ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.9

คำค้น : ปืน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 720

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ต.ค. 2559 15:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.9
แบบอักษร

 

 

 

 

 

ระหว่างทางที่นั่งรถกลับบ้านไอ้ธนูมันก็สวดผมยาวเลยครับเรื่องที่ผมไปตกลงรับงานนี้มาทำ แหม่ ก็ถ้ามันปฏิเสธได้กูคงทำไปแล้วแถมไอ้พยัคฆ์มันยังดูถูกเพื่อนมึงไว้ขนาดนั้นไม่รับกูก็หมาสิครับ! มันเล่าให้ผมฟังว่างานนี้หินพอสมควรถึงขนาดสืบมาตั้งนานก็ยังไม่ได้ข้อมูลอะไรที่ชัดเจนสักอย่าง แถมเสียเจ้าหน้าที่ฝีมือดีไปตั้งหลายคนเบื้องบนเลยโยนงานนี้มาให้หน่วยผมทำแทน แล้วผมก็ดันได้งานที่ไม่มีข้อมูลอะไรให้เลยต้องสืบเองล้วนๆ แล้วก็ใช่ว่ากูจะจบตำรวจมา กูต่อสู้เป็นครับ รักษาคนก็เป็น แต่ก็ใช่ว่ากูจะสืบสวนสอบสวนเป็นป่ะวะ คนอื่นที่อยู่ในหน่วยก็ยังมีคนที่ยังว่างงานอยู่ทำไมไม่ใช้มันวะ ตอนนี้ผมกำลังเตรียมตัวไปสมัครงานตามแผนที่พยัคฆ์มันวางไว้ให้ ผมพึ่งได้เอกสารเกี่ยวกับตัวตนใหม่มาเมื่อวาน ผมต้องกลายเป็นเด็กจบใหม่จากมหาวิทยาลัยชื่อดัง ซึ่งก็ไม่รู้ว่ามันไปเอาลายเซ็นอธิการบดีมาได้ยังไง ผมเป็นเด็กกำพร้าที่ทำงานเลี้ยงตัวเองมาตลอดด้วยความที่เรียนดีเลยได้ทุนเรียนมหาวิทยาลัยจนจบและได้เกียรตินิยมอันดับหนึ่งด้วย ใครเป็นคนคิดพล็อตเรื่องนี้วะอย่างกับนิยายดราม่า ผมแต่งตัวด้วยชุดสูทสีฟ้าอ่อน เน็คไทสีน้ำเงินเข้ม แถมยังถูกบังคับให้ย้อมผมจากสีเทาหม่นเป็นสีอะไรก็ได้ที่ไม่แว้นจนเกินไป เดี๋ยวจะดูไม่น่าเชื่อถือกับใบปริญญาปลอมๆนั่น ตอนนี้ผมเลยอยู่ในลุคหนุ่มน้อยจบใหม่ไฟแรงผมสีน้ำตาลทองหน้าใสประหนึ่งไอดอลเกาหลี เอาเถอะครับถ้ามันทำให้บริษัทเป้าหมายรับผมเข้าทำงานกูจะไม่บ่นก็ได้

 

เลอา เสร็จยังวะ

 

คุณชายเปิดประตูเข้ามาถามผมที่ยืนหน้ายุ่งอยู่หน้ากระจกฉลุลายไทยที่ยาวจรดตีน ตั้งแต่รู้ว่าผมรับงานนี้มันก็หอบผ้าหอบผ่อนมาอยู่กับผมทันทีเลยครับ มันช่วยสอนวิธีจับพิรุจคน วิธีสังเกตรอบๆตัวโดยไม่ให้ถูกสงสัย แล้วสอนบุคลิกของ นายธารา นิรกุล ผู้ที่จะไปสมัครเป็นเลขาคนใหม่ของเจ้าของบริษัทนำเข้ารถยนต์ยักษ์ใหญ่ มันบอกก้าวแรกที่เข้าไปสำคัญมากเพราะทุกคนที่อยู่ที่นั่นจะพุ่งความสนใจมาที่เราหมด ถ้ามี

พิรุจอะไรก็ไม่รอดสายตาของพวกที่จับตาดูอยู่แน่นอน ถึงแม้ว่าในบริษัทจะมีการตรวจเข้มอยู่แล้วแต่ก็ยังมีคนที่ทำหน้าที่คอยจับตาดูทุกความเคลื่อนไหวในบริษัท จากสายสืบที่เข้าไปก่อนหน้านี้บอกว่าพวกเขาทำงานอยู่ในที่มืด ไม่เปิดเผยตัวตน รับคำสั่งจากประธานบริษัทเพียงคนเดียวเท่านั้น เรื่องนี้ทำผมสงสัยมาก ถึงแม้ว่านั่นจะเป็นบริษัทใหญ่ก็จริงแต่จำเป็นต้องมีคนจับตาดูทุกความเคลื่อนไหวของคนในบริษัทเลยเหรอ มีเหตุผลอะไรที่ต้องทำอย่างกับกลัวใครจะมารู้อะไรอย่างนั้นแหละ อาจจะเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับการหายตัวไปของผู้หญิงพวกนั้นรึเปล่านะ

 

เออ เสร็จแล้ว แล้วมึงก็เลิกทำหน้าเหมือนจะส่งลูกไปโรงเรียนวันแรกได้แล้ว กูโตแล้วนะไม่ใช่เด็กๆ

 

ผมบ่นใส่มันที่ยังห่วงหาอาลัยไม่เลิก ตอนเด็กๆผมมักจะถูกคนที่ตัวโตกว่ารังแกอยู่เสมอก็มีมันนี่แหละที่คอยดูแลผมอยู่ตลอด แต่ตอนนี้ผมโตแล้ว ผ่านอะไรต่อมิอะไรมาจนผมมองเห็นความเป็นจริงของโลกนี้ ไม่ใช่เด็กตัวน้อยขี้แยที่รอเพื่อนตัวโตเอาขนมมาปลอบแบบเมื่อก่อนแล้ว

 

กูรู้เลอา แต่กูก็อดห่วงมึงไม่ได้ เมื่อมึงก้าวเข้าไปที่นั่นมึงจะไม่ใช่เพื่อนกูอีก แล้วกูก็คอยช่วยเหลือมึงไม่ได้เหมือนที่ผ่านมา

 

น้ำเสียงมันฟังดูทั้งรู้สึกผิดและเป็นห่วง ผมหันหลังเดินไปหามันที่ยืนนิ่งอยู่กลางห้องแล้วสวมกอดมันเอาไว้มันเองก็กอดผมตอบ

 

กูรู้ว่ามึงห่วงกูมากแค่ไหน แต่ตอนนี้กูไม่เหมือนเดิมแล้วธนู กูได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างจากนรกนั่น มึงมั่นใจและเชื่อใจในตัวกูหน่อยสิ

กูเชื่อใจมึงแต่กู.......

กูจะทำงานนี้ให้สำเร็จและออกมาโดยไร้รอยขีดข่วนให้ได้

 

ทำไมผมจะไม่รู้ว่ามันกลัวอะไร ถึงแม้ภายนอกมันจะดูเป็นคนที่เข้มแข็งและพึ่งพาได้แต่คนทุกคนย่อมมีความอ่อนแอซ่อนอยู่ทั้งนั้น โชคร้ายหน่อยที่ความอ่อนแอของมันคือผม ตอนเด็กๆนอกจากจะโดนเพื่อนแกล้งแล้วผมยังเคยถูกคนโรคจิตลักพาตัวไปซ่อนไว้ในสวนสนุกร้างแถบชานเมือง ผมต้องอยู่กับคนเสียสติที่เอาแต่พร่ำถึงความสวยงามของหญิงสาวในเทพนิยายที่เคยรักเขาแต่กลับไปแต่งงานกับเจ้าชายเมืองอื่นแล้วทิ้งเขาไว้เพียงลำพัง จากนั้นไม่นานเธอก็ตั้งท้องแล้วคลอดเด็กผู้ชายน่าตาน่ารัก มันคิดว่าผมเป็นเด็กคนนั้น มันเลยจับผมไปทรมานไม่ให้กินอะไรแล้วจับขังไว้ในกรงเล็กๆแล้วล่ามโซ่ไว้ ผมรอดมาได้โดยอาศัยน้ำจากแอ่งผ้าใบที่รั่วซึมลงมา กว่าตำรวจจะตามมาเจอผมก็ผอมจนไม่มีแรงจะยืน หมอบอกว่าผมขาดน้ำและอาหารในระดับรุนแรง จากเหตุการณ์นี้ทำให้ธนูเอาแต่โทษตัวเองเพราะวันนั้นที่ผมโดนจับผมมายืนรอมันที่หน้าโรงเรียนเพื่อกลับบ้านพร้อมกัน แต่วันนั้นฝนตกหนักมากมันเลยออกมาไม่ได้ มันคิดว่าที่ผมโดนจับเป็นเพราะมัน ตอนที่มันมาหาผมที่โรงพยาบาลนี่ร้องไห้อย่างกับเขื่อนแตก แถมซึมไปเป็นเดือนๆ จากนั้นมามันก็เกาะติดผมเป็นปลิง ไปไหนไปด้วย จนมันต้องย้ายบ้านตามพ่อแม่มันนั่นแหละถึงได้ห่างกันไปบ้าง ถึงมันจะไปอยู่ที่อื่นแต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะเลิกเกาะติดผมนะครับ ไอ้นี่มันโทรเช้าโทรเย็น ถ้าวันไหนผมไม่ได้รับสายมันล่ะก็ โน่น วิ่งโร่ไปแจ้งความ เดือดร้อนพ่อแม่มันที่ต้องไปลากมันกลับบ้าน มีอยู่ครั้งนึงที่ครอบครัวเรานัดทานข้าวกันแล้วพ่อมันถามผมกับมันว่าคบกันอยู่รึเปล่า ผมที่กำลังกินน้ำอยู่พ่นเป็นเมอร์ไลออนใส่หน้ามันทันที คิดไปได้นะครับว่าผมเป็นแฟนมัน แต่จากเรื่องราวที่ผ่านมามันก็น่าคิดจริงๆนั่นแหละ เพื่อนกันที่ไหนจะห่วงกันขนาดนี้แต่ผมดูออกว่ามันห่วงผมแค่ในฐานะเพื่อน แล้วมันก็ไม่ได้ชอบผู้ชายด้วย ยิ่งเหตุการณ์เมื่อไม่นานมานี้คงเป็นสาเหตุให้มันห่วงผมขึ้นมากกว่าเดิมอีก

 

มันกอดผมแน่นๆก่อนจะยอมปล่อยมือออก ผมเดินไปหยิบเอาเอกสารสมัครงานที่วางอยู่บนเตียงแล้วตามมันที่เดินออกไปรอข้างนอกก่อนแล้ว ในมือมันลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ของผมไปด้วย ผมคงไม่ได้มาอยู่ที่นี่อีกจนกว่างานจะเสร็จ คุณชายมันจัดการเช่าแมนชั่นกลางเก่ากลางใหม่ให้ผมไว้ใช้อาศัยจนกว่างานจะสำเร็จ ผมล็อคบ้านไว้อย่างแน่นหนาก่อนจะเดินมาขึ้นรถหรูที่จอดรออยู่ มันจะไปส่งผมที่บีทีเอสให้ผมไปเองจะได้ไม่มีใครสงสัยว่าเด็กจบใหม่ทำไมมีรถหรูมาส่ง ถ้าเป็นคนที่ส่อว่าจะมีประวัติคาวๆบริษัทจะตัดทิ้งทันทีเหลือไว้แต่คนที่มีคุณภาพเท่านั้น ผมแอบเบ้ปากกับความมากเรื่องของบริษัทเฮงซวยนี่ ชักอยากจะเห็นหน้าท่านประธานจอมเรื่องมากนี่แล้วสิ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เลอากำลังจะเข้าถ้ำเสือแล้วววววววววววววว

ชีวิตแกก็น่าหดหู่เหมือนกันนะเนี่ย

 

    

ความคิดเห็น