ฝากคอมเม้นท์ ฝากติดตามนิยายของไรท์ด้วยนะคะ

Love You My Sis [ Tan & Jaja ] 8 100%

ชื่อตอน : Love You My Sis [ Tan & Jaja ] 8 100%

คำค้น : แทน, จ๊ะจ๋า, รัก, แฟนเด็ก, Tan, Jaja, Love sis, วัยรุ่น

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.8k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ก.ย. 2559 14:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Love You My Sis [ Tan & Jaja ] 8 100%
แบบอักษร

 

"แทน...นายเป็นอะไรรึป่าวทำไมช่วงนี้ดูเงียบแปลกๆ" ฉันถามแทน 

 

เห็นนั่งขลุกอยู่ในห้องทำงานตั้งนานสองนาน

 


"ผมแค่เครียดเรื่องเรียนนิดหน่อย อ่านหนังสือเท่าไหร่ก็ไม่เข้าใจ ผมขออ่านหนังสือต่อนะเผื่อมันจะเข้าใจอะไรขึ้นมาบ้าง"

 


"อืม" ฉันพยักหน้าให้แทน

 


ช่วงนี้แทนแปลกไปจริงๆ เงียบผิดปกติ ปกติแทนจะมาแทะเลมฉันทั้งก่อนไปเรียนและหลังเรียนเสร็จ  แต่ช่วงนี้เราสองคนแทบจะไม่คุยกันเลย เจอกันก็แค่ตอนทานข้าวและตอนนอน แทนไปเรียนเอง เวลาฉันจะออกไปไหนแทนไม่ได้ไปด้วยแต่สั่งให้ลูกน้องไปกับฉันแทน ฉันทนอยู่กับแทนแบบนี้ไม่ไหวแล้วนะ มันอึดอัด

 


"นายเป็นอะไรบอกฉันสิ" ฉันเอื้อมมือจับใบหน้าแทนให้หันมาหาตัวเอง

 


"..." แทนไม่พูดแต่เลือกที่จะหลบสายตาฉัน

 


"ไม่พอใจอะไรฉันรึป่าว?" 

 


"ป่าว" แทนส่ายหัวและพูดปฏิเสธ

 


"ป่าวแล้วทำไมทำหน้าเหมือนเบื่อฉัน"

 


"ผมแค่..."

 


"แค่อะไร? ถ้านายรักฉันต้องบอกฉัน"

 


"..." เลือกที่จะเงียบ โอเค...ฉันเข้าใจแล้ว

 


"ฉันไม่รู้ว่าตัวเองไปทำอะไรให้นายไม่พอใจนะ ฉันขอโทษละกันที่ทำผิดโดยไม่รู้สาเหตุ"

 


"รอให้ผมพร้อมผมจะบอกพี่นะ"

 


"บอกฉันในตอนที่ฉันอยากฟังถ้าวันไหนฉันเบื่อที่จะฟังคือไม่ฟัง!" ฉันพูดจบก็เดินหนีแทน

 


หมับ!

 


"พี่จะไปไหน?" แทนเอื้อมมือมาดึงแขนฉันไว้แล้วถาม

 


"ไปที่ไหนก็ได้ที่ไม่เห็นหน้านิ่งๆของนายตอนนี้"

 


พึ่บ!

 

พูดจบฉันก็สะบัดแขนออกจากมือแทนจนทำให้มือไปปัดโดนหนังสือบนโต๊ะตก หนังสือตกฉันเข้าใจแต่ที่ไม่เข้าใจคือ มีรูปผู้หญิงที่หอมแก้มแทนตกลงมาด้วย ฉันก้มไปหยิบรูปช้าๆแล้วพูดกับแทนโดยที่ตายังคงจ้องรูปที่อยู่ในมือ

 


"ฉันไม่แคร์นายหรอกนะถ้านายไม่แคร์ฉัน รักมากก็ทิ้งได้" 

 


"ผม...ผม..."

 


"สับสนสินะ ฉันเข้าใจ...มันไม่ง่ายที่จะลืมรักแรกและมันก็ไม่ง่ายสำหรับฉันเหมือนกันที่ ต้องใช้ผัวร่วมกับคนอื่น พอดีไม่ได้ใจกว้างขนาดนั้น"

 


"พี่จ๋า"

 

 

"เฮ้อ...แต่นายไม่ต้องห่วงความรู้สึกฉันหรอกนะ ฉันไม่เป็นไร...ก็แค่เจ็บ ^^" ฉันยิ้มให้แทนอย่างเจ็บปวด 

 


"ผมอธิบายได้นะ"

 


"จะอธิบายอะไรดีล่ะ รูปนี้นายยิ้มอย่างมีความสุขโดยที่ผู้หญิงคนสวยคนนี้หอมแก้ม นายไม่เคยยิ้มแบบนี้ให้ฉันเลยซักครั้ง คงจะรักเค้ามากสินะถึงได้มานั่งดูแล้วโกหกฉันว่าอ่านหนังสือไม่เข้าใจซักที"

 


"..."

 


"ไม่ตอบ ไม่พูดอะไรซักอย่าง แสดงว่าที่ฉันพูดมาเป็นเรื่องจริง นายนี่หล่อไม่พอนะยังเก่งอีกด้วย เก่งที่ทำให้ฉันเชื่อใจยอมเป็นผู้หญิงหน้าด้านมาอยู่ในบ้านผู้ชายแถมยังนอนด้วยกันอีก ถึงแม่นายจะจัดการเรื่องทั้งหมดเพื่อให้ฉันเข้ามาเพื่อให้นายลืมผู้หญิงคนนี้แล้วยังไง...บอกว่ารักฉัน บอกว่าเลือกฉันแต่กลับมานั่งคิดถึงอีกคน"

 


"ผมขอโทษที่ทำให้พี่รู้สึกไม่ดีแต่ผมไม่ได้รักพี่ครีมแล้วจริงๆ เพียงแต่ตอนนี้ผมแค่ลืมพี่เค้าไม่ได้ให้เวลาผมหน่อยนะ"

 


"ได้สิ แต่ระหว่างที่นายขอเวลาลืมฉันจะกลับไปอยู่ที่คอนโด ฉันให้เวลานายลืมเค้าเต็มที่เลย"

 


"ผมไม่..."

 


"สู้ๆนะ"

 


"พี่อย่าทำแบบนี้ผมขอร้อง ผมแค่ขอเวลาผมไม่อยากให้พี่อยู่นอกสายตาของผมมันอันตราย"

 


"คนที่อันตรายที่สุดตอนนี้คือนาย...แทน" นายมันอันตรายต่อหัวใจฉัน ฉันพูดจบก็เดินออกมาจากห้องทำงานแทน

 

 

เจ็บจัง Y_Y

 

 
"พี่จ๋าพี่ฟังผมก่อนนะ ผมจะบอกเรื่องทั้งหมดกับพี่ ขออย่างเดียวพี่อย่าไปจากผมก็พอ" ผมวิ่งตามพี่จ๊ะจ๋าแล้วตะโกนไล่หลัง

 

 

ผมรู้สึกแปลกๆกับคำพูดของพี่จ๊ะจ๋า เธอพูดเหมือนว่ากำลังจะไปจากผม ผมไม่ได้รักพี่ครีมแล้วอันนี้คือเรื่องจริง แต่จะให้ผมลืมว่าเคยทำอะไรดีดีกับพี่ครีมมาบ้างผมยังทำไม่ได้

 


ผมยอมรับเต็มปากว่ายังไม่ลืมพี่ครีม ผมไม่ได้รักพี่ครีมแต่ยังคงลืมเธอไม่ได้แค่นั้น ตั้งแต่เกิดเรื่องวันนั้นผมก็เอาแต่นั่งคิดอยู่คนเดียวกับสิ่งที่พี่ครีมทำ เธอโกรธผมที่ผมเปลี่ยนจากการรอเธอโดยการมีคนใหม่ก็คือพี่จ๊ะจ๋า ผมไม่เข้าใจว่าทำไมพี่ครีมต้องโกรธผมมากขนาดให้คนบุกเข้าบ้านผม ทั้งๆที่ตัวเองเป็นคนขาดการติดต่อกับผมเอง ผมผิดงั้นเหรอที่จะเอาเวลาที่รอเปิดใจรับคนใหม่เข้ามา

 


"ฉันบอกแล้วไงว่าให้บอกตอนที่ฉันอยากฟัง" เพราะตอนนี้ฉันไม่อยากรับฟังเรื่องอะไรทั้งนั้นแค่นี้มันก็ทำให้ฉันเจ็บมากพอแล้ว

 


"พี่จำวันนั้นได้มั๊ยวันที่พี่ได้ยินเสียงปืน วันนั้นมีคนบุกเข้ามาในบ้าน ผมไม่อยากให้พี่รู้ผมเลยฉีดยาสลบให้พี่"

 


"แล้วพวกที่เข้ามาในบ้านมันเป็นใคร"

 


"คนของพี่ครีม พี่ครีมเธอโกรธผมที่ผมคบกับพี่"

 


"แล้วยังไงต่อล่ะ?"

 


"ผมไม่อยากให้พี่เป็นอันตราย ผมเลยอยู่ห่างๆจากพี่เพื่อความปลอดภัยครับ"

 


"อยู่ห่างจากฉันแล้วรู้สึกยังไง?"

 


"มันไม่มีความสุขเลย ผมอยากกอดอยากหอมพี่แต่ผมก็ทำไม่ได้ ผมกลัวพี่ครีมเค้าจะส่งคนมาดูแล้วแอบลอบทำร้ายพี่ตอนที่ผมไปโรงเรียน"

 


"ข้ออ้างชัดๆ ถ้าเป็นฉันยิ่งคนที่เรารักตกอยู่ในอันตรายก็ยิ่งไม่อยากให้อยู่ห่างจากตัวเองเพราะฉันคิดว่า ฉันสามารถปกป้องคนที่เป็นหัวใจของตัวเองได้"

 


"พี่จ๋า"

 


"พูดอะไรไม่ได้ก็พี่จ๋า พี่จ๋า พี่จ๋าๆๆ เรียกชื่อฉันเป็นอย่างเดียวรึไงห๊า!"

 


"ผมขอโทษ ผมรักพี่จริงๆนะ" ผมจะพูดยังไงให้พี่จ๊ะจ๋าเข้าใจผมดี ตอนนี้มันมึนไปหมดแล้ว

 


"คำว่ารักที่นายให้ฉันมันเชื่อถือไม่ได้แทน ปากนายพร่ำบอกว่ารักฉันแต่ใจนายกับคิดถึงแต่ผู้หญิงคนนั้น ฉันมาทีหลังฉันรู้ดี แต่นายก็อย่าลืมที่ฉันก็เจ็บเป็น หัวใจฉันตอนนี้เต็มไปด้วยเด็กอย่างนาย! ทำไมฉันต้องมารู้สึกบ้าๆกับนายด้วย!"

 


"ผมจะจัดการกับตัวเองให้เร็วที่สุด ผมสัญ..." ผมยังพูดไม่จบพี่จ๊ะจ๋าก็พูดแทรกขึ้นมาเสียงดัง

 


"อย่าสัญญากับฉัน คำสัญญาที่ออกมาจากปากนายฉันเกลียด! ฉันเกลียดคำสัญญาของนายเข้าใจมั๊ยแทน!! ฉันเกลียดมัน!!"

 


"ทำไม?" ผมถามพี่จ๊ะจ๋าเสียงสั่นเครือ

 


"เพราะคำสัญญาของนายมันทำให้ฉันดูโง่ไง ฉันขออยู่คนเดียวซักพัก ถ้าคนของนายกลับมาฉันจะไปเอง นายไม่ต้องพยายามลืมเค้าหรอกรักกันมาตั้งหลายปี"

 


"..."

 


"ลืมฉันดีกว่า...เพราะเราเพิ่งเจอกันไม่นาน ส่วนใจฉัน ฉันจะรักษามันเอง"

 


"ผมไม่ยอมให้พี่ไปไหนทั้งนั้น! พี่เป็นเมียผม!"

 


"แล้วผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่เมียนายงั้นเหรอ นายบอกฉันสิว่าไม่เคยมีอะไรกับเธอ"

 


"..."

 


"ไม่พูด เงียบ! นายก็เป็นซะแบบนี้แหละ ชอบเงียบเวลาที่ฉันต้องการคำตอบ แต่นายไม่ต้องตอบหรอก ฉันรู้คำตอบดี ขอบคุณที่เลือกเงียบเพราะถ้านายตอบฉันก็ยิ่งเจ็บ ฉันเกิดมา 25 ปีเพิ่งเคยรู้ว่ารักมันทำให้เจ็บเจียนตาย ลาก่อน ผัวเด็กของฉัน"

 


หมับ!

 


"ถ้าพี่ไปเราได้เห็นดีกันแน่" 

 


"อย่าคิดว่าฉันจะกลัวคำขู่ของนาย คิดว่าตัวเองแน่เป็นคนเดียวรึไง"

 


"ผมไม่อยากทำร้ายพี่แต่ถ้าพี่ยังดื้อกับผม ผมจำเป็นต้องทำ!"

 


"ฮึ รั้งฉันด้วยวาจาไม่ได้ก็จะใช้กำลัง ...เด็กอะไร...กระจอกสิ้นดี" 

 

"พี่จ๋า!!" 

 


ผลัก!

 


ฉันผลักแทนทันทีที่เค้าตะคอกใส่หน้า ฉันเดินหนีแทนจนออกมานอกตัวบ้าน

 


"จับพี่จ๋าไว้อย่าให้หนีไปได้ ถ้าเธอหนีไปได้...พวกมึงตาย!!" ผมตะโกนบอกลูกน้องที่ยืนตรวจบ้านอยู่หน้าประตูบ้าน

 


"ครับนายน้อย!!"

 

 

ไม่รู้เรื่องอะไรเลย เห็นนายน้อยของตัวเองกับเมียเดินหน้ายุ่งออกมาจากบ้านกันทั้งคู่ ทะเลาะกันอีกแล้วสินะ พ่อแง่แม่งอนจริงๆคู่นี้ 

 


"เกิดอะไรขึ้นกับสองคนนี้วะ"

 


"กูจะรู้มั๊ย? กูก็อยู่กับมึงเนี่ย จับคุณจ๊ะจ๋าตามที่นายน้อยสั่งเถอะกูยังไม่อยากตาย มึงก็รู้ว่าตอนนายน้อยฟิวส์ขาดมันน่ากลัวแค่ไหน ไปๆ"

 

 

"พวกผมขอโทษนะครับคุณจ๊ะจ๋า"

 

 

ผัวะ! ผัวะ! ปึก! ผลัก!

 


ยังไม่ทันที่ลูกน้องผมจะเข้าไปจับตัวพี่จ๊ะจ๋า พี่จ๊ะจ๋าก็พุ่งเข้ามาปล่อยหมัดใส่หน้าลูกน้องผม ฝีมือดีลูกน้องผมสู้เธอไม่ได้ซักคน

 

 

หมับ!

 

 

"หยุดอาละวาทแล้วกลับเข้าไปในบ้านพร้อมผม!"

 


"ฝัน-ไป-เถอะ"

 


ผัวะ! ปึก!

 


ฉันต่อยหน้าแทนเสร็จก็ถีบเข้าที่ท้องแทนจนแทนล้มลง ฉันจึงวิ่งหนีออกมาจากบ้านของแทน ฉันวิ่งออกมาไกลพอสมควรก็หยุดพัก ระหว่างที่ฉันนั่งพักอยู่ข้างถนนทีมีรถ BMW คันหนึ่งมาจอดตรงหน้า

 

 

"สวยดีนิ...ถึงว่าทำไมแทนถึงหลงรักง่ายๆ"

 


"ธะ...เธอ" ฉันเหงยหน้ามองคนตรงหน้าด้วยความอึ้ง ผู้หญิงคนนี้...

 


"สวัสดีเบอร์ 2 ฉันครีม" ยัยนี่มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?

 


"เธอไม่ได้อยู่อเมริกางั้นเหรอ?" 

 


"ฮ่าๆ ฉันยังไม่ได้ไปไหนเลยต่างหากล่ะ"

 


"หมายความว่ายังไง?"

 

 

อึ้งที่เห็นผู้หญิงชื่อครีมแล้วก็ยังมาอึ้งกับคำตอบของเธออีก เธอตอบว่าไม่ได้ไปไหนมันหมายความว่ายังไงกัน

 


"ฉันไม่ได้ไปเรียนต่ออะไรทั้งนั้นแหละ ฉันแค่หาเรื่องอยากห่างกับแทนแค่นั้น พอดีรำคาญแม่ผัวน่ะ มันจับได้ว่าฉันไม่ได้เป็นอย่างที่มันเห็น มันให้คนตามฉันและมันก็บอกกับฉันว่าให้เปลี่ยนตัวเองเพื่อลูกของมัน เหอะๆ คนที่สวย มั่น และเก่งมาตั้งแต่เกิดอย่างฉันจะมาเปลี่ยนตัวเองเพื่อผู้ชายคนเดียวทำไมกัน ฉันสวยขนาดนี้มีผู้ชายอยากได้ฉันอีกตั้งเยอะ ถ้ามันอยากได้คนที่มันชอบก็ให้มันหามาให้ลูกสิ ฉันพูดไปแบบนั้นเพราะคิดว่าแทนจะรักฉันและไม่เปลี่ยนใจ แต่มาวันนี้แทนเค้าเปลี่ยนใจไปจากฉันอย่างรวดเร็ว ทั้งๆที่เธอกับฉันมันก็ไม่ต่างกันเลย! ฉันก็เลยจะกลับมาทวงสิทธิ์นั้นเพื่อให้เค้ากับมารักฉันเหมือนเดิม แม้ต้องทำเรื่องเลวๆฉันก็ยอม"

 


"เธอมันร้าย" อดไม่ได้ที่จะด่า

 


"ฉันก็ไม่ต่างกับเธอนิ"

 


"..." ยัยบ้านี่ตอบได้กวนจริงๆ

 


"ได้ข่าวว่าทะเลาะกับแทนเรื่องฉัน ให้ฉันพาหนีมั๊ยล่ะ?"

 


"ก็ดีนะ...วิ่งมาไกลเจ็บเท้าแล้วจะวิ่งหนีอีกก็ไม่ไหว"

 


"งั้นก็ขึ้นรถ"

 


"ขอบใจ" ฉันเดินไปขึ้นรถของยัยครีม ทันทีที่ขึ้นรถยัยนี่ก็ถาม...

 


"จะให้ไปส่งที่ไหน? อ่อ...ถ้าจะหนีไปจริงๆก็ ขอเป็นที่ไกลๆจากที่นี่นะเพราะฉันกลับมาทวงคนของฉันแล้ว"

 


"ไปส่งฉันที่บ้านแทน"

 


"เธอว่าไงนะ!?"

 


"คนที่เธอบอกว่าจะมาทวงคืนพอดีเค้าเป็นผัวฉัน"

 


"..."

 


"โทษทีนะที่ไม่สามารถยกผัวให้เธอได้ อยากให้คนอื่นทำให้ผัวตัวเองมีความสุขเองนิ มาเสียดายทีหลังช้าไปสิบชาติแล้วค่ะ เพราะตอนนี้แทนเค้าเป็นของฉัน ขอบคุณที่มีน้ำใจที่จะพาหนีนะพอดีฉันไม่อยากหนีแล้วล่ะ ไม่อยากให้ผัวไปยิ้มหรือมีความสุขกับคนอื่น"

 

ปึก! ฉันพูดจบก็เปิดประตูรถลงมา

 

"ที่เธอบอกว่าเราไม่ต่างกัน จริงๆเราต่างนะ ต่างกันที่สกิลสมองจ๊ะ อย่าอวดรู้นิสัยของฉันเราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น ก็แค่เอาผู้ชายคนเดียวกันใช่ว่าเลเวลสมองจะเหมือนกันนะคะอีหนู"

 


"กรี๊ดดดด!! อีบ้า!! ขอให้รถชนแกตายหรือไม่ก็ถูกลากไปข่มขืน!!"

