ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.13

คำค้น : ปืน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 623

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ต.ค. 2559 19:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.13
แบบอักษร

 

 

 

ผมเข้ามาทำงานที่บริษัทนี้ได้หนึ่งอาทิตย์แล้ว และเริ่มทำงานเป็นเลขาของไรอันอย่างเต็มตัว ผมยังไม่พบความผิดปกติอะไรในนี้ พนักงานทุกคนก็ดูเป็นมิตรและอัธยาศัยดีเกือบทุกคน จะมีก็แต่ความรู้สึกที่มีคนคอยจ้องนี่แหละที่ผมไม่ชอบเอามากๆ คนอื่นๆคงไม่รู้สึกแต่ผมนี่ชัดเจนทุกฝีก้าว บางทีก็รู้สึกอยากตะโกนออกมาว่า มึงจะมุดหัวแอบดูคนอื่นอีกนานมั้ยไอ้สัส แต่ก็ได้แค่คิดอ่ะครับ ผมยังต้องทำตัวเป็นเด็กใหม่นิสัยดีหน้าตาหล่อเหลาต่อไป

 

อีกอย่างที่ผมสงสัยเอามากๆก็คือท่าทีของไรอันกับพี่ราชา ดูภายนอกพวกเขาก็เหมือนเจ้านายกับลูกน้องธรรมดาๆแต่ผมรู้สึกได้ว่ามันไม่ได้มีแค่นั้น พวกเขาดูเหมือนจะมีเรื่องอะไรบางอย่างระหว่างกันผมเองก็ดูไม่ออกว่ามันเรื่องอะไรกันแน่ ตอนนี้ผมนึกออกแล้วว่าพี่ราชาเป็นใคร ก็คนที่ผมเจอบนเรือสำราญนั่นไงล่ะ ก็ว่าอยู่ว่าออร่าเจ้าชายมันคุ้นๆ โลกกลมจังเลยนะที่คนที่ผมเคยพบมาก่อนในวันเดียวกันจะมาเจอกับผมอีกครั้งในที่เดียวกัน ยิ่งพูดยิ่งงงนะเนี่ย

 

ธารา ไปกินข้าวเที่ยงกับพี่มั้ย

คุณชเนนท์หรือเฮียแชมป์ที่ทำหน้าที่สัมภาษณ์ผมเดินมาชวนไปกินข้าวกลางวันด้วยกัน วันๆผมต้องหมกตัวอยู่แต่ในห้องทำงานกับเอกสารเท่าภูเขาเลากาที่ไม่รู้ว่าไรอันมันไปขนมาจากที่ไหน อ้อ โต๊ะเลขาอยู่ในห้องทำงานประธานนะครับ เจ๊พี่อิงบอกว่ามันสะดวกในการทำงานมากกว่า เผื่อวันไหนมีงานเยอะจะได้ไม่ต้องเดินเข้าเดินออก ผมเลยมีเพื่อนในที่ทำงานไม่มากเลยต้องอาศัยไปกินข้าวกับเฮียแกทุกวันโดยที่เฮียจะเป็นคนเดินมาเรียก ผมเองก็เกรงใจอยู่นะแต่ผมชอบทำงานจนลืมเวลาทุกที ถึงผมจะเป็นสปายแต่เป็นสปายที่มีคุณภาพครับ งานที่ได้รับมอบหมายมาผมต้องทำให้ดีที่สุดแม้กระทั่งนั่งทำงานเอกสารงกๆ

เอาสิครับ ผมหิวมากเลย

เรานี่น้า บอกแล้วว่าทำงานให้ดูเวลาบ้าง ถ้าเฮียไม่มาเรียกคงทำเลยไปจนเย็นโดยไม่ได้กินข้าวเที่ยงเลยมั้ง

แหะๆ ผมทำงานเพลินไปหน่อยอ่ะครับ

ผมแก้ตัวเสียงอ่อย จนเฮียแกส่ายหน้าเบาๆแล้วลากคอผมออกไปกินข้าวข้างนอก

 

 

ผมกลับเข้ามาทำงานในช่วงบ่ายพอดีกับที่ไรอันเดินเข้ามาในตึกพอดี เมื่อตอนเที่ยงลูกค้านัดไปกินข้าวกลางวันที่โรงแรมชื่อดัง ผมเดินเข้าลิฟต์ไปพร้อมกับเขาเงียบๆสักพักเขาก็เปิดปากพูด

 

ทำงานเป็นยังไงบ้าง

เอ่อ ก็ดีครับ

ผมไม่รู้จะตอบอะไร แอบชำเลืองมองไอ้คนหน้าตายที่ยืนอยู่ข้างๆก็เจอกับสายตาคมกริบที่มองมาก่อนแล้ว ผมชักสายตากลับมาที่หน้าแป้นหมายเลขชั้นทันที

งานที่นี่อาจจะหนักกว่าที่อื่น มีอะไรขัดข้องก็บอกผมได้

เอ่อ ครับ

ลิฟต์เปิดออกที่ชั้นสุงสุดแล้วไรอันก็ก้าวเดินออกไปก่อนมีผมเดินตามไปเงียบๆ ผมมองแผ่นหลังแข็งแรงตรงหน้าอย่างครุ่นคิด เขาก็ดูใส่ใจคนรอบข้างดีถึงแม้จะดูเย็นชาดุๆไปบ้างแต่ก็ไม่ใช่คนที่เลวร้ายอะไร เจ๊พี่อิงเล่า(นินทา)ให้ฟังว่าไรอันมีผู้หญิงมาติดพันมากมายทั้งนางแบบนางงามดารา แล้วเจ้าตัวเองก็จัดว่าเป็นผู้ชายที่เจ้าชู้ตัวพ่อเลยก็ว่าได้

 

แน่ล่ะ โปรไฟล์ดีขนาดนั้นผู้หญิงจะเข้าหาก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร แต่ผู้หญิงทุกคนรู้ดีว่าถ้าหากอยากเป็นผู้หญิงของเขานานๆก็ต้องไม่รุกล้ำเส้นที่เขาขีดไว้ เพราะงั้นเลยไม่ต้องกังวลว่าจะมีผู้หญิงมาหาที่บริษัท แต่ก็มีคนที่เป็นข้อยกเว้นอยู่เจ๊พี่อิงบอกว่าถ้าอยู่นานกว่านี้เดี๋ยวก็เห็นเองอยู่ๆคนที่เดินนำผมไปไม่กี่ก้าวก็หยุดเดินแล้วหันหน้ามาทำเอาผมเบรกตัวเองแทบไม่ทัน

คุณมีอะไรกับผมรึเปล่า

เอ่อ เปล่าครับ

แต่ผมรู้สึกว่าคุณจ้องผมมาสักพักแล้ว

ชิบหายละ

ผมแค่คิดว่าคุณดูดีเท่านั้นเองครับ เอ่อ ผมอยากมีรูปร่างแบบนั้นบ้างน่ะครับ

ผมแก้ตัวไปน้ำขุ่นๆ ไอ้เลอาเอ๊ย ใครเขาจะเชื่อมึงวะน่ะ เผลอๆจะคิดว่ากูเป็นเกย์อีกคนตรงหน้าผมหรี่ตามองแล้วเดินเข้ามาใกล้ๆ เฮ้ยๆ จะทำอะไร

ผมออกกำลังกายบ่อย วันหลังเดี๋ยวพาไป เอามั้ย?

แล้วทำไมต้องเข้ามาพูดใกล้ๆด้วยล่ะวะ

เอ่อ ไม่เป็นไรหรอกครับ

พรุ่งนี้ผมมีนัดคุยงานที่xcที่นั่นเป็นฟิตเนสชั้นนำ คุยงานเสร็จผมจะพาคุณไปสมัครสมาชิก

หมอนี่ไม่สนใจคำปฏิเสธของผม แล้วเดินออกไปเปิดประตูห้องทำงาน ผมยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิมด้วยความงงงวยที่ถูกจู่โจมในระยะประชิดทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ไม่ค่อยคุยกับผมเลยด้วยซ้ำ แล้ววันนี้เป็นอะไร ผีเข้า?

จะยืนอยู่ตรงนั้นอีกนานมั้ย

ผมสะดุ้งเมื่อเสียงดุๆดังขึ้น ไรอันยังคงยืนรออยู่ที่หน้าประตู ผมเลยรีบเดินผ่านหน้าท่านประธานที่อุตส่าเปิดประตูไว้ให้เข้าไปข้างในก่อนที่เจ้าของห้องจะตามมา

ขอบคุณครับ

เจ้าของห้องหน้านิ่งพยักหน้ารับเบาๆแล้วเดินไปนั่งที่โต๊ะทำงานตัวโตเพื่อทำงานต่อ ผมเองก็ต้องเร่งทำงานเหมือนกันจะได้มีเวลาไปสืบเรื่องคดีมากขึ้น ผมเหลือบตามองไรอันที่ทำงานอย่างจริงจัง ทำไมเมื่อกี้หัวใจเหมือนเต้นผิดจังหวะนะ......

 

 

 

 

 

 

โปรดติดตามตอนต่อไป

 

 

ความคิดเห็น