ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนพิเศษ แพ้ท้องแทนเมีย

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ แพ้ท้องแทนเมีย

คำค้น : เพลงทิสา คาร์ลรีฟ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ต.ค. 2563 22:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ แพ้ท้องแทนเมีย
แบบอักษร

“อ้วก อั๊ว โอ้ก อ้วก..........” เสียงอาเจียนดังลั่นในห้องน้ำ เพลงทิสาภรรยาสาวสวยได้ยินเข้า ตกใจรีบวิ่งมาดูอาการของสามีอย่างห่วงไย

“คาร์ลรีฟ คุณเป็นอะไรค่ะ” เสียงหวานเอ่ยถามสีหน้ากังวล ฝ่ามือบางยกขึ้นลูบแผ่นหลังหนาเบาๆสองสามที

“อ้วก แหวะ โอ้ย....ผมเป็นอะไรเนี่ย” คาร์ลรีฟบ่นเสียงหงุดหงิด หลังอาการอยากอาเจียนทุเลาลง

มือหนาเปิดก๊อกน้ำล้างทำความสะอาดภายในช่องปาก เงยหน้าสบตามองเพลงทิสาภรรยาสุดที่รัก

“นี่ค่ะ เช็ดหน้า เช็ดตาก่อนนะคะ” เพลงทิสายื่นผ้าขนหนูขนาดเล็กให้สามีหนุ่ม

คาร์ลรีฟคว้าผ้าขนหนูเช็ดหยดน้ำเปรอะเปื้อนบนใบหน้า

ร่างสูงเดินออกจากห้องน้ำตรงมานั่งโซฟาขนาดใหญ่ เพลงทิสารีบหย่อนกายนั่งลงเคียงข้างสามี

“คาร์ลมิท ลูกของเราละเพลงทิสา” น้ำเสียงทุ้มเอ่ยถามหาลูกชายวัยสองขวบ ปกติเห็นนั่งเล่นอยู่ภายในห้อง

“น้ายี่หวาพาไปเดินเล่นข้างนอกค่ะ สายๆคงจะกลับเข้ามา”   น้ำเสียงใสของเพลงทิสาตอบสามีและกำลังอ้าปากจะบอกข่าวดีบางอย่าง ทว่าว่าสามีเกิดอยากอาเจียนขึ้นมาอีกครั้ง

ร่างสูงเด้งตัวลุกขึ้น มือหนารีบปิดปากตัวเองก้าวเท้าวิ่งเข้าไปในห้องน้ำอย่างรวดเร็ว หญิงสาวมองตามหลังสามีหนุ่มที่มีอาการแพ้ท้องแทน

รอยยิ้มหวานผุดระบายบนใบหน้า ก้มหน้าลงยกฝ่ามือบางลูบบนหน้าท้องรู้สาเหตุแล้วว่าทำไมอาการแพ้ท้องถึงไม่เกิดขึ้นกับตัวเองทั้งที่รู้ว่ากำลังตั้งท้องได้หนึ่งเดือน

มันช่างต่างจากท้องลูกคนแรก เธอแพ้ท้องอย่างหนักถึงขั้นต้องมาพักรักษาตัวที่ประเทศไทยบ้านเกิดตัวเอง

เนื่องจากหมอประจำตระกูลของคาร์ลรีฟตรวจอาการพบว่า เกิดจากการแพ้อากาศในนครไบนาร่า พอรู้ดังนั้นคาร์ลรีฟรีบพามาพักผ่อนที่ประเทศไทยทันทีจนกว่าอาการแพ้ท้องจะหายเป็นปกติ

“น้ายี่หวา จำได้ไหมค่ะว่าเคยสัญญากับเพลงว่ายังไง” เพลงทิสาทวงคำสัญญาจากน้าสาวตอนที่ไปร่วมงานแต่งเมื่อสองเดือนก่อน

“อะไรล่ะ น้าอายุก็มากขึ้นทุกวันจำไม่ได้หรอก” ยี่หวาทำหน้าตาใสซื่อลองใจหลานสาว

“น้ายี่หวา....” น้ำเสียงเง้างอนดังขึ้น

“ไม่เป็นไรค่ะ เพลงจะย้ำความจำคุณน้าเอง” ว่าแล้วมือบางเอื้อมจับมือของน้าสาวทาบลงบนหน้าท้องตัวเองที่เริ่มนูนมาบ้างแล้ว

“เพลง จริงเหรอ น้าดีใจจังเลย” คนเป็นน้าแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง มองผิวเผินไม่รู้เลยว่าหลานสาวตัวเองกำลังตั้งท้อง

“คราวนี้น้ายี่หวาต้องลาออกจากงานแล้วเตรียมตัวเก็บกระเป๋าไปอยู่กับเพลงได้แล้วนะคะ” เพลงทิสาฉีกยิ้มร่ามองน้าสาวด้วยความดีใจ ต่อไปนี้เธอจะได้ตอบแทนบุญคุณที่น้าสาวเคยดูแลตัวเองเสียที

ไม่นานอาการแพ้ท้องก็หายปลิดทิ้ง คาร์ลรีฟพาภรรยาสาวพร้อมน้ายี่หวากลับสู่ไบนาร่า และแล้วเพลงทิสาได้คลอดลูกชายผิวขาวเหมือนแม่ ใบหน้าคล้ายคลึงเหมือนผู้เป็นพ่อ ทั้งคู่ดีใจมากจนน้ำตาไหล แต่คนดีใจมากที่สุดกลับเป็นน้ายี่หวาที่ทั้งดีใจและเห่อมากกว่าใครๆ

ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาน้ายี่หวาจึงมีหน้าที่เลี้ยงดูเด็กแทนพ่อแม่ที่บางครั้งต้องออกไปร่วมงานเลี้ยงสังสรรค์ทางธุรกิจและแวดวงทางสังคมอีกมากมาย

เมื่อถึงวันหยุดงานทั้งเพลงทิสา คาร์ลรีฟรีบมาช่วยกันดูแลลูกด้วยตัวเอง ดูแล้วช่างเป็นครอบครัวที่แสนอบอุ่นและสมบูรณ์แบบเสียเหลือเกิน

 

“อ้วก โอ้ก อ้วก”

“ไหวไหมค่ะ คาร์ลรีฟ” ฝ่ามือบางลูบแผ่นหลังชายหนุ่มเบาๆ

“ไหว ผมไม่เป็นอะไรแล้ว” คาร์ลรีฟเปิดก๊อกน้ำล้างภายในช่องปากอีกครั้งเงยหน้าขึ้นคว้าผ้าขนหนูจากมือบางเช็ดปากตัวเอง

“มาค่ะ เพลงช่วย” เพลงทิสาประคองพาร่างสูงเดินมานอนพักบนเตียงกว้าง

“ไม่รู้ว่าเป็นอะไรกัน อยู่ๆก็อยากอาเจียน ผมรู้สึกตั้งแต่ตอนเช้าแล้วนะ” คาร์ลรีฟเริ่มไม่พอใจกับอาการที่เกิดขึ้นโดยไม่รู้สาเหตุ

“เพลงจะบอกให้เองค่ะ ว่าคุณกำลังเป็นอะไร”

“อะไรครับ” คิ้วหนาขมวดสงสัย

“คุณกำลังแพ้ท้อง หรือที่เขาเรียกกันว่าแพ้ท้องแทนเมียค่ะ” หญิงสาวบอกสามีหนุ่มและส่งรอยยิ้มหวาน

“ว่ายังไงนะ เพลงทิสา ผมฟังไม่ผิดไปใช่ไหม” ชายหนุ่มอึ้งไปสามวิ “คุณกำลังตั้งท้อง”

“ใช่ค่ะ ท้องลูกของเรา” ใบหน้าหวานพยักหน้า ยิ้มเผยเห็นฟันขาวเรียงสวยงาม

“ไหน ต้องให้ผมพิสูจน์ก่อน” ฝ่ามือหนารีบจับแขนเรียวดึงร่างบางล้มนอนเคียงข้าง คาร์ลรีฟนอนกอดรัดเอวบางเอาไว้ วางฝ่ามือหนาบนหน้าท้องลูบอย่างเบามือ

“ยังไม่รู้หรอกค่ะ เพลงท้องแค่หนึ่งเดือนเอง ลูกของเรายังเล็กอยู่นะคะ” ร่างบางพลิกตะแคงมองหน้าคมเข้มของสามี

“ถ้าอย่างนั้นแสดงว่าผมเข้าไปทักทายลูกได้ใช่ไหมครับ” ท่าทางเจ้าเล่ห์ฉายแววทำเอาแก้มขาวเนียนแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ

ร่างหนาขึ้นคร่อมทับร่างบางก้มมองดวงหน้าหวาน

“บ้า คุณเพิ่งจะอาเจียนไปตั้งสองรอบ มีแรงเหรอค่ะ” ริมฝีปากบางขยับแหย่สามี

“หึ หึ แล้วอย่ามาร้องขอให้ผมหยุดแล้วกัน” คาร์ลรีฟสวนกลับน้ำเสียงเข้มท่าทางทีเล่นทีจริง จู่ๆก็....

“อุ๊บ.. โอ๊ะ อั๊ว อ้วก” มือหนารีบยกขึ้นปิดปาก ผละร่างบางวิ่งเข้าไปในห้องน้ำอีกครั้ง เสียงอาเจียนดังลั่น  

 เพลงทิสาลุกนั่งฟังเสียงอาเจียนของสามีนึกแล้วน่าสงสารเสียจริงๆ ว่าแล้วร่างบางรีบลงจากเตียงก้าวเท้าเดินเข้าไปดูแลอาการอย่างใกล้ชิด

ทั้งวันคาร์ลรีฟเอาแต่นอนหมดแรง ในชีวิตลูกผู้ชายไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะได้มาสัมผัสอาการแพ้ท้องของผู้หญิง เช่นนี้ มันช่างทรมานเหลือเกิน จนเขานึกถึงตอนที่เพลงทิสาแพ้ท้องอย่างหนักตอนนั้นเธอคงทรมานน่าดู

“เพลงทิสา ผมรู้แล้วว่าคุณทรมานแค่ไหนที่ตั้งท้องลูกของเรา ผมขอโทษ” ชายหนุ่มพูดน้ำเสียงเหมือนรู้สึกผิดและเห็นใจ

“ไม่หรอกค่ะ เพลงไม่ได้คิดอย่างงั้นเลย เพลงทนได้ค่ะ เพื่อลูกของเรายังไงละค่ะ แล้วอีกอย่างมันเป็นธรรมชาติของลูกผู้หญิง คุณอย่ารู้สึกผิดเลยค่ะ” เพลงทิสาบีบมือสามีหนุ่มเบาๆ

“คุณดีเหลือเกิน ผมมองคุณไม่ผิดจริงๆ โชคดีที่ผมมีคุณเป็นคู่ชีวิต และมีคาร์ลมิทลูกที่เกิดจากความรักของเรา อีกไม่นานคุณก็จะมอบของขวัญล้ำค่าให้กับผมอีกแล้ว” คาร์ลรีฟจับมือบางแล้วดึงมานั่งเคียงข้าง

ลำแขนหนาโอบกอดเอวบางพร้อมใช้ฝ่ามือลูบหน้าท้องเบาๆคล้ายส่งความรักสื่อถึงลูกในท้อง

“เพลงรักคุณค่ะ เพราะรัก เพลงถึงให้คุณได้ ขอบคุณนะคะ ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณมอบให้เสมอมา คุณให้ชีวิตใหม่กับเพลงค่ะ คุณคาร์ลรีฟ” เพลงทิสาบอกกล่าวความในใจที่มีต่อคาร์ลรีฟคนรักสุดหัวใจ

ศีรษะเล็กแนบอกแกร่งลำแขนเรียวบางกอดกระซับเอวหนาเอาไว้เหมือนว่าเขาคือสิ่งสุดท้ายสำหรับชีวิตของลูกผู้หญิงคนนี้

ครั้งหนึ่งเคยจมอยู่ความทุกข์ในอดีตหลงคิดว่าตัวเองไม่มีคุณค่าอีกต่อไป แต่แล้วเขาคือผู้ที่มาลบล้างมลทินหายไปเสียหมดสิ้น ชีวิตนี้เหมือนได้พบแสงสว่างอีกครั้ง สิ่งที่เธอจะตอบแทนให้กับเขาได้คือความรักทั้งหมดในหัวใจ

“ต่อจากนี้ไปผมจะรักและดูแลคุณคนเดียว ไม่มีวันทำให้คุณเสียใจ ผมขอสัญญา” คาร์ลรีฟให้คำมั่นสัญญาต่อเพลงทิสาผู้หญิงที่เขารักสุดหัวใจ พร้อมกับมอบรอยจุมพิตบนหน้าผากมนอย่างแผ่วเบากลับเต็มไปด้วยความรักอย่างสุดซึ้ง

“เพลงก็เช่นกันค่ะ คุณคาร์ลรีฟ” หญิงสาวก็ให้คำมั่นสัญญาต่อเขาเช่นกันไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเธอจะอดทนเพื่อเขากับลูกชายตัวน้อย และอีกไม่นานลูกในท้องที่กำลังจะลืมตาดูโลกเปรียบเหมือนสิ่งเติมเต็มความรักที่เธอมีให้ต่อเขาตลอดมาอย่างไม่มีวันเสื่อมคลาย

เพลงทิสา รัก คาร์ลรีฟ

 

จากใจคาร์ลรีฟ

ตอนนี้ผมมีความสุขมากที่สุดในชีวิต ผมไม่คิดว่าจะได้แต่งงานแล้วกำลังจะมีลูกคนที่สองกับผู้หญิงที่ผมรักมากที่สุดในหัวใจ

ผมยังจำวันที่ตัดสินใจขอเพลงทิสาแต่งงานได้ดีเลย เพราะว่าผมอยากดูแลเธอตลอดไป ในตอนนี้ผมกับเธอกำลังจะมีลูกคนที่สอง ลูกคนนี้ทำให้ผมแพ้ท้องแทนภรรยาหนักมาก ผมทรมานเหลือเกินแต่ก็ยอมเพราะก่อนหน้านี้เพลงทิสาแพ้ท้องลูกคนแรกอย่างหนักและดูมากกว่าผมในตอนนี้อีก ผมสงสารเธอเหลือเกินผมรักเธอ รักจนไม่อยากเห็นคนรักเจ็บปวดทรมาน พอลูกคนแรกคลอดออกมาแล้วปลอดภัยทั้งแม่ทั้งลูก ผมดีใจมาก เพลงทิสาก็ดีใจเช่นกัน เธอบอกกับผมว่าต้องการมอบของขวัญสุดล้ำค่าให้แก่ผม ตอนนี้ผมไม่ต้องการอะไรอีกแล้วนอกจากเพลงทิสาและลูกของเรา เพื่อลูกผมยอมได้ ผมยอมทรมานแทนเพลงทิสา เธอคนเดียวเท่านั้น

ผมลูบเลือนผมสวยสีดำยาว จุมพิตหน้าผากมนเรื่อยลงมาทาบทับริมฝีปากบางระเรื่อแล้วถอนออกอย่างช้าๆเอ่ยกับเธอว่า

“คาร์ลรีฟ รัก เพลงทิสานะครับ” ทันทีที่ผมพูดคำนี้เสร็จผมรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ เพราะตอนนี้ผมรู้สึกอยากอาเจียนอีกแล้ว

จบบริบูรณ์(จบจริงๆแล้วนะคะ)

ขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนิยายเรื่องนี้นะคะ อาจจะมีผิดพลาดไปบ้างคำที่ใช้แปลกๆไปบ้างก็ขออภัยมา ณ ที่นี้นะคะ ตั้งใจว่าจะพัฒนาปรับปรุงต่อไปอีกค่ะ ขอบคุณกำลังใจดีๆที่ส่งมาให้นะคะ ทั้งคอมเม้นท์ เหรียญ กุญแจ ไว้พบกันใหม่นะคะ แนะนำติชมกันได้ค่ะ รักทุกคนนะคะ

แล้วขอฝากผลงานเรื่องต่อๆไปด้วยนะคะ โดยเฉพาะเรื่อง อดีตรักกุมใจชีคค่ะ มาลุ้นกันว่าจะมีเรื่องราวของคาร์ลรีฟกับเพลงทิสาอยู่ด้วยหรือเปล่า ฝากติดตามด้วยนะ จุ๊ฟๆ

...คมฉัตร...

ความคิดเห็น