 

 

"พี่จ๋ากลับบ้านเดี๋ยวนี้! เฮ้อ...ผมวิ่งตามพี่จนเหนื่อยแล้วนะเว้ย!" ได้ยินเสียงแทนดังมาแต่ไกล

 


แทนวิ่งตามฉันมาค่ะ

 

 

โอ้ยตายแล้วผัวเด็กของฉัน  ครั้งแรกก็ว่าจะหนีนะ แต่พอเจอยัยครีมอะไรนี่ไม่หนีล่ะ สู้กันซักตั้งให้มันรู้กันไปเลย อยากรู้นักว่าถ้าเห็นเมียเก่าเมียใหม่อยู่ต่อหน้าแทนมันจะเลือกใคร

 


"เสียใจด้วยนะที่ฉันไม่ได้เป็นอย่างที่เธอบอก โน้น.." ฉันพูดแล้วชี้นิ้วไปข้างหลังให้ยัยครีมดูแทนที่วิ่งมาทางฉันหน้าดำหน้าแดง

 


"แทนเค้าวิ่งตามฉันกลับบ้านอะ เฮ้อ...ขนาดวิ่งหนีมาไกลแล้วเชียว ฉันว่าฉันนั่งรออยู่ตรงนี้ดีกว่าเนอะ"

 

 

"แกไม่มีวันอยู่เป็นสุขแน่อีจ๊ะจ๋า ฉันไม่ยอมให้แกได้แทนไปแน่!"

 

 

"ฉันก็กะจะเทแล้วแหละ แต่ทำไงได้เด็กมันติดใจลีลาฉันนะสิ ขนาดด่ามันไปเยอะมันยังรักดูสิ เฮ้อ...เบื่อตัวเองที่เกิดมาสวย"

 

 

"ฝากไว้ก่อนเถอะ แล้วฉันจะกลับมาเล่นงานแก!"

 

 

ยัยครีมพูดจบก็ขับรถออกไป ส่วนฉันนะเหรอก็ยืนเกร็งจนขาแข็ง แทนวิ่งเข้ามาหาฉันด้วยแววตาที่โคตรจะโกรธ ใบหน้าหล่อตอนนี้กลายเป็น

ซาตานไปแล้ว

 

 

ฟุบ!

 


ฉันแกล้งล้มแล้วร้องไห้

 

 

"ฮือๆ เจ็บเท้า ฮือๆ"

 

 

"สมควร แก่แล้วยังฝืนสังขารวิ่งหนีอีก ไปกลับบ้านเดี๋ยวจะให้นอนแต่บนเตียง" แกพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง ฉันเหงยมองหน้าแทนทั้งน้ำตา

 

 

"ไม่ต้องมามองหน้าผม คิดแบบไหนก็แบบนั้นแหละ"

 

 

กรี๊ดดด!! ฉันกรีดร้องอยู่ในใจ และแน่นอนฉันไม่นั่งรอให้แทนมาจับฉันไปโยนใส่เตียงหรอก

 

 

พึ่บ!

 

 

แต่ทว่าฉันกลับช้าไป ตัวฉันลอยขึ้นเมื่อแทนเข้ามาอุ้มฉัน

 

 

"ไม่เก่งแบบเมื่อกี้แล้วเหรอหะ!?" ฉันไม่พูดอะไรได้แต่เอาหน้ามุดที่อกแทน

 

 

"ว่าแต่เค้าเงียบตัวเองก็เงียบ เออพี่เงียบได้เงียบไปเดี๋ยวผมทำพี่ร้องเอง"

 

 

ม่ายยย...อย่าทำร้ายคนแก่อย่างฉันเลยนะ

 

 

ไม่ถึงนาทีก็มีรถมารับฉันกับแทนกลับบ้าน ที่ไม่หนีไม่ใช่เพราะหนีไม่ได้แต่เพราะเจอผู้หญิงที่เป็นต้นเหตุให้ฉันกับ แทนทะเลาะกันทำหน้าเยาะเย้ยแล้วมันทนไม่ได้ ฉันต้องขัดขามัน

 

 

"ผมไม่ได้รักพี่ครีมแล้วจริงๆนะ ผมรักพี่คนเดียว อย่าทำแบบวันนี้อีกผมแทบบ้าที่เห็นพี่ถีบผมแล้ววิ่งออกมา" แทนดึงฉันไปกอดแน่น แต่แทนมันก็กอดฉันได้แปปเดียว มันก็ทำตัวยุกยิกๆอยู่ด้านหลังฉัน

 

 

"อะ" ฉันรู้สึกว่าตะขอบราฉันหลุด

 

 

"ผมรักพี่นะ"

 

 

"รู้แล้ว" สายตาเยิ้มๆกับรอยยิ้มเจ้าเหล่ผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อของแทน

 

 

"อะไร? มองฉันแบบนี้หมายความว่ายังไง? ฉันงอนนายเรื่องเมียเก่านายอยู่นะยังไม่ลืมขอบอก"

 

 

"ผมขอโทษ" แทนพูดพร้อมกับเอามือทั้งสองข้างของฉันไปแนบที่แก้มตัวเอง

 

 

"หายงอนผมนะ นะครับ....เมียจ๋าาาา" >//<

 

 

"เชอะ!"

 

 

ฟอดดด! หอมแก้มซ้ายง้อ

 


"หายงอนยังครับ"

 

 

"ไม่!"

 

 

ฟอดดด! หอมแก้มขวาง้อ

 


"หายงอนผมเถอะนะ นะคร้าบบบ"

 

 

"..."

 

 

จุ๊บ! จุ๊บๆๆๆๆๆ

 

 

"อืออ...ยะ...หยุดนะ อืออ...หยุดนะแทนมันจั๊กกะจี้ แทน! ฉันงอนอยู่นะ!" จุ๊บแก้มจุ๊บปากพอเข้าใจ จุ๊บตามคอลงมาที่หน้าอกฉันไม่เข้าใจ เด็กอะไรหื่นจริงๆ

 


"ผมง้ออยู่นี่ไง พี่หายงอนผมเถอะนะ นะ นะๆๆๆ ผมสำนึกผิดแล้วพรุ่งนี้ผมให้ลูกน้องเก็บของที่เกี่ยวกับพี่ครีมออกไปจากห้อง ผมให้หมดเลยนะ พี่หายงอนผมเถอะนะ นะคร้าบพี่จ๊ะจ๋าคนสวย" พูดหวานแค่ไหนก็ไม่ใจอ่อนหรอกย่ะ

 

 

"ไม่!"

 

 

"นะคร้าบเมียจ๋าาา"

 


"ม่ายยย"

 

 

"เมียยยย"

 

 

"ไม่หายงอนยะ"

 

 

"ถ้าพี่ไม่หายงอนผมง้อพี่ยันเช้าเลยนะ"

 

 

"..." ก็แล้วแต่

 

 

"ง้อยันเช้าจริงๆนะ"

 

 

"..." ยะ

 

 

"โอเคๆผมยอมพี่แล้ว เฮ้อ...ให้งอนเต็มที่เลย ผมบอกไว้เลยนะถ้าพี่หายงอนผมเมื่อไหร่ผมจัดพี่หนักแน่ หนักยิ่งกว่าลูกถีบพี่อีก หนักแบบลึกทุกรอบคอยดู"

 

 

ฉึบ! แทนทำท่าปาดคอตัวเองให้ฉันก่อนจะเดินออกจากห้องไป

 

 

"ไอ้เด็กผี"


 

 

 

 

 

 

 

#จบตอนแล้วค่ะ 

ยังไม่ได้แก้คำผิดนะคะ 

ความคิดเห็น