ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : OS : Blue Moon... [BOBYUN]

คำค้น : BOBYUN

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 744

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.ย. 2559 21:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
OS : Blue Moon... [BOBYUN]
แบบอักษร

 

 

 

 

 

 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/103454/1202766499-member.jpg

 

 

 

   ค่ำคืนที่จันทราสุกสว่างลอยเด่นอยู่กลางท้องฟ้า ค่ำคืนของพระจันทร์เต็มดวงกลายเป็นสีน้ำเงินในรอบหลายปี ค่ำคืนที่กลางคืนยาวนานกว่ากลางวัน ค่ำคืนของเหล่าปีศาจที่เราไม่สามารถรู้ได้ว่าเป็นใครและเลือดของผู้ที่ถูกเลือกจะหลั่งไหลให้ค่ำคืนนั้น

 

"ไร้สาระอ่ะ ดงฮยอก" เรื่องราวเหลือเชื่อถูกเอ่ยขึ้นกลางสถานบันเทิงโดยน้องเล็กของกลุ่ม ก่อนจะโดนรุ่นพี่ตัวเล็กพูดขัดขึ้นมา

 

"ผมพูดจริงนะ ใน 1 ปี มี 12 เดือน และบางเดือนมี 30 วัน บางเดือนมี 31 วัน แต่ว่ารอบของดวงจันทร์มีเพียง 29.53059 วันต่อเดือน และใน 1 ศตวรรษจะมีทั้งหมด 1200 เดือน โดยจะเกิดดวงจันทร์เต็มดวงได้ถึง 1236.83 ครั้ง แต่จะเป็นบลูมูนแค่ 36.83 ครั้ง เฉลี่ยแล้วประมาณ 2.72 ปีต่อครั้ง หรือประมาณ 3% ของฟูลมูน จะเป็นบลูมูน"

 

"เรามาเที่ยวกันนะดงฮยอก" พี่รองของกลุ่มก็เอ่ยขัดน้องเล็กของกลุ่มเช่นกัน

 

"ผมไม่คุยกับพวกพี่แล้ว ไปหาจุนเน่ดีกว่า" น้องเล็กของกลุ่มทำหน้ามุ้ยก็จะวิ่งแทรกเหล่านักท่องราตรีไปหาคนรักของตนที่อยู่อีกโต๊ะ

 

บูมบยอ girl บุลจิลรอ โอนึลบัม

Let's rock girl Let's rock girl

 

   ดีเจหนุ่มสุดฮอตโยกศีรษะและเพิ่มเสียงบีทให้หนักขึ้น เพิ่มบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความร้อนแรงให้ระอุขึ้นอีก นักท่องราตรีต่างค่อยๆขยับโยกย้ายร่างกายไปมาตามจังหวะ

 

"ยุนฮยองฉันไปเต้นก่อนนะ"

 

"ตามสบายเลยครับ"

 

   ริมฝีปากอิ่มยกยิ้มบางให้กับคนเป็นพี่ และหันมาจิบของเหลวสีสวย ดวงตากลมโตกวาดมองไปทั่วบริเวณ

น้องชายกำลังยิ้มหัวเราะกับแฟนตัวยักษ์ทั้งที่อายุเท่ากันและพี่ชายที่ลงไปวาดลวดลายได้ไม่นานก็โดนแฟนรุ่นน้องจมูกโด่งๆตามคลุมซะแล้ว

บูมบยอ girl บุลจิลรอ โอนึลบัม

Let's rock girl Let's rock girl

 

   ยุนฮยองยังคงเพลิดเพลินกับการมองผู้คนที่ต่างพากันเบียดเสียดเมามายไปกับแสงสีสวยและเครื่องดื่มหลากสีสัน

นัยน์ตากวางจะสบเข้ากับดวงตาเรียวดุ รับกับผมที่เซตเปิดให้เห็นสันกรามได้ชัดเจน สวมเสื้อเชิ้ตและกางกางเนื้อดีโดยทั้งชุดเป็นสีดำนั่งอยู่โซนวีไอพี รอบกายเขาที่เต็มไปด้วยหญิงสาวค่อยคลอเคลียอยู่ไม่ห่าง

 

   นัยน์ตาดุ เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และเสียงดนตรีที่เปลี่ยนไปตามจังหวะมากขึ้นให้อุณหภูมิในร่างกายของยุนฮยองร้อนผ่าว

 

Holup let me tell u some

Beep บูมบยอแดนึน บุนวีกี

ชุงจกดเวจี ชุงจอนดเวนึน เอนอจี

ฮือรือนึน ชวีกี นอเย มอรี ออแก

มูรึพ บัลกาจี นือกยอ ดงกง พุลรีจี

 

   ร่างบางลุกขึ้นเดินลงไปยังกลางฟลอร์ที่มีผู้คนมากมายกำลังวาดลวดลายอยู่ ดวงตากวางและนัยน์ตาดุยังคงจับจ้องกันไม่วางตา ร่างบางโยกย้ายเบาๆไปตามเสียงเพลงโดยทุกอิริยาบถถูกจับจ้องด้วยนัยน์ตาคมดุ นิ้วเรียวลูบไล้ไปตาลำคอหงษ์และท้าทอยขาวสะอาด

 

   นิ้วเรียวเสยผมขึ้นเล็กน้อย แพขนตางอน ใบหน้าแดงซ่าน ดวงตาคู่สวยหวานฉ่ำปรือจ้องมองนัยน์ดุนั้นอย่างเย้ายวน ริมฝีปากอิ่มที่กำลังขยับร้องตามเพลงที่เปิดอยู่ราวกับเชื้อเชิญ

 

Turn up turn up yeah dats ma jam

แมนยอน กัมกีชมรอม แนกา ยูแฮงฮัล แต

ชักนยอน กอโบดา ฮวอลโดแค

ฮอบีแฮ อิซนึน ชองชุน till 6 am

 

    เสียงดนตรียิ่งหนักขึ้นนักท่องราตรีต่างเคลื่อนย้ายตนเองลงมาวาดลวดลาย บดบังร่างหนาจากแววตาหวาน คิ้วสวยขมวดเข้าหากันแน่นเมื่อมองไปยังจุดแต่ร่างหนานั้นกับหายไปเพียงเวลาเสี้ยววิ

 

   เพราะเอาแต่สนใจคนที่หายไปเลยทำให้ร่างบางโดนเบียดจนแผ่นหลังเล็กชนเข้ากับอกแกร่ง ยุนฮยองสะดุ้งเมื่อมีสัมผัสเย็นๆที่เอวบางจากด้านหลัง รอยยิ้มสวยปรากฏขึ้นทันทีเมื่อเขาหันไปพบกับเจ้าของมือเย็นนั้น

 

"ขอบคุณครับ"

 

"ไม่เป็นไร" สองร่างยังคงเบียดกันไม่ห่าง มือหนาก็ยังคงว่างอยู่ในตำแหน่งเดิม

 

"มาที่นี้ครั้งแรกสินะ"

 

"ใช่"

 

   ใบหน้าคมก้มลงถามข้างใบหูขาวของคนที่อยู่ในอ้อมแขนแกร่ง ลมหายใจเย็นปะทะกับใบหูขาวจนเกิดเสียงครางในลำของร่างบางก่อนจะเอ่ยตอบประโยคคำถามนั้น

 

"บ๊อบบี้"

 

"ห๊ะ"

 

"ชื่อ...."

 

"อ่อ ฉันยุนฮยอง ยินที่ได้รู้จัก"

 

"เช่นกัน"

 

Welcome to the jungle

Yeah we goin' ape ชวีซ

มลรยอดานยอ อูริน all black everything

แพกอริน ออนเจนา กันจีนา

นา กานึน กซมาดา แกงพัน ฮุลรีกอน

จีถึม ชิบเบ ดึลลอกากิน อาชวีวอ

After party dj turn it up

โบงึล ทาโก แนรยอวา อักมาชอรอม

But กันจิน แชงกยอ like ฮงจินกยอง

 

 

 

 

