ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.15

คำค้น : ปืน,the gun

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 618

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ต.ค. 2559 16:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.15
แบบอักษร

 

 

 

เอ่อ คือ..ถอดทำไมครับ

เปลี่ยนไปใส่ชุดออกกำลังกาย ล็อกเกอร์คุณอยู่ตรงนั้น

ไรอันชี้มือไปที่ตู้ล็อกเกอร์ขนาดใหญ่ ผมรับกุญแจมาจากเขาแล้วเดินไปเปิดดู มีทั้งเสื้อผ้า ผ้าขนหนู ยาคลายกล้ามเนื้อ และอื่นๆอีกบานตะไทที่อยู่ในนี้ ไรอันเดินมาเปิดล็อกเกอร์ตู้ข้างๆผมแล้วทำท่าจะถอดเสื้อออก เฮ้ย!

ท่านประธานครับแล้วเราไม่กลับเข้าบริษัทเหรอครับ

ไม่ แล้วคุณก็เรียกผมว่าไรอันก็พอไม่ต้องเต็มยศ

ครับคุณไรอัน

ผมตอบรับแล้วรีบหันมาเปลี่ยนเสื้อผ้าตัวเองบ้างเมื่อไรอันถอดกางเกงออก จริงๆมันก็มีห้องไว้เปลี่ยนเสื้อผ้านะแต่เวลานี้ไม่มีคนอยู่เลยเปลี่ยนแม่งตรงนี้นี่แหละ เมื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จผมก็เดินตามไรอันออกมาด้านนอก ตอนนี้คนดูเยอะกว่าเมื่อกี้นิดหน่อย ผมเดินผ่านพี่บึ้กคนหนึ่งที่ยกดัมเบลล์อยู่แล้วส่งสายตาหวานฉ่ำมาให้ทำเอาผมรีบเดินหนีแทบไม่ทัน ระหว่างทางก็ถูกมองจนผมรู้สึกเสียวสันหลังส่วนไรอันน่ะเหรอ เดินไปอย่างไม่แคร์อะไรทั้งสิ้น

ไรอันเดินไปที่เครื่องออกกำลังกายอะไรสักอย่างที่ผมไม่รู้จักแต่ก็ดูโหดพอสมควร พอพี่แกจับเครื่องออกกำลังกายได้ก็โหมกระหน่ำแบบไม่ลืมหูลืมตา สงสัยลืมไปแล้วมั้งว่ามีผมมาด้วย ผมยืนดูเจ้านายตัวเองได้พักหนี่งก็เดินหาที่ของตัวเองบ้าง ไหนๆก็มาแล้วมาทดสอบตัวเองดูหน่อยก็ดีเหมือนกัน ผมเดินไปที่ลู่วิ่งแล้วเริ่มวิ่งแบบเบาๆไปก่อน ผมหยิบเอาหูฟังกับไอพอดที่เอามาจากล็อกเกอร์ออกมาใส่แล้ววิ่งไปเรื่อยๆ

 

เฮ้ย มึงอ่ะ นี่ที่กูไปวิ่งที่อื่น

 

ผมหันไปตามเสียงกระโชกโฮกฮากที่ดังอยู่ใกล้ๆ นี่ขนาดกูเปิดเพลงเสียงดังแล้วนะยังดังทะลุเข้ามาอีกเหรอ ผมเห็นผู้ชายผิวเข้มตัวอย่างกับหมีควายยืนทำหน้าหงุดหงิดอยู่ข้างๆลู่วิ่ง ผมปิดเครื่องแล้วหันไปคุยกับไอ้หมีนี่ก่อน

เครื่องอื่นก็มีนี่ครับ ผมมาก่อนคุณคุณก็ไปเลือกเครื่องอื่นสิ

ผมพยายามพูดสุภาพไว้เกิดวีนแตกขึ้นมาภาพลักษณ์ที่เพียรพยายามสร้างมาจะป่นปี้หมด ไอ้หมีเมื่อได้ยินผมพูดก็ยิ่งทำหน้าไม่พอใจเข้าไปใหญ่แล้วยื่นมือมากระชากคอเสื้อผมไปใกล้ๆ

กูจะเอาเครื่องนี้ มึงจะไสหัวไปที่ไหนก็ไป

พูดจบมันก็เหวี่ยงผมออกไปข้างๆ ผมเสียหลักจะไปชนกับลู่วิ่งอีกเครื่องคิดว่าคงต้องได้แผลกันบ้างล่ะนะ ผมพยายามอยู่ในท่าที่เซฟตัวเองได้มากที่สุดแต่ก่อนที่จะลงไปวัดพื้นก็มีคนมารับตัวผมไว้ได้ก่อน

หมับ

เป็นอะไรรึเปล่า

เสียงที่ฟังกี่ทีก็ไม่รู้สึกถึงอารมณ์ของคนพูดดังขึ้น ผมหันไปก็เจอกับใบหน้านิ่งๆของเจ้านายที่มองมา ผมส่ายหน้าแล้วพยุงตัวเองออกจากอ้อมแขนแข็งแรง ไรอันหันไปมองคนที่เหวี่ยงผมออกมาเมื่อกี้ที่ยืนทำหน้าไม่สะทกสะท้านกับสิ่งที่ตัวเองเพิ่งทำลงไป

หึ ตุ๊ด

ผมรู้สึกเหมือนเส้นความอดทนจะขาดผึงทันทีที่ได้ยินคำพูดเหี้ยๆนั่น แต่ก่อนที่ผมจะละทิ้งภารกิจกระโดดถีบปากมอมๆของไอ้หมีควายนี่ไรอันก็พุ่งเข้าไปต่อยไอ้หมีนี่จนเลือดกบปากล้มลงกับพื้น

มึง!! กล้าต่อยกูเหรอ!”

ไอ้หมียกมือขึ้นมาชี้หน้าไรอันแล้วพยุงตัวขึ้นมาพุ่งเข้าใส่ไรอันทันที ผมกำลังจะเข้าไปกันแต่ไรอันผลักผมออกมาแล้วทุกอย่างก็เกิดขึ้นเร็วมาก ไรอันระดมต่อยไอ้หมีควายไม่ยั้งจนผมเหมือนเห็นฟันมันหลุดออกมา ทั้งๆที่ตัวก็เท่าๆกันแต่ดูเหมือนไรอันจะได้เปรียบกว่าเยอะ กว่าจะมีคนมาห้ามได้สำเร็จไอ้หมีควายก็สลบไปแล้วในขณะที่ไรอันไร้รอยขีดข่วน

คุณไรอันเป็นอะไรรึเปล่าเจ็บตรงไหนมั้ย

ผมเดินเข้าไปหาไรอันที่ยืนหอบอยู่โดยมีพนักงานของชั้นนี้มาช่วยกันจับไว้ ผมบอกให้พนักงานปล่อยเขา

ตอนแรกพวกเขามีท่าทีลังเลคงกลัวว่าไรอันจะพุ่งเข้าไปหาหมีที่ถูกพยุงไปโรงพยาบาล แต่ผมก็บังคับให้พวกเขาปล่อยไรอันจนได้ ไรอันยังคงยืนอยู่นิ่งๆแต่ผมเห็นแววโกรธเกรี้ยวอยู่ในดวงตาของเขา เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ยที่ผมเห็นมนุษย์น้ำแข็งแสดงอารมณ์ความรู้สึกออกมา

คุณไรอัน?

ไรอันก้มลงมามองผมสีหน้าคลายลงแล้ว

เกิดอะไรขึ้น ว้าย! คุณไรอันมือไปโดนอะไรมาคะ

คุณกอแก้วที่เพิ่งเดินเข้ามาในนี้ร้องเสียงดังแล้วรีบเดินมาหาไรอันทันที ผมก้มมองไปที่มือของไรอันก็เห็นเลือดหยดลงพื้นเป็นดวงๆ นี่ต่อยเขาจนมือตัวเองแตกเลยเหรอเนี่ย คุณกอแก้วจับมือไรอันขึ้นไปดูแล้วสั่งให้ลูกน้องไปเอาอุปกรณ์ทำแผลมา

คุณไรอันมานั่งตรงนี้ก่อนนะคะ เดี๋ยวแก้วทำแผลให้

คุณแก้วพาไรอันมานั่งพักแล้วทำแผลให้ไรอันอย่างเบามือ แล้วถามถึงเรื่องที่เกิดขึ้นแต่พ่อคุณก็ไม่ยอมพูดอะไรนอกจากนั่งมองหน้าผมนิ่งๆ คุณกอแก้วเลยหันมาถามผมแทน ผมก็เล่าไปตามความจริงว่าเกิดอะไรขึ้น เธอเลยบอกว่าจะยกเลิกการเป็นสมาชิกของผู้ชายคนนั้น

แก้วต้องขอโทษคุณไรอันกับคุณธาราด้วยนะคะ

ไม่เป็นไรครับ คุณแก้วไม่ผิดหรอก

ผมบอกยิ้มๆให้เธอสบายใจ แล้วอยู่ๆคนที่นั่งเงียบมานานก็ลุกขึ้น

ขอบคุณที่ทำแผลให้นะครับ ผมว่าผมคงต้องกลับแล้ว

บอกลาเสร็จพี่แกก็ลากผมออกมาทันที ผมหันไปยิ้มให้เธอเป็นการบอกลาเธอก็ยิ้มน้อยๆ ผมเดินมาตามแรงดึงของไรอันจนมาถึงด้านหน้าตึกที่รถมาจอดรอรับพอดี

ขอโทษ

พอขึ้นรถมาได้สักพักไรอันก็พูดสิ่งที่ผมไม่คิดว่ามันจะออกจากปากเขาออกมา

ขอโทษเรื่องอะไรครับ

ผมถามอย่างงงๆ เขาทำอะไรผิดถึงมาขอโทษผมล่ะ ไรอันเงียบไปสักพักก่อนจะตอบ

ที่ปล่อยให้มีคนมาพูดจาแบบนั้นกับเธอ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

โปรดติดตามตอนต่อไป

 

คิดถึงกันม้ายยยยยยยยยยย

ขอโทษที่ไม่ได้อัพพอดีเอสต้องไปซ้อม กลับบ้านมาไม่มีแรงทำอะไรเลยอ่า

 

 

 

ความคิดเห็น