แต่งงานกันเถอะ...คุณคนดี
บทนำ ความเสียใจเยียวยาด้วยการแต่งงาน
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

บทนำ ความเสียใจเยียวยาด้วยการแต่งงาน

บทนำ 

 

ลมทะเลพัดโกรกใบหน้าจนตาเจ็บ หยาดน้ำใสเอ่อคลอเต็มเบ้า ภาพแสงสีแสนโรแมนติกตรงหน้าพร่าเลือน แต่มันชัดเจนกระจ่างแจ้งในใจแล้วว่าอะไรเป็นอะไร 

ผู้หญิงคนหนึ่งนั่งเบียดเสียดผู้คนมาภายในรถตู้เพียงเพื่อจะไม่กลายเป็นคนโง่ให้ใครมาหลอกได้ง่ายๆ และมันก็เป็นอย่างที่สังหรณ์ใจ ผู้หญิงเซนส์แรง นี่คือเรื่องที่มธุรดาได้พิสูจน์แล้วในวันนี้ ตลอดเวลาห้าปี เธอไว้ใจเตมินทร์มาก ไม่เคยระแวง ไม่เคยตามเช็กว่าเขาทำอะไรอยู่ที่ไหน แต่สองสามเดือนที่ผ่านมา ชายหนุ่มเอาใจเธอมากเป็นพิเศษ แต่พอชวนไปงานเวดดิ้งด้วยกัน เขากลับบ่ายเบี่ยง ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้เร่งเร้าจะแต่งงานให้ได้ พฤติกรรมย้อนแย้งจนมธุรดารู้สึกหน่วงในอก 

เมื่อวานนี้ เธอยืมโน้ตบุ๊กของเขามาใช้ อีเมลที่ล็อกอินค้างอยู่ทำให้เธอรู้ว่าเตมินทร์จองโรงแรมหรูริมหาดพัทยาเอาไว้ ผิดไปจากที่เขาบอกกับเธอว่าต้องไปทำงานที่หัวหินสองวัน 

เขาตั้งใจโกหกกัน! 

ความใฝ่ฝันที่จะได้สวมชุดวิวาห์ได้จบสิ้นลง พร้อมกับความไว้เนื้อเชื่อใจ ตลอดชีวิตวัยสาว มธุรดาเคยมีแฟนแค่สองคน คนหนึ่งสมัยป๊อปปี้เลิฟ หลังเรียนจบมัธยมปลายก็เลิกรา และเตมินทร์ที่เข้ามาในวัยทำงานแล้ว ทำให้เธอวางแผนถึงชีวิตครอบครัว แต่วันนี้คงไม่มีโอกาสนั้น 

หลังบิดาเสียชีวิต เธอใช้ชีวิตคนเดียวมานาน จนกระทั่งมีเขาเข้ามาเติมเต็มความว้าเหว่ในใจ เธอจึงทุ่มเทความรักแบบไม่เหลือเผื่อใจเลย ไม่นึกว่าวันนี้ต้องกลับไปอยู่คนเดียวอีกแล้ว... 

มือเรียวขาวกำโทรศัพท์มือถือแน่น ขณะใช้นิ้วสั่นๆ กดโทรออกในชื่อ ‘ที่รัก’ เสียงรอสายดังขึ้นหลายครั้ง เธอกะพริบตาถี่ๆ เพื่อไล่หยาดน้ำตา มองภาพตรงหน้าเห็นเขาคว่ำโทรศัพท์ลงแล้วจับมือของใครอีกคนมาจูบ นั่นทำให้สติของคนมองขาดผึง! 

“พี่เต...” 

เจ้าของชื่อและสาวชุดแดงหันมามองเธอพร้อมกัน สีหน้าของทั้งคู่ดูตกใจ ก่อนแพรวนิตย์ผู้มีชะงักติดหลังจะผุดลุกขึ้น มองมธุรดาตาเบิกกว้าง 

“น้ำหอม...แกมาได้ไง” 

“ให้คำปรึกษาเพื่อนได้แนบเนียนมากเลยนะแพรว” มธุรดาเอ่ยเสียงเครือ เหมือนถูกมีดปักในอก ก่อนจะเดินทางมาที่นี่เธอโทรศัพท์ปรึกษาแพรวนิตย์ เพื่อนสนิทสมัยมหาวิทยาลัยเพียงคนเดียว ทว่าเพื่อนสาวบอกว่าเธอคิดมากไปเอง เตมินทร์อาจจะเปลี่ยนสถานที่ทำงานก็ได้ มธุรดาเกือบเปลี่ยนใจไม่มาที่นี่ แต่ไหนๆ ก็ซื้อตั๋วรถตู้เอาไว้แล้ว เธอจึงอยากมาให้รู้ดำรู้แดงกันไปเลย 

“ฉัน...” แพรวนิตย์หน้าซีด พูดอะไรไม่ออก 

“แกก็รู้ว่าพี่เตเป็นแฟนฉัน แต่แกตั้งใจจะแย่งเขาไป” มธุรดาเอ่ยเสียงสั่น สายตามองเพื่อนรักอย่างผิดหวัง อีกฝ่ายหลบตาวูบแล้วหันไปมองเตมินทร์ที่ยังทำหน้าตกใจไม่เลิกรา 

“พี่เต...อธิบายให้น้ำหอมเข้าใจแพรวหน่อยสิคะ” แพรวนิตย์พูดไม่ออกจึงหันไปคล้องแขนเตมินทร์ ท่าทางออดอ้อนขอความเห็นใจสุดฤทธิ์สุดเดช 

มธุรดามองภาพนั้นแล้วปวดแปลบในใจ เธอมันผู้หญิงแข็งกระด้าง ไม่เคยมีโมเมนต์ออดอ้อนเสียงหวานอะไรแบบนี้ใช่ไหม เขาเลยไม่รัก 

“หอมต้องการคำอธิบายค่ะ” แม้จะแทบทรงตัวไม่อยู่ แต่เธออยากรู้เหตุผลว่ามันเกิดอะไรขึ้น 

“น้ำหอมกลับไปก่อนได้ไหม แล้วพี่จะอธิบายให้ฟัง” เตมินทร์บอกเธอ สีหน้ายุ่งยากใจดูละล้าละลังมองแพรวนิตย์ที มองมธุรดาทีอย่างคนตัดสินใจไม่ได้ 

“ไม่ค่ะ หอมต้องการรู้เรื่องทั้งหมดตอนนี้” 

“น้ำหอม...อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่สิ เดี๋ยวก็ได้อายคนทั้งร้านหรอก” 

เตมินทร์คว้าข้อแขนทำท่าจะลากหญิงสาวไปคุยกันที่อื่น เธอสะบัดแขนออกทันทีแล้วก้าวเข้าไปยืนตรงหน้าแพรวนิตย์ อีกฝ่ายทำท่าก้าวถอยหลัง สีหน้าเศร้าสร้อย ไม่กล้าสบตาเธอ 

“อธิบายมา” 

“ให้พี่เตเป็นคนพูดน่าจะชัดเจนมากกว่า” แพรวนิตย์ว่าก่อนจะก้าวไปหลบหลังชายหนุ่ม 

มธุรดามองภาพแฟนหนุ่มที่ยอมให้ผู้หญิงคนอื่นพะเน้าพะนอต่อหน้าแฟนตัวจริงแล้วก็น้ำตาไหลออกมา เธอรีบปาดมันทิ้งไป 

“หอมรอฟังอยู่ค่ะว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับความสัมพันธ์ของเรากันแน่” หญิงสาวเอ่ยเสียงสั่นเครือ 

“พี่กับแพรวคบกันมานานแล้ว พี่ไม่ขอพูดอะไรมาก เรื่องของเราให้จบแค่นี้เถอะนะ ถ้าน้ำหอมไม่พอใจพี่ขอโทษ” เตมินทร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงปกติธรรมดา ออกแนวรำคาญมากกว่าจะใส่ใจความรู้สึกของแฟนที่คบกันมาห้าปีเลยสักนิด 

มธุรดายกมือขึ้นปิดปากกลั้นเสียงสะอื้น แม้จะอยากเถียงสักเท่าไรก็หมดแรงจะพูด มีแต่เสียงร้องไห้ที่ดังออกมา ดวงตาคลอเคล้าหยาดน้ำตามองแพรวนิตย์ที่ทำหน้าใสซื่อได้อย่างแนบเนียน ก่อนจะกวาดมองไปรอบกายแล้วพบว่าร้านอาหารริมทะเลสุดโรแมนติกช่างหรูหรา สาวๆ แต่ละคนล้วนมาเดตกับคู่รัก แต่งตัวด้วยชุดกรุยกราย ต่างจากมธุรดาที่สวมเสื้อโค้ตสีน้ำตาลกับกางเกงยีน ผมเผ้าลอนแตกจนฟู ใบหน้ามันเยิ้มเพราะตั้งแต่เช้าก็งานยุ่งมากจนรีบรนออกมานั่งรถตู้อีก สภาพของเธอตอนนี้จึงดูย่ำแย่มาก ถึงจะอยากต่อสู้เพื่อยืนยันว่าเธอมาก่อนสักเท่าไรแต่ก็ดูเหมือนจะไร้ประโยชน์ เมื่อเตมินทร์เลือกแพรวนิตย์ 

“ที่ผ่านมาคืออะไร พี่เตเคยขอหอมแต่งงาน ตอบหอมมาสิว่ามันหมายความว่ายังไง” 

“พอทีเถอะ เธอกลับไปเสียดีกว่า อย่ามาทำเรื่องน่าอายที่นี่เลย” เตมินทร์บ่น 

“หวังว่าแกจะเข้าใจฉันนะ” แพรวนิตย์เอ่ยเสียงอ่อน กะพริบตาปริบๆ ทำท่าทางราวกับเป็นนางเอก และมธุรดาเป็นตัวร้ายที่มาทึกทักเอาเองว่าถูกแย่งแฟน 

“ถ้าแกอยากได้ก็เอาไป วันนี้เขาทำกับฉันได้ วันหน้าก็ต้องทำกับแกได้เหมือนกัน ถ้าแกคิดว่าได้ของดีเกรดเอล่ะก็...คงคิดผิดแล้วละ” 

“เอ๊ะ! นี่จะแช่งกันหรือน้ำหอม แกมันแพ้แล้วพาล” แพรวนิตย์โมโหจึงพาลเอ่ยเสียงดังให้คนรอบข้างได้ยิน “น้ำหอม...แกก็รู้ดีว่าฉันมาก่อน แกจะมาแย่งเขาไปได้ยังไง อย่าทำแบบนี้กับเพื่อนเลยนะ สงสารฉันเถอะ” 

ขณะที่มธุรดากะพริบตาปริบๆ กับการแสดงที่แสนแนบเนียนจนไม่น่าเชื่อว่าเธอคบหาผู้หญิงแบบนี้เป็นเพื่อนมาได้ยังไงตั้งหลายปี ที่มากกว่านั้น มาถึงขนาดนี้แล้ว เตมินทร์ยังมองเธอด้วยสายตารำคาญเช่นเดิม ธาตุแท้ของแพรวนิตย์ไม่ได้ทำให้เขาหูตาสว่างได้เลย 

แต่ก่อนที่มธุรดาจะพูดอะไรต่อ เสียงของผู้คนรอบข้างที่ดังขึ้นราวกับเป็นมีดหลายเล่มกระหน่ำทิ่มแทงจนหัวใจแหลกละเอียด 

“ตายแล้วหน้าด้านจริงๆ” 

“ตัวเองเป็นน้อยแท้ๆ ยังมีหน้ามาหาเรื่องหลวง” 

“สมัยนี้ผู้หญิงไม่สนใจกันแล้ว มาแย่งผัวชาวบ้านกลางร้านอาหารก็ได้ด้วย ทุเรศจริงๆ เสียบรรยากาศหมดเลย” 

เธอกลายเป็นคนมาทีหลังเพราะเตมินทร์เลือกที่จะปกป้องแพรวนิตย์แล้วโจมตีเธออย่างเลือดเย็น ห้าปีที่ผ่านมาเธอคงรักเขาอยู่คนเดียว ส่วนเขาไม่มีความรักความผูกพันอะไรทั้งนั้น เจอผู้หญิงคนใหม่ก็หลงจนโงหัวไม่ขึ้น หญิงสาวไม่อาจทนอยู่ตรงนี้ให้ใจเจ็บปวดได้อีกต่อไป 

มธุรดามองคนรักผ่านม่านน้ำตาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะหมุนตัวกลับเดินออกไปได้เพียงไม่กี่ก้าวก็ต้องชะงักงันเมื่อจู่ๆ ผู้ชายคนหนึ่งก็ก้าวเข้ามาตรงหน้า หญิงสาวขมวดคิ้วมุ่น สมองประมวลภาพใบหน้าอันหล่อเหลานั้นแล้วก็พยายามนึกว่าคลับคล้ายคลับคลาที่ไหน แต่ก่อนที่จะคิดออก ร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีน้ำเงินกลับทรุดกายลงนั่งคุกเข่าตรงหน้าเธอ หญิงสาวยกมือขึ้นปิดปากพลางเบิกตากว้าง 

“แต่งงานกันเถอะ!” 

++++++++++++ 

ท็อปฟอร์มมากค่ะขุ่นพี่ มาเปิดตัวก็ขอแต่งงานเลย นี่มันอะไรกันคับเนี่ย!!!! 

ฝากติดตามเรื่องนี้ด้วยนะคะ ใครชอบแนวหน่วงหวานก็แอดเฟบติดตามกันได้ค่ะ 

เรื่องนี้เขียนเป็นซีรีส์ร่วมกับนักเขียนดัง 3 นาม ทั้งฟ้าน้ำค้าง ลานีน และฝนพราง ฝากติดตามพวกเรากันด้วยนะคะ 

 

แฟนเพจนิยาย คลิกลิ้งค์กดติดตามเพจที่นี่ได้เลยค่ะ ธัญปัณณ์ - จรดปลายรุ้ง 

ขอฝาก E-BOOK เรื่องต่างๆ ของธัญปัณณ์ด้วยนะคะ คลิกลิ้งก์ได้เลยค่ะ 

https://bit.ly/2A7WtLN 

แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น