ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 13 แผนสาม!

ชื่อตอน : ตอนที่ 13 แผนสาม!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ต.ค. 2559 10:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 13 แผนสาม!
แบบอักษร

7


               และแล้ววันทำบุญครั้งใหญ่ก็มาถึง หญิงสาวในชุดคลุมอาบน้ำกำลังพินิจเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกโต๊ะเครื่องแป้ง ที่สั่งออกแบบเป็นพิเศษเพื่อให้หรูหราสวยถูกใจเจ้าของห้อง เธอเอียงหน้าซ้ายทีขวาทีเพื่อเก็บรายละเอียดขั้นสุดท้ายของการลงเมกอัป ผมยาวสลวยถูกรวบเก็บขึ้นเพื่อโชว์ลำคองามระหง เธอยิ้มอย่างพอใจกับความลงตัวของใบหน้าและทรงผม จะเหลือก็แต่...ชุดเท่านั้น

          “น้อยจ๊ะ หยิบชุดกรวดน้ำในตู้ใหญ่ให้หน่อย ตัวริมสุดที่เพิ่งส่งซักรีดมาน่ะ” เกล็ดดาวหันบอกเด็กรับใช้คนสนิท โดยไม่ละสายตาจากเงาสะท้อนในกระจก 

          น้อย...สาวน้อยวัยยี่สิบต้นๆ ตรงไปเปิดตู้ใหญ่ตามคำสั่งด้วยสีหน้างงๆ เพราะคีย์เวิร์ด ‘ชุดกรวดน้ำ’ ที่เธอได้รับ

          “ชุดราตรีสีแดงนี่เหรอคะคุณดาว” เธอหยิบชุดตามตำแหน่งที่หญิงสาวบอก แล้วยื่นให้เจ้านายดู

          “ใช่จ้ะ”

          “ไปวัด...ใส่ชุดแบบนี้ได้เหรอคะ ใส่สีขาวไม่ดีกว่าเหรอคะคุณดาว”

          “ใส่ชุดนั้นได้ เพราะว่ากรวดน้ำไม่จำเป็นต้องทำที่วัดจ้ะ อ้อ...แล้วก็อีกอย่าง ยังไงคืนนี้ราตรีสีขาวแบบเจ้าหญิงมันก็เจิดสู้สีแดงแบบนางร้ายไม่ได้หรอก” 

          เกล็ดดาวส่งแววตามีเลศนัยกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ให้นางร้ายในกระจกตรงหน้า ก่อนจะหันไปหาสาวน้อยที่ยังยืนงงกับคำตอบของเธอ และตอนนั้นเองโทรศัพท์ที่วางอยู่บนเตียงก็ดังขึ้น 

          น้อยจึงละความสงสัยไว้เพียงเท่านั้น เธอหยิบชุดกรวดน้ำที่ว่ามาวางพาดกับเตียงนอน ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ไปให้นายสาวที่กำลังเดินออกจากโต๊ะเครื่องแป้งมาพอดี

          “ว่าไงจ๊ะแม่บรรณาธิการ เสร็จงานแล้วเหรอ”

          “เสร็จแล้วแก ฉันกำลังจะออกจากงานแล้ว แกแต่งตัวเสร็จยัง” มุกมณีได้รับเชิญเข้าร่วมงานนี้ในฐานะสื่อจากนิตยสารของเธอ และแน่นอนว่าเมื่อเก็บภาพบรรยากาศพร้อมทั้งบทสัมภาษณ์เสร็จ สื่อก็หมดหน้าที่

          “เหลือแค่เปลี่ยนชุดก็เสร็จละแก”

          “ไอ้พิมพ์ยังอยู่ที่งานนะ แต่ยุ่งมากเลย แกคนเดียวไหวไหมเนี่ย ลุคแกปังใช่ไหม”

          “ปังแน่นอนค่ะ เพราะว่าชุดวันนี้คือ อาซ์เซอดีน อาลาญา เดรสแดงที่แกไปช่วยฉันเลือกไง ปังพอไหม” นางแบบสาวว่าแล้วนั่งลงบนเตียง พร้อมกับสอดมือลูบไล้ตามแนวการทิ้งตัวของช่วงกระโปรงอย่างซึมซับความเลอค่าของมัน

          “นี่แแกจะลากชุดยาวไปเลยเหรอ ลืมไปแล้วเหรอ เราต้องไปปาร์ตี้สละโสดของเจ้หลินต่อนะ จะลากหางยาวไปเต้น ไม่ไหวไหมแก”

          เจ้หลินที่มุกมณีว่าคือพี่สาวคนโตของลิลลี่ และเป็นรุ่นพี่ที่เรียกได้ว่าสนิทกับแก๊งชะนีคุณภาพมาตั้งแต่สมัยเรียนคอนแวนต์ แล้วถ้าเจ้จะปาร์ตี้ฉลองการมีผัวทั้งที งานนี้ก็พลาดไม่ได้เหมือนกัน

          “เดี๋ยวค่อยเอาชุดไปเปลี่ยนก็ได้นี่ จะสั้นให้ใบเตยอายไปเลย แต่งานแต่งนังเมษา ยังไงก็ต้องชุดนี้ เพราะนี่มันชุดเดียวกับที่รีฮันนาใส่ในงานแกรมมี่เลยนะ ฟ้าจะถล่ม ดินจะทลายก็ต้องชุดนี้เท่านั้น! อินเนอร์ตัวแม่ต้องมาค่ะ!”

 

          ชุดราตรีสีแดงสด ชายกระโปรงยาวจดพื้นแต่โปร่งแสงจนเห็นถึงความเซ็กซี่ของเรียวขางามของหญิงสาวผู้มีตำแหน่งนางแบบแถวหน้าการันตี ความซีทรูของผ้าไม่ได้จบลงแค่ช่วงกระโปรงเท่านั้น แต่ยังกินพื้นที่ไปในส่วนของช่วงตัวที่พาดขึ้นไขว้ที่หน้าอก และพาดลงบนไหล่ทั้งสองข้างด้วย 

          เนินอกขาวที่แนบชิดผ้าโปร่งสีแดงสดดึงให้ทุกสายตาหันมองได้ดีไม่น้อยไปกว่าช่วงขายาวเรียวภายใต้ความพลิ้วไหวของกระโปรง 

          วินาทีที่เกล็ดดาวปรากฏตัวหน้างาน ไม่ใช่แค่สายตาของคู่บ่าวสาวเท่านั้น แต่เป็นสายตาทุกคู่ของคนที่อยู่บริเวณนั้นต่างมองมาที่เธอเป็นตาเดียว เช่นเดียวกับกล้องทุกตัวที่ถูกใช้เก็บภาพบรรยากาศของงานถูกเบี่ยงหน้าเลนส์ และหันมารัวชัตเตอร์เก็บภาพเรือนร่างอันทรงสง่าที่ยากจะละสายตาไปจากตรงหน้านี้ได้ 

          เกล็ดดาวหยุดเดินและโพสท่าให้ช่างภาพได้เก็บภาพกันอย่างจุใจ พลางส่งสายตาไปหาคู่บ่าวสาวที่ยืนอยู่หน้าแบ็กดรอปถ่ายภาพหน้างาน 

เมษาอยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาวไหล่ปาด กระโปรงฟูฟ่อง บวกกับแบ็กดรอปดอกไม้น้อยใหญ่ที่อยูด้านหลังด้วยแล้ว ส่งให้เธอดูเหมือนเจ้าหญิงในเทพนิยายไม่มีผิด เธอสวยและโดดเด่นที่สุดในงาน จนกระทั่ง...นางร้ายชุดสีแดงปรากฏตัวขึ้น และแย่งซีนความสนใจจากทุกสายตาไปจากเธอทันที 

          เกล็ดดาวมองแววตาที่ร้อนรุ่มของเมษาพลางคิดในใจ ‘บอกแล้วไงว่าคืนนี้...ต่อให้เป็นเจ้าหญิงก็เจิดสู้นางร้ายไม่ได้หรอก’ 

          เมื่อเห็นว่าได้จังหวะ นางแบบสาวก็จดปลายเท้าบนส้นสูงแพงระยับแหวกม่านผู้คนตรงเข้าหาคู่บ่าวสาวทันที เกล็ดดาวหยุดยืนตรงหน้าแล้วส่งยิ้มด้วยเรียวปากแดงฉานให้อดีตเพื่อนรัก ก่อนจะดันไหล่เจ้าสาวออกแล้วแทรกตัวตรงกลางระหว่างทั้งสอง เพื่อให้ช่างภาพกดชัตเตอร์บันทึกภาพแห่งประวัติศาสตร์นี้เอาไว้ 

          แม้เมษาอยากจะระเบิดอารมณ์ออกมาสักแค่ไหน แต่ก็ทำได้แค่ส่งสายตาอาฆาตไปให้นางแบบลูกครึ่งที่กำลังอมยิ้มอย่างผู้กุมชัยชนะเท่านั้น

          “ยินดีด้วยนะจ๊ะเมษาเพื่อนรัก แจ็คน่ะเป็นผู้ชายหน้าตาดี การศึกษาก็ดี ฐานะดี เพียบพร้อม มีทุกอย่าง ยกเว้นความซื่อสัตย์!...ขอให้มีความสุขกับชีวิตคู่นะจ๊ะ” 

คำอวยพรที่มาพร้อมรอยยิ้มเชือดเฉือนยิ่งทำให้เจ้าสาวต้องกำหมัดแน่นสะกดความร้อนรุ่มในใจ สติทำให้เมษารู้ดีว่าถ้าทำอะไรไปตอนนี้มีแต่เธอเองที่จะเสียกับเสีย 

          มีหรือที่เกล็ดดาวจะยอมลดราง่ายๆ ลงทุนแต่งตัวมาขนาดนี้ ยอมง่ายๆ ก็ไม่เรียกว่าองค์ตัวแม่หรอก หญิงสาวแบะปากพร้อมพยักหน้าชื่นชมอย่างเย้ยหยันความอดกลั้นของฝ่ายตรงข้าม ก่อนหันไปส่งตาหวานสุดเซ็กซี่ให้แก่เจ้าบ่าว และมนตร์สะกดนั้นก็ทำให้แจ็คยิ้มตามโดยไม่รู้ตัว 

เกล็ดดาวไล่นิ้วชี้ไปตามแนวสูทสีขาวของเจ้าบ่าว ก่อนจะใช้สองนิ้วแตะที่ลิปสติกของเธอและแปะมันลงที่ข้างแก้มของเขาซึ่งกำลังเคลิ้มไปกับการยั่วยวน

          “อีกเรื่องที่เธอควรจะรู้...แจ็ค เขาชอบลิปสติกสีแดงจ้ะ” 

ทั้งคำพูด แววตา และเสียงหัวเราะในลำคอ ยิ่งโหมไฟในอกของศัตรูให้ลุกฮือมากขึ้นไปอีก และคนสุมไฟก็รู้ดีว่าอีกแค่นิดเดียวเท่านั้นมันก็จะปะทุออกมาสมความตั้งใจของเธอแน่นอน

          “ไม่ต้องทำเป็นรู้มากไปหน่อยเลย แกมันก็แค่ของเก่าที่แจ็คเขาไม่เอาแล้ว”

คำพูดตอกกลับของเมษาหาได้ระคายผิวเกล็ดดาวไม่ เธอส่งยิ้มกลับพร้อมเอื้อมมือช้อนลูกผมของเจ้าสาวขึ้นทัดหูให้อย่างเบามือ พลางเอ่ยตอบ

          “จุ๊ๆๆ ที่พูดมาน่ะ ปรึกษาแจ็ครึยังว่าเขาไม่พิศวาสฉันแล้วจริงๆ เหรอ แล้วก็อีกเรื่อง ถึงแต่งงานแล้วก็ไม่ต้องหลงดีใจไปนะ เพราะว่าอีกไม่นานเธอก็จะได้รู้ว่าที่ฉันยกให้แจ็คเธอง่ายๆ น่ะมันเพราะอะไร อ้อ...ฉันคงไม่เข้าไปในงานแล้วนะ มันก็แค่งานเล็กๆ น่ะ เพราะงานแต่งของฉันคงจะใหญ่กว่านี้เยอะเลยละ” 

ทันทีที่สิ้นเสียงของหญิงสาว ไฟทั้งหมดในอกของเจ้าสาวก็ทำท่าจะระเบิดออกมา แต่นั่นก็ยังไม่สาแก่ใจแขกรับเชิญชุดแดงอยู่ดี...ไหนๆ ก็จะระเบิดอยู่แล้ว มันก็ต้องเอาให้สุดๆ ไปเลย

          “โอ๊ะๆๆ ไม่ต้องกรีดร้องจ้า ลืมไปแล้วเหรอ เธอเป็นคนเชิญให้ฉัน...มาแย่งซีน! เธอเองนะ...สมใจไหมล่ะนังงูพิษ” นางแบบสาวหัวเราะเย้ยหยันพร้อมหมุนตัวสะบัดกระโปรงเดินเชิดหน้าออกมาอย่างผู้ชนะ

‘หึ! เดอะเฟซไทยแลนด์ซีซันหน้า เชิญเมนเทอร์เกล็ดดาวไหมคะ’

          แล้วเสียงกรี๊ดปรอทแตกก็ตามไล่หลังมาตอกย้ำชัยชนะให้แก่เธอ เรียวปากสีแดงสดยิ้มอย่างพึงพอใจในผลงาน ก่อนจะเอ่ยลอยลมกับตัวเอง

         “หึ...ฉันบอกแล้ว งานนี้...ตัวแม่ต้องมา!”          

         เมื่อเสร็จภารกิจ ชุดตัวแม่สีแดงสดก็ถูกเปลี่ยนเป็นเดรสสั้นสีเงินวาววับ ผมที่รวบขึ้นไว้บนศีรษะก็ถูกปล่อยลงมารวบตึงทิ้งหางม้ายาว งานเลี้ยงฉลองสละโสดของเจ้หลินถูกพ่วงด้วยการฉลองชัยชนะที่เพิ่งได้รับมาเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่แล้ว 

 

          งานเลี้ยงถูกจัดขึ้นในสถานบันเทิงชื่อดังแห่งหนึ่งซึ่งถูกปิดทั้งโซน เพื่อรองรับบรรดาเพื่อนสมัยเรียนและเพื่อนร่วมงานของทั้งว่าที่บ่าวสาว เสียงเพลงดังสนั่นบวกกับแอลกอฮอล์ในกระแสเลือดยิ่งปลุกอารมณ์คนในงานให้สนุกสุดเหวี่ยงอย่างไม่มีใครยอมใครกันเลยทีเดียว

          “แกบอกนังเมว่าจะแต่งงานอย่างงั้นเหรอ” มุกมณีพยายามตะโกนสู้กับเสียงดนตรี

          “ใช่ แล้วงานแต่งฉันก็ต้องยิ่งใหญ่อลังการด้วย”

          “แต่หมอธัชเขายังไม่ได้ตกลงจะแต่งงานกับแกเลยนะ เรียกว่าไม่มีท่าทีว่าจะยอมแต่งกับแกง่ายๆ เลยด้วย” 

เกล็ดดาวตวัดสายตามองเพื่อนที่กำลังเอาความจริงมากระแทกหน้าเธอ  ก่อนที่ยายหมวยตัวป่วนจะมุดเข้าแทรกกลางพร้อมกับน้ำอัดลมในมือ

          “แก เจ้ฉันบอกว่าหมอธัชอาจจะมางานนี้ด้วย” เพราะเป็นงานของพี่สาว ลิลลี่จึงอยู่ในงานนี้ด้วย จะขาดก็แต่พิมพ์ขวัญที่ต้องรับหน้าที่หัวเรือใหญ่ของงานแต่งที่เกล็ดดาวเพิ่งไปตีหัวเจ้าสาวมาเมื่อตะกี้นี้

          “หมอธัชเนี่ยนะจะมางานแบบนี้” มุกมณีเอ่ยถาม ซึ่งตรงกับที่เกล็ดดาวคิด

          “ใช่สิ แกลืมไปแล้วเหรอว่าเขาเป็นเพื่อนสนิทเฮียวิน แล้วเจ้หลินก็เป็นหนึ่งในผู้บริหารของโรงพยาบาล แถมงานวันแต่ง เขาก็ต้องขึ้นเวรแทนเฮียวิน เพราะฉะนั้นวันนี้ยังไงเขาก็ต้องมา”

          “หน้าจืดแบบนั้น เขาให้เข้ามาที่แบบนี้ได้ด้วยเหรอ”

          “ไอ้ดาว แกจะไม่ได้เขาเพราะปากแกนี่แหละ” มุกมณีเอ็ดเพื่อนสาวอีกครั้ง ก่อนที่ใครบางคนจะสร้างความกระจ่างชัดให้แก่คำถาม

          “เข้าได้ไม่ได้ก็มาโน่นละค่ะ” เสียงแทรกของลิลลี่พร้อมกับการพยักพเยิดไปทางประตูทางเข้าทำเอาสองสาวเหลียวมองตาม แล้วก็ต้องอ้าปากค้างอย่างไม่เชื่อสายตา

          “เฮ้ย...เขามาจริงด้วยว่ะไอ้ดาว ไม่น่าเชื่อว่าจะมางานแบบนี้นะ”

          “ใช่ ไม่เชื่อเลย ไม่น่าเชื่อเลยว่า...จะใส่ชุดเดิมอีกแล้ว อีตานี่เป็นสตีฟ จอบส์ เสื้อคอเต่ากลับชาติรึเปล่าเนี่ย” 

          สามสาวมองตามเป้าหมายที่เดินตรงเข้าไปหาเจ้าของงานพร้อมกับกล่องของขวัญเล็กๆ ในมือ 

          “เอาไงดีไอ้ดาว ไอ้พิมพ์ไม่อยู่ด้วย”

          “ไม่ต้องถึงมือไอ้พิมพ์หรอก งานนี้ฉันจัดการเอง เขาจะต้องยอมแต่งกับฉันก็คราวนี้แหละ” เกล็ดดาวว่าพร้อมกับยกแก้วแอลกอฮอล์ในมือดื่มรวดเดียวจนหมด ก่อนจะหันมาบอกแผนการกับเพื่อนร่วมวง

          “ฉันให้เวลาชมชายอีกยี่สิบนาที แล้วแกกลับบ้านไปเลยนะลี่ ส่วนแกมุก...กลับบ้าน แล้วเคลียร์ตารางงานพรุ่งนี้เช้าซะ”

          “เคลียร์ตารางงานพรุ่งนี้เช้า? เคลียร์ทำไมอ้ะแก”

เกล็ดดาวฉีกยิ้มในความมืดพร้อมโคลงแก้วแอลกอฮอล์รสหวานที่เพิ่งถูกยกมาเสิร์ฟใหม่ ก่อนจะกระดกจนหมดแก้วอีกครั้ง แล้วเอียงใบหน้ากระซิบที่ข้างหูคนถาม

               “ก็เพราะว่าพรุ่งนี้เช้าแกจะต้องไปรับฉันที่บ้านเขาไง!” 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว