ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
บทนำ

บทนำ

 

 

“สวัสดีครับคุณผู้ชมทุกท่าน…วันนี้ทางรายการของเรารู้สึกเป็นเกียรติมากที่จะได้ต้อนรับนักแสดงหนุ่มชื่อดัง แถมยังมีดีกรีเป็นถึงนายแบบเบอร์ต้นๆของประเทศ ซึ่งไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปี ผลงานของเขาก็ยังถูกพูดถึงมาโดยตลอด และแฟนคลับก็ยังคงให้การสนับสนุนเขาอย่างเหนียวแน่น…จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากคุณเหนือฟ้าครับ ขอเสียงปรบมือด้วยครับ…”

 

เสียงพิธีกรหนุ่มในทีวีเอ่ย ก่อนที่จะมีเสียงปรบมือเกรียวกราวพร้อมกับเสียงกรี๊ดกร๊าดของเหล่าแฟนคลับดังขึ้นตามมา กล้องหันไปทางกลุ่มแฟนคลับที่นั่งอยู่บนแสตนภายในสตูดิโอถ่ายทอดสด ก่อนที่จะหันกลับมาเพื่อจับโฟกัสร่างสูงของชายหนุ่มคนหนึ่ง…

 

“ปะป๊าาาาาาาา”

 

น้ำเสียงตื่นเต้นสุดขีดของเด็กชายวัยสี่ขวบที่กำลังนั่งอยู่หน้าจอทีวีดังขึ้น ก่อนที่ร่างเล็กของเด็กชายจะรีบลุกแล้ววิ่งเข้าไปในครัว มือเล็กเอื้อมไปดึงชายเสื้อของคนที่กำลังวุ่นวายอยู่กับการทำอาหารมื้อเย็น

 

“หม่าม๊าครับๆ…ปะป๊าอยู่ในทีวีด้วย” เสียงใสแจ๋วนั้นเอ่ยขึ้น น้ำเสียงยังคงตื่นเต้นเหมือนเมื่อครู่ไม่มีผิด

 

คนที่ถูกเรียกว่า ‘หม่าม๊า’ หยุดมือจากการทำอาหาร เขาหันกลับมามองลูกชายตัวน้อยของตนก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาเล็กน้อย

 

“งั้นเหรอครับ”

 

“ไปดูปะป๊ากันนะครับ หม่าม๊าไปดูปะป๊ากัน” เด็กชายดึงเสื้อของคนเป็นแม่จนอีกฝ่ายที่ทนการรบเร้านั้นไม่ไหวต้องรีบปิดเตาแล้วเดินตามลูกชายออกมาที่ด้านนอก

 

‘จิน’ เดินมานั่งที่โซฟา ส่วนเด็กชายนั้นเดินไปตรงทีวีพร้อมกับเอามือจับไปที่หน้าจอตรงที่มีชายหนุ่มคนนั้นนั่งให้สัมภาษณ์อยู่กับพิธีกร ชายหนุ่มในชุดสูทสีเทาที่เด็กน้อยเรียกว่าปะป๊าในตอนแรก…จินมองไปที่หน้าจอทีวี แววตาของเขาเต็มไปด้วยความรักและความคิดถึง

 

มีเบื้องลึกเบื้องหลังบางอย่างระหว่างเขากับนักแสดงหนุ่มคนนั้น…

 

ย้อนกลับไปเมื่อห้าปีก่อน

 

“พี่ฟ้า…เราเลิกกันเถอะครับ” เสียงเศร้าสร้อยของจินถูกเอ่ยขึ้น คนตัวเล็กเงยหน้ามองร่างสูงที่ยืนอยู่ตรงหน้าของตนเล็กน้อย

 

“ทำไมล่ะครับ ทำไมจินอยากเลิกกับพี่เหรอ…เพราะพี่ไม่มีเวลาให้จินเหรอ พี่ขอโทษ พี่สัญญาว่า…”

 

“พอเถอะครับพี่ฟ้า ให้เรื่องของเรามันจบแค่นี้เถอะ จินเหนื่อยแล้ว พี่ไม่มีเวลาให้จินเลย เราคบกันก็เหมือนไม่ได้คบ จินไม่อยากอยู่แบบนี้ อีกอย่างจินก็มีคนอื่นแล้ว” จินแย้งขึ้นก่อนที่อีกฝ่ายจะพูดจบ เขาพูดออกมาโดยไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายพูดเลย

 

“มีคนอื่นเหรอ…”

 

“ครับ จินมีคนอื่นแล้ว ก็เพราะพี่ไม่สนใจจินไง จินก็เลยอยากเปิดโอกาสให้คนอื่น”

 

“ทั้งๆที่จินยังไม่เลิกกับพี่น่ะเหรอ”

 

“แล้วทำไมครับ…พี่จะบอกว่าจินคบซ้อนเหรอ ขอโทษนะ…พี่แทบจะไม่ได้เจอกับจินด้วยซ้ำ นานๆจะเจอครั้งนึง แป๊บๆพี่ก็กลับไป”

 

จินพูดขึ้น สีหน้าแทบจะไร้ความรู้สึกแล้วในตอนนี้ ทว่าภายในใจของเขากลับรู้สึกเจ็บปวดเป็นอย่างมาก การทำเหมือนไม่ได้รัก ทั้งๆที่แท้จริงแล้วรักมากมันรู้สึกเจ็บปวดแบบนี้นี่เองสินะ…

 

“พี่ไม่คิดว่าจินจะเป็นคนแบบนี้…จินอยากจะเลิกกับพี่จริงๆงั้นเหรอ”

 

“ใช่! ต่อจากนี้เราสองคนอย่ามาเจอกันอีกเลยได้ยิ่งดี ขอตัวนะครับ”

 

จินเอ่ยขึ้น ก่อนจะหันหลังเดินออกมา โดยที่ไม่หันกลับไปมองอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย ไม่ใช่ไม่อยากมอง…แต่จินไม่อยากให้อีกฝ่ายได้เห็นน้ำตาของเขาที่กำลังไหลอยู่ตอนนี้ คนตัวเล็กเม้มปากแน่นเพื่อกลั้นเสียงสะอื้นของความเสียใจเอาไว้ มือเรียวยกขึ้นมาแตะที่หน้าท้องของตนเองแผ่วเบา

 

“หม่าม๊าขอโทษนะลูก หม่าม๊าจำเป็นต้องทำแบบนี้จริงๆ”

 

 

“หม่าม๊า…หม่าม๊าครับ” เสียงของเด็กชายตัวน้อยเอ่ยเรียกทำให้จินหลุดออกมาจากภวังค์ความคิดของตัวเอง เขาคลี่ยิ้มบางก่อนจะอุ้มลูกชายขึ้นมานั่งบนตัก ลูกชายที่เขาคลอดออกมา…ลูกชายของเขากับเหนือฟ้า!

 

“หม่าม๊าคิดถึงปะป๊ามั้ยครับ” เด็กน้อยถาม

 

“คิดถึงสิครับ คิดถึงมากๆเลย”

 

“แล้วเมื่อไหร่ปะป๊าจะกลับมาอยู่กับเราล่ะครับ เจ้าเอยอยากกอดปะป๊า” เด็กชายวัยสี่ขวบเอ่ยถามขึ้น จินนิ่งเงียบไปชั่วครู่เมื่อได้ยินคำพูดนั้น

 

“ไม่รู้สิครับ ต้องรอให้ปะป๊าทำงานเสร็จก่อนนะ” จินเอ่ยขึ้น

 

เขากับเหนือฟ้าคบกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย เราเป็นแฟนกันตอนกำลังเรียนปีสอง เราเรียนคณะเดียวกัน แม้จะอายุเท่ากันแต่เขาก็มักจะเรียกอีกฝ่ายว่าพี่เสมอ เพราะเหนือฟ้าอายุเยอะกว่าเขาสามเดือน แถมเรียกอีกฝ่ายว่าพี่ฟ้าก็ดูน่ารักอีกด้วย ในช่วงนั้นเหนือฟ้าเป็นหนุ่มฮอตของมหาวิทยาลัย แถมอีกฝ่ายก็เข้าวงการด้วยการเป็นนายแบบ ส่วนเขาน่ะเหรอ…ก็แค่คนธรรมดาที่ไม่ได้มีอะไรพิเศษ แต่ถึงอย่างนั้นเหนือฟ้าก็รักเขามาก และเขาเองก็รักอีกฝ่ายไม่แพ้กัน

 

จนกระทั่งเรียนจบ เหนือฟ้าก็เข้าสู่วงการบันเทิงเต็มตัวและมีชื่อเสียงเป็นอย่างมาก ทั้งงานถ่ายแบบและแสดงละคร จินรู้สึกยินดีกับความสำเร็จของอีกฝ่าย แม้ว่าเหนือฟ้าจะงานยุ่งแค่ไหน ไม่มีเวลาให้เขามากแค่ไหน แต่จินก็ไม่เคยน้อยใจเพราะเขารู้ว่านั่นเป็นงานของอีกฝ่าย ถึงไม่ค่อยได้เจอกันบ่อยแต่อีกฝ่ายก็มักจะแอบโทรมาหาเขาอยู่ตลอด

 

ที่ต้องแอบโทรเพราะเรื่องที่เขาคบกับเหนือฟ้านั้นไม่มีใครรู้ นอกจากพี่ขวัญ…ผู้จัดการส่วนตัวของเหนือฟ้า และพี่ขวัญก็ขอไม่ให้เหนือฟ้าเปิดตัวว่าคบกับเขา ตอนนั้นเขาจำได้ว่าเหนือฟ้าไม่ยอม แต่เป็นจินเองที่เกรงว่าหากเปิดตัวก็อาจจะกระทบกับงานของอีกฝ่าย เขาก็เลยพูดจนเหนือฟ้ายอม

 

ยิ่งเวลาผ่านไป เหนือฟ้าก็มีชื่อเสียงมากขึ้น มีแฟนคลับมากขึ้น และแน่นอนว่ามีงานมากขึ้น ทำให้เขากับเหนือฟ้าเจอกันแค่นานๆครั้ง แต่การเจอกันของพวกเขาทุกครั้งจะจบลงด้วยเซ็กส์ เขากับเหนือฟ้ามีเซ็กส์กันทุกครั้งที่เจอ ต่างฝ่ายต่างมอบความสุขให้กัน และวันนึงอีกฝ่ายก็มอบของขวัญที่ล้ำค่าให้กับเขา…

 

จินรู้ตัวว่าตัวเองท้องในอีกสองเดือนหลังจากมีอะไรกับเหนือฟ้าครั้งล่าสุด ตอนนั้นจินรู้สึกดีใจมากที่เขากำลังจะมีลูกกับคนที่เขารัก เขาอยากบอกเรื่องนี้กับเหนือฟ้าแต่ก็ยังไม่มีโอกาสเพราะอีกฝ่ายงานยุ่ง

 

จนกระทั่งมีเรื่องราวบางอย่างเกิดขึ้นกับเขา จินจึงต้องจำใจเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ และเดินออกมาจากชีวิตของเหนือฟ้า ทั้งที่เขารักอีกฝ่าย เขาไม่เคยมีใคร เรื่องราวในวันนั้นเป็นเพียงแค่คำโกหกของเขา

 

จินตัดสินใจออกจากงานที่กรุงเทพ เขาย้ายออกมาจากคอนโดของเขาที่เหนือฟ้าซื้อให้และหนีลงมาอยู่ที่ภูเก็ต เขาใช้เงินเก็บครึ่งหนึ่งจากที่มีอยู่เปิดร้านดอกไม้เล็กๆ ทำงานเก็บเงินจนกระทั่งเขาคลอดลูกชาย เขาตั้งชื่อลูกว่า ‘เจ้าเอย’ จินไม่เคยปิดบังลูกเรื่องของคนเป็นพ่อ เพราะเขารู้ดีว่ายังไงซะเราสองคนก็ไม่มีทางได้เจอกันอีก เขากับเหนือฟ้าเดินกันคนละเส้นทาง และมันก็เป็นเส้นขนานที่ไม่มีทางมาบรรจบกันได้

 

“แล้วเมื่อไหร่ปะป๊าจะทำงานเสร็จล่ะครับ” เด็กชายเอ่ยถาม

 

“หม่าม๊าก็ไม่รู้ครับ…เจ้าเอย หม่าม๊าไปทำกับข้าวต่อก่อนนะครับ นั่งดูทีวีไปก่อนนะลูก” จินเอ่ยขึ้น ก่อนจะขยับตัวของลูกชายให้ไปนั่งบนโซฟาแทนที่ตักของเขา

 

จินเดินเข้าไปในครัว แต่เขาก็ยังไม่วายหันหลังกลับมามองที่หน้าจอทีวี เขาเห็นเหนือฟ้ายืนให้สัมภาษณ์พร้อมกับพี่ขวัญที่เป็นผู้จัดการส่วนตัว คนตัวเล็กเม้มปากก่อนที่จะเดินเข้าไปในครัว เขาไม่อยากนึกถึงเรื่องราวเหล่านั้นอีกแล้ว…เขาเสียใจ เสียใจที่ต้องทำร้ายความรู้สึกของคนที่เขารักมากที่สุด

 

“พี่รู้ว่าจินกำลังท้อง…พี่เห็นยาบำรุงครรภ์ที่อยู่ในห้อง ลูกของเหนือฟ้าเหรอ…จิน! ถือว่าพี่ขอเถอะนะ ออกไปจากชีวิตของเหนือฟ้าได้มั้ย อย่าเอาเด็กมารั้งเขาไว้ เหนือฟ้ายังมีอนาคตอีกไกลนะ”

 

 

•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

นี่นิยายเบาสมองจริงๆใช่มั้ย มะงึกกกกก

มาเอาใจช่วยน้องเอยเป็นกาวใจให้ปะป๊าหม่าม๊ากันเถอะครับ

 

ป๊ากรณ์คนเลวมาเเล้ว เนื้อหาเหมือนในเว็บ เพิ่มเเค่ตอนพิเศษไปเเค่ตอนเดียว ฝากโหลดกันด้วยนะหากใครชอบ 

ลูกเลี้ยง
ลาเต้ใส่นม
www.mebmarket.com
"ปกรณ์" รับเด็กคนหนึ่งมาเป็นลูกบุญธรรมตั้งเเต่เด็กคนนั้นอายุสิบขวบด้วยเหตุผลบางประการ เขาเเสร้งทำเป็นรัก ใจดี มีเมตตา เเละดูเเลเด็กน้อยเป็นอย่างดีจนกระทั่ง...."ลูกพีช" อายุครบสิบเก้าปีทุกอย่างจึงเปลี่ยนไป...จากเทวดาผู้ใจดี...กลายเป็นซาตานร้ายที่พร้อมจะพรากทุกอย่างไปจากชีวิตของลูกพีช ปกรณ์ทำร้ายลูกพีชสารพัด เขาไม่มีทางรู้เลยว่าลูกเลี้ยงของตนมีความผิดปกติบางอย่างทางร่างกายที่ไม่สามารถบอกเขาได้เเต่กว่าจะรู้มันก็สายเกินไป...เมื่อลูกพีชหนีหายไปจากชีวิตเขา พร้อมกับบางสิ่งบางอย่างที่คิดว่าเขาไม่ต้องการโปรดติดตามต่อในเล่ม....

 

อีบุ๊คในเซตรุ่นพี่จอมตื๊อเรื่องเเรกมาเเล้วครับ ฝากเข้าไปดาวน์โหลดกันเยอะๆนะ นิยายวายสายละมุน+หวาน+หื่น ราคาเบาๆ 99 บาท

Cute Boy จับหัวใจนายตัวเล็ก
ลาเต้ใส่นม
www.mebmarket.com
นิยายวายสายละมุน 2018เมื่อ "เสือ" เเอบตกหลุมรักน้องปีหนึ่งต่างคณะอย่าง "ลูกอม" เขาเลยคอยตามตื๊อ ตามจีบ ตามเอาใจเด็กหนุ่มอยู่ตลอดเวลา เเม้ว่าเด็กหนุ่มจะไล่เเต่เขาก็ยังหน้าด้าน ความใกล้ชิดอาจทำให้เด็กหนุ่มหวั่นไหว เรื่องราวกุ๊กกิ๊กของทั้งคู่หวานซึ้ง ละมุน เเละร้อนเเรง "เสือจะเลิกกินเนื้อเเล้วหันมาอมลูกอมเเทน" ตามไปลุ้น เเละให้กำลังใจพี่เสือจอมตื๊อของเราได้ในเล่มครับ...
แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น