ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เมียเก็บ 3

คำค้น : เมียเก็บ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 51.3k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มี.ค. 2560 13:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียเก็บ 3
แบบอักษร

ตั้งแต่ที่จีน่าเจอกับต้นกล้าวันนั้นอาการของจีน่าก็หนักขึ้นก็ทำงานหนักกว่าเดิมเพื่อให้ลืมผู้ชายคน

"จีน่าพอเถอะ"ฟ้าใสเห็นเพื่อนเป็นแบบนี้เธอก็เป็นห่วงทำไมเพื่อเธอถึงต้องเจออะไรแบบนี้ด้วยทำไมเพื่อเธอถึงรักผู้ชายเลวๆคนนั้น

"เดียวเราทำอันนี้แปบนึง"จีน่ายังควทำต่อไม่หยุด

"จีน่าไม่ห่วงตัวเองก็ห่วงลูกบาง"ฟ้าใสทนไม่ไหวจนต้องพูดออกมาวันนี้ทั้งวันจีน่าทำงานไม่หยุดพัก

"เราขอโทษ"สิ่งที่ฟ้าใสพูดทำให้จีน่าคิดขึ้นได้ว่าตัวเองไม่ได้ตัวคนเดียว

"ไม่ต้องขอโทษเราหรอ เราเป็นห่วงจีน่าเราถึงพูด"

"ขอบคุณนะ จีน่าคงเป็นแม่ที่แย่มากเลย"

"ไม่หรอน่า แต่ต่อไปแกจะทำอะไรก็คิดถึงลูกให้มากๆ"ฟ้าใสพูดปลอบใจเพื่อน

"ต่อไปนี้เราจะคิดถึงลูกให้มากๆ แม่ขอโทษนะคะที่แม่ลืมคิดถึงหนู"จีน่าบอกกับฟ้าใส พร้อมกับลูบท้องของตัวเองเพื่อพูดกับลูกที่อยู่ในท้อง

"วันนี้แกพักผ่อนก่อนพอแค่นี้เดียวฉันทำเอง"

"ก็ได้เดียวเราไปพักผ่อนก่อนแล้วกัน"จีน่าเดินขึ้นห้องของตนเองที่อยู่ชนบนของร้าน จีน่าเดินเข้ามาในห้องแล้วนั่งลงที่ปลายเตียงนั่งติดถึงความทรงจำที่เคยทำกับต้นกล้าคิดแล้วน้ำตาก็ไหลออกมาจีน่าคิดว่า

"ตอนนี้พ่อของหนูเขาทำอะไรอยู่นะเขาจะคิดถึงเราไหม"จีน่าลูบท้องของตนเองเพื่อคุยกับลูกน้อย ตอนนี้ต้นกล้าทำอะไรอยู่สบายดีไหม ถ้าเขารู้ว่าเธอท้องเขาจะทำยังไงเขาจะรับผิดชอบเธอไหมเขาจะรักลูกไหมคำถามมากมายที่เกิดขึ้น

"แม่รักหนูมากนะ หนูคือทุกอย่างของแม่ แม่จะเข้มแข็งให้มากขึ้นจะไม่ร้องไห้อีกแล้ว"จีน่าสัญญาต่อตัวเองแล้วต่อไปนี้เธอจะเข้มแข็จะสู้ต่อไปเพื่อลูกจะพยายามลืมผู้ชายคนนั้นจะไม่เสียน้ำตาจีน่าสัญญาต่อตัวเองแล้วต่อไปนี้เธอจะเข้มแข็จะสู้ต่อไปเพื่อลูกจะพยายามลืมผู้ชายคนนั้นจะไม่เสียน้ำตาให้ผู้ชายใจร้ายคนนั้นอีกแล้ว

# 4 ปีผ่านไป

ตอนนี้ผ่านมาแล้ว 4 ปี ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้จีน่าไม่ได้พบกับต้นกล้าอีกเลย ตอนนี้จีน่าคลอดลูกสาวออกมาแล้วเธอตั้งชื่อว่าน้องข้าวหอม ข้าวหอมอายุได้สามขวบกว่า ตลอดเวลาที่ผ่านมาจีน่าพยายามที่จะลืมผู้ชายใจร้ายคนนั้นแต่เธอก็ไม่สามารถลืมได้

“คุณแม่ขา”ข้าวหอมเรียกแม่ของตัวเองที่เอาแต่นั่งเมอ

“ขา”จีน่าได้ยินเสียงเล็กๆของลูกสาวทำให้เธอหลุดจากความคิด

“คุณแม่เป็นอะไรคะหนูเรียกตั้งนาน”ข้าวหอมมองแม่ตัวเองอย่างสงสัย

“แม่ไม่เป็นอะไรค่ะ หนูหิวข้าวยังคะ”จีน่าเปลี่ยนเรื่องแล้วถามลูกสาวว่าหิวรึยังเพราะตอนนี้ก็เที่ยงแล้ว

"หิวแล้วค่ะ”ข้าวหอมตอบด้วยน้ำเสียงร่าเริง ข้าวหอมเป็นเด็กร่าเริงยิ้มง่ายเป็นเด็กสดใสใครเห็นก็ตกหลุดรักกับความน่ารักของแก

“งั้นเดียวแม่ทำให้กินนะคะ หนูเล่นหลังร้านกับแม่นะคะ น้ำเดียวพี่พาข้าวหอมไปกินข้าวก่อนน่ะ”จีน่าบอกกับพนักงานในร้านเพราะตอนนี้จีน่าดูแลร้านเพียงคนเดียวเพราะฟ้าใสแต่งงานแล้วไปอยู่ต่างประเทศกับแฟนที่ต่างประเทศแต่จีน่ากับฟ้าใสก็คุยกันตลอด ตอนนี้จีน่าเลยจ้างคนมาช่วยงาน

“ค่ะพี่จีน่า”น้ำเป็นเด็กที่น่ารักเป็นหาเงินส่งให้ทางบ้าน

“หนูเล่นรอนี้นะคะเดียวแม่ทำกับข้าวแปบนึ่ง”จีน่าให้ข้าวหอมเล่นของเล่นรออยู่หลังร้าน

“ค่ะ”ข้าวหอมตอบรับเสียงน่ารัก เมื่อลูกสาวตอบรับแล้วจีน่าก็เดินเข้าไปทำกับข้าวง่ายๆให้ลูกสาว ไม่นานอาหารก็เสร็จ

“อาหารเสร็จแล้วค่ะ”จีน่ายกอาหารมาให้ลูกกินที่โซฟา

“ว้าวน่าทานมากเลย”ข้าวหอมเห็นอาหารแล้วร้องออกมาอย่างตื่นเต้น

“น่าทานก็ทานเยอะๆนะคะ”จีน่าตักอาหารให้ข้าวหอมทานเองเพราะอยากให้ลูกช่วยเหลือตัวเองให้มากที่สุด ข้าวหอมเป็นทุกอย่างสำหรับจีน่าถ้าไม่มีข้าวหอมชีวิตของเธอก็คงไม่รู้จะเป็นยังไง ถึงข้าวหอมจะเกิดมาด้วยความไม่ตั้งใจแต่ข้าวหอมไม่ใช่ความผิดผลาดสำหรับจีน่าข้าวหอมเป็นแก้วตาดวงใจของจีน่า

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว