แม่สร้อย ออกมาหาพ่อหน่อยลูก

นี่บุตรสาวคนเดียวของข้า

แม่สร้อยระย้า

งามสมคำร่ำลือจริงเชียวขอรับท่านเจ้าคุณ

ไหว้คุณหลวงสิแม่สร้อย

นี่คุณหลวงธำรงค์

เรียกอาเถิดแม่สร้อย

แล้วนี่คุณหญิงไปที่ไหนฤๅขอรับท่านเจ้าคุณ

คุณหญิงไปเมืองเขลางค์ กลับไปเยี่ยมคุณทวด ท่านไม่สบายหนัก

คุณทวดท่านอายุอานามเท่าใดแล้วขอรับ

//คิด

อืมม...ศกนี้ก็103ปีแล้วกระมัง

ท่านอายุยืนมากขอรับ

เออจริงสิ ศกนี้แม่สร้อยอายุเท่าใดแล้วฤๅ

ท่านเจ้าคุณยังมิให้ออกเรือนฤๅ

เจ้าพระยาเมืองแขวนก็มาทาบทามแม่สร้อยไปให้บุตรชาย

ข้าก็พอใจในตัวบุตรชายของท่านเจ้าคุณเช่นกัน

อายุยังน้อยแต่เป็นถึงจมื่นแล้วหนา

แต่แม่สร้อยนี่เล่า

บอกข้ายังอยากช่วยการช่วยงานข้า

ข้ายิ่งมีบุตรสาวคนเดียวเสียด้วย

อยากอุ้มหลานเต็มแก่

ถ้าหากจะตบจะแต่งกันเมื่อใด อย่าลืมบอกอาด้วยหนาแม่สร้อย

แล้วบุตรสาวของท่านเล่าคุณหลวง มี2คนใช่ฤๅไม่

ขอรับ แม่เทียมเดือน แม่เทียมดาว คนใหญ่ศกนี้20ปี คนเล็ก17ปี ขอรับ

หากว่างพามาสนทนากับแม่สร้อยบ้างหนา จักได้รู้จักมักจา ว่าเป็นพี่เป็นน้องกัน

ขอรับ ข้าว่าแม่เดือนคงชอบแม่สร้อยหนา ชอบบ่นว่าอยากมีพี่สาว

ไม่อยากมีน้องสาว ก็เถียงกันกับแม่ดาวว่า เหตุใดพ่อท่านแม่ท่านมิเกิดแม่ดาวออกมาก่อนหนา 55555555 ข้าล่ะช่างน่าขันสิ้นดีขอรับ

ข้าชักอยากพบแม่เดือนแม่ดาวแล้วสิ

แม่สร้อยจักได้มีเพื่อนสนทนาด้วยหนา วันๆช่วยข้าทำแต่งาน มิค่อยได้พบผู้ใดนัก

วันหลังข้าจักพาบุตรสาวข้ามาพบขอรับ

วันนี้ข้าขอตัวกลับก่อนนะขอรับท่านเจ้าคุณ

ได้สิ วันหลังค่อยมาสนทนากันใหม่

ว่ากระไรล่ะลูก

เหตุใดเล่าลูก อายุเจ้าก็มากโขแล้วหนา

อย่างนี้นี่เอง

อยู่กันไปปะเดี๋ยวก็รักกันไปเอง

งั้นลูกมีคนที่ลูกรักอยู่แล้วฤๅ

ไว้เจ้ามีคนรักเมื่อใดค่อยมาบอกพ่อก็แล้วกันหนา

พ่อก็มิอยากให้ลูกลำบากใจ

แต่ถ้าหากเจ้ามิมีผู้ใด พ่อก็จักให้เจ้าแต่งกับพ่อเมืองผานตามเดิม

เจ้าจะครองตัวเป็นสาวเทื้อครองเรือนมิได้หนา

พ่อจักไปเอ็นหลังสักปะเดี๋ยว

เจ้ามีกระไรต้องทำก็ไปทำเถิด

//เดินไป

เหตุใดเจ้ามานั่งถอนหายใจให้ปลาฟังอยู่นี่เล่า สร้อยระย้า

ข้ากลับมาบางกอกได้3วันแล้วหนา

ข้ามีผ้าซิ่นจากเมืองเหนือมาฝากเจ้าด้วย

//ยื่นให้

เจ้าพูดภาษาเมืองเหนือได้ด้วยฤๅ

ข้ามิเคยรู้

เจ้าจักเก่งไปเสียหมดแล้วหนา สหายข้า

ทั้งภาษาฝาหรั่ง ภาษาฝั่งซ้ายแม่น้ำโขง ภาษาจีน

ผู้ใดได้เจ้าเป็นเมีย ผู้นั้นต้องโชคดีเป็นแน่

ข้าได้ข่าวว่าเขาเป็นถึงจมื่นเชียวหนา

สร้อยระย้า//เสียงต่ำ

ที่นี่หาใช่เมืองนอกไม่

เจ้าก็รู้ขนบธรรมเนียม ประเพณี

การที่เจ้าชอบหญิงในสยามนั้น หาได้เป็นการดีต่อตัวเจ้าไม่!

ด้วยการครองตัวเป็นสาวเทื้อกระนั้นฤๅ

เปลี่ยนสีไวกว่ากิ้งก่านะเจ้า

ข้าตามอารมณ์เจ้ามิทัน

แล้วจักกินที่เรือนใหญ่ หรือที่นี่

//เดินตาม

คุณลุง ข้าไหว้เจ้าค่ะ

//ไหว้

แม่ปานเลขา มิได้เจอกันนานเลยหนา

เป็นอย่างไรบ้างเล่า

สบายดีเจ้าค่ะ คุณลุงล่ะเจ้าคะ ทำงานหนักฤๅไม่

ลุงก็สบายดี มีแม่สร้อยช่วยงาน เบาลงแยะเลย

นี่ของฝากจากเมืองเหนือเจ้าค่ะ

ข้าไปหริภุญชัยมาเจ้าค่ะ

ขอบใจมากแม่ปาน

งามยิ่งนักเสื้อเมืองเหนือ

มาๆ กินข้าวกันเถิด

เจ้าค่ะแม่ท่าน

😁🤣

อะๆกินๆ

กับข้าวจะชืดหมดหนา

พรุ่งนี้พ่อกับคุณหลวงธำรงค์จักไปราชการ

คุณหลวงจักพาน้องมาอยู่สนทนากับเจ้าด้วยหนา

ดูแลน้องดีๆล่ะ

แม่ปานยังมิกับใช่ฤๅไม่

เจ้าค่ะคุณลุง คงรอคุณป้ากลับมาก่อนหนา ข้าคิดถึงคุณป้าเจ้าค่ะ

งั้นก็ดีเลย พรุ่งนี้จักได้รู้จักกับบุตรสาวของคุณหลวงธำรงค์

พ่อเข้านอนแล้วหนา

เจ้าค่ะ

//เดินไป

ลูกพระยาธำรงค์กับคุณหญิงเหมือนแก้วใช่ฤๅไม่

ข้าเคยพบเมื่อตอนเป็นเด็ก

มิรู้ว่าตอนนี้เป็นสาวแล้ว

คงจักสวยมิใช่น้อย

เดี๋ยวเจ้าก็ได้พบ

ข้าว่าเจ้าต้องชอบนางเป็นแน่

//ซึม

ข้าขอโทษ

เอ้า เหตุใดเจ้าไปนอนที่เรือนนั้น

มิใช่

ข้าหมายว่า ปกติเจ้ามิไปนอน เหตุใดช่วงนี้เจ้าไปนอนที่นั่น

งั้นเจ้าจะทิ้งให้ข้านอนเรือนใหญ่คนเดียวฤๅ

ข้ากลัวผีหนา