ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 23 โอปปา!

ชื่อตอน : ตอนที่ 23 โอปปา!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ต.ค. 2559 22:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 23 โอปปา!
แบบอักษร

               เสียงเพลงสากลยอดฮิตดังขึ้นจากสมาร์ตโฟนที่สั่นอยู่บนโต๊ะเล็กข้างเตียง ปลุกหญิงสาวตื่นจากห้วงนิทราที่แสนหวาน เกล็ดดาวยื่นมือออกจากผ้าห่มอันหอมฟุ้งไปควานหาเจ้าก้อนสี่เหลี่ยมต้นเสียง ก่อนจะหยิบขึ้นมาดูแล้วพบว่า...ไม่ได้มีใครโทร. มา แต่มันคือ...นาฬิกาปลุก ที่เธอเป็นคนเซตเอาไว้เองเมื่อคืน 

          วันนี้เป็นอีกวันที่เธอมีงานเช้า การซ้อมเดินแบบจะเริ่มขึ้นตอนสิบโมง แต่ด้วยจุดนัดหมายที่ค่อนข้างไกล และที่อยู่อาศัยที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ใหม่ทำให้ผู้ไม่ชินเส้นทางอย่างเธอยังคงประสบปัญหาขึ้นลงสะพานผิดบ้างละ เลี้ยวผิดกลายเป็นกลับรถบ้างละ ขับเลยแยกบ้างละ สารพัดจะปัญหาของถนนหนทางในเมืองหลวงที่ยุ่งเหยิงยิ่งกว่าผมไม่ได้หวีมาสามปีเสียอีก นั่นละ ด้วยเหตุผลทั้งหมดทั้งมวลบวกกับการทำงานแบบที่เรียกว่า ‘มืออาชีพ’ การออกจากบ้านแต่เช้าเพื่อไม่ให้ไปสายจึงดีที่สุด 

          เกล็ดดาวหันมองอีกฟากของเตียง แล้วก็พบกับภาพที่คุ้นเคยเหมือนทุกวัน คนข้างๆ ไม่ได้นอนอยู่ตรงนี้แล้ว ตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่นี่ เธอสังเกตได้ว่าหมอธัชมักจะตื่นเช้าเสมอ ไม่ว่าจะเป็นวันทำงานของเขาหรือไม่ก็ตาม และก็ไม่ต้องแปลกใจ เป็นอย่างที่คิดนั่นละ เขากับเธอนอนเตียงเดียวกันตั้งแต่เกล็ดดาวย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านนี้ ภายใต้ข้อตกลงเดียวกันกับที่นางแบบสาวเคยพูดไว้หลังแต่งงาน

‘คุณนอนเตียงเดียวกับฉันได้ ถ้าไม่คิดจะปล้ำฉัน’ แล้วก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ ผู้ชายคนนี้นอนอยู่ข้างๆ เธอทุกคืน แต่ไม่เคยแตะต้องเธอแม้แต่ปลายเล็บ ซึ่งเกล็ดดาวคิดว่าสาเหตุสำคัญอย่างหนึ่งคงจะเป็นเพราะว่า...นอกจากเขาจะหน้านิ่งมากแล้ว เขายังนอนนิ่งมากอีกด้วย

          นางแบบสาวลุกออกจากเตียง ก่อนจะเดินสะลึมสะลือไปหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำกับผ้าเช็ดตัวแล้วผลักประตูห้องน้ำเข้าไปทันที แล้วก็ต้องพบว่า...

          “เฮ้ย!” 

เสียงร้องด้วยความตกใจของมนุษย์ผู้ชายในห้องน้ำทำให้เกล็ดดาวตกใจตามไปด้วย ความงัวเงียที่ค้างอยู่กระเจิดกระเจิงไปหมดและเปลี่ยนเป็นอาการ ‘ตื่นเต็มตา’ เข้ามาแทนที่อย่างรวดเร็ว หญิงสาวกะพริบตารัวๆ เพราะภาพตรงหน้า ไหล่กว้างกำลังดีที่รองรับแผงอกกำยำนั้น ไหนจะมัดกล้ามสวยของท่อนแขน ไล่ลงมาจนถึงลอนกล้ามอ่อนๆ ที่หน้าท้อง...เชื่อหรือยังว่าตื่นเต็มตา เชื่อหรือยังว่าในห้องน้ำมี...มนุษย์ผู้ชาย

          ตั้งแต่แต่งงานกันมา นี่เป็นครั้งแรกที่เธอตื่นขึ้นมาแล้วเขายังไม่ออกจากห้อง การประจันหน้ากันอย่างไม่ได้ตั้งตัวนี้ทำให้นางแบบสาวเผลอปล่อยของที่ถืออยู่ในมือหล่นลงพื้นอย่างไม่ได้ตั้งใจ หัวใจที่เต้นโครมครามเป็นเครื่องยืนยันได้ดีว่าหยดน้ำที่เกาะอยู่บนแผงอกนั้นกำลังจะทำให้เธอคลั่ง 

          เกล็ดดาวเงยหน้าขึ้นสบนัยน์ตาสีเข้มที่ก็เห็นปกติทุกวัน แต่ทำไมตอนนี้กลับมองว่ามันมีเสน่ห์ขึ้นมาเสียงอย่างนั้น แถมผมเปียกหมาดๆ ที่ถูกเสยขึ้นอย่างลวกๆ ให้ความรู้สึกเท่ๆ แบบบริติชแมนนั่นอีก สาวร่างบางตัดสินใจหลุบตาลงต่ำเมื่อความร้อนวูบวาบเข้าจู่โจมใบหน้า แล้วสายตาของเธอก็ปะทะเข้ากับ...ผ้าเช็ดตัวสีขาวที่ห่อหุ้มร่างกายท่อนล่างของเขาเอาไว้

 คนมองหรี่ตาลงพร้อมกับที่ความคิดแรกแวบเข้ามาในหัว ‘ถ้าฉันดึงผ้านี้ออก...เขาจะเป็นของฉันเลยใช่ไหม’ วินาทีแห่งความลังเลและบังคับจิตใจได้ยากบังเกิดขึ้นชั่วขณะ แต่แล้วจู่ๆ ก็เหมือนได้ยินเสียงโอปอล์ ปาณิสรา มากระซิบที่ข้างหู ‘หนู หนูจะไม่ทำอย่างนั้นนะคะลูก...ก’ สติจึงเข้าประทับร่างอีกครั้งแม้จะกระท่อนกระแท่นมากก็ตาม

          ถ้าใครคิดว่าสิ่งที่พระเจ้ากลั่นแกล้งจะจบลงแค่นั้น คุณคิดผิดแล้วละ เพราะยังไม่ทันที่สติของเกล็ดดาวจะลงล็อกกับร่างกายได้ดี ผู้ชายตรงหน้าก็สร้างอาฟเตอร์ช็อกเขย่าหัวใจเธออีกครั้ง หลังแผ่นดินไหวเพิ่งสงบไปหมาดๆ

          “คุณดาว ผมทำให้คุณตกใจรึเปล่า” เสียงแหบซ่านของคนที่เพิ่งตื่นนอนเข้าโจมตีโสตประสาทของเธออีกครั้ง หัวใจเริ่มเร่งสปีดอัตราการเต้นอย่างเป็นบ้าเป็นหลั่ง เธอเริ่มเข้าใจแล้วว่าอาการคลั่งพระเอกซีรีส์เกาหลีของมุกมณีเพื่อนรักมีอำนาจรุนแรงแค่ไหน 

          นัยน์ตาสวยของสาวลูกครึ่งมองไล่มาตั้งแต่เส้นขนคิ้วสีดำสนิทที่เรียงตัวอย่างเป็นระเบียบ สันจมูกโด่งกำลังดีรับกับใบหน้าที่ได้รูป กลิ่นหอมอ่อนๆ ของสบู่ที่ลอยเข้ามาเตะจมูกกำลังทำให้เธอเคลิ้ม แล้วจู่ๆ คนตรงหน้าก็เลิกคิ้วขึ้นเหมือนจะพูดว่า ‘หืม?’ ความน่ารักระดับทำลายล้างพุ่งเข้าชอร์ตหัวใจของหญิงสาวทันที ‘ฮือ...อ โอปปา ออต๊อกเค...’

          “คุณดาว!” ธัชเรียกเธออีกครั้งพร้อมกับโน้มตัวเข้ามาใกล้

เกล็ดดาวซึ่งถูกจู่โจมกะทันหันเด้งตัวออกห่างเขาทันที แล้วรีบก้มเก็บผ้าที่กองอยู่บนพื้นขึ้นมา

          “อ่อ...คุณเสร็จแล้วใช่ไหม ฉันจะอาบต่อ”

          “อ๋อ ครับ” ธัชตอบเพียงสั้นๆ ก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำไป เพื่อให้ภรรยาในทางนิตินัย แต่ในทางพฤตินัยคือ รูมเมตของเขาได้เข้ามาทำกิจวัตรส่วนตัวของเธอบ้าง

          หลังจากที่เขาออกไป เกล็ดดาวยืนมองหญิงสาวที่สะท้อนในกระจกเหนืออ่างล้างหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง แม้ว่าเขาจะไม่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว แต่หัวใจของเธอยังเต้นโครมครามไม่เลิกเสียที ใครก็ได้บอกที มันไม่จริงใช่ไหม นี่เธอไม่ได้กำลังหวั่นไหวเพราะผู้ชายคนนี้จริงๆ หรอก ใช่ไหม!

          นางแบบสาวร่างบางเปิดประตูห้องน้ำออกมาและพบว่า ธัชกำลังง่วนอยู่กับการจัดเอกสารลงกระเป๋าทำงาน เธอหันมองเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนที่เธอเลือกออกมาจากตู้และแขวนเตรียมไว้ให้เขาตามหน้าที่ของ...ภรรยา มันยังคงถูกแขวนไว้ที่เดิมเพราะเสื้อที่สามีของเธอสวมอยู่คือเสื้อเชิ้ตสีขาวอย่างเช่นทุกวัน

          “หมอธัช ทำไมคุณไม่ใส่เสื้อที่ฉันเตรียมไว้ให้ สีฟ้าสดใสกว่าสีขาวอีกนะ” เกล็ดดาวในชุดเสื้อคลุมอาบน้ำว่าพลางเดินเข้าไปหาคู่สนทนาของเธอ 

ชายร่างสูงเงยหน้าขึ้นจากเอกสารบนโต๊ะแล้วสบตาเธอครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปมองเสื้อตัวที่เธอว่า

          “ผมไม่คุ้น” เขาตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ก่อนจะหยิบกระเป๋าทำงานแล้วเดินผ่านเธอออกจากห้องไปทันที

          เกล็ดดาวเบ้ปากเพราะคำตอบที่หาความเป็นเหตุเป็นผลในนั้นไม่เจอของเขา พร้อมกับยกมือสองข้างขึ้นเท้าสะเอว 

          “เหอะ! แค่เปลี่ยนจากสีขาวเป็นสีฟ้าอ่อน อ่อนมาก...ก...กเนี่ย ต้องใช้ความคุ้นเคยเบอร์ไหนไม่ทราบ” เธอว่าพร้อมสะบัดสายตาไล่ตามหลังเขาไปทางประตูห้อง “จากโอปปาพระเอกซีรีส์กลายเป็นเกาหลีไม่ได้ศัลยกรรมไปเลย เชอะ”

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว