facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 3 โอกาส 100% rewrite

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 43k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 18 เม.ย. 2564 22:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
3 โอกาส 100% rewrite
แบบอักษร

เตชินทร์

ในเมื่อถ้าไม่เอาแบบนี้ ผมใจดีให้แฟนผมเสมอแหละครับ หึหึ เสียงตอบเบาๆที่ผมตอบไปอย่างแนบชิดที่หูของเธอและผมก็เงยหน้ามามองหน้าสวยๆของเธอโดยที่หน้าของเราแตะกันที่ปลายจมูก แล้วผมก็ส่งสายตาที่แทบจะกลืนกินร่างบางเข้าไปดวงตาของร่างบางอีกครั้ง​

"เตเมาแล้ว….เตไปนอนนะคะคนดี;)"

เธอตอบผมมาเหมือนใจดีสู้สวยกับรอยยิ้มบางๆของเธอพร้อมกับเอื้อมมือมาหยิกเบาๆที่แก้มของผม ให้ตายเหอะทำไมแม่งทำให้ผมละลายได้ขนาดนี้ แค่ยิ้มจางๆของคนที่ไม่ต้องแต่งแต้มใดๆลงบนใบหน้า เธอแม่งโคตรน่ารักสัสๆ เคยรู้สึกตกหลุมรักแฟนตัวเองซ้ำไปซ้ำมาไหมครับ

"แล้วถ้าเตไม่เมา แสดงว่าเต…เอา…แพมได้ใช่ไหมครับ^^"

"เอ่อ....แพมไม่ได้หมายความแบบนั้น เมาแล้วไปนอนนะเต"

"แล้วถ้าเตไม่เมาล่ะครับ?"

"หืมมมเตหลอกแพมหรอ???"

"เอ่ออเตเปล่าาาาา เมื่อกี้แพมบอกให้เตนอนใช่ไหมครับ เตนอนก็ได้ แต่แพมต้องนอนกับเตนะคับ^^"

ผมเลยทิ้งตัวนอนทับร่างบางๆบนเตียงของผมให้กายทุกส่วนเราสัมผัสกัน เอาจริงอารมณ์โคตรขึ้นยิ่งโดนตัวแฟนผมขนาดนี้ ผมนี่โคตรจะเงี่ยนบอกตามตรง แต่ไหงผมถึงยอมมาได้ถึงสองปีวะเนี่ย

"แต่พี่เต แพมอยากกลับไปนอนห้องแพม"

"อื้อออ อยู่กับพี่สักคืนนะครับ เราไม่อยู่ด้วยกันนานแค่ไหนแล้ว พี่คิดถึงเราแทบแย่รู้ไหมครับ แค่นอนกอดก็ยังดี"

ผมนอนทับเธอและคิดอะไรเพลินๆไปเรื่องกับเวลาสองปีที่ผมรู้จักแพมมาแต่แล้วผมก็ต้องหลุดจากภวังค์ความคิดเพราะคนตัวเล็กบ่นเสียงอู้อี้ใส่ผม

"อื้ออ พี่เตแพมหนัก"

ใช่ผมลืมไปเลยผมหมันเขี้ยวจนนอนทับตัวเล็กของผมนานไปหน่อย เดี๋ยวเธอก็หายใจกันไม่ออกพอดี ผมเลยเปลี่ยนท่าให้ผมมานอนกอดเธอแทน เราสองคนหันหน้าเข้าหากัน ผมค่อยๆจูบเธอ ลิ้นร้อนๆที่สอดเข้าไปในโพรงปากอันแสนหวานที่ผมรับรู้และคลั่งไคล้ในรสชาติอันแสนหวานนั้นมาก เธอไม่ได้ขัดขืนผมแต่อย่างใด แต่ก็ไม่ได้จูบตอบผมเหมือนกันมีแต่ผมที่รุกล้ำสัมผัสนั้นอยู่ฝ่ายเดียว ตอนนี้ผมรู้แล้วหล่ะว่าร่างบางข้างหน้าผมคงเหนื่อยมาก ผมเลยถอนจูบของผมออกมา พร้อมกับมืออีกข้างที่เกลี่ยผมเธอไปมา และพูดกับเธอว่า

"เมื่อไหร่แพมจะเป็นของพี่สักทีนะ"

ผมก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าที่พูดไปเพราะแค่อยากได้หรือรักเธอจริงๆกันแน่นะ คนตัวเล็กเธอตอบผมมาทั้งๆที่ยังหลับตา

"วันที่เตทำให้แพมมั่นใจในตัวเต"

ผมเลยไล่นิ้วชี้ไปที่ปลายคางของเธอและถามเธอกลับว่า

"แล้วเมื่อไหร่กันครับนี่สองปีแล้วแพมยังไม่มั่นใจในตัวเตอีกหรอครับ"

แต่ผมก็ต้องจุกเมื่อเธอตอบผมกลับมาว่า

"ขนาดสองปีก็ยังมีวันนี้ที่เตทำให้แพมไม่มั่นใจในตัวเตเลย แล้วเตคิดว่าแพมควรจะทำไงหรอ?"

จุกไปดิครับ ทำเชี่ยไรไม่ถูกดิ ผมเลยเขยิบหน้าไปชิดหน้าของเธออีกครั้งให้จมูกและหน้าผากของเราแตะกัน ทำให้เธอลืมตาขึ้นมามองผม

"เชื่อใจเตอีกสักครั้งนะ วันนี้เตขอโทษ เตสัญญาว่ามันจะไม่มีแบบนี่อีกแล้ว ฝันดีนะครับแพมๆน้อยของเต"

เธอไม่ได้มีปฎิกิริยาตอบโต้อะไรผมมา พอเธอฟังผมเสร็จเธอก็หลับตาลง ผมก็ค่อยๆหลับตาลงตามเธอเช่นกัน

เช้าวันถัดมา

แสงแดดอ่อนอ่อนที่สาดลงมาบนเตียงของผมทำให้ผมค่อยๆลืมตาแล้วพบกับร่างบางที่นอนอยู่บนเตียง ตอนนี้ผมเหลือบมองนาฬิกา หกโมงเช้าผมมีเวลาอีก1ชม.ในการไปที่ตึกเรียน ผมต้องไปราวด์วอร์ด อ่อถ้าคิดจะเป็นแฟนหมอต้องรู้นะครับว่าราวด์วอร์ดคือการที่แพทย์ต้องไปตรวจคนไข้แต่ละเตียง ถ้าคนไข้เยอะบางทีราวด์ถึงเที่ยงยังไม่ได้กินข้าวก็มี นี่แหละชีวิตนักศึกษาแพทย์ 7.00ทุกเช้าไม่ว่าจะเมาค้างแค่ไหนก็ต้องไปราววอร์ดให้ทัน แต่ผมมันพวกคอแข็งต่อให้ดื่มหนักแค่ไหนแต่ตอนเช้ามาก็เฟรชทุกครั้ง นอกจากวันไหนหนักจริงๆก็อาจจะมือสั่นเล็กน้อยครับฮ่าๆๆๆ คนไข้ก็อาจจะคิดว่าผมอ่ะตื่นเต้นแต่จริงๆแล้วอ่ะกูแดกเหล้ามาหนักครับฮ่าๆๆๆ เอาหล่ะมัวแต่พูดมากเดี๋ยวจะสายครับ ผมเปิดมือถือเพื่อเช็คตารางสอนของแพม วันนี้แพมมีเรียนเก้าโมงเช้า

"แพมครับ วันนี้เตราวด์วอร์ดเจ็ดโมง แพมเรียนเก้าโมง แพมจะออกไปพร้อมเตเลยไหมครับ หรือให้เตโทรปลุก"

"อื้อออ ไปๆ เตอาบก่อนเลย"

"ครับ นอนก่อนนะ เดี๋ยวเตเสร็จแล้วมาปลุก"

"~~~"

ขี้เซาจริงๆยัยตัวเล็กของผม ผมใช้เวลาอาบน้ำสักห้าหรือสิบนาทีก็ออกมาปลุกแพมให้ไปอาบน้ำ

"เตเสร็จแล้วครับ ไปอาบน้ำเร็วแพม"

"งื้ออออ~~~"

"นี่ถ้าแพมยังนอนอยู่เนี่ย เตจะราวด์สายนะครับ"

"แพมขออีก5นาทีไม่ได้หรอ~~~"

"อึสสส"

ผมนั่งลงบนเตียงที่ข้างๆแพม

"ถ้าแพมไม่ลุก เตจะจูบนะ"

"...."

กริบบหรือสงสัยอยากให้ผมจูบ เธอยังขี้เซาอยากนอนต่อแล้วยังเอาหน้ามาซุกที่อกของผมอีกนะ ดูเธอทำๆๆ

"ก็ได้ครับ ถ้าเอาแบบนี้ พี่จะไม่ไปโรงพยาบาลละนะ แต่พี่จะอยู่ห้องทั้งวัน และแพมก็ไม่ได้ไปเรียนด้วย"

ผบขบเม้มไปที่คอของแพม

"อ๊ากกกก!!! พี่เตแพมเจ็บนะ ทำอะไรเนี่ย"

"ก็ไม่ตื่นอ่ะ ในเมื่อไม่ลุก ก็ได้ครับ พี่จะให้อยู่บนเตียงไม่ต้องไปไหนสามวันสามคืนเลย"

ผมทำท่าจะจู่โจมเข้าหาแพม

"ลุกแล้วๆๆๆๆ ไม่ต้องเลยพี่เต แพมไปอาบแล้วก็ได้ ชิส์"

"อ่าว ช้าๆๆๆ เดี๋ยวไม่ได้ลุกจากเตียงสามวันนะ"

"อร๊ายยยย ไปแล่วว ออกไปเลยไอ่บ้าเต ไอ่หื่นกาม"

"ฮ่าๆๆๆ หื่นหรอจ้ะแม่ขี้เซา เดี๋ยวพี่จะเอาจนให้เข้าใจกับคำว่าหื่นอย่างแท้จริงๆ หึหึ"

แล้วเธอก็เขวี้ยงหมอนมาใส่ผมและรีบเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ น่าฟัดชิบหาย เคยมีความรู้สึกเหมือนอยากข่มขืนแฟนตัวเองไหมละครับ แม่งอารมณ์นั้นเลย... นี่ถ้าไม่ติดว่าต้องไปราวด์วอร์ดนะ กูยอมไม่ไปผับแต่อยู่กับแฟนฟัดเป็นอาทิตย์กูก็ยอมอ่ะเอ้าา เอาดิ!!

แพม

"เสร็จยังแพมมม เดี๋ยวพี่จะสายแล้วนะ"

"ค่า เสร็จแล้วๆ"

เร่งจริงๆไอ่พี่เต ฉันอยู่ในชุดนักศึกษา เอามาจากไหนนะหรอ ก็พี่เตนี่แหละ นางเคยพาฉันไปซื้อสมัยตอนคบกันปีที่แล้ว บอกว่าซื้อชุดมาทิ้งเอาไว้ เผื่อเวลาฉันมานอนจะได้มีชุดใส่ โชคดีที่ไซส์ฉันยังไม่เปลี่ยนยังใส่แล้วพอดีตัว

"เห้ย พี่ลืมไปวะ ว่าพี่เอารถพี่จอดที่ผับ มีแต่รถแพมแล้วพี่จะไปส่งแพมไงอ่ะ"

"อ่อ ไม่เปนไร เดี๋ยวแพมขับไปส่งพี่เตที่โรงพยาบาลแล้วแพมขับรถแพมไปเรียนเลยค่ะ"

"เห้ยได้ไง ขับไปส่งพี่เนี่ยนะ พี่เป็นผู้ชายนะจะให้ผู้หญิงขับมาส่งได้ไง"

"ที่เมื่อวานใครขับมาส่งมึงที่คอนโดหรอคะคุณเต"

"แหะๆๆ ใจเย็นน้าที่ร้ากก ไม่เห็นต้องขึ้นกูมึงเลยอ่า ก็เมื่อคืนมันฉุกเฉินเก๊าเมางายย☺"

" นั่นแหละก็ตามนั้น อย่าเรื่องมาก แพมเรียนตั้งเก้าโมง แล้วเตราวด์วอร์ดเจ็ดโมงเดี๋ยวไม่ทันกันพอดี"

"โอเคคับๆ งั้นพี่ขับให้ก่อนละกัน แพมจะได้ไม่เหนื่อยมาก"

"อือๆ อ่ะกุญแจ"

"ค้าบบน้องแพมคนสวยย^^"

"ย่ะ"

นี่มีแฟนหรือมีลูกฉันก็ชักไม่แน่ใจเหมือนกัน

เตชินทร์

รถติดชิบหาย แม่งเอ้ยแล้วกูจะไปทันไม่วะเนี่ย อีก15นาที โรงพยาบาลแม่งก็อยู่แค่เอื้อมมือ แต่ไฟแดงมึงติดเหมือนโรงพยาบาลแม่งอยู่ต่างประเทศเลยสัส นี่กูก็เว่อชิบหาย ไฟเขียวแล้วเว้ยเห้ยเหยียบแม่งเดี๋ยวไม่ทัน

"กรี๊ดดดดดด มึงขับรถภาษาอะไรเนี่ย  จะไปตายรึไงห้ะไอ่บ้าเต"

ขวับบบ กูหันขวับเลยครับ เมียอารมณ์เสียใส่เนี่ย ขึ้นกูใส่ด้วยนะ แต่เค้าว่าไฟมาต้องรีบเอานำน้ำดับครับ แฟนเถียงกัน…ผู้ชายแม่งผิดเสมอแหละครับ

"เห้ยๆ พี่ลืมว่าแพมนั่งด้วย ขอโทษๆ พี่รีบไปหน่อยครับ"

"เฮือกกก เกือบตายไอ่บ้าเต"

จะตายได้ไง กูขับกูรู้ไงว่าระดับไหนไม่ตาย แต่ที่จะตายอ่ะนะก็ไอ่พวกตุ๊กตาที่วางเป็นแถบอยู่ข้างหลังรถนั้น ไม่เข้าใจจะวางทำไมให้มันเกะกะเวลามองหลังรถวะ

"แค่นี้ไม่ตายหรอกหน่า ดูนู่นจะตายเพราะตุ๊กตาที่วางข้างหลังนั้น พี่บอกกี่ครั้งแล้วห้ะว่าอย่าเอาตุ๊กตาที่พี่ซื้อให้มาวางข้างหลัง มันอันตราย พี่มองกระจกหลังแทบไม่เห็นรถ เห็นแต่ตุ๊กตาอะไรไม่รู้เต็มไปหมดเนี่ยย"

"ก็ตุ๊กตาก็ที่มึงซื้อมานั่นแหละ ไม่ต้องมาโทษ โทษก็โทษที่มึงซื้อมาให้กูทำไมหล่ะ"

อ่าวเหี้ยย กูผิดว่างั้น พาลเฉยเลยวะ นี่ขึ้นมึงขึ้นกูเลยนะ ไม่ต้องตกใจหรอกครับ เวลาผมทะเลาะกับแพมเรื่องงี่เง่าพวกนี้ก็หยาบคายบ้างตามประสาแฟนที่คบกันมานาน มันก็ต้องมีสีสันบ้างใช่ไหมละ มันก็เหมือนการหาเรื่องให้ชีวิตคู่ดูไม่น่าเบื่อไงหล่ะ ถ้าไม่มีพวกนี้ผมกับแพมอาจจะเลิกไปกันแล้วก็ได้นะ เพราะพวกผู้หญิงบางคนก็มานั่งแอ๊บพูดจาหวานๆ นานๆไปผมก็เบื่อความเสแสร้งแบบพวกนั้น เพราะผมเชื่อว่าผู้หญิงทุกคนไม่ได้หวานตลอดเวลาหรอก หรือผมอาจจะชอบแบบฮาร์ดคอเถื่อนๆแบบแพมก็ไม่รู้นะ

"เอ้าก็ที่กูซื้อให้มึงก็เพราะกูรักมึงไหม หรือมึงจะไม่เอา กูจะได้ไม่ต้องซื้อ"

"อะไร มึงไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่อง มึงผิดที่มึงขับรถเร็ว ไม่ต้องมาโทษตุ๊กตาเล๊ย"

"เอ้า ก็ถ้ามึงไม่พอใจมึงก็ลงจากรถไปเลยป่ะ"

ไล่เมียลงจากรถ มีใครที่ไหนทำเหมือนกูบ้างไหมวะ ฮ่าๆๆๆๆ

"อะไร นี่รถกู เดี๋ยวมึงโดนไอ่เต"

"เออวะ แต่โทดทีนะพอดีกูขับวะ"

ความหน้าด้านของกูเป็นไงหล่ะ สุดตีนเลยขนาดผู้หญิงยังยอมแพ้กูบอกเลยครับ

"ไอ่เชี่ยพี่เต!!! จะเอาใช่ป่ะ"

"จะให้จริงดิ ถ้าให้พี่ก็เอาอ่ะ;p"

เป็นไงผมบอกแล้ว จะเถียงกับผมคิดดีแล้วหรอ หึหึ แต่แล้วมือหนักๆก็ฟาดมาที่หัวของผม ย้ำฟาดครับหัวแทบมึน แฟนใครวะมือหนักชิบหายเลยสัส!!! อ่อแพมแฟนกูเองจะเป็นใครไปได้ล่ะ

"ขับรถไปเลยปะ พูดมาก!!!"

ฮ่าๆๆๆๆ กวนส้นตีนแฟนวันละนิด สมองมึงจะกระทบกระเทือนวันละหน่อยครับ เหมือนที่กูโดนแฟนฟาดหัวมาเนี่ย เอาส่ะดาวขึ้นหัวกูวิ้งๆๆๆๆๆเลยครับJ

"ถึงแล้วๆ พี่ไปก่อนนะแพม เดี๋ยวสาย"

"อื้มๆ~~"

"ตอบแค่ อื้ม แค่นี๊??"

"อืม ทำไมอ่ะ?"

ผมเลยทำปากจู๋ใส่เธอเป็นเชิงสัญลักษณ์ว่าให้เธอมาkissผมดิ ลืมได้ไงล่ะ ไม่ให้กำลังใจเลย

"อ่ะๆ"

แล้วเธอก็หอมแก้มผม

"ไม่ใช่ ต้องแบบนี่"

ผมเลยจับคางเธอและkiss แบบดูดดื่ม ปากนุ่มๆที่เพิ่งทาลิปสติกที่ชมพูรสสตรอเบอรี่นี่มันอร่อยจริงๆครับ

"ฮ่าห์ จุ้บ สตรอเบอรี่หวานจัง...วันนี้พอก่อน เดี๋ยวพี่สาย"

"ไอ่บ้าพี่เตรีบไปเลยไป๊"

ผมลงจากรถแต่ก่อนปิดประตูรถผมก็ไม่ลืมบอกประโยคเด็ดเธอไป

"ตั้งใจเรียนนะ เดี๋ยววันนี้หมอกลับไปฉีดยาให้;p"

"ไอ่บ้"

ปึกกก

ผมปิดประตูรถก่อนที่ผมจะโดนด่าไปมากกว่านี้และหิ้วเสื้อกาวน์ลงมาพร้อมจะใส่ไปราวด์วอร์ดให้ทัน พอผมมองนาฬิกาข้อมือแล้ว อีก1นาที ชิบหาย วิ่งดิรออะไร!!!

แพม

หลังจากที่เตลงจากรถฉันไป ฉันก็เปลี่ยนมานั่งฝั่งคนขับและขับรถไปที่มหาลัยซึ่งก็ไม่ได้ไกลมาก ทุกคนเข้าใจฉันหรือยังในตอนนั้นว่าทำไมฉันถึงไม่บอกเลิกเตและจบๆกันไป ก็ดูสิ มันน่ารักขนาดนี้กับความรักที่ฉันมีให้เตมาตั้งสองปี บางอย่างมันจะใช้อารมณ์ตัดสินแค่ชั่ววูบไม่ได้หรอกนะ หรืออาจจะมองว่าฉันโง่หรือใจอ่อน ฉันยอมรับว่าฉันไม่ได้เป็นคนใจกว้างที่มาแบ่งผู้ชายใช้สอยกับใครหรอกนะ แต่ฉันให้อภัยเต หวังว่าเค้าจะไม่ทำตัวแบบนี้อีก…

ตอนนี้ฉันก็ขับรถมาถีงคณะฉันแล้วหล่ะ ลงมาอย่างสวยๆตามสไตล์คุณนายแพมค่ะ ฮ่าๆๆๆ

"มาเช้าเหมือนเดิมเลยนะคะนางแพม"

เสียงของยัยกระเทยดัดจริตเพื่อนในกลุ่มฉันเองค่ะ นางมีชื่อว่า เบลล่า ค่ะ

"แน่นอนนี่ใครล่ะย่ะ ฮ่ๆๆๆ"

"แล้วนี่ทำไมแกดูสดใสจังอ่ะ เห็นไอ่มิกซ์เล่าว่าแกเจอพี่เตนัวหญิงไม่ใช่หรอ"

"อืม ก็ใช่"

"เอ้าา แล้วแกทำใจเร็วจังวะ"

"ทำใจไรวะ"

"อ่าวก็แกไม่เลิกกับพี่เตสุดหล่อของฉันหรอ"

"หึ ป่าวว"

"นี่อะไรวะเนี่ยฉันงงไปหมดแล้วนะ เอ้านั่นอีมิกมาละ"

มันก็ชี้ไปทางมิก หรือ มิกเซอร์ หรือเรียกดัดจริตหน่อยก็ มิกซ์ ค่ะ!! เพื่อนชายที่ฉันสนิทที่สุดในคณะถ้าไม่นับอีกระเทยควายเบลล่านี่ ก็คนที่โทรมาบอกฉันเรื่องพี่เตไง

"เห้ยแพม สรุปเมื่อวานอะไรยังไงวะ ไอ่เตมันทำไรมึงป่าว"

"ทำอะไร ไม่มี มีงทำหน้าเหมือนกูจะตาย"

ฉันกับมิกเซอร์เราสนิทกันตั้งแต่ปีหนึ่ง มันรู้ทุกเรื่องของฉันหรือเรียกง่ายๆว่าclose friendหรือเพื่อนสนิทเลยหล่ะ ฉันเลยพูดหยาบคายกับมันและนางเบลล่าที่โคตรจะสนิทได้เลยไง

"แล้วคอมึงอ่ะ โดนไรมา"

มันหรี่ตามองฉันอย่างกับฉันเป็นผู้ร้าย

"หรือว่าา...เมื่อคืนแกได้กับพี่เติชนทร์ของฉันยะชะนี่!!!"

"นี่พวกแก อย่ามองฉันแบบนั้นนะ ฉันยังไม่เสร็จพี่เตโว้ยย"

"แล้วรอยนี่มึงไปโดนใครกัดมาแพม"

ชิบหายนี่มันรอยที่ไอ่พี่เตมันกัดฉันเมื่อเช้าหนิ

"เอ่อก็...."

"หรือว่าแกได้กับผู้คนอื่น!!"

"ไอ่บ้านังเบลล่า แกเห็นฉันเป็นคนยังไง ฉันคบเตอยู่ ฉันไม่ได้มั่วนะยะ มันก็ต้องเป็นรอยที่เตทำ อุ้บส์!!!"

"ว้ายยยย เลิศอ่ะแก กัดกันอีท่าไหนเนี่ย นี่kiss maskชัดๆอ่า กัดยังไงไม่ให้ได้กัน นี่ฉันสัยจริงๆเลยยะ"

"แพมไมมึงทำตัวงี้วะ"

"ห้ะ!!!"

"มันไม่ให้เกียรติมึงเลยนะเว้ย"

"นี่ อีมิกก็เค้าเป็นผัวเมีย เอ้ยแฟนกันก็เรื่องธรรมดาม่ะ ได้กินตับกันฉันว่ายังไม่แปลกเลยย่ะ นี่แค่ขบคอเอง คิคิคิ"

"นี่ นังเบลล!!"

"ต่อให้มึงทำเหี้ยไรมาก็ไม่ควรทำรอยไว้ข้างนอกป่ะวะ คนอื่นเค้าจะมองว่ามึงเป็นผู้หญิงแบบไหน"

"เอ่อออ"

"หูว อีมิกมึงเอารางวัลเพื่อนดีเด่นไปเลยค่ะอินี่ช่างละเอียดละออเหลือเกินพ่อคุณ"

"อเอ่อ ขอบคุณมึงมากนะมิก งั้นเดี๋ยวกูไปห้องน้ำเมคอัพปิดแปป"

มิกเซอร์

สวัสดีครับผมเป็นเพื่อนแพมตั้งแต่อยู่ปีหนึ่ง สมัยมันพึ่งรู้จักพี่เตของมันและคบกันมาได้ปีกว่า ฐานะเพื่อนสนิทของผมก็ไม่เคยข้ามเส้นนั่นมาได้แค่เป็นเพื่อนสนิทจริงๆ ผมชอบแพมมาตั้งแต่แรกเห็นว่าจะมาตีสนิทและจีบแพม แต่พอสนิทกับมันผมก็รู้ว่ามันกำลังคุยกับคนอื่นอยู่ นั่นก็คือเตชินทร์ที่เป็นรุ่นพี่พวกผมซึ่งอยู่คณะแพทย์ในตอนนั้น แล้วผมมันพวกป๊อดและเก็บความรู้สึกเสียด้วย ก็เลยถอยมาไม่กล้าจีบ ได้แต่คอยดูแลมันอยู่ในฐานะเพื่อนสนิท ผมก็เคยเตือนแพมแล้วนะว่าเตชินทร์เป็นพวกเจ้าชู้ เพราะเพื่อนผมเรียนคณะแพทย์ก็บอกว่าพี่เตของมันนี่ป๊อปมาก แถมยังเรียกได้ว่าแบดบอย แต่พอมันมาจีบแพมผมก็ไม่รู้ว่ามันใช้มุกไหนจีบก้ได้เป็นแฟนกันมาถึงทุกวันนี้

ผมเตือนแพมบ่อยๆเรื่องที่เตชินทร์มันเจ้าชู้ แต่แพมก็ได้แต่ฟัง ไม่ได้ทำตาม แพมเป็นพวกดื้อเงียบ แต่จะให้ทำไงละ ผมก็เข้าใจนะ มันไม่มีหลักฐานหนิว่าไอ่เตมันเจ้าชู้ และผมก็ไม่อยากให้แพมเสียใจ ถ้าแพมมีความสุขผมก็โอเคมั้งครับ แต่ถ้ามันหลอกแพม ผมนี่แหละจะเป็นคนถอดหน้ากากไอ่เตมันเอง ผมยอมเจ็บทุกครั้งเวลาเห็นแพมกับมันอยู่ด้วยกัน ผมก็พยายามหลอกตัวเองว่าเห็นคนที่เรารักมีความสุขก็พอ ถึงแม้ไม่ได้ครอบครอง ผมแค่อยากดูแลแพม ตอนนี้ในฐานะเพื่อนสนิทผมก็โอเคกับฐานะนี้นะ รักที่ไม่ได้ครอบครอง แต่ขอให้คนที่เรารักมีความสุข แต่ถ้าวันที่มันทำให้แพมเสึยใจ ผมนี่แหละจะเข้าไปแทนที่มันเอง…

เอาจริงๆผมยอมรับเลยว่าเมื่อกี๊ผมโมโหนะ ที่เห็นรอยกัดนั่น แม้ว่าผมจะไม่มีสิทธิ์ที่จะโมโหก็เหอะ ผมรู้สึกหึงแม้กระทั่งมันมาจับมือ แต่มันเป็นแฟน ผมเป็นแค่เพื่อนจะทำอะไรได้หล่ะ ตอนนี้ผมก็มายืนรอแพมหน้าห้องน้ำ

"อ่าวมิกมึงมารอกูหรอ"

"อือ มึงกูถามตรงๆนะ"

"ว่า"

"มันไม่ได้ทำอะไรมึงใช่ป่ะ"

"อืม ป่าว"

"แต่รอยนั้น!"

"มึงก็รู้ว่าพี่เตมันเป็นพวกเล่นแรง แต่กูเพื่อนมึง กูบอกว่าไม่มีก็คือไม่มีเครป่ะ?"

"..."

มันหรี่ตามองฉันเหมือนยังสงสัยอยู่…

"กูเพื่อนมึง กูเคยโกหกมึงไหม"

"เออๆ กูเชื่อก็ได้ กูห่วงมึงนะ มีไรก็บอกกูเข้าใจป่ะ"

"โอเคๆ กูขอบคุณมึงมากนะ มึงเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของกูเลย"

"อือๆ"

ก็ได้แค่เพื่อนไงหล่ะครับ เห้อ..

"แล้วไมคืนดีกันวะ มึงเห็นมันขนาดนั้น มันง้อมึงยังไงให้มึงใจอ่อน"

"ก็มันบอกมันเมา มันก็ขอโทษ"

"แค่นี๊??"

"ก้เออ ก้ง้ออ่ะ"

"นี่มึงใจดีหรือมึงโง่วะแพม กูไม่เข้าใจมึงเลย"

"ไม่ทั้งสองหรอก..เพราะกูรักเค้ามั้ง..."

จึกๆ ใช่เลยหล่ะคำนี้คำที่ผมไม่เคยได้ยินแพมบอกผม

"แล้วถ้ามันรักมึง มันจะทำแบบนี้ไหม ทำไมมึงไม่คิดหน่อยวะแพม"

"มึงว่ากูไม่คิดหรอ กูคิดสิ กูคิดตลอด แต่ที่กูเห็นมันก็ทำผิดครั้งเดียว กูให้อภัย กูยังไม่อยากจบความรักของกูเท่านี้"

"แล้วเท่าไหนวะที่มึงจะเห็นว่ามันควรจบอ่ะ"

"ก็ถ้ามันมีอีกครั้ง กูก็...."

"ก็อะไร??"

"กูไม่รู้ มึงอย่าคาดคั้นอะไรจากกูได้ป่ะมิก กูรู้ว่ามึงเป็นห่วงกู แต่กูตัดสินใจแล้ว มึงก็ควรจะให้กูใช้ชีวิตของกูบ้าง"

"เออ กูขอโทษที่ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวมึงมากไปหน่อย กูจะไม่ทำแบบนี้ละ"

"กูไม่ได้หมายความแบบนั้นมิกเซอร์...มึงจะไปไหนเดี๋ยวก่อนมึง!!"

เรายังพูดไม่ทันจบมิกเซอร์ก็ตัดบทและเดินออกไป ฉันจะเดินตามมิกเซอร์เพื่อไปปรับความเข้าใจ ฉันรู้ว่ามันเป็นห่วงฉัน แต่มันก็มากเกินไปจนบางทีฉันก็อึดอัดแบบตอนนี้ ปกติมิกเซอร์เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน แต่ไม่รู้ทำไมวันนี้มันถึงแปลกไป มันยุ่งเรื่องของฉันกับเตมากไป แต่โทรศัพท์ของฉันก็ดังขึ้น

ติ้ดๆๆๆ

"ฮัลโหล"

"ว่าไงครับคุณแพม ถึงคณะยังครับ"

"ถึงแล้ว มีอะไรหรือเปล่าค๊า"

"จะโทรมาต้องมีอะไรด้วยหรอ"

"เปล่า พอดีแพมกำลังคุยกับเพื่อนอยู่หน่ะ"

"โหว นี่เดี๋ยวนี้แพมเห็นเพื่อนสำคัญมากกว่าเตแล้วหรอครับ"

"ไม่ใช่อย่างงั้นเต พอดีแพมทะเลาะกับเพื่อนนิดหน่อยอ่า"

"อ่าวหรอ สงสัยเตโทรมาผิดเวลา เล่าให้เตฟังไหมหรือจะไปเคลียกับเพื่อนก่อน"

"เอ่อ"

ฉันก็ตัดสินใจไม่ถูกนะ ว่าฉันควรปรึกษาเตไหม หรือไปเคลียกับมิกเซอร์ให้มันหายนอยฉันก่อนดี

"เอาล่ะๆ ไปเคลียกับเพื่อนก่อนละกัน เดี๋ยวพี่ไปราวด์ต่อแล้ว พอดีแอบแว๊บมาโทรหาแพม"

"อ่าห้ะ"

"ยังไงก่อนไปพี่มีอะไรจะบอก!!"

ทำไมตัองเสียงเข้มด้วย ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อยนะ

"หื้ม?"

"เค้าคิดถึงเตงน้าาา เดี๋ยวเลิกแล้วโทหานะค้าบบ"

"โถว จะเสียงดุทำไมเนี่ยแพมตกใจหมด"

"ทำไม อย่าให้รู้นะครับว่านอกใจเตอ่ะ เดี๋ยวจะโดน!!"

"บอกตัวเองเถอะค่ะคุณเต แค่นี้นะคะ"

"คร้าบบบบคุณแพม บ้ายบายครับ"

"บายค่า"

ความคิดเห็น