ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
บทนำ

เคหาสน์จำแลง 

จรัณญาพร 

  

บทนำ 

  

              “มึงว่าไงนะ ไอ้สันติ!” เสียงตะโกนถามอย่างหงุดหงิดดังก้องห้องทำงานแปดเหลี่ยมขนาดใหญ่ ที่ตกแต่งไปด้วยเฟอร์นิเจอร์ราคาแพง จนคนได้ยินสะดุ้งกันหมด 

              หนุ่มใหญ่ใบหน้าคมเข้มในชุดกึ่งทางการด้วยเชิ้ตสีเทาเข้มสวมกั๊กสีดำที่ตัดเย็บอย่างดี ขาดเพียงเสื้อสูทอีกตัวเขาจะกลายเป็นผู้ที่แต่งตัวหรูหราทีเดียว และในนิ้วที่สวมแหวนทองประดับอำพันเม็ดใหญ่ถือไปป์ค้างไว้ในมือนั่งอยู่บนเก้าอี้หนังสีน้ำตาลหลังโต๊ะทำงานใหญ่เลิกคิ้วขึ้น มือที่ถือไปป์วางไปป์ขัดเงาลงในแท่นวาง ก่อนยกขึ้นเสยผมตนเองไปด้านหลังลวกๆ อย่างระงับอารมณ์ 

              “ผะ ผม...ยกลูกสาวให้คุณท่านครับ ผม...ไม่มีเงินจริงๆ” ฝ่ายชายร่างท้วมในชุดสุภาพแต่ก็ดูเก่าและไม่ได้หรูหราอะไรบอกอย่างเลิ่กลั่ก 

              “พ่อ!” 

              เด็กสาวร่างผอมบางในชุดกระโปรงวันพีชผ้าฝ้ายแขนสาวกระโปรงยาวพอดีเข่าสีน้ำตาลกลางเก่ากลางใหม่ส่งเสียงเรียกอย่างตกใจ พลางหันมองพ่อทีและหนุ่มใหญ่เจ้าของบ้านที ก่อนจะนิ่งงันที่สบตากับเขาอย่างจัง จนต้องรีบก้มหน้าเม้มริมฝีปากแน่น หลังตวัดสายตามองเขาอย่างเคืองขุ่นไป มือเธอรู้สึกถึงอาการสั่นเทาจนต้องจับสายสะพายของกระเป๋าสานใบเล็กที่พาดไหล่อยู่ข้างตัวไว้แน่นอย่างหาที่ยึดไว้ 

              “คฤหาสน์ใหญ่โต น่าจะต้องการคนใช้อีก คุณท่านเชิญใช้มันได้เลยครับ มันทำงานบ้านเก่ง ทำอาหารก็ดี ให้มันช่วยเรียงเอกสารก็ได้ครับ มันอ่านหนังสือออกครับ” สันติละล่ำละลักบอกออกไป พร้อมถูมือไปมาอย่างเกรงจะโดนทำร้าย 

              “หึ...” 

              เจ้าบ้านฟังแล้วได้แต่ส่งเสียงในลำคอ มองดูอาการของเด็กสาวที่ก็สวยงามตามวัย มีรูปร่างสมส่วนแต่ก็ผอมบางคล้ายคนไม่ได้รับอาหารเต็มที่เท่าที่ควร และเจ้าตัวก็ไม่ได้โดดเด่นจนตะลึง เพียงแค่รู้สึกว่าถ้ารับไว้แล้วเขาจะได้กำไรอะไรกับเงินที่ไอ้ขี้เมาติดพนันกู้ไป 

              “ลูกสาวมึงตัวแค่นี้ ทำงานบ้านอะไรได้นักหนา บ้านกูมีแม่บ้านพ่อบ้านทำงานตามหน้าที่อยู่แล้ว ทางที่ดีมึงรีบขับรถส่งของให้ได้หลายๆ เที่ยวแล้วเอาเงินมาโปะหนี้กูดีกว่าไอ้สันติ!” 

              “ผะ...ผมหาเงินได้ก็ต้องเอาไว้กิน ผม...ผมหามาใช้หนี้ไม่ทันจริงๆ ครับคุณท่าน” บอกแล้วก็ได้แต่ส่ายหน้าพัลวัน “คุณท่าน...คุณท่านเอานางนวลมันเป็นนางบำเรอก็ได้นี่ครับ มันยังสาวยังซิงอยู่ คุณท่านไม่มีสาวๆ มารับใช้นานแล้วนี่ครับ ผม...ผมยกนางนวลให้ครับ” 

              “ไอ้เวร!” 

              “พ่อ!” 

              สองเสียงที่ประสานเรียกสันติอย่างตกใจมาจากลูกสาวและหัวหน้าพ่อบ้านคนสนิทที่เผลอหลุดปากออกไป โดยที่คุณท่านของใครๆ นั่งนิ่งมองมาที่คนกลางอย่างนางนวล แล้วทุกคนก็เห็นเขายกยิ้มพลางพยักหน้าเหมือนพอใจอะไรสักอย่าง ก่อนจะเลื่อนลิ้นชักและหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งที่มีข้อความและลายเซ็นกำกับอยู่ 

              “งั้นกูรับข้อเสนอนี้...” 

              “คุณท่าน...” เสียงของคนวัยใกล้ชราที่เส้นผมสีดอกเลาเรียกขานอย่างตกใจ ก่อนเขาจะต้องเม้มริมฝีปากก้มตัวต่ำและยืนสำรวมที่มุมห้องตามเดิม ระหว่างที่สังเกตเห็นเด็กสาวตาโตเลิ่กลั่กมองไปมาระหว่างพ่อกับเจ้านายของเขา และเลยมาหาเขาที่ได้แต่ส่ายหน้าไปมา 

              “กูเขียนว่า หนี้ทั้งหมดของมึงหมดแล้ว โดยการรับตัวลูกสาวของมึง ที่ชื่อนวล...” หนุ่มใหญ่เอ่ยแล้วนิ่งไปนิด พลางยกปลายปากกาขึ้นจากกระดาษสัญญา “ชื่อนวลเฉยๆ รึ” 

              “นวลพราวครับ มันชื่อนวลพราว” สันติบอกอย่างร่าเริงขึ้นทันควัน เขากำลังจะปลดหนี้ได้ ก่อนจะนิ่งงันไปนิดเมื่อได้ฟังเสียงห้าวลึกที่เอ่ยต่อ 

              “นวลพราว จิตดี มาไว้ในการปกครองของคฤหาสน์ราชสีห์ และต่อไปนี้นวลพราวจะเป็นสมบัติของกู ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับมึงและครอบครัวอีก ถ้าใครมายุ่งวุ่นวายกับนวลพราวหลังจากวันนี้ มีความผิดที่กูสามารถจัดการได้ทันที” จบแล้วเขาก็เซ็นชื่อ สิงหราช ไกรสรวงศ์ ก่อนจะหันเอกสารไปอีกด้านของโต๊ะทำงาน พลางเงยหน้ามองสันติที่ก้าวมาหยิบปากกาเซ็นชื่อ “งั้นมึงก็กลับไปคนเดียว กูจะให้รถไปส่ง ส่วนลูกสาวมึงจะอยู่ที่นี้ต่อไป” 

              “พ่อ...” 

              “นวล...แก...” เขาใจหายเหมือนกันแต่ก็ตัดสินใจไปแล้ว “ดูแลตัวเองดีๆ แล้วก็ดูแลคุณท่านดีๆ นะ พ่อไปแล้ว” 

              “พ่อ!” 

              เด็กสาวร้องไห้ออกมา ก่อนจะตกใจที่การจะก้าวเดินไปที่ประตูห้องทำงานถูกมือใหญ่กระชากข้อมือให้หันไปปะทะกับร่างหนาของเจ้าของห้องที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานเมื่อครู่ แต่ตอนนี้เขามาอยู่ชิดเธออย่างรวดเร็ว “คุณ...ท่าน...” 

              “หึ...” 

              เขายิ้มมุมปาก มองสำรวจคนที่สูงแค่หน้าอกตนเอง ดวงