ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่14ปัจจุบัน

ชื่อตอน : ตอนที่14ปัจจุบัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.4k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ต.ค. 2559 13:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่14ปัจจุบัน
แบบอักษร

ตอนที่14ปัจจุบัน

 

 

 

 

"มะลิเป็นอะไรรึเปล่า"เสียงเจมส์ที่เรียกฉันที่สติเลือนลอยตอนนี้ให้มีสติอีกครั้ง

 

"เป็นไรหรอมะลิ...หรือว่าคิดถึงพี่จนขนาดเมอลอยเลยหรอ ถ้าคิดถึงขนาดนั้นทำไมไม่วิ่งมากอดพี่หรือว่าไปหาพี่ที่คอนโดล่ะ พี่ตอนรับมะลิเสมอนะครับ"เขาพูดยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ให้ฉัน-น่าขยะแขยงที่สุด-

 

"ฉันไม่มีวันจะคิดถึงนายหรอกนะ ไอสวะชั้นต่ำ!!"

 

"ใจเย็นมมะลิ"

เจมส์หันมามาพูดกับฉัน พร้อมกับหันไปมองขว้างใส่ไอเบสและเหมือนจะระงับอารมร์โกรธที่พุ่งพล่านเมื่อกี่อยู่

 

"ถ้าพี่ไม่มีอะไรแล้วผมไปก่อนนะครับ"

อาร์ทพูดจบก็จับมือฉันที่สั่นเทาพร้อมกับเดินหนีเบสแต่เบสมาเดินดักหน้าไว้

 

"เจอกันแปบเดียวเองอยู่คุยหน่อยไม่ได้หรอ.."

 

"ไม่ล่ะครับ ผมต้องรีบไปส่งมะลิตอนนี้ก็เริ่มเย็นแล้วพ่อแม่มะลิจะเป็นห่วงเอา"

 

"กูไม่ได้คุยกับมึง กูคุยกับมะลิ อ่อถ้ารีบกลับนักก็กลับไปก่อนเองเดียวกูไปส่งมะลิเอง"

เบสพูดจบก็ทำเหมือนเดินมาหาฉันแต่เจมส์ก็เดินมาบังฉันอีกครั้ง

 

"สงสัยจะไม่ได้ล่ะมั้งเพราะผมมาด้วยกันก็ต้องกลับด้วยกัน คนนอกอย่าสาระแนครับ มันไม่ดี"

เจมส์พูดแล้วยิ้มให้กับพี่เบส

 

"มึงด่ากูเสือกหรอห้ะ!!"

 

"เปล่านะผมยังไม่ได้ด่าว่าเสือกเลย ถ้าพี่คิดแบบนั้นก็แล้วแต่เพราะว่ามันส่อให้เห็นว่าสมองพี่คิดได้แค่นี้^^" -รู้สึกเจ็บแทน-

 

"ไอเจมส์!!"เบสกระชากคอเสื้อเจมส์ทันทีที่เรียกชื่อจบและยกมือที่กำหมัดแน่นพร้อมจะต๋อยแต่มีเสียงฉันพูดขึ้นก่อน

 

"นอกจากไม่มีสมองแล้วเอาแต่ใช้กำลังอีก นาสมเพชจัง ถามจริงเถอะชาติที่แล้วทำบุญด้วยอะไรถึงไม่มีสมองแถมยังหน้าสมเพชอีกอย่าจะเจมส์ก็ต๋อยสิ คนมองเยอะแยะไม่ต้องอายหรอก หน้าด้านแล้วเนอะ"

ฉันพูดพร้อมเบะปากใส่แรงๆใส่ ในใจก็กลัวนะแต่ยังไงก็ใจดีสู่เสือไปก่อน

 

"มะลิเดี๋ยวนี้ปากเก่งขึ้นเลยหนิ เธอเองก็เป็นผู้หญิงใจแตกเหมือนกันหนิ ไม่งั้น3เดือนที่แล้วคงไม่ลงเอ่ยแบบนั้นหรอกถ้าเธอไม่มาหาฉัน ใจแตกพอๆกับปันปันเพื่อนสาวที่นหน้ารักเธอเลยล่ะ หึหึ" 

 

"ไอเบสมันจะมากไปแล้วนะ!!"

 

"เจมส์ใจเย็นๆก่อน"เจมส์ที่กำลังจะพุ่งไปต๋อยเบสแต่โดนฉันดึงแขนไว้ก่อน

 

"อย่ามาว่าปันปันนะ ปันปันไม่เกี่ยวและปันปันไม่ใช่คนแบบนั้นด้วย!!"

 

"หรอให้พูดอีกที แล้วคนที่มาหาไออาร์ทเมื่อคืนคือใครน้าาา?" เบสลาดเสียงยาวและทำหน้ากวนประสาทส้นเท้ามาก

 

"อย่ามาปรักปรำเพื่อนกูแบบนี้นะ"เจมส์ก็จะพุ่งไปต๋อยอีกครั้งแต่ก็โดดฉันดึงอีกครั้ง

 

"มะลิอย่าห้ามดิว่ะ เห็นป่ะว่ามันกำลังใส่ร้ายปันปันอยู่"อาร์ทมองตาขว้างใส่ฉัน

 

"นี่มันสวนสนุกนะอาร์ทคนเยอะ เดี๋ยวรปภ.ก็แห่มาจับเราหรอก"ฉันพูดเตือนสติอาร์ท

 

"อ่อลืมไปอีกอย่าง เธอยังดีกว่ายัยปันปันอีกอย่างนะ รู้ไหมอะไร?"

ฉันกับอาร์ทหันมามองหน้ากัน ฉันจึงหันไปถามกลับ

 

"อะไร?"

 

"เธอน่ะยังซิงแต่ยัยนั่นไม่ซิงแล้วไงฮ่าๆๆ"เบสระเบิดหัวเราะออกมาทันทีอย่างกับัมนเป็นเรื่องตลก

 

"ไม่จริงเพื่อนฉันไม่ได้ขนาดนั้นหรอกนะ นายมันตอแห-"ขนาดที่ฉันกำลังจะอ้าปากด่ามันแต่พูดแทรกขึ้นมากอีก

 

"โดนขมขื่นไงล่ะจะบอกอะไรให้อีกอย่างนะตอนนี้ไออาร์ทก็คงยังไม่ปล่อยให้ยัยนั่นลงจากเตียงหรอกนะเพราะไออาร์ทน่ะมันเซ็กส์จัด เพื่อนถ้าหลุดจากไออาร์ทเมื่อไหร่ก็คงไม่มีใครเอาต่อไม่ก็ต้องไปทำรีแพร์ยกเครื่องให้ทั้งหมดเลยล่ะ ฮ่าฮ่าๆๆ"

 

"ไอเหี้ยกูไม่ไหวแล้ว!!"

 

ผลั้ว ผลั้ว ผลั้ว

เบสที่หมดความอดทนตอนนี้ได้ต๋อยเบสเข้าหน้าอย่่างจังส่วนฉันที่กำลังอึ้งกับสิ่งที่เบสพูดเมื่อกี้ก็พยายามวิเคราะห์เหตุการณที่ที่ผ่านมา 2-3วันมานี้ปันปันมีท่าทีแปลกๆตั้งแต่วันที่เจมส์ปล่อยปันปันให้อยู่กับอาร์ทตามลำพังสองต่อสอง ไหนจะที่ตอนกลางวันที่ปันรีบกลับบ้านพร้อมเดินแปลกๆ ไหนที่อาร์ทโทรไปเท่าไหร่ปันก็ไม่รับ หรือว่าจะเป็นเรื่องจริง....

 

ฉันที่กำลังคิดต่างๆนาๆก็มีสติอีกครั้งเพราะเสียงที่เจมส์ต๋อยเบสดังสนั่นทำให้ฉันต้องรีบเข้าไปห้ามเจมส์เป็นครั้งที่3

 

"เจมส์ใจเย็นๆ กลับบ้านเถอะ"ฉันพูดพร้อมกับลากอาร์ทกลับบ้านทันที

 

"มะลิออย่ามมากได้ไหมว่ะ ดูมันพูดดิ"

 

"พูดความจริงทำเป็นรับไม่ได้ กูไปดีกว่า สะใจโว้ย ฮ่าๆๆๆ"เบสเดินจากไปทันทีพร้อมกับหัวเราะอย่างสะใจ

 

 

 

 

ระหว่างเดินทางกลับฉันและเจมส์ต่างคนต่างเงียบไม่พูดไม่จาเหมือนคิดอะไรอยู่ทั้งสองคน แต่ไม่มีคนใดคนหนึ่งยอมพูดแล้วสุดท้ายเจมส์ก็ทำลายความเงียบ

 

"มะลิ....คิดว่าสิ่งที่ไอเบสพูดมันจะเป็นจริงไหม?"เจมส์พูดพร้อมหันมามองหน้าฉันเป็นระยะและก็ขับรถไปด้วย

 

"เอ่อ...คือ..."

 

"พูดมาเถอะไม่ต้องโกหกหรือปิดบังอะไรทั้งนั้น."

 

"มะ...มันมีความเป็นไปได้อยู่นะ..."

 

"ยังไง?"เจมส์ทำหน้าสงสัย

 

"จำวันนั้นได้ไหม...วันที่มะลิอยู่กับพี่อาร์ทสองต่อสองน่ะ หลังออกจากห้อง มะลิก็มีท่าทางแปลกๆ เดินแปลกๆที่เราทักกันวันนั้น แล้วไหนจะขาดติดต่อจากพวกเราอีก แถมทำเหมือนจะโกหกอะไรบ้างอย่างกับพวกเราด้วย..."

 

"ขนาดเธอยังคิด...."

 

ฉันหันไปมองห้าเจมส์ที่ตอนนี้ทำหน้าเศร้าอยู่ เจ้ายื่นมือหมายจะไปเจ็บมีอีกข้างของเจมส์ที่ยังว่างแต่ก็ลังเลที่จะทำ สุดท้ายก็อดในไม่ได้ก็เลยเผลอจำไป

 

"ไม่เป็นไรเจมส์ นี่มันแค่ข้อสงสัยไว้เราไปหามะลิที่บ้านแล้วค่อยถามความจริงดีกว่านะ"

 

ฉันจบพร้อมกับยิ้มอ่อนโยนให้เจมส์แล้วเจมส์ก็ยิ้มให้....ยิ้มที่ฝืนยิ้มที่ไม่ได้มาจากใจจริง-ฉันเป็นห่วงเขาเหลือเกิน...เป็นห่วงมะลิด้วย..-

 

"ฉันเขาบ้านก่อนล่ะ"

 

"เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันมารับนะ อย่าตื่นสายล่ะยายอืด"

 

"หึ้ยย เลิกแขวะฉันซักวันจะนอนไม่หลับรึไงย่ะ!"

 

"อยากทำตัวหน้าแกล้งทำไมล่ะ"

 

"แล้วนายจะมาแขวะฉันทำไมล่ะ"

 

"ไปล่ะ ขี้เกียจมาทะเลาะกับเธอ"

 

"ฉันล่ะเบื่อขี้หน้านายเหมือนกัน ไปเลยชิ้วๆ"

 

"บาย.."

 

อีตานั่นโบกมือฉันก็ขับรถออกจากบ้านฉันทันที แขวะฉันเพื่อให้เหมือนปกติน่ะหรอ...อย่ามาหลอกให้ยากเลย...

 

 

 

.............................................................................

ช่วงนี้สมองตันมาก รู้สึกมึนๆอย่างบอกไม่ถูก55555555

ความคิดเห็น