉนวนระเบิด ให้กับตัวเอง 

"นายคิดจะทำอะไรกันแน่ฌอห์ณ" 

หรัญญ์ เอ่ยถามเพื่อนของเขาผ่านทางสายตา หากแต่ตอนนี้สิ่งที่ หรัญญ์คิดจะทำ...คือการไปหาเวนิตา  

เขาหันหลังวิ่งออกจากงาน ประหนึ่งว่าเป็น ผู้ผิดหวัง จากงานหมั้นนี้ ที่สุดท้ายแล้วคนที่ทายาทของตระกูลลีเลือกคือฌอห์ณ ไม่ใช่หรัญญ์ 

เรื่องที่เกิดขึ้นจากสายตาคนภายนอก เป็นการ ทำลาย การสานสัมพันธ์ของ ตระกูลลี และ ตระกูลเฉิน อย่างสมบูรณ์แบบ โดยที่หรัญญ์ไม่ต้องมารับผิดชอบใดใดจากเหตุการณ์ในวันนี้ทั้งนั้น 

เจสสิก้า มองแผ่นหลังที่กำลังหายไปของหรัญญ์ทั้งน้ำตา หากแต่ว่าผู้ชายที่กำลังยืนอยู่ข้างๆ เอื้อมมือมาเช็ดน้ำตานั้นให้ เหมือนราวกับว่า ฌอห์ณ นั้นเป็นห่วงความรู้สึกของเธอ 

"แสดงเก่งดีนี่" 

"คุณก็เยี่ยมเลย" 

ฌอห์ณยิ้มเล็กน้อยหลังเอ่ยชม ก่อนจะหันหน้ามาให้กองทัพนักข่าวที่เขา จ้างมา ได้ถ่ายรูปต่อ​ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว