ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

จุดเริ่มต้น

อิตาลี

@บริษัทส่งออกสินค้าระหว่างประเทศ

ก๊อก~ ก๊อก~ ก๊อก~

" เชิญ " ฉันเปิดประตูเข้าไปในห้องทำงานของคุณจอร์น รองประธานบริษัทที่ฉันทำงานเป็นเลขามาได้เกือบๆจะ 7 ปีแล้ว

" ทางจีนส่งเอกสารต่อสัญญามาแล้วค่ะ " ฉันตอบออกไปพลางวางเอกสารลงบนโต๊ะไปด้วย

" เขาเพิ่มเติมข้อเสนออะไรมั้ย ? "

" ไม่ค่ะ ทางนั้นโอเคกับข้อเสนอเดิม "

" โอเค ติดต่อนัดทานข้าวกับคุณเหวินให้ผมด้วยนะครับ "

" ได้ค่ะ ฉันจะเคลียร์ตารางงานอีกทีค่ะ ตอนบ่ายมีประชุมกับผู้บริหารอีกนะคะ เผื่อคุณลืม " ฉันแจ้งตารางงานของคุณจอร์นออกไป เหมือนทุกวัน ที่งานล้นมือจนแทบจะไม่มีเวลาว่าง

" ขอบคุณ " ฉันก้มหัวให้เล็กน้อยก่อนจะเตรียมเดินออกไปแต่ก็ต้องหยุดเพราะโดนเรียกอีกครั้ง " เออเกรซ "

" คะ "

" เย็นนี้ผมมีนัดกับใครรึเปล่า? " คุณจอร์นมองฉันยิ้มๆ

" ไม่มีค่ะว่าง "

" งั้นคืนนี้เราไปดินเนอร์กันนะ ผมไม่ได้ทานข้าวกับคุณหลายวันแล้ว " ฉันยกยิ้มบางๆส่งไปหลายคนคงสงสัยว่ามีความสัมพันธ์อะไรนอกเหนือจากนี้รึเปล่า และแน่นอนมันมี ฉันกับคุณจอร์นเราคบกันมาได้ 5 ปีแล้วเรารู้จักกันเพราะฉันเป็นเลขาแต่วันดีคืนดีเราทั้งสองก็ตกลงปลงใจคบกันและอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าเรากำลังจะมีข่าวดีด้วยกัน

" ได้สิคะ ฉันไปทำงานแล้วนะ " เขาพยักหน้ารับเบาๆพร้อมกับฉันที่เดินออกประตูไป พนักงานที่นี่ก็รู้เรื่องความสัมพันธ์ของพวกเราดี ไม่ค่อยมีใครคัดค้านอะไร เพราะฉันก็ไม่เคยเอาเรื่องส่วนตัวมาทำให้เสียงานเลยสักครั้ง

" พี่เกรซคะ มีงานเร่งเข้ามาน่ะค่ะ หนังสือสัญญาของเกาหลี และฝรั่งเศษเหมือนจะมีปัญหา พี่เกรซช่วยดูหน่อยได้มั้ยคะ " ฉันหันมามองลีน่าที่ำหน้าเครียดกับเอกสาร ฉันว่าคงดึกอีกวันแน่

" ส่งไฟล์มาให้พี่เลยนะ เดี๋ยวพี่ช่วยดู " ฉันบอกลีน่าแล้วหันกลับมาสนใจงานของฉันต่อ มันก็เป็นแบบนี้ประจำ พนักงานคนอื่นๆก็มาขอให้ฉันช่วยบ้าง แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ยังไงหนังสือพวกนี้ก็ต้องถูกส่งมาให้ฉันตรวจอีกทีอยู่แล้ว ก็ถือว่าตรวจความเรียบร้อยไปในตัว

เลิกงาน....

" คุณจะให้ผมไปรับมั้ยครับ " ฉันเงยหน้าขึ้นมามองคุณจอร์นที่ยืนมองฉันอยู่

" รับไปไหนคะ "

" อย่าบอกนะว่าคุณลืม เกรซ เรามีนัดดินเนอร์กันไงครับ "

" ขอโทษทีค่ะ ฉันลืมไปเลย คราวหลังได้มั้ยคะ งานฉันยังไม่เสร็จเลย "

" เอางั้นก็ได้ครับ ครั้งหน้าเกรซต้องเลี้ยงดินเนอร์ผมด้วยนะ "

" ได้ค่ะ ฉันจะเลี้ยงไถ่โทษให้ " เขาก้มลงมาหอมที่หน้าผากฉันเบาๆ ก่อนจะเดินออกไป ลืมบอกไป ฉันกับเขาเราไม่ได้อยู่ด้วยกันหรอกนะ ฉันถือคติแต่งแล้วค่อยอยู่น่ะ เราเลยเจอกันแค่ที่บริษัท กับเวลาที่ไปเดท

" แหม~ น่าอิจฉาจังเลยนะคะ บอสเสมอต้นเสมอปลายไม่เปลี่ยนเลย " เสียงลีน่าเอ่ยแซวแต่ฉันชินไปแล้วล่ะ เพราะมันเป็นแบบนี้มาตลอด 5 ปีแล้ว

" ทำงานได้แล้วลีน่า ไม่อยากกลับห้องรึไง "

" พี่เกรซไปดินเนอร์กับบอสดีมั้ยคะ เดี๋ยวลีน่าทำต่อเอง "

" พี่ว่าพี่ทำ!! " ยังไม่ทันที่ฉันได้พูดจบ ลีน่าก็แทรกขึ้นมายิ้มๆ

" ไม่ค่ะ เดี๋ยวลีน่าทำเอง การแยกคนรักออกจากกันมันบาปนะคะ "

" เอาแบบนั้นก็ได้ " ฉันบอกลีน่าออกไป ป่านนี้คุณจอร์นคงยังไม่ไปไกล คงทัน " งั้นพี่ไปก่อนนะ ถ้ามีอะไรรีบโทรมานะ "

" ได้ค่ะ ดินเนอร์ให้สนุกนะคะ " ฉันกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปที่ลิฟท์แล้วรีบตามลงไปและก็เห็นหลังไวๆที่กำลังจะเดินไปขึ้นรถ

" จอร์นคะ!! " ฉันยังพูดไม่ทันจบก็ต้องชะงัก เพราะอยู่ๆก็มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาพอดี

" รออลิซนานมั้ยคะ ที่รัก " ที่รัก? ที่รักหรอ? ฉันยืนแอบฟังทั้งคู่อยู่หลังเสา ทั้งสองคงไม่ทันสังเกตความใกล้ชิดแบบนี้มันคืออะไร

" ไม่ครับ ไปกันเลยมั้ย "

" ค่ะ แล้วแบบนี้น้องสาวของที่รักจะไม่หวงแล้วหรอคะ ที่มากับอลิซแบบนี้ " น้องสาว? คุณจอร์นไม่มีน้องสาวนิ

" ไม่ล่ะ เกรซเขาคงเข้าใจ พี่จองร้านไว้ให้แล้วนะ " อ๋อออ~ ฉันสินะน้องสาว ทั้งๆที่จะแต่งงานกับฉันอยู่แล้วเนี่ยนะ บอกฉันเป็นน้องสาว ผู้ชายเฮงซวย

" นี่มันอะไรกันคะ ? " ฉันโพล่งถามทั้งสองคนก่อนที่เจ้าตัวจะหันหน้ากลับมาทำสีหน้าตกใจเล็กน้อย

" เกรซ!! " คุณจอร์นมองหน้าฉันอย่างตกใจก่อนจะหันไปบอกกับผู้หญิงคนนั้น " ไปรอที่รถก่อนเดี๋ยวพี่ตามไป "

" ก็ได้ค่ะ อย่านานนะคะ " เธอเดินกลับไปที่รถที่อยู่ไม่ไกล คงลับหลังฉันบ่อยแล้วสินะ ดูรู้ทางดีเหลือเกิน

" ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ "

" 2 ปีที่แล้ว "

" 2 ปี!!! เหอะ~ " ฉันยิ้มเยาะให้กับตัวเองนี่ฉันโง่ให้เขาหลอกมาตลอด 2 ปีขนาดนั้นเลยสินะ

" ผมแค่เล่นๆ "

" เล่นๆ!? เล่นๆบ้าบออะไร นั่นมันความรักของฉันนะ คุณทำกับมันแบบนั้นได้ยังไง "

" ความรัก? ความรักอย่างเดียวมันไม่พอเกรซ ผมต้องการมากกว่านั้น ผมอยู่กับคุณมาผมไม่เคยแตะเนื้อต้องตัวคุณได้เลย ผมเป็นผู้ชายผมก็ต้องการSex ด้วย "

" มันมากกว่าความรักที่ฉันมีให้คุณหรอ จอร์น!! ฉันคิดว่าคุณรักฉันเพราะฉันเป็นฉันมากกว่าซะอีก "

" คุณคิดไปเองทั้งนั้น คุณไม่ให้สิ่งที่ผมต้องการ ผมต้องไปหาคนอื่นไง " ฉันได้แต่สมเพชเวทนาตัวเอง ต่อให้ฉันจะดีไปทุกด้านแต่กับเรื่องนี้ฉันดันพ่ายแพ้อย่างราบคาบ

" ได้ งั้นฉันว่าเราจบกันแค่นี้เถอะ ส่วนเรื่องงานแต่งฉันจะคุยกับที่บ้านเอง "

" ไม่เอาน่าเกรซ ผมแค่สนุกๆแต่กับคุณผมจริงจังนะ " ฉันไม่เคยสมเพชเวทนาตัวเองเท่านี้เลย ฉันควรดีใจกับมันหรอ

" เชิญคุณไปสนุกเถอะค่ะ ฉันไม่เอาด้วยหรอก!!! " ฉันตะคอกออกไปอย่างเหลืออด ฉันไม่อยู่เป็นอิโง่ให้คนเห็นแก่ตัวหลอกหรอกนะ ฉันเลือกที่จะเดินกลับเข้ามาในออฟฟิศพลางเก็บข้าวของจนน้องๆที่นี่มองกันด้วยความสงสัย ฉันไม่ได้ร้องไห้หรอกนะ แม้แต่น้ำตาสักหยดฉันยังไม่มี มันจุกจนพูดไม่ออกเลยด้วยซ้ำ

" มีเรื่องอะไรรึเปล่าพี่เกรซ " ลีน่าเดินเข้ามาหาฉันด้วยสีหน้าเครียดๆเล็กๆน้อย

" มีงานด่วนอะไรที่พี่ต้องทำมั้ย? " ฉันเลือกที่จะถามคำถามออกไปแทน

" ไม่มีแล้วค่ะ หนังสือสัญญาก็เสร็จเรียบร้อยแล้วรอแค่พี่ตรวจ "

" เอามาเลยพี่จะตรวจตอนนี้ "

" ค่ะๆ " ลีน่าเดินกลับไปที่โต๊ะอีกครั้งพร้อมกับฉันที่พยายามระงับสติอารมณ์ของตังเอง ไม่ให้สติแตกไปกว่านี้

ฉันนั่งทำงานอยู่จนดึก ก่อนจะปริ้นซ์เอกสารฉบับนี้ไว้ให้ตำแหน่งรองประธานได้ตรวจสอบและเซ็นรับรอง พลางเขียนรายละเอียดต่างๆทั้งหมดที่คิดว่าน่าจะได้ใช้ พร้อมกับเอกสารฉบับหนึ่งที่วางไว้บนโต๊ะรองประธาน

ตอนนี้ไม่มีใครอยู่ที่บริษัทสักคน ฉันปิดไฟก่อนจะจัดการกับของทั้งหมดแล้วกลับไปที่คอนโดของตัวเอง

@Bar

ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้ฉันนั่งอยู่นี่นานแค่ไหนแล้วแต่สติก็เริ่มจะไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลยสักนิด ฉันมองไปรอบๆบาร์ก่อนจะไปสบสายตาเข้ากับหนุ่มหล่อคนหนึ่งที่นั่งดื่มและคลอเคลียร์กับสาวสุดอึ๋มอยู่ แต่สายตาไม่ละไม่จากฉันเลยแม้แต่น้อย หึ~ ผู้ชายมันก็เหมือนกันหมด ไม่นานผู้ชายคนนั้นก็เดินเข้ามาหาฉัน แต่ตอนนี้ฉันอยากจะกลับบ้านล้มหัวนอนไปแล้ว

" สวัสดีครับ ไม่ทราบว่ามาคนเดียวหรอครับ "

" อืม " ฉันขานรับออกไปอย่างไม่ใส่ใจนัก

" ผมชื่อ!! "

" นายช่วยมีอะไรกับฉันได้มั้ย!? " ฉันยังไม่ทันฟังเขาแนะนำตัวก็แทรกขึ้นมาก่อนไม่รู้ว่าฉันมีความคิดบ้าๆแบบนี้ได้ยังไง

" หึ~ ตรงดีนะ "

" ว่าไง ถ้าไม่ฉันจะกลับแล้ว " ฉันบอกออกไปเตรียมจะลุกแต่ก็โดนรั้งเข้ามาก่อน

" คุณดูรีบๆ "

" ปล่อย~ ฉันมึนหัว "

" ถ้าคุณไม่มีปัญหา ผมก็ยินดี " นี่คงเป็นคำตอบของเขาสินะ

" นำไปสิ " 

https://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/950535617.gif✋ Hello ~ https://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/958168993.gif

ขอบคุณที่ติดตามผลงานของเรานะงับ นิยายทุกเรื่องสร้างขึ้นมาจากจินตนาการและความมโนของไรท์และเอาเรื่องจริงบางส่วนมาเขียนด้วยนะงับ

คำเตือน!!!

ไม่อนุญาตให้คัดลอกหรือดัดแปลงเนื้อหาผลงานไปเป็นของตนเอง หากพบเห็นจะดำเนินคดีทันที!!!

#นักเขียนมือใหม่ 

* โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน  

* งดดราม่าด้วยนะงับ 

* หากผิดพลาดตรงไหนก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยงับ 

*อยากแนะนำสามารถแฟนบอร์ดมาได้นะงับน้อมรับทุกความคิดเห็นอาจจะไม่ถูกใจใครหรืออิงหลักการที่ผิด สามารถแจ้งได้งับ ไรท์จะนำมาปรับปรุงตัวเองและสร้างนิยายให้มีคุณภาพมากขึ้น 

👉กดไลค์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะงับ 👈🤟

https://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/909228961.gifhttps://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon000221.gifhttps://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon00027.gif

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น