email-icon facebook-icon

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะ ติชมหรือเม้นได้เลยน้าาาา ><

ตอนที่ 32 พบเจอ!

ชื่อตอน : ตอนที่ 32 พบเจอ!

คำค้น : ตัวขัดดอก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.9k

ความคิดเห็น : 70

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ต.ค. 2559 00:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 32 พบเจอ!
แบบอักษร

ตอนที่ 32

         

ตลอดทั้งวันนี้ไอดินทำงานแบบไม่มีสติอยู่กับเนื้อกับตัวเลย ร่างบางรีบทำลวกๆให้เสร็จไปไม่ตั้งใจทำงานเหมือนอย่างเคย แต่ถึงแม้จะรีบทำงานยังไงก็ตาม แต่เนื่องจากมีหลายห้อง และเขาต้องคอยดูมาร์คด้วย จึงทำให้ล่วงเวลามาถึงเย็นแล้ว แต่งานของเขาก็ยังไม่เสร็จสักที เหลือแค่ห้องพิเศษที่กริชบอกให้ทำซึ่งห้องนี้จะไว้ใช้ต้อนรับคนที่ไอดินไม่อยากเจอ ร่างเล็กก้าวเข้าไปในห้องพร้อมอุ้มลูกน้อยไปด้วย เวลานี้ทุกคนวุ่นวายหมดไม่เว้นแต่กริชที่ต้องเตรียมตัว จึงทำให้เขาฝากเจ้าตัวน้อยไว้กับใครไม่ได้เลย

พลันได้ยินเสียงคนวิ่งแถวๆหน้าห้องพร้อมเสียงพูดคุยกัน

แกๆรีบไปเอาของมารับรองแขกของคุณกริชเร็ว ท่านมาแล้ว!”

ว้ายคุณราฟมาแล้วเหรอ แกเห็นเขายัง?”

เห็นแล้วย่ะ แต่ท่านหล่อมากอ่ะแก ดูน่าเกรงขามไหนจะหน้าที่ดูดุๆเถื่อนๆของเขาอีก แค่เห็นก็ใจละลายแล้ว อ้ายยยยเสียงของคนทั้งสองพูดคุยกันก่อนจะรีบแยกย้ายไปทำงานของตนต่อ

ไอดินได้ยินดังนั้นตกใจเป็นอย่างมาก ร่างบางรีบทำให้เร็วขึ้น

ต้องรีบทำแล้ว มาร์คหนูอยู่เฉยๆก่อนนะลูกร่างเล็กทำต่อไปจนเสร็จหากแต่เมื่อกำลังจะเก็บของลูกชายตัวน้อยของเขากลับไม่ให้ความร่วมมือเลยสักนิด

งะ แงๆๆๆๆ

ชู่วๆเด็กดี เป็นอะไรครับ อย่ากวนแม่นะลูกนะไอดินบอกลูก

แงๆแงๆหม่ำๆ

โธ่น้องมาร์คอ่ะนี่ลูกไอดินเปิดกระเป๋าที่มีขวดนมใส่ไว้พร้อมยื่นให้เจ้าตัวเล็กก่อนจะรีบตบก้นทารกน้อยให้หลับทันที

รีบหลับสิครับ คนดี ทำไมวันนี้หลับยากจัง เอ่เอ๊ๆๆชายหนุ่มฮึมฮัมเพลงให้เด็กน้อยที่นอนมองตาแป๋วอยู่ใช้เวลาสักพักมาร์คก็ค่อยๆปรือตาลงเรื่อยๆจนเปลือกตานั้นปิดสนิท ไอดินมองสักพักเพื่อให้แน่ใจว่าลูกของเขาหลับสนิทแล้วก็รีบเก็บของไปไว้ในห้องเก็บของแล้วเดินกลับมาสะพายกระเป๋าพร้อมอุ้มเจ้าตัวดื้อใส่เป้อุ้มเด็กอย่างระมัดระวังพลางเดินเร็วๆเพื่อจะออกจากโรงแรมทันที

เฮือก!

ร่างบางหยุดชะงักแทบไม่ทัน บ้าจริง!มาคุยกันตรงส่วนรับรองแขกด้านหน้าโรงแรมที่เจ้าตัวต้องเดินออกจากโรงแรมไปซะอีก แถมคุณราฟยังนั่งหันหน้ามาฝั่งทางออกโรงแรมซะอีก ส่วนคุณกริชนั่งหันหลังให้ทางประตูโรงแรม ถ้าคนตัวเล็กจะเดินออกไปคุณกริชไม่เห็นเขา...แต่คนที่เจ้าตัวไม่อยากเจอได้เห็นแน่ๆ!

ออกประตูทางห้องครัวด้านหลังก็ไม่ได้ยังไงก็ต้องเดินผ่านตรงที่รับรองอยู่ดี...

ทำยังไงดีเนี่ย...

ร่างเล็กยืนนิ่งคิดไปสักพักโดยที่ไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังถูกจ้องมองอยู่ด้วยสายตาถึงสองคู่!

คุณไอดินครับ ช่วยมาทางนี้กับเราด้วยครับชายชุดดำที่ไอดินรู้สึกคุ้นเคยในอดีตสองคนเดินมาดักหน้าและหลังของเขาไว้ด้วยความรวดเร็ว

“!”ร่างบางเงยหน้าขึ้นมามองอย่างรวดเร็วก่อนจะรีบหันไปมองรอบตัวเมื่อรู้ว่าไม่ได้ยืนอยู่ตรงนี้คนเดียว!

พวกคุณ...

นายท่านราฟาเอลให้มารับคุณกับคุณหนูน้อยครับ...

คุณ...ราฟ...เสียงที่เปล่งออกมาช่างแผ่วเบาและระโหยโรยแรง...

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

ไอดินไม่ได้ถูกกระทำอะไรที่รุนแรงหรือทำให้เจ็บตัวหากแต่คล้ายๆกับว่าเป็นเชิญกึ่งบังคับให้ไปด้วย ร่างเล็กถูกชายชุดดำเดินนำและอีกคนเดินตามไม่มีทางให้หนีเลย...และเมื่อเจ้าตัวเดินผ่านทางส่วนที่รับรองที่มีคนทั้งสองคุยกันอยู่ แน่นอน...คุณกริชไม่มีทางเห็นเขา...แต่อีกคน...เงยหน้าขึ้นมามองพร้อมยิ้มมุมปากน้อยๆที่เห็นคนตัวเล็กกับลูก...ถ้าหากเป็นแค่การยิ้มดีใจเฉยๆเขาก็จะไม่วิตกเท่ายิ้มที่ดูเจ้าเล่ห์แถมด้วยแววตาโมโหแบบนี้...

ฝ่ายหนูน้อยมาร์คก็ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวเลยว่าตนเองกำลังจะได้เจอหน้าพ่อตนเอง ส่วนคนที่ทำหน้าเครียดนั่งอยู่ในรถหรูที่กำลังแล่นคือแม่ของเด็กชายตัวน้อยนี่ต่างหาก!

พวกคุณจะพาผมกับลูกไปไหน...

นายท่านให้พาคุณกับคุณหนูน้อยพักที่โรงแรมที่ท่านจองไว้ครับ

คุณราฟจะมาเอาอะไรกับผมอีก...นี่มันก็ผ่านมาตั้งหลายเดือนแล้ว...ทำไมๆๆๆๆไอดินเหมือนคนจนตรอกไม่รู้สึกตัวเขาเอาแต่พึมพำถามคนที่พาเจ้าตัวมาหากแต่ก็ไม่ได้รับคำตอบ น้ำตาใสๆไหลออกมาจากดวงตาทั้งสอง คนที่รู้สึกอ่อนแอทางจิตใจในตอนนี้โอบกอดลูกน้อยเอาไว้แน่นราวกับว่ากลัวคนในอ้อมแขนเล็กนี่หายไป...

หรือว่าอยากจะได้ลูก...

คิดได้ดังนั้นก็ยิ่งกระชับแขนให้โอบกอดลูกตัวเล็กที่กำลังหลับให้แน่นขึ้นอย่างหวนแหน...

ไม่มีทาง...ยังไงก็ไม่มีทางให้ไป!

 

 

 

 

 

 

 

 

ทางด้านราฟาเอล

ตกลงธุรกิจตัวนี้ผมขอเอาไปคิดดูก่อน แล้วจะตอบกลับทีหลังนะครับหลังจากแกล้งทนฟังเรื่องธุรกิจที่อีกฝ่ายพูดมาตั้งนาน เมื่อเห็นว่าแผนการวันนี้สำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี ราฟาเอลก็พูดตัดฉับอีกฝ่ายทันที

อ่า โอเคครับ ยังไงทางผมเตรียมห้อง...กริชที่งงๆที่อยู่ๆอีกคนตัดบทของเขาทันทีหากแต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก จึงชวนให้ราฟาเอลพักที่ห้องทางโรงแรมของตน แต่พูดยังไม่ทันจบก็ถูกตัดบทอีกครั้ง

คงไม่รบกวนหรอกครับ ผมจองห้องไว้แล้ว ขอตัวพูดจบก็เดินออกไปทันที

อะไรของเขาวะ?”กริชทำหน้างงๆอีกครั้ง แต่ก็ไม่กล้าพูดอะไรต่อเพราะสายตาที่ร่างแกร่งเมื่อกี้มองเขามาตลอดนั้นทำให้จนลุกซู่ไปเกือบทั้งตัว

อะไรวะ มองอย่างกับไปแย่งเมียแม่งมา...

          .

         

          .

 

          .

 

          .

 

          .

          คนที่ถูกนินทากำลังเดินไปที่รถของตนพร้อมบอดี้การ์ดพลางคิดภายในใจว่า

 

          ได้เจอสักที หนีฉันไม่พ้นหรอก ไอดิน...

ความคิดเห็น