ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.6

คำค้น : ปืน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 805

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.ย. 2559 20:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.6
แบบอักษร

ผมตื่นขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือเพราะเสียงโทรศัพท์ที่แผดเสียงทำร้ายแก้วหูตั้งแต่เช้า ใครมันโทรมาตอนนี้วะ

ผมคว้าโทรศัพท์มาจากหัวเตียงอย่างหงุดหงิด ผมโคตรเกลียดเลยเวลาใครมารบกวนการนอนโดยเฉพาะเวลาที่ผมไม่ต้องการจะตื่น คุณชายมันเคยด่าเหมือนกันว่าผมนอนเหมือนซ้อมตาย เออ กูพอใจของกูมึงจะทำไมไม่ทราบ แล้วคนที่โทรจิกกระหน่ำซัมเมอร์เซลล์อยู่ตอนนี้ก็คือคนที่ผมเพิ่งนินทาเมื่อกี้นี่แหละ

 

เออ

เสียงหงุดหงิดแบบนี้ยังไม่ลุกจากที่นอนใช่มั้ย

มันทักเสียงนิ่งๆแต่ผมจับเค้าได้ว่ามันกำลังกวนตีนอยู่

ก็เออน่ะสิ มึงรู้แล้วยังจะมากวนตีนกูแต่เช้านะไอ้สัส

เช้าบ้านป้ามึงสิไอ้เลย์ นี่มันจะบ่ายสองแล้ว แหกตาดูนาฬิกาซะมั่ง

ผมหันหน้าไปดูนาฬิกาที่หัวเตียง เออว่ะ บ่ายสองแล้วจริงด้วย

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ มึงก็รู้ว่ากูไม่ชอบให้ใครมากวนเวลากูนอน

ผมพลิกตัวไปอีกด้านแล้วเอาริลัคคุมะที่เพิ่งได้มามานอนกอด

ถ้าไม่มีเรื่องกูก็ไม่โทรมาให้เปลืองเงินกูหรอก

เออสัส มีอะไรก็รีบๆพูดมา

มันเงียบไปอึดใจหนึ่งก่อนจะพูดเสียงจริงจัง

มีงานพิเศษมาจากส่วนกลาง เขาอยากให้มึงช่วย

ช่วยบ้าบออะไรอีกวะ งานที่แล้วก็เพิ่งเสร็จนี่กะจะไม่ให้กูพักบ้างรึไงตำรวจก็ไม่ใช่

กูลองไปคุยกับเขาแล้วแต่ทางนั้นเขาระบุมาว่าต้องเป็นมึง

กูว่ากูเพิ่งรับงานได้ไม่นานนะ ชื่อเสียงเลื่องลือระบือไกลขนาดนั้นเลยรึไง

 

ผมพูดอย่างเซ็งๆ ตอนแรกก็ไม่ได้จะมาทำงานอะไรแบบนี้หรอก ผมกะว่าถ้าตั้งตัวได้จะเปิดร้านขายต้นไม้เล็กๆสักร้านหรือไม่ก็เปิดสถาบันฝึกสอนการป้องกันตัว แต่มันนั่นแหละที่ห่วงหน้าห่วงหลังไม่รู้จะห่วงอะไรนักหนากูว่าที่มึงให้กูทำมันเสี่ยงกว่ามากเลยนะเพื่อน มันเป็นคนชวนผมให้มาทำงานกับมัน ส่วนกลางเขามีโครงการหน่วยงานพิเศษเบื้องหน้าก็คือพวกพนักงานทั่วไปในสำนักงานนั่นแหละครับ แต่เบื้องหลังคือกลุ่มคนที่จะคอยช่วยทำงานที่อันตรายหรือไม่สามารถให้ตำรวจธรรมดาทำได้ ทุกคนจะต้องผ่านการทดสอบสุดโหดหิน การต่อสู้ ความรวดเร็วเฉียบขาด แก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ และคุณสมบัติอื่นๆที่ต้องอยู่ในขั้นเป็นเลิศเท่านั้น คุณชายมันบอกให้ผมมาทดสอบแล้วผมก็ดันผ่าน คุณชายมันจะคอยกันงานที่เป็นอันตรายมากๆให้แล้วให้ผมทำแต่งานระดับเบๆ คนอื่นที่อยู่ในหน่วยนี้เหมือนกันก็ไม่ค่อยชอบผมกันสักเท่าไหร่หรอก หาว่าผมขายตัวให้พวกคนใหญ่คนโตรวมถึงไอ้คุณชายด้วย ที่เข้าได้เพราะเอาตัวเข้าแลกไม่ได้มีความสามารถจริงๆหรอก ผมรู้สึกเอือมมากถึงมากที่สุดกับความคิดพวกนี้ แต่ไอ้คุณชายมันก็ชอบทำตัวให้เขาคิด ปกป้องจนออกนอกหน้าบางทีผมก็รำคาญมันแต่ก็เข้าใจว่ามันเป็นห่วง

 

กูก็ไม่รู้เหมือนกันทั้งๆที่มึงทำแต่งานที่ธรรมดาตอกย้ำกันเข้าไป

สรุปคือยังไง?

ท่านจะให้มึงไปหาตอนบ่ายสาม

 

ผมนึกถึงหน้าท่าน ที่มันว่าแล้วทำหน้าเบื่อทันที เขาเป็นผู้บังคับบัญชาโดยตรงของหน่วยผมครับ เป็นอีกคนที่ผมรู้สึกอยากถีบ เวลาเจอหน้ากันทีไรชอบทำหน้านิ่งๆอึนๆเหมือนยังไม่ตื่นเต็มตา วางท่าโหดดุข่มคนอื่น แล้วชอบกัดผมเกี่ยวกับเรื่องที่ผมเข้ามาหน่วยนี้ได้ยังไง ตอนที่มาทดสอบน่ะครับหมอนี่ดันไม่อยู่เลยไม่ได้เห็นว่าฝีมือผมเป็นยังไง พอกลับมาผมก็มานั่งหน้าสลอนในห้องประชุมพิเศษแล้ว ผมไม่ได้คุยโม้โอ้อวดกับใครว่าตัวเองทำอะไรได้บ้างมีแค่คุณชายกับเจ้าหน้าที่ทดสอบไม่กี่คนเท่านั้น

 

เออ กูจะไปคุยเอง

ผมตอบพร้อมกลอกตาไปมา ไม่ไปเดี๋ยวจะหาว่ากูไม่มีความรับผิดชอบอีก

มึงแน่ใจเหรอวะ

น้ำเสียงมันเหมือนไม่อยากให้ผมไปเท่าไหร่ แหงสิ ปกติมันเป็นคนรับงานแทนผมนี่นา แสดงว่างานนี้คงจะใหญ่พอดู

แน่เสียยิ่งกว่าแน่ มึงว่างมั้ยมารับกูหน่อย

เออ เดี๋ยวกูไปรับ

 

พอวางสายจากมันผมก็ลุกไปอาบน้ำแต่งตัว ไม่นานคุณชายมันก็ขับรถมาจอดที่หน้ารั้วบ้าน ตลอดทางไม่มีใครพูดอะไร ผมรู้ว่ามันเป็นห่วง หน้ามันดูเครียดๆ ผมว่างานนี้คงไม่ง่ายอย่างที่ผ่านมา คุณชายมันให้ผมมาอยู่ในหน่วยนี้ก็จริงแต่มันไม่เคยให้ผมรับงานอะไรที่อันตรายเลย(ในสายตาผมน่ะนะ) มันจะติดต่อกับผู้ใหญ่แทนผมตลอดแล้วเลือกงานที่ง่ายๆมาให้ แต่ครั้งนี้ทางนั้นระบุชัดเจนว่าต้องเป็นผม แถมผมยังถูกเรียกให้ไปคุยเป็นการส่วนตัวอีกถ้าเป็นงานใหญ่จริงๆคงปฏิเสธยาก

 

มึงจะเครียดทำไม กูยังไม่เครียดเลย

มึงก็รู้เลอา งานของพวกมึงไม่ใช่งานปกติทั่วไป มันต้องตัวเข้าไปเสี่ยง กูเคยบอกว่าจะปกป้องมึงแต่ตอนนี้กูกำลังส่งมึงไปเผชิญอันตราย

เสียงมันฟังดูเครียด ก็นะ ก็เป็นอย่างที่มันพูดนั่นแหละ ความเสี่ยงสูงมาก เราต้องเอาตัวเราเข้าไปเดิมพันแล้วระหว่างการทำงานห้ามติดต่อ ห้ามทำให้ใครระแคะระคายเกี่ยวกับตัวเรา เราต้องเพิ่งตัวเองล้วนๆไม่มีคนคอยซับพอร์ตเหมือนงานที่ผมเพิ่งทำเสร็จไป สรุปคือ ต้องทำงานคนเดียว แล้วต้องสำเร็จด้วย ฟังดูง่ายนะแต่ความจริงมันตรงกันข้ามเลย

 

กูเอาตัวรอดได้น่า ไม่ต้องห่วงไปหรอก

 

มันหันมามองหน้าผมนึดหนึ่งก่อนจะไปมองถนนต่อ สีหน้ายังไม่คลายลง ผมถอนหายใจออกมาเบาๆ  ไอ้ผู้บังคับบัญชาการเหี้ย กูอุตส่าห์อยู่อย่างสบายๆมาได้ตั้งหลายเดือน ไม่ทันไรหางานยากมาให้กูอีก

 

 

 

รถหรูมาจอดที่อาคารพานิชย์ธรรมดาๆในตัวเมือง เขาแยกตึกนี้ออกมาเพื่อไม่ให้เป็นที่สังเกตน่ะครับ ตอนนี้เรื่องหน่วยพิเศษก็ยังไม่มีใครรู้มาก ยิ่งคนรู้น้อยเท่าไหร่ก็ยิ่งดี

 

มึงจะให้กูขึ้นไปด้วยมั้ย

มันถามผมอย่างกังวล นี่ถ้าไม่ติดว่าเป็นเพื่อนกันมาก่อนกูจะคิดว่ามึงชอบกูแล้วนะเนี่ย ห่วงอะไรเบอร์นี้

ไม่เป็นไรมึงไปทำงานต่อเถอะ

มันทำท่าเหมือนอยากจะค้านแต่ผมก็ย้ำมันเสียงหนักแน่นนั่นแหละมันถึงยอมกลับไป ผมมองตึกตรงหน้าอย่างละเหี่ยใจแบบสุดๆ สงครามน้ำลายกำลังจะเริ่มสินะ

 

 

ก็เดากันปายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

ใครจะเป็นพระเอกเอ่ย  

 

 

 

 

ความคิดเห็น