ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 22 เปิดศึก

ชื่อตอน : ตอนที่ 22 เปิดศึก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ต.ค. 2559 11:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 22 เปิดศึก
แบบอักษร

               “โอ้โห แม่นางแบบสุดฮอตของฉัน ตั้งแต่มีผัวนี่หายเข้ากลีบเมฆไปเลยนะยะ” พิมพ์ขวัญถือจานเดินออกมาจากครัว เห็นคนขาสวยกำลังปลดส้นสูงแพงระยับอยู่ที่ประตูพอดีเลยเอ่ยทัก และนั่นก็ทำให้ลิลลี่ละสายตาจากอาหารบนโต๊ะแล้วหันมาแซ็วเพื่อนบ้าง

          “สงสัยเมฆสลายแล้วไงแก ถึงได้โผล่มาได้” 

          “โอ๊ย ไม่ต้องประชดเลย พวกแกก็รู้ว่าฉันยุ่งแค่ไหน ไหนจะเรื่องเอกสาร ไหนจะย้ายบ้านอีก” 

คนถูกว่าเท้าเอวเถียง ตามด้วยการโยนคลัตช์ใบงามลงบนโซฟา ก่อนที่เจ้าของสถานที่จะโผล่ออกมาพร้อมกับอาหารหอมกรุ่นในมือ

          “ค่า แม่คนมีผัว นัดไปสามครั้งกว่าจะมาได้นะ” 

               จริงอย่างที่มุกมณีบอก หลังจากที่เธอแต่งงาน ทีมชะนีคุณภาพพยายามนัดรวมตัวเพื่ออัปเดตสเตตัสหลังการเปลี่ยนแปลง แต่เพราะการที่ต้องเปลี่ยนนามสกุลทำให้เอกสารทุกอย่างของเกล็ดดาวต้องถูกแก้ไขไปด้วย นี่ยังไม่รวมที่ต้องแจ้งเปลี่ยนที่อยู่กับการขนย้ายเสื้อผ้าข้าวของ ซึ่งเยอะชนิดที่ว่าเอาเสื้อผ้าของคนบ้านดำรงค์สกุลพิพัฒน์ทั้งหมดรวมกันยังไม่ได้ครึ่งของเธอเลย ด้วยเหตุนี้กว่าจะได้เวลาว่างที่ลงตัวก็ปาเข้าไปหนึ่งสัปดาห์เข้าไปแล้ว

          “ว่าแต่...เป็นไงมั่ง ชีวิตหลังแต่งงานของแก”

แล้วมุกมณีแม่งานก็เปิดประเด็นขึ้นเมื่อทุกคนเข้าประจำตำแหน่งเดิมที่โต๊ะอาหาร การเริ่มต้นดินเนอร์ที่แสนจะธรรมดาทำให้รู้สึกอบอุ่นเหมือนสมัยเป็นนักเรียนอยู่ที่ลอนดอนไม่มีผิด

          “ก็วุ่นวายนี่ไง พวกแกก็รู้”

          “โอ๊ย ฉันไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น”

          “อ้าว แล้วหมายถึอะไรอ้ะ”

          “ไอ้ดาวคะ ไอ้พิมพ์มันหมายถึงสามีแก หมอธัชน่ะเป็นยังไง เขาแซ่บไหมไรงี้โว้ย ต้องให้อธิบาย” มุกมณีโวยวาย ก่อนที่เกล็ดดาวจะเบ้ปากและว่าต่อด้วยสีหน้าออกรสออกชาติ

         “แซ่บเซิ่บอะไรล่ะ แข็งมาก...ก...ก ใช้ไม่ได้เลย!” 

คำตอบนั้นทำให้เพื่อนทั้งสามถึงกับอ้าปากค้าง ก่อนที่ส้อมจะหลุดจากมือลิลลี่ และคอหอยเลื่อนขึ้นลงบอกถึงน้ำลายอึกใหญ่กำลังไหลลงคอพิมพ์ขวัญ

          “ขะ...ขะ...แข็ง...มาก...เลยเหรอ” มุกมณีว่าพร้อมกับปาดเหงื่อ 

          “ใช้...ไม่ได้เลยเหรอ” พิมพ์ขวัญกะพริบตาปริบๆ ถามขึ้นบ้าง ก่อนที่เสียงแผ่วเบาของลิลลี่จะตามมา

          “แล้วแกทำยังไงอ้ะดาว...”

          นางแบบสาวเห็นอาการของเพื่อนแต่ละคนแล้วก็ต้องถอนหายใจใส่พร้อมกับกลอกตาซ้ำ “นี่! พวกแกคิดอะไรเนี่ย แข็งมากที่ว่าเนี่ยฉันหมายถึงนิสัยเขา แบบเฉยๆ มาก ธรรมดา แข็งทื่อ อะไรทำนองนั้น ฉันไม่ได้หมายถึง...เอ่อ...ไม่ได้หมายถึง...เจ้าจ้อยของเขา พวกแกก็คิดไปโน่น” นางแบบสาวว่าด้วยอาการฟึดฟัด “เดี๋ยวนี้เอะอะก็คิดแต่เรื่องแบบนี้ตลอดนะพวกแกเนี่ย”

          “อ้าว ว่าไม่ได้นะค้า ก็คนแต่งงานกัน เรื่องนั้นมันก็เรื่องธรรมชาติปะ พูดก็พูดเหอะ ตกลงแกกับหมอธัชเนี่ยยังไม่ได้...จับขากันเลยเหรอ” จับขาที่มุกมณีว่าเป็นคำที่เข้าใจกันดีในกลุ่มว่าหมายถึงการบรรเลงเพลงรักบนเตียง

          “ยัง” เกล็ดดาวส่ายหน้าพร้อมกับตักสลัดร็อกเกตเข้าปาก 

          “แต่งไปเป็นอาทิตย์แล้วเนี่ยนะ”

          “โอ๊ยไอ้มุก...ไม่ต้องรีบก็ได้ไหม เดี๋ยวก็ได้ใช้”

          “ระวังเหอะ ชะนีน้อยจะฉกไปทำผัวเสียก่อน” 

          “อ้าว ชะนีน้อยไหนอีกล่ะพิมพ์ ไหนไอ้ดาวมันบอกว่าไลลามาดีไง แค่มาขอร้องเฉยๆ ไม่ได้ก็ไม่ได้ แค่นั้นจบป๊ะ”

          “โห อีลี่คะ ฉันไม่เชื่อหรอก ของแบบนี้ต้องดูกันยาวๆ ตอนนั้นมันอาจจะแอ๊บก็ได้ แกก็รู้ อีดาวเนี่ยวันดีคืนดีผีโพสิทิฟติ๊งกิ้งก็ชอบแล่นเข้าหัว พูดง่ายๆ คือบทจะโง่! ก็โง่ขึ้นมาซะอย่างงั้น”

          “เออ! พอเลยแกสองคน ไม่ต้องเถียงกันละ ตอนแรกฉันว่าจะรอไปคุยตอนกินข้าวเสร็จ แต่ไหนๆ ก็เปิดประเด็นมาแล้ว ก็จัดไปเลยละกัน” 

สิ้นเสียงของเกล็ดดาว สามสาวละสายตาจากสเต๊กเนื้อชั้นดีที่หอมกรุ่นแล้วพุ่งความสนใจไปยังต้นเรื่องทันที เพราะในเวลานี้จานเด็ดจากเชฟเลื่องชื่อคนไหนก็แซ่บสู้เรื่องตรงหน้าไม่ได้!!

...

ห้าชั่วโมงก่อนหน้า

          ‘โอ๊ย ที่เขาว่าแต่งงานแล้วชีวิตเปลี่ยนมันคงเป็นอย่างนี้สินะ เอกสารของฉันก็ยังต้องให้สามีรับรู้ บ้าไปแล้ว’ เกล็ดดาวบ่นกับตัวเองขณะลงจากรถที่เพิ่งแล่นเข้ามาจอดในลานจอดรถหน้าโรงพยาบาลเอกชน อันเป็นที่ทำงานของสามีป้ายแดงของเธอ กระเป๋าคลัตช์ถูกจับขึ้นหนีบข้างลำตัวเพราะมือเรียวต้องจับซองเอกสารสีน้ำตาล อันมีเอกสารมากมายที่เธอต้องยื่นกับธนาคารในวันนี้ แต่ดันต้องให้สามีเซ็นรับรองในบางจุด นั่นละสาเหตุที่ทำให้เธอต้องถ่อมาถึงที่นี่

          ‘อีตาบ้านี่ก็นะ ไม่รับโทรศัพท์เนี่ยเป็นแครักเตอร์ส่วนตัวใช่ไหม’ นางแบบหน้าสวยยังคงบ่นไปเดินไปจนมาถึงหน้าประตูทางเข้าของอาคารผู้ป่วยนอก ประตูกระจกที่เลื่อนเปิดออกอัตโนมัติทำให้ไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศพุ่งเข้ากระทบผิวหน้า พร้อมๆ กับที่ภาพคุณหมอร่างสูงในเสื้อกาวน์ตัวยาวเดินเคียงคู่มากับสาวร่างเล็กในเดรสสั้นคอปาดสีหวานยิ่งกว่าสายไหมเคลือบคาราเมลปรากฏขึ้น 

          นางแบบสาวกลอกตาด้วยความหมั่นไส้ ‘นี่สินะเหตุผลที่ไม่รับโทรศัพท์ฉัน’

          ‘อ้าวพี่ดาว สวัสดีค่ะ พี่ดาวมาก็ดีค่ะ คือพอดีวันนี้ไลลาเอาช่อดอกไม้มาแสดงความยินดีที่พี่หมอกับพี่ดาวแต่งงานกันน่ะค่ะ’

          ‘จ้ะ ขอบใจน้า’ สาวร่างบางยิ้มรับอย่างเป็นมิตร ถ้าสาวน้อยตรงหน้ายิ้มรับการแต่งงานของเธอกับอดีตดู่รักของหล่อนได้แบบนี้ก็ดี จะได้ไม่รู้สึกติดใจอะไรกันทั้งสองฝ่าย ค่อยใช้ชีวิตกันง่ายๆ หน่อย 

          ‘เสียดายจริงๆ วันนั้นไลลาต้องไปงานอื่นกับคุณแม่ ถ้าไม่อย่างนั้นนะคะ ไลลาไม่พลาดไปรอรับช่อดอกไม้ของพี่ดาวแน่ๆ ค่ะ’

          ‘คุณ...มีอะไรรึเปล่า’ คำพูดแรกของวันจากสามี ทำไมน่ะเหรอ ก็กว่าที่เธอจะตื่นนอน อีตาคุณหมอบ้างานนี่ก็ออกจากบ้านมาแล้วเรียบร้อยน่ะสิ 

คนถูกถามชูซองสีน้ำตาลในมือขึ้น ‘มีเอกสารให้คุณเซ็นน่ะ’

          ‘อ้อ โอเค งั้นเดี๋ยวไปที่ห้องผมละกัน’  

เกล็ดดาวพยักหน้ารับ ก่อนที่คู่สนทนาของเธอจะหันไปหาอีกคน 

‘ไลลาครับ งั้นพี่ส่งแค่นี้นะ’

          ‘ค่ะพี่หมอ ไลลาไปก่อนนะคะพี่ดาว’ 

ในจังหวะที่เธอกำลังสนใจเสียงเรียกของผู้หญิงคนนั้น เตียงผู้ป่วยที่ถูกเข็นเข้ามาอย่างรวดเร็วจากประตูกระจกด้านหลังก็พุ่งเข้ามาในแนวเดียวกับที่พวกเธอยืนอยู่

          ‘คุณดาวระวังครับ!’