ปรึก! ริมฝีปากหยักปะกบริมฝีปากอิ่มทันทีเมื่อแผ่นหลังเล็กชนเข้ากับกำแพงห้องหลังจากมือหนาปิดประตูบานใหญ่ของคอนโดหรู

 

 “อือ”

 

   ลิ้นร้อนสอดเข้าไปในโพรงปากสวยเก็บเกี่ยวความหอมหวานนั้น ร่างหนาก้มซุกไซร้ซอกคอสูดกลิ่นกาย ริมฝีปากหยักเริ่มขบเม้มซุกซนไปทั่วลำคอ ร่างบางส่งเสียงครางน้อยๆ มือหนาจัดการปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกจนเผยให้เห็นผิวขาวเนียนพร้อมติ่งไตสีชมพู  ร่างหนายกยิ้มให้กับร่างขาวๆตรงหน้าเขาและไม่รอช้าที่จะลูบคลำกดจูบไปเกือบจะทั่วทั้งตัว

 

“อะ...ช้าหน่อย อือ”

 

   มือหนาประคองกอดและส่งจูบเร่าร้อนและรุนแรง เสียงจูบดังไปทั่วบริเวณห้องหรูที่เงียบสงัด มือข้างหนึ่งก็ไม่ปล่อยให้ว่างลูบไปทั่วแผ่นหลัง อีกมือข้างก็ลูบที่ส่วนกลางของลำตัวก่อนจะรูดซิปกางเกงปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกก่อนจะล้วงเข้าไปในอันเดอร์แวร์

 

“อือ เดี๋ยวก่อนสิ”

 

    มือบางดันออกแกร่งให้ถอยไปเรื่อยๆ ริมฝีปากอิ่มจูบเพียงเบาๆก่อนจะผลักร่างหนาให้นั่งลงบนโซฟาตัวยาวกลางห้องนั่งเล่นและตามด้วยร่างบางขึ้นนั่งบนตักแกร่งค่อยโน้มใบหน้าสวยลง ร่างหนายกยิ้มให้ท่าทางคนบนตักอย่างถูกใจก่อนริมฝีปากอิ่มจะสัมผัสกับริมฝีปากหยักอย่างช้าๆอีกครั้ง

 

“อือ”

 

   เสียงครางในลำคอหนาดังขึ้นเมื่อริมฝีปากอิ่มเปลี่ยนเป้าหมายมาเป็นลำคอหนา นิ้วเรียวก็ไล่ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีดำเผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่เรียงตัวสวยบ่งบอกได้ถึงการดูแลที่เป็นอย่างดี  ริมฝีปากอิ่มก็ไล่พรมจูบไปทั่วอกแกร่ง จมูกสวยดมกลิ่นน้ำหอมชั้นดี

 

   ร่างบางถอดเสื้อเชิ้ตตัวบางออกให้คนด้านล่างได้เชยชมก่อนมือเรียวจับมือหนามาสัมผัสลูบไล้ไปทั่วร่างกายขาว ร่างหนาปฏิเสธไม่ได้เลยว่าความรู้สึกร้อนวูบวาบกลางลำตัว ทำให้ความเป็นชายภายใต้กางเกงเนื้อดีเริ่มขยายใหญ่ขึ้นเพราะวิวสวยๆบนตัวเขา

 

“อ๊ะ อือ”

 

   ร่างบางลุกจากตักแกร่งเพื่อถอดกางเกงออก ร่างกายขาวกึ่งเปลือยเพราะเหลือเพียงแค่อันเดอร์แวร์ตัวเล็ก ก่อนจะกลับไปนั่งบนตักแกร่งอีกครั้ง และครั้งนี้เอวบางก็ถูกขังด้วยแขนแกร่ง ดวงตาคมจ้องมองใบหน้าสวย มือหนาโอบรัดกระชับร่างบางให้ใกล้ตัวมากขึ้น โน้มหน้าลงมาใกล้ใบหูขาวอย่างคลอเคลีย กดสะโพกมนถูไปกับสิ่งที่ดันนูนผ่านเนื้อผ้าชั้นดี

 

“อ๊า”

 

  เสียงครางหวานหูดังขึ้นทำเอาร่างหนายิ้มออกเล็กน้อย ริมฝีปากหยักไม่รอช้าบดจูบลงบนซอกคอหอมกรุ่นขบเม้มให้เกิดรอยแดงช้ำตั้งแต่ซอกคอยาวจนถึงหัวไหล่มน ไล่ลงมาที่ยกอกตวัดลิ้นร้อนไปมาอย่างรวดเร็วราวกับเป็นขนมหวาน

 

   ยุนฮยองเริ่มครวญครางด้วยความเจ็บปวดและความเสียวซ่าน แต่ร่างอรชรก็แอ่นอกรับริมฝีปากหยักนั้น มือหนาเค้นคลึงสะโพกมนไปมาก่อนจะซุกไซร้เข้าไปในอันเดอร์แวร์ตัวเล็กอีกครั้งนิ้วเรียวลูบไล้บริเวณช่องทางแคบร่างบางบิดเร้า นัยน์คมช้อนมองนัยน์หวานตาเยิ้มที่ยั่วยวนจนอยากจะแทรกตัวตนเข้าไปเต็มที

 

“อือ อย่าใจร้อนสิ คิมจีวอน”

 

   มือหนาชะงักเมื่อเขาได้ยินชื่อที่ไม่คิดว่าจะถูกเอ่ยจากริมฝีปากอิ่ม คนที่เขาเพึ่งจะได้ทำความรู้จักกันไม่ถึงสองชั่วโมง คิ้มขมวดเข้าหากันเป็นปมก่อนเสียงแหบจะถามออกไปอย่างไม่เข้าใจ

 

“ทำไมรู้ชื่อฉัน”

 

“ไม่แปลกหรอกเพราะฉันต้องรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเหยื่อของฉันอยู่แล้ว”

 

พรึ่บ

 

“อืม”

 

   นิ้วเรียวไล่ตั้งแต่ต้นคอหนาก่อนเล็บสวยจะกลายเป็นสีดำยาวกรีดลงบนอกแกร่ง นัยน์คู่สวยเปลี่ยนเป็นสีแดงสดไม่ต่างกับโลหิตที่กำลังไหลตามรอยแผน รอยยิ้มสวยโชว์ให้เห็นฟันแหลมหลังสิ้นเสียงหวาน ปีกใหญ่สีดำสนิทกางออกจากแผ่นหลังเล็กรับกับแสงจันทราที่กำลังสุกงอม เมื่อยามนี้แปลเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินที่ฉายจากหน้าต่างบานใหญ่ของคอนโดหรู 

 

   แสงจันทราตัดกับผิวสีขาวราวกับน้ำนม แพรขนตางอนสวย จมูกเรียวโด่งนั่นช่างสวยงามเหมือนกับรูปปั้นประติมากรรมชิ้นเอกที่บรรจงสร้างขึ้น ดึงดูดสายตาคม มันทั้งสวยและน่ากลัวในเวลาเดียวกัน  นั้นคือภาพที่ปรากฎต่อหน้าร่างหนาก่อนที่ทุกย่างจะดับวูบลง

 

 

“once in a blue moon”

 

 

 

...........................

 

 

สวัสดีจ้า...งงเรื่องกันมั้ย

คือเรื่องนี้เกิดมาจากการนั่งอ่านซับเพลง full houme ยูนิต MOBB

มีท่อนหนึ่งของบ๊อบที่เปรียบตัวเองเป็นปีศาจ

เราก็เลยคิดว่าถ้าคนที่คิดว่าตัวเองเป็นปีศาจแต่จริงแล้วเป็นแค่เหยื่อจะเป็นยังไง

บวกกับการขี้ชิปส่วนตัวฟิคเรื่องนี้จึงได้บังเกิดขึ้น

เจอคำผิดคอมเม้นบอกกันได้จะรีบแก้ไขให้ค่ะ

อย่างที่บอกไปข้างต้น

เราไม่ต้องการเหรียญหรือกุญแจ

เราต้องการคอมเม้นค่ะ

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น