facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

2 พลิกวิกฤต 100% rewrite

ชื่อตอน : 2 พลิกวิกฤต 100% rewrite

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 50.2k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 10 พ.ค. 2560 15:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
2 พลิกวิกฤต 100% rewrite
แบบอักษร

เตชินทร์

ผมกำลังดื่มดำกับบรรยากาศสลัวๆในผับ นักราตรีกลางคืนแบบพวกผมนี่เป็นเรื่องธรรมชาติกับพวกสาวๆนั่นแหละครับ

"อ้าห์ จ้วบๆ"

หลายรอยที่ผมดูดจากสาวเนื้อแน่นบนตัวผม แล้วผมก็ได้ยินเพื่อนผมพูดอะไรสักอย่างเนี่ยแหละ ผับเสียงมันดัง ได้ยินไม่ค่อยถนัด และยังจะมาพูดอีก โว้ะพวกเหี้ยนี่ก็จริงๆ แต่ก็เอาเหอะผมไม่สนใจเสียงพวกมันตอนนี้อยู่ล่ะ เพราะร่างกายของผมมันต้องการสิ่งที่อยู่บนตักผมมากกว่านะสิ

"ไอ่เชี่ยเต เมียมึงมา"

"อื้มมมมมมม ไรมึง"

"เมียมึงมา!!"

เดี๋ยวนะเมื่อกี้ไอ่โนกับไอ่บาสบอกผมว่าไงนะ อ่อเมียมึงมา ผมไม่มีเมียหรอก มีแต่สาวๆๆ ฮ่าๆๆๆ

"อื้มไว้ก่อนนะมึง...ห้ะ!!!"

ชิบหายแล้ว ไม่ใช่แค่ฝัน ไอ่สัสเมียจริง แพมตัวจริง ผมขยี้ตาดูดีๆ ชัดเลยสัส!! มาได้ไงวะเนี่ย ปกติแพมไม่เที่ยวแบบนี้มาได้ไงวะเหี้ย!!!

"นู่น มาแล้ว"

"เชี่ยกูทำไงดีวะ โนมึงช่วยกูคิดหน่อย"

“อีกไม่เกินห้าวิ ห้า”

 ไอ่นาโนแม่งก็ไม่ได้ช่วยอะไรผมเล้ยและยังมานับถอยหลังความตายให้กูอีก หน้ามันดูจะสะใจผมด้วยซ้ำ ณ.จุดนี้กูทำอะไรได้วะ นับเลขต่อรอตายแม่งเลยสัส!!

“สี่”

“สาม”  ไอ่เวรโนก็นับต่อจากผมอีกแม่งรักกูจริงๆครับ

“เชี่ยโนช่วยกูหน่อยสิว่ะ ไอ่เหี้ย ไม่ได้ให้มึงมานับถอยหลัง”

.

.

.

“ศูนย์”

ป๊าปปปป

“เชี่ยยย/เชี่ยยย” เสียงไอ่นาโนกับไอ่บาสร้องพร้อมกัน ต้องเป็นผมมั้ยที่ร้องเพราะแรงตบของแพมเนี่ยเต็มๆครับที่หน้าไอ่เต เมียกูตบมาเต็มๆเลยครับ แง้ช่วยผมด้วยTT

“ตัวเองงง เค๊าขอโทษ ฟังเค้าก่อนน๊า ไอ่โน ไอ่บาสช่วยกูด้วยดิTT”

“เรื่องครอบครัวกูไม่ขอเกี่ยวครับ บาย”

ไอ่เวรโนก็จากผมไปแบบดื้อๆ ส่วนไอ่บาสก็ลุกหายไปตอนไหนวะสัส มีเพื่อนตอนชิบหายนี่มันเรียกว่าเพื่อนไหมวะครับสัส!!!

แพม

โกรธ!!!! ฉันโกรธมากที่เตชินทร์ทำตัวแบบนี้กับฉัน ฉันรู้สึกเหมือนเป็นควายมาก โดนเค้าสวมเขาให้ ฉันรู้สึกได้ว่าเลือดของฉันมันแทบจะขึ้นหน้า น้ำตาที่กำลังจะไหลฉันก็พยายามกลั้นไม่ให้มันออกมา

เติชนทร์

"ทำแบบนี้หมายความว่ายังไงหรอเต"

น้ำเสียงเรียบๆที่แพมส่งมาให้ผม ผมรู้ว่าเธอคงโกรธผมมากที่มาเห็นแบบนี้ แล้วใครแม่งไปบอกเธอวะ ต้องมีคนไปบอกแน่ๆ เพราะแพมคงไม่เข้าผับแล้วมาบังเอิญเจอผมแบบนี่หรอก อย่าให้รู้นะมึงว่าใครอ่ะกูจะฆ่าทิ้งแม่ง!!! สัสส แล้วใช่เวลาที่กูควรมาเครียดเรื่องนี้ไหม กูควรแก้ปัญหาเมียตรงหน้ากูก่อน เชี่ยแล้ว แล้วสาวที่นั่งบนตักกู ยังยังไม่รู้ถึงความตายหรือไงวะ แทนที่จะลุกออกไปยังมองหน้าด้วยความงงอีก งงเหี้ยไรละครับ แฟนกูมาครับ!!

"เห้ยย ลุกดิ้!!!"

"อ่าว อะไรคะเต นี่เมียเตหรอคะ"

"บอกให้ลุกก็ลุกดิวะ ออกไป!!"

"ก็ได้ค่ะ ชิส์"

แล้วเธอก็ลุกและจากไปจากผม แต่ตอนนี้คนที่โมโหผมกำล้งนิ่ง นิ่งมากจนผมไม่รู้จะพูดไร

"อธิบาย?"

"แพมคือเตเมา เตไม่รู้เรื่อง"

"ตอแหลป่ะเต"

"แพม เตเมาจริงๆนะครับ เตขอโทษ เตผิดจริงๆ แพมไม่โกรธเตนะครับ"

"แล้วทำไมต้องโกหกแพมว่าอ่านหนังสือ"

"คืออ..จริๆเตก็จะอ่านแต่ไอ่โนอ่ะดิมันมีเรื่องทุกข์ใจมันเลยชวนมา เตเป็นเพื่อนมันก็ต้องมาไง จริงๆไม่อยากมาเล๊ย"

เสียงสูงไปอีกไอ่เหี้ย ทำเสียงปกติๆ ตีเนียนหน่อยครับ กูอ้างไอ่โนไปดิ แม่งดูน่าเชื่อถือสุดละ ถ้าอ้างไอ่บาสแพมคงไม่เชื่อ แพมหรี่ตามองผมเล็กน้อยเหมือนจะสับสนว่าผมพูดจริงไหม

"ไม่เชื่อแพมถามไอ่โนเลยก็ได้นะ" ผมทำท่าจะควักโทรศัพท์เพื่อกดโทรหามันที่ตอนน้หายหัวไป

"อ่ะๆ ไม่ต้องหรอก "

เห็นไหมละ ผมบอกแล้วว่าแพมอ่ะคนดี ขี้เกรงใจจะตาย พอผมเล่นใหญ่หน่อย แพมก็เชื่อแล้ว

"แต่..."

"??"

"เตก็ยังผิดอยู่ดี ที่มานัวกับผู้หญิงคนอื่นแบบนี้"

"ครับ เตขอโทษครับ วันหลังเตจะไม่เมาแบบนี้อีกแล้ว" ไม่ต้องเมากูก็นัวได้ครับ อิ้อิ้ บอกแล้วอย่าเราว่าเตชินทร์ถ้ากูเอาเมียไม่อยู่ครับ ฮ่าๆๆๆๆ

"ออเอ่ออแล้วนี่แพมมายังไง ให้เตไปส่งไหม"

"ไม่ต้อง!! แพมเอารถมา"

น้ำเสียงเหมือนยังเคืองอยู่ กูต้องอ้อนต่อก่อน ผมก็พลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสไปดิ้ ผมโอบกอดเอวแพมจากทางด้านหลัง และสูดดมกลิ่นหอมๆที่ซอกคอของเธอ นี่ขนาดไม่ได้แต่งตัวมาก แค่ชุดลำลองเสื้อยืดบางๆกับกางเกงขาสั้นแม่งก็ทำให้ผมรู้สึกคั่นเนื้อคั่นตัวเป็นบ้า ผมพูดที่ข้างหูเธอเบาๆว่า

"มาก็ดีเลย คิดถึงเป็นบ้า ถ้าไม่มีอะไรแล้ว คืนนี้แพมไปนอนห้องเตนะครับ:)"

หูยย ฉลาดกว่ากูก็ไม่มีแล้วอ่ะ แค่คำพูดมันไม่ได้เร้าแพมมากหรอกครับ ผมก็ต้องสัมผัสเธอโดยโอบกอดและมือซุกไซร้ไปที่หน้าอกของเธอเล็กน้อย

"เต อย่าลุ่มล่ามตรงนี้นะ อ้ะ!!"

“ก็ไปง้อต่อที่ห้องไงคับ^^”

ผมก็แค่เผลอบีบแรงไปหน่อย แต่ก็มีคนภายนอกที่ผ่านมาและมองด้วยสายตาแทะโลมแพม ก็แหงดิแพมทั้งสวย น่ารัก เซ็กซี่ขนาดนี้ จะไม่ให้มองได้ไง ไอ่เหี้ยนี่สงสัยไม่ตายดี ผมเลยหันไปด่าแม่ง

"มองเหี้ยไร เมียกู!!"

แม่งก็เลยรีบเดินไป ยังดีที่สำนึก ถ้ายังหน้าด้านมองต่อนี่กูควักลูกตาแม่งตรงนี้เลยสัส

"คนอื่นเค้ามองเห็นกันเต เบาๆสิ"

"งั้นเราก็กลับคอนโด ไม่มีใครเห็นด้วย เดี๋ยวเตขับรถแพม รถเตจอดไว้นี่แหละ"

"ไม่ได้…เตเมา เดี๋ยวแพมขับไปส่งเตที่คอนโดเอง"

"ก็ได้ครับ^^"

เมียผมน่ารักป่ะละ กูนี่มันสุดยอดจริงๆครับฮ่าๆๆๆ เดี๋ยวคอยดูคืนนี้ผมไม่ได้ได้สาวที่ไหนหรอก ได้เมียผมนี่แหละ ไม่ได้เจอหน้ามาหลายวัน วันนี้จะเอาให้หนำใจเลยคอยดู ฮิฮิ

แพม

ให้ตายเถอะ นี่ฉันจะต้องโกรธแท้ๆ แต่ทำไมกลายเป็นว่าฉันขับรถพาเตกลับคอนโด นี่ฉันต้องประสาทไปแน่ๆเลยวะ ต้องโมโหสิถึงจะถูก แต่ทำไมฉันกลับมาดูแลแบบนี้วะเนี่ยยย นี่ฉันเกิดมาเป็นเมียมัน หรือเกิดมาเป็นผัวมันกันแน่!!!

"แพมค้าบบ"

นี่เมาขนาดไหนเนี่ยถึงกับเริ่มมือปลาหมึกจริงๆ ดูมันพูดไม่พอยังเอามือมาเลื้อยไปมาบนร่างกายฉันอีก อย่าพึ่งคิดว่าฉันจะเป็นนางเอกใสๆ มีความรักดังนิยาย เหอะ นี่มันชีวิตจริง บางทีก็ต้องมีมุมโหด เห็นฉันพูดกับเตชินว่า เต แม้ว่าเราจะห่างกันปีนึง เอาจริงๆมันก็คบมาเกือบจะสองปีไงความสนิทมันเลยมีมากกว่า จะเรียกพี่ก็ต่อเมื่ออ้อนแค่นั่นแหละ บางทีหน่ะหรอเรียกกูมึงเลย ไม่คิดละสิว่าคู่ฉันจะฮาร์ดคอกันแบบนี้

"อะไร"

"แวะเซเว่นก่อนจะซื้อถุง"

"หืม ถุงอะไร"

"ถุงมือมั้งครับ ฮ่าๆๆๆ ก็ต้องถุงยางดิ"

"ไม่!!"

"ก็ได้ เอาสดก็ดี"

ไอ้แฟนเวรเอ้ยยยย นี่ฉันมีมันเป็นแฟนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่นี่ ทำไมมีแฟนหยาบคายและทะลึ่งแบบนี้เนี่ย!!

"พี่เต แพมเหนื่อย แพมส่งพี่แล้วแพมก็จะกลับไปนอนแล้ว"

"ก็พี่ไม่ไหวแล้ว นี่ยิ่งเรียกพี่ นี่ไม่ได้อ่อยป่ะวะ"

ฉันจะบ้าตายโว้ยยแล้วใครมันโทรมาตอนนีอีกวะเนี่ยย

ติ้งๆๆๆๆๆ

"ฮัลโหล"

'เชี่ยแพม มึงอยู่ไหนวะ'

"กูอยู่บนรถกำลังไปส่งพี่เต"

'ห้ะ!!! กูนึกว่ามึงเอามันตายไปข้างนึงแล้วเนี่ย ไหงเป็นงี้วะ'

"เออ กูก็งงตัวเองอยู่"

"อื้ออ แพมใครโทรมาา"

แลัวเสียงพี่เตก็โผล่ขึ้นมา นี่ฉันต้องใช้สมาธิขนาดไหนเนี่น จะขับรถ คุยโทรศัพท์ จับไอ่แฟนบ้ากามให้หยุดลวนลามฉัน

'เชี่ยแพม กูไม่รู้จะด่ามึงยังไงเลยวะ ทำไมมึงถึง..'

"เออๆ แค่นี้ก่อนนะมึง ค่อยเก็บไปด่ากูพรุ่งนี้"

'ดดเดี๋ยวแพ..'

"บาย"

ติ้ด

แล้วฉันก็ตัดโทรศัพท์ทิ้งเพราะฉันต้องใช้สมาธิอย่างมากที่จะจัดการไอ่บ้าที่อยู่ข้างฉันตรงนี้

"ไอ่เหี้ยพี่เตหยุดลวนลามก่อนได้ไหมวะ เดี๋ยวก็ได้ตายเป็นศพกันพอดี"

"จุ้บบบบ อ่าห์แพม พี่รักแพมน้าครับบบ"

แพม

"พี่เตถึงห้องแล้ว"

ไม่ต้องสงสัยหรอกว่าฉันแบกมันมาได้ยังไง ก็ให้พี่ยามหน้าคอนโดช่วยฉันแบกขึ้นมาไงละ

ตุ้บ

เสียงตัวของพี่เตกระแทกลงบนเตียง

"ขอบคุณมากนะคะพี่"

"ไม่เป็นไรครับคุณแพม เรื่องแค่นี่เองคุณเตเค้ามีบุญคุญกับผมเยอะ"

"แหะๆ แพมไปแล้วนะคะ ขอบคุณอีกครั้งค่ะ"

"ครับ"

แล้วฉันก็ปิดประตูเมื่อขอบคุณพี่ยามเสร็จ ก็เตเค้าใหญ่จะตาย ทำไมพี่ยามเค้าจะไม่เกรงใจละ ใหญ่ยังไงนะหรอ ก็ลูกเจ้าของคอนโดนี่ใหญ่พอไหมละ คนเค้าถึงได้เกรงใจขนาดนี่

"อ้ะ"

ฉันต้องเสียการทรงตัวเพราะฉันถูกโอบเอวจากด้านหลังพร้อมกับน้ำหนักตัวที่พิงมาและหัวหนักๆของใครบางคนที่อยู่บนไหล่ข้างซ้ายของฉันแล้วแก้มของฉัน...

"ฟอดดดดด"

"พี่เต!!!"

"ถ้ารู้ว่าหอมขนาดนี้ พี่จับทำเมียไปนานแล้ว"

"พี่เตพูดบ้าอะไรเนี่ย แพมหนัก ปล่อยก่อนได้ไหม"

"หนักหรอครับ"

"ก็ใช่...อร๊าย"

"งั้นพี่อุ้มก็ไม่หนักแล้วเน้อะ^^" นี่ฉันอยู่กับคนเมาจริงๆไหมเนี่ย ฉันอยากจะบ้าตาย

"พี่เตปล่อยแพมเดี๋ยวนี้เลยนะ"

"ปล่อยแน่แต่ปล่อยในนะ:p"

"ไอ่พี่เต!!"

เตชินทร์

แล้วผมก็อุ้มเธอมาบนเตียงของผม ผมแค่มึน ไม่ได้เมา เหล้าแค่นั้นกระจอกจะตาย ทำให้ผมเมาไม่ได้หรอก แต่ถ้าผมไม่แกล้งเมาแล้วแพมจะสงสารผมไหมละครับ หึ

ไม่เคยรู้สึกว่าได้เมียตัวเองยากขนาดนี้มาก่อนเลยครับ ปกติผู้หญิงนี่เสนอตัวให้ผม แต่กับแพมนี้ไม่รู้จะหวงอะไรนักหนา ขนาดไอ่โนเห็นเงียบๆแบบนั้นแต่ผมเชื่อเลยว่าหลังจากที่มันคบกับหมอเกว มันกับหมอเกวก็ได้กันแล้วล่ะ เพราะพวกผมไม่ต้องพูดแค่ถามแต่ไม่ต้องตอบ มองตาก็รู้คำตอบแล้วหล่ะ ส่วนผมนะหรอ เอาความจริงเลยนะ จับ จูบ ลูบ คลำ กับแพมผมทำมาหมดแล้ว เป็นแฟนกันมาสองปีหนิแค่นี้เอง แต่....เรื่องที่คนแบบผมไม่ควรจะเกิดนะสิ เชื่อไหมละ ว่าผมยังไม่เคยได้เอากับแพมเลย เหอะ นี้แม่งไม่น่าอยู่ในคำว่าพจนานุกรมของเตชินทร์เลยใช่ไหมละ แต่แพมก็เป็นผู้หญิงที่ผมทำสถิติมาแล้วไงละ สถิติที่ว่าผู้หญิงสวยที่รู้จักผมแล้วไม่โดนผมเ็ยไงละ แปลกไหมทั้งๆที่เป็นแฟน เป็นผู้หญิงใกล้ตัว ดูเหมือนคนอย่างผมมีแฟนแล้วแฟนผมก็ไม่น่าจะซิงเพราะผม แต่แบบนี้แม่งก็มีด้วย อาจจะเพราะเหตุผลนี้นะที่ผมไม่เลิกกับแพม เพราะเธอแม่งเอายากชิบหาย ที่เห็นผมพูดจาสองแง่สามง่าม เอาๆกับเธอแล้วเธอก็พูดกับผมแบบนี้เหมือนแฟนที่มีอะไรกันปกติ แต่ผมก็ได้แค่พูด แต่เสียบเข้าไปก็ยังไม่เคย รู้ถึงไหนแม่งอายถึงนั้น แต่พวกไอ่เพื่อนผมก็รู้ไง!!!

เอาเหอะบ่นมายาวชิบหาย แต่แฟนผมที่ผมอุ้มมาวางบนเตียงนี่ ผมต้องทำให้เธอไม่โกรธผมเรื่องที่เห็นผมนัวผู้หญิงอื่นให้ได้ แพมไม่โวยวายแต่ผมก็อ่านใจเธอออกแหละว่าเธอไม่พอใจ ต่อให้เธอเป็นห่วงมาส่งผมทั้งๆที่ผมทำผิดขนาดนี้ เธอก็เก็บความโกรธไว้ข้างใน แต่ผมก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเธอไม่บอกเลิกผม กลับดูแลผมดีชิบหาย นี่อาจจะเป็นเหตุผลที่ทำให้เธอไม่ทิ้งผมไงก็ผมทั้งหล่อ รวย ฉลาดไงครับ อิอิ ใครๆก็อยากได้ผมแน่นอน กลัวมาตอนนี้ดีกว่าครับ ผมต้องทำให้เธอหายโกรธผมให้ได้ บางทีเวลาคนเราทะเลาะกันแล้วจบที่เตียงก็ทำให้เรากลับมาคืนดีหรืออาจจะรักกันมากกว่าเดิมก็ได้นะ….

แววตาหิวกระหาย และอารมณ์ทางสายตาที่ผมส่งไปให้เธอผ่านดวงตาคมของผม สิ่งที่ผมมีดีบนใบหน้า นอกจากจมูกที่โด่ง ก็มีดวงตาที่ทำให้ผู้หญิงใจละลายไงละครับ ผมมองแพมด้วยสายตาที่ล่วงลึกเข้าไปให้รู้ถึงความต้องการของผมกับท่าที่ผมนั่งนั่งค่อมร่างๆบางๆของแพมไม่ให้ไปไหนและมือขวาที่ค่อยๆลูบไล้ไปมาทีต้นขาอันเรียวขาวของเธอ มือซ้ายที่จับท้ายทอยของเธอกับนิ้วโป้งที่จับแก้มเนียนๆของเธอไว้เพื่อล็อคไม่ให้เธอหนีสัมผัสจากผม จมูกเป็นสันและริมฝีปากที่แผดเผาไปด้วยความเร่าร้อนของผมเล้าโลมไปที่ต้นคอของเธอ แต่เหมือนเธอก็ขัดขืนแรงสะบัดและพยายามจะผลักให้ตัวผมออกมันก็ไม่เป็นผลอะไร เพราะแรงเท่านี้มันสู้ผมไม่ได้หรอก

"อื้อ~~~ เตแพมไม่เอาแบบนี้นะ"

"หื้มม ไม่เอาแบบนี้ แล้วแพมจะเอาแบบไหนครับ"

ความคิดเห็น