My Kitten Is Crazy

Ep 5

.

.

.

"ว่างครับอากู๋ ยังไง เดี๋ยวหกโมงเย็น เจอกันที่ร้านนะครับ"

เสียงเด็กหนุ่ม ที่อยู่ในชุดนักศึกษาของ มหาวิทยาลัยชื่อดังย่านสามย่าน กรอกลงไปตามสายโทรศัพท์

เสียงเข้มๆ ของ อาทิตย์ทรงกลด ดังกลับไป ในสายโทรศัพท์

ถึง เก็ดถวา ที่เป็นลูกพี่ลูกน้อง ที่เห็นกันมาตั้งแต่เด็ก จะรัก และ เชื่อฟังเขาขนาดไหน แต่ถ้าเป็นเรื่องที่ ลุงวิบูลย์ กำลังจะบอก เก็ดถวา ว่า จะแต่งงานใหม่ สิบอาทิตย์ทรงกลด ก็เอาไม่อยู่

เสียงขำแห้งๆ ของ เสี่ยวิบูลย์ ดังผ่านสายโทรศัพท์ ตอบกลับไป

เสียงกลืนน้ำลายของเสี่ยวิบูลย์ ดังจนทำให้อีกฝั่งสายได้ยิน และ ไม่เกินที่ อาทิตย์ทรงกลด จะคาด มันต้องเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย 100 %

............

ขนาดอาทิตย์ทรงกลด ยังอึ้ง .... เขาไม่อยากคิดถึงว่า น้องสาวตัวเล็ก จะสะเทือนหัวใจขนาดไหน แค่ลุงวิบูลย์ บอกว่าจะแต่งงานก็หนักแล้ว นี้ยัง...

มีลูกใหม่ !

เสียงของ อาทิตย์ทรงกลด สั่นพร่า โกรธแทน เก็ดถวาไปหมด

.

.

.

[ กรุ๊ปไลน์ แผนก ......... ]

พู่ชมพู : send photo 📎

Read : 7

พนักงาน 1 : ส่งรูปอะไรมาคะ

พนักงาน 2 : เอ๊ะ น้องนักศึกษา ที่อยู่แผนกคุณชวารึเปล่า

พนักงาน 3 : ส่งผิดกลุ่มรึเปล่า คุณพู่

Read : 10

พู่ชมพู : ว้ายตายแล้ว พู่ส่งผิดค่ะ เดี๋ยวพู่ยกเลิกข้อความก่อนนะคะ ตายจริง จะส่งเข้ากรุ๊ปเล็กดันเผลอส่งมากรุ๊ปใหญ่

พนักงาน 4 : อย่าเพิ่งลบ เซฟ แปป

Read : 15

พนักงาน 5 : ตายจริง ส่งมาทำไม ตอนจะเลิกงานคะ

พนักงาน 6 : น้องคนนี้ ใช่มั้ยคะ ที่ลื้อกันว่าขายตัว

พนักงาน 7 : เอาที่ไหนมาพูดคะ

Read : 18

พนักงาน 6 : ก็เขาลือกันให้แซด

พนักงาน 3 : เมื่อไหร่ จะยกเลิกรูปคะ คุณพู่ กรุ๊ปนี้ เป็นกรุ๊ปงาน ไม่ใช่ กรุ๊ปที่จะ มาส่งรูปเพื่อที่จะนินทาใครนะคะ

เสียงสบท จากปาก พู่ชมพู

พนักงาน 3 : และที่สำคัญ คุณไม่ใช่ พนักงงาาบริษัทของที่นี้แล้ว

Read : 21

พนักงาน 8 : เอ๊ะ ผู้ชายในรูป หน้าตาคุ้นๆ นะ

พนักงาน 8 : เหมือน

พนักงาน 9 : ทะเบียนรถคุณชวานี้

Read : 25

พนักงาน 6 : อย่าบอกนะ ว่าที่เด็กนั้น จูบอยู่คือ...

Read : 35

พู่ชมพู : ก็คงขายตัวให้คุณชวา นั้นแหละค่ะ

Read : 43

พนักงาน 3 : ลบพู่ชมพูออกจากกรุ๊ปไลน์

พนักงาน 1 : น้องหอม ยังไม่ทันรู้เรื่องเลยค่ะ

พนักงาน 9 : ตายแล้ว

พนักงาน 6 : มิน่าละ คุณชวา ถึงเอาเข้าไปทำงานด้วยในห้อง

พนักงาน 10 : ทำงาน หรือ ทำอะไร กันแน่

พนักงาน 11 : ใครรู้ราคา เรท น้องเขาบ้างครับ แบบว่า อยากได้

พนักงาน 8 : ยี้ ทุเรศ

พนักงาน 3 : หอมขอ นะคะ อย่าให้เรื่องนี้ แพร่ออกไป ถ้ามันไม่ใช่ความจริง คนที่ปล่อยข่าว หอมไม่รับประกัน ว่าจะโดนไล่ออกจากงานรึเปล่า

พู่ชมพู ที่กึ่งนั่งกึ่งนอน อยู่บนโซฟา ที่บ้าน แสยะยิ้มออกมาจนสุดมุมปาก

และ

เสียงแชทไลน์ จากอดีต เพื่อนร่วมงาน ที่อยากรู้อยากเห็น ดังสั่นรัว เข้ามาอย่างไม่ขาดสาย

.

.

.

" Baby มองอะไรเหรอ "

เสียงนุ่มหวานละมุน ดังอยู่ข้างๆหูของ เข็มขวา ทันที ที่ก้าวเข้ามาใน ร้านอาหารสุดหรูริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา ที่อีกฝากฝั่ง มองเห็นพระปรางค์วัดอรุณ อย่างชัดเจน

ยอดมงกุฎ มองลงไป ด้านล่าง ของร้านอาหาร ที่แบ่งเป็น 2 ชั้น ชั้นล่างจะเป็น แบบ เปิดโล่ง ส่วนชั้นบน ที่ยอดมงกุฎกับเข็มชวา มาทานข้าวด้วย นั้น เป็นห้องกระจก ที่สามารถมองลงไปเห็น วิว ของชั้นล่างได้อย่างชัดเจน

เสียงบ่นพึมพำ พูดกับตัวเอง ยอดมงกุฎ ขมวดคิ้วเล็กๆ

เข็มชวา เม้มปากแน่น สายตายังคงจับจ้อง อยู่กับภาพด้านล่าง

ภาพที่ เก็ดถวา ประคองกอด อยู่กับเสี่ยวิบูลย์ ลูกค้ารายใหญ่ของบริษัท

ที่พึมพำ เมื่อวาน ว่าอยากมากิน ข้าวริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา ก็คงแบบนี้สินะ !

แบบนี้ใช่มั้ย เก็ดถวา !

เข็มชวา เหลือบตา ไปมอง ยอดมงกุฎ ที่ตอนนี้ กำลัง มองไปที่ เสี่ยวิบูลย์ และ เก็ดถวา ไม่วางตา

ยอดมงกุฎ กำลังจะหมายถึง เก็ดถวา

เข็มชวา ขมวดคิ้วแน่น อารมณ์หลากหลาย ปนเปเข้ามา ไม่รู้ ว่า รู้สึกยังไงบ้าง

หน้าบึ้งตึง พร้อมเสียงเหวี่ยงๆ ของเก็ดถวา ดังขึ้นทันที ที่เห็นตรงโต๊ะที่เสี่ยวิบูลย์ จองเอาไว้

เสียงตะกุกตะกัก และ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล

เสียงเหวี่ยงๆ ของเก็ดถวา ดังขึ้น อีกรอบ

เธอแค่ อยากกินข้าว กับเตี่ย แค่สองคน

นานแสนนาน.... ที่ไม่เคยได้กินข้าวด้วยกัน แค่สองคนพ่อลูก

แค่อยากกินข้าวกับพ่อ แค่ สองคน เท่านั้น

เสี่ยวิบูลย์ เหงื่อแตกพลั่ก แล้วค่อยๆ เลื่อนมือเข้าไปจับมือลูกสาวที่วางไว้บนโต๊ะ

กุมมือเก็ดถวา เอาไว้จนแน่น

และใครบางคน ที่นั่งอยู่ชั้นบน ก็กำมือไว้จนแน่น เช่นกัน

สองมืออวบๆ รวบมือเล็กๆของเก็ดถวา ไว้จนแน่น เหงื่อตามหน้าซึมผุดไปหมด

"ของชั้นเอง ! "

เสียงแหลมๆ ดังขึ้นข้างหลัง เก็ดถวา ทันที

สายตาของเข็มชวา..... เห็นตั้งแต่ เด็กสาวอีกคนเดินไปที่โต๊ะของเสี่ยวิบูลย์ เขาแทบจะไม่มองอะไร นอกจากจ้องไปที่โต๊ะอาหารที่อยู่ด้านล่าง

พรรณวรรณ เดินไปหาเสี่ยวิบูลย์ แล้วใช้ไหล่ตัวเองกระแทกเก็ดถวา ที่ตอนนี้ ยืนขึ้นจากเก้าอี้ แบบเบาๆ ก่อนที่จะแอบแบะปากใส่

เสี่ยวิบูลย์ อาจจะไม่เห็น แต่ทั้ง ยอดมงกุฎ และ เข็มชวา เห็นทุกอย่าง จากมุมที่อยู่ข้างบน

เสียงของเด็กสาว ตะโกนใส่หน้าพ่อ ตัวสั่นระริก และน้ำตา กำลังจะหยดลงเป็นเม็ดๆ

เก็ดถวากำลังจะกระโจนใส่ เมียน้อยของพ่อ แต่โดนเสี่ยวิบูลย์ กัน เอาไว้สะก่อน ส่วนพรรณวรรณ ที่แอบอยู่ข้างหลังเสี่ยวิบูลย์นั้น กำลัง ฉีกยิ้ม จนสุดริมฝีปากออกไป

เก็ดถวา ตะโกนสุดเสียง ตัวสั่นระริก น้ำตาไหลพรากออกมาเป็นสาย

เก็ดถวา สั่นไปทั้งตัว ทั้งน้ำตา และ น้ำมูก ไหลปนกันไปหมด

เสี่ยขา..... ลูกสาวเสี่ยมันมาขัดขาหนู ถ้าแท้งขึ้นมาจะทำยังไงคะ

อาคิตตี้ ทำไมลื้อเป็นเด็กร้ายกาจแบบนี้ ลูกในท้องอี ของน้องลื้อนะ

เตี่ยขา คิตตี้ ไม่ได้ทำ เตี่ยเชื่อคิตตี้นะคะ

เสี่ยขา หนูเจ็บท้อง เลือดไหลไปหมดแล้ว เพราะลูกสาวเสี่ยคนเดียว เด็กขี้อิจฉา !

คิตตี้ ไม่ได้ทำ นะคะ

โกหก อีเด็กขี้โกหก

ทำ แล้วก็ต้องยอมรับสิ อีเด็กบ้า อีเด็กขี้โกหก อีเด็กขี้อิจฉา อีเด็กไม่มีแม่ สั่งสอน

โอ้ย อีเด็กบ้า ชั้นเลือดไหลอยู่ แกจะมากัดชั้นทำไม เสี่ยช่วยหนูด้วย

เพี๊ยะ !

เพี๊ยะ !

ฝ่ามือใหญ่ๆ ฟาดเข้าไปที่หน้าของลูกสาวอย่างเต็มแรง เพราะความลืมตัว ทำให้หน้าของเก็ดถวา แดงเถือกจนเป็นรอยฝ่ามือใหญ่ เลือดค่อยๆไหล ปากอิ่มๆ แตกละเอียด

เสี่ยวิบูลย์ สั่นไปทั้งตัว หน้าขาวซีดราวกระดาษ ค่อยๆก้าวเข้าไปจะกอดลูกสาว

แต่ไม่ทันแล้ว

ไม่ทันแล้วจริงๆ

หัวใจของเก็ดถวา แตกละเอียด ไม่มีชิ้นดี

น้ำตาไหลพรากเป็นทาง คราวนี้ ไม่เหมือนเมื่อครั้งอายุ 12 ขวบ ที่ร้องไห้จ้า.... ครั้งนี้ มันมีแค่น้ำตา และ หัวใจที่แตกสลาย กับแววตาบอบช้ำที่ส่งไปให้คนเป็นพ่อ

เก็ดถวา ตะคอก ใส่ ชายหญิง สองคนที่อยู่ตรงหน้า แล้ววิ่งอย่างไร้ทิศทาง ด้วยหัวใจ ที่บอบช้ำอย่างถึงที่สุด ออกไปจากร้าน

วิ่งไปให้ไกลที่สุด ให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไม่อยากได้ยินเสียงนั้น ไม่อยากได้ยิน เสียงผู้ชายคนนั้น กับเสียงผู้หญิงอีกคน

แม่ขา.... คิตตี้ อยาก เห็นหน้าแม่ ....

คิตตี้ คิดถึงแม่.....

.

.

TBC

My Kitten Is Crazy !

❤