เสียงตะโกนจากหมอหนุ่มทำให้เธอเอี้ยวตัวหลบได้ทันเวลา ก่อนจะหันไปเห็นร่างบางในชุดสีหวานถูกกระชากแขนให้หลบหลังกำบังซึ่งก็คือต้นเสียงที่ตะโกนบอกเธอ

          ‘หมอธัชคะ อีอาร์ค่ะ’ พยาบาลจากแผนกฉุกเฉินวิ่งเข้ามาเรียก และนั่นทำให้หมอหนุ่มปลดพันธะที่ท่อนแขนของไลลาแล้วหันมาบอกกับหญิงสาวอีกคน

          ‘คุณดาว ไปรอผมที่ห้องก่อนนะ’ 

เกล็ดดาวพยักหน้ารับ และทันทีที่หมอหนุ่มวิ่งแยกออกไป ไลลาก็สาวเท้าเข้ามาใกล้นางแบบสาวทันที

          ‘พี่ดาวเป็นอะไรรึเปล่า’

          ‘เปล่าจ้ะ พี่ไม่เป็นไร’

          ‘จริงๆ ก็ไม่อยากจะพูดหรอกนะ แต่พอดีมันก็เห็นกันชัดๆ ก็เลยจะขอพูดหน่อยละกัน’ โทนเสียงที่แปลกไปทำให้คิ้วโก่งสวยของนางแบบสาวกระตุกเข้าหากันทันที และก็เป็นจังหวะที่สาวตรงหน้าเอ่ยต่อ

          ‘คำพูด...อาจดูเหมือนว่าเขาเป็นห่วงเธอ แต่การกระทำ...มันเห็นได้ชัดๆ นะว่าสัญชาตญาณของเขา...คือปกป้องฉัน!’

ริมฝีปากที่กรีดขึ้นพร้อมกับแววตาร้อนร้ายที่ส่งมาสมทบคำพูดนั้น ทำให้เกล็ดดาวถึงกับอ้าปากค้างเพราะสิ่งที่เธอคาดไม่ถึง ก่อนที่เจ้าของรอยยิ้มแสยะนั้นจะสับสวิตช์เข้าสู่โหมดเดิม

          ‘แล้วเจอกันนะคะพี่ดาว’ สาวร่างเล็กว่าพร้อมกับก้าวออกไป และในจังหวะที่สวนกับเกล็ดดาวซึ่งยังคงยืนนิ่งอยู่นั้น คนบอกลาก็เอียงหน้าเข้ามาพูดข้างหู

          ‘แล้วถ้าคิดจะเปลี่ยนสัญชาตญาณของเขา คงยากหน่อยนะ เพราะมันฝังลึกมาเจ็ดแปดปีแล้วละ หึ!’

...

          “เห็นไหมอีลี่ ฉันบอกแกแล้ว นังเนี่ยต้องดูกันยาวๆ” พิมพ์ขวัญตอกย้ำยายหมวยทันทีหลังจากที่เกล็ดดาวเล่าจบ

          “ตอนเรียก...พี่หมอคะนี่เสียงสองด้วยปะ” มุกมณีว่าพลางดัดเสียงตาม

          “จะเหลือเหรอ”

          “แอ๊บจริง”

          “หืม ถ้าแอ๊บอย่างเดียวมันก็ยังดีนะคะเพื่อน แต่เนี่ยทั้งแอปเปิลทั้งสตรอว์เบอร์รี สมูทตีรวมกันมาแบบนี้ ฉันก็ตั้งรับไม่ทันเหมือนกันนะ ก็ว่าทำไมอีตาธามถึงลงทุนจ้างฉันตั้งยี่สิบล้าน ขอเพิ่มเป็นห้าสิบล้านตอนนี้ทันไหม” เกล็ดดาวว่าพลางกลอกตา          “เฮ้อ ชีวิตไอ้ดาวนี่มันดีจริงๆ นอกจากจะมีงูพิษเมษาแล้ว ยังมีจิ้งจอกไลลาด้วย เปิดสวนสัตว์เลยดีไหมดาว” แล้วบรรณาธิการสาวคนเดิมเอ่ยเสริม

          “ค่ะ แล้วก็ให้ชะนีอย่างพวกแกไปอยู่ไง” คำแซ็วเรียกเสียงหัวเราะนี้ลดความเครียดได้เปลาะหนึ่ง ก่อนที่พิมพ์ขวัญจะดึงเข้าโหมดจริงจังอีกครั้ง

          “ฉันว่าที่จริงแกก็ไม่ได้คิดอะไรกับหมอธัชอยู่แล้ว แกก็ปล่อยๆ เขาไปเถอะ ยังไงแกก็ได้เงินมาใช้หนี้แล้วนี่ ถึงจะไม่ได้ยี่สิบล้านจากอีตาธาม แต่แกจดทะเบียนกับเขา อยู่ๆ ไปแกก็ได้เยอะกว่านั้นอยู่แล้วปะ แล้วถ้าท้ายที่สุดมีข่าวฉาวหลุดออกมาแล้วต้องหย่ากัน แกก็หย่าไปเหอะ ดาราสมัยนี้ฉันก็เห็นเขาถูกผัวทิ้งแล้วกลับมาสวยๆ แซ่บๆ กันทุกคน แถมได้ผัวใหม่ฮอตกว่าด้วย”

          “ที่แกพูดมันก็ใช่ ถ้ามาดีๆ แบบตอนแรก ฉันก็กะจะเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ ปล่อยให้เสพสุขกันไป ฉันก็อยู่สวยๆ ของฉัน แต่นังเนี่ยดันเปิดศึกหยามกันขนาดนี้ ยอมง่ายๆ ก็ไม่ใช่เกล็ดดาวสิคะ ในเมื่ออีลี่บอกว่านางอยากได้เพราะหมื่นล้าน งั้นก็เชิญแย่งเลยสิ ยิ่งอยากได้ ฉันก็ยิ่งไม่ให้ ปล่อยให้ดิ้นตายไปเลย!” การกระแทกเสียงทิ้งท้ายบอกให้เพื่อนทั้งสามรับรู้ได้ว่า...งานนี้ไม่ธรรมดาแน่ๆ

          “นี่แกจะบอกว่าเสียทองเท่าหัว ก็จะไม่ยอมเสียผัวให้ใครว่างั้น”

          “แน่นอนสิคะคุณมุกมณี เพราะว่าทองเท่าหัว มันก็ไม่เท่าหมื่นล้านที่ผัวฉันมี จบนะ”

          “ถ้าแกไม่ยอม แกก็ตบมันเลยสิ” 

          “ฮัลโหล...ว อีลี่ ครีมทามือฉันกระปุกเท่าไหร่ ฉันต้องไปตบมันเหรอ โนจ้ะ”

          “อ้าว แล้วแกจะเอายังไง หย่าก็ไม่หย่า ตบก็ไม่ตบ จะปล่อยคาราคาซังแบบเนี้ยเหรอ” 

นางแบบสาวยิ้มก่อนจะช้อนผมขึ้นทัดหู แล้วหันไปตอบพิมพ์ขวัญ

          “ฟังนะคะเพื่อน ก็ถ้าเราดึงเบ็ดออกหรือปล่อยให้ปลามันงับเบ็ดเลยก็ไม่สนุกสิ สู้ล่อให้มันเข้ามาใกล้จนเกือบจะได้กิน แล้วเราก็กระตุกเบ็ดหนีทีละนิดๆ ล่อให้มันว่ายวนอยู่ในอ่างไปเรื่อยๆ...เรื่อยๆ เพราะคิดว่าจะได้กิน พอเบื่อแล้วฉันก็ค่อยดึงเบ็ดออก แบบนี้...สนุกกว่าตั้งเยอะ!” แล้วทีมชะนีคุณภาพก็พยักหน้าพร้อมยิ้มเพราะภาพในหัว

          “ตามนั้น!”

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว