ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.14

คำค้น : ปืน,the gun

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 653

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ต.ค. 2559 17:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.14
แบบอักษร

 

 

 

วันรุ่งขึ้นผมก็แต่งตัวมาทำงานตามปกติ งานที่ยังค้างอยู่บนโต๊ะก็กองสูงท่วมหัว แล้วเมื่อไหร่กูจะได้ไปสืบเรื่องคดีให้มันจบๆไปซะทีวะ ผมนั่งทำงานอย่างเซ็งๆ

ไรอันยังไม่เข้ามาที่บริษัทเห็นเจ๊พี่อิงบอกว่าเมื่อคืนไปกินเลี้ยงกับลูกค้าคงจะเข้ามาช่วงเที่ยง ผมนั่งทำงานต่อไปเรื่อยๆตาเหลือบมองไปที่โต๊ะทำงานของเจ้านายชั่วคราว

 

จะมีหลักฐานอะไรเก็บไว้มั้ยนะ?

 

ผมลุกขึ้นมองซ้ายมองขวา ผมรู้สึกว่าในห้องนี้ไม่มีคนคอยมองเหมือนตอนอยู่ข้างนอก ผมเดินไปที่โต๊ะทำงานของไรอันอย่างระวัง ผมยังไม่อยากเสี่ยงเปิดคอมตอนนี้เกิดมันตั้งรหัสไว้ผมก็เข้าไม่ได้อยู่ดี ผมลองดึงลิ้นชักแต่ก็ดึงไม่ออก อันอื่นๆก็เหมือนกัน ผมกัดปากอย่างหงุดหงิด กลับไปนั่งที่โต๊ะทำงานเหมือนเดิม ผมสะเดาะกุญแจเป็นอยู่นะแต่ยังไม่อยากทำตอนนี้

ผมทำงานจนถึงเที่ยงเฮียแชมป์ก็มาเรียกให้ไปกินข้าวอีกเหมือนเดิม ผมเก็บของแล้วเดินไปข้างล่างพร้อมกับแก

 

คุณธารา

น้ำเสียงเรียบนิ่งดังขึ้นข้างหลังผม ผมหันหลังกลับไปมองทันที

ท่านประธานสวัสดีครับ

ผมกับเฮียแชมป์ยกมือไหว้พร้อมกัน ไรอันพยักหน้ารับเบาๆแล้วหันมาพูดกับผม

ไปทานข้าวกับลูกค้าด้วยกัน

เอ่อ ผมเหรอครับ

ผมชี้ที่ตัวเองอย่างงงๆ

ใช่ อย่าให้ลูกค้ารอนาน

 

พูดจบพี่แกก็เดินลิ่วๆไปขึ้นรถที่จอดรออยู่ ผมรับหันมาขอโทษเฮียแชมป์ที่ไปกินข้าวด้วยไม่ได้ แล้วเดินขึ้นไปนั่งข้างๆท่านประธาน จากนั้นรถก็เคลื่อนตัวออก

ตลอดทางไม่มีใครพูดอะไร ผมเพียงแค่นั่งนิ่งๆมองออกไปดูวิวข้างนอกทั้งที่มันไม่มีอะไรน่าดูเลยซักนิด

ผมเหลือบมองคนข้างๆที่เอาแต่จิ้มหน้าจอไอแพดเช็คราคาหุ้น ผมอยู่นี่มาก็ไม่เห็นว่าหมอนี่จะมีอะไรผิดปกติ ทำงานกลับบ้านนอนไม่ก็กกสาวมันก็เหมือนผู้ชายทั่วไปนั่นแหละ นักสืบของคุณชายมันมั่วรึเปล่าวะ

รถวิ่งเข้ามาจอดหน้าตึกฟิตเนสชื่อดัง ที่มันบอกผมว่าจะพาไปสมัครนี่มันพูดจริงเหรอเนี่ย ไรอันเปิดประตูลงไปก่อนผมเลยต้องตามลงไป ไหนบอกจะกินข้าวไงวะแล้วพามานี่ทำไม

แต่พอผมเข้าไปข้างในผมก็เข้าใจ ที่นี่มีทุกอย่างครบทั้งห้องอาหาร สวนหย่อม ร้านกาแฟ คล้ายกับโรงแรมขนาดย่อมเลย

 

ชั้นบนขึ้นไปถึงจะเป็นฟิตเนสจริงๆ ข้างล่างนี่เอาไว้บริการลูกค้า

มันอธิบายให้ผมฟัง ผมก็พยักหน้ารับเดินตามมันไปที่ห้องวีไอพี เมื่อเข้าไปในห้องก็เจอกับหญิงสาวสวยคนหนึ่งนั่งรออยู่แล้ว เมื่อเธอเห็นไรอันเดินเข้าไปก็ยิ้มหวานแล้วเดินมาหาเอาแขนมาคล้องผู้ชายหน้าตายที่ยืนอยู่ข้างหน้าผม ผมแอบมองมันอย่างหมั่นไส้หน่อยๆ ขี้เก๊กจริงๆ

คุณไรอันนั่งก่อนค่ะ

เธอกุลีกุจอพาเจ้านายหน้าตายของผมไปนั่งที่เก้าอี้บนโต๊ะมีอาหารหน้าตาน่ากินหลายอย่างวางไว้ โหย ของดีทั้งนั้น ผมมองอาหารตาวาววับ ก่อนที่ผู้หญิงคนนี้จะสังเกตเห็นผมหลังจากที่เห็นผมเป็นอากาศธาตุมาซักพัก

เอ่อ แล้วคนนี้

เลขาผมเองชื่อธารา นั่งลงสิ

 

ไรอันหันไปตอบเธอแล้วสั่งผมให้นั่งลงที่เก้าอี้ว่างข้างมัน ผู้หญิงคนนั้นก็ยิ้มรับแล้วทักทายผม ผมว่าเธอคงไม่อยากให้ผมมาซักเท่าไหร่ คงอยากจะนั่งกินข้าวกับมนุษย์น้ำแข็งนี่ตามลำพังมากกว่า ระหว่างนั่งกินผมก็ไม่ได้พูดอะไร มีเพียงแค่เสียงของผู้หญิงที่แนะนำตัวกับผมว่าชื่อกอแก้วเท่านั้นที่ยังคงส่งเสียงเจื้อยแจ้วตลอดมื้ออาหาร ส่วนคนที่เธอคุยด้วยน่ะเหรอ เหอะ ถามคำตอบคำ แต่กอแก้วก็ไม่ยอมแพ้ยังคงชวนหมอนี่คุยต่อไปจนผมรู้สึกสงสารนิดๆ อย่าให้เป็นผมนะ ไม่ปล่อยให้คนสวยขนาดนี้ต้องชวนคุยเองหรอก พออิ่ม

ไรอันก็อาสาเป็นเจ้ามือเลี้ยงอาหารมื้อนี้ แล้วเธอก็เชิญเราขึ้นไปคุยงานที่ห้องทำงาน ผมเพิ่งรู้ว่าที่นี่เป็น

ของเธอ ไรอันมาคุยงานเกี่ยวกับการที่จะขยายบริษัทจากที่นำเข้ารถยนต์อย่างเดียวก็จะนำเข้าอุปกรณ์กีฬาด้วย เพราะช่วงนี้เทรนด์รักสุขภาพกำลังมาแรงเลยมาปรึกษากับกอแก้วที่เป็นเจ้าของฟิตเนสชั้นนำหลายแห่งในประเทศไทย ระหว่างคุยกันผมสังเกตเห็นแววตาของเธอที่มองไรอันต่างจากคนอื่น เธอคงจะตกหลุมรักหมอนี่เหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ

 

ถ้ามีอะไรสงสัยก็ติดต่อแก้วได้ตลอดเลยนะคะ

ครับ ขอบคุณมากนะครับ

ยินดีค่ะ อ้อ เห็นว่าคุณไรอันจะมาสมัครสมาชิกที่นี่ใช่มั้ยคะเดี๋ยวแก้วจัดการให้นะคะ

คุณกอแก้วยิ้มให้อย่างน่ารักก่อนจะกดโทรศัพท์ไปให้คนจัดการให้

ไม่เป็นไรครับเดี๋ยวผมไปติดต่อข้างล่างเอง

เอาอย่างนั้นเหรอคะ แก้วว่าเดี๋ยวแก้ว....

ไม่เป็นไรจริงๆครับ

พอเห็นไรอันปฏิเสธชัดเจนแบบนั้นเธอก็หน้าเจื่อนลงก่อนจะพยักหน้ารับยิ้มๆไรอันลุกขึ้นยืนผมเลยต้องลุกตาม

ผมไปนะครับ

พอบอกลาเสร็จน้ำแข็งเดินได้ก็จ้ำอ้าวออกไปจากห้องทันที ผมจึงรีบเอ่ยลาคุณกอแก้วที่นั่งทำหน้าเศร้าๆแล้วรีบเดินตามออกไป เฮ้อ ชอบใครไม่ชอบมาชอบมนุษย์น้ำแข็งพันปีอย่างหมอนี่คงต้องทำใจหน่อยนะครับ นี่ก็เหมือนกันไม่รู้จะรีบไปไล่ควายรึยังไง เดินไม่สนใจคนข้างหลังเลยซักนิด เมื่อลงบันไดมาถึงชั้นล่างไรอันก็เดินไปสมัครเป็นสมาชิกใหม่กับพนักงาน

สมัครสมาชิกใหม่สองคนวีไอพี

ผมอ้าปากค้าง พนักงานสาวสวยยิ้มรับ

ขอบัตรประชาชนด้วยค่ะ

ไรอันหยิบบัตรออกมาจากกระเป๋าเงินแล้วหันมาแบมือตรงหน้าผม

บัตร?

จะประหยัดคำพูดไปถึงไหนวะ กลัวดอกพิกุลร่วงรึไง ผมหยิบบัตรประชาชนปลอมที่คุณชายเอามาให้ส่งให้มัน พนักงานเอาไปซักพักก็ส่งคืนมาพร้อมกับบัตรลูกค้าวีไอพีสีทอง พอได้บัตรมาไรอันก็เดินนำผมไปไหนอีกก็ไม่รู้ ปากก็มีทำไมไม่รู้จักพูดจักบอกบ้างนะ ผมในฐานะที่เป็นลูกน้องเขาก็ต้องตามอย่างเลี่ยงไม่ได้

หมอนี่พาผมขึ้นมาชั้นสาม เดินผ่านเห็นเครื่องออกกำลังกายหลากหลายวางเรียงอยู่มีคนใช้งานแค่ไม่กี่คน ผมอ่านป้ายเมื่อกี้นี่เป็นชั้นสำหรับลูกค้าวีไอพีโดยเฉพาะ ผมเดินตามเข้าไปในห้องหนึ่งน่าจะเป็นห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า อยู่ๆหมอนี่ก็หันหน้ามาแล้วสั่งเสียงนิ่ง

 

ถอดเสื้อผ้าออก

 

อะ อะไรนะ!?

 

 

 

 

 

 

 

โปรดติดตามตอนต่อไป

ความสัมพันธ์คืบหน้าช้าพอๆกับการสืบคดีเลย 5555555

ใครรู้สึกว่าเลอามันขี้บ่น บ่นในใจอ่ะ

เลอา สู้โว้ย!!

 

 

 

ความคิดเห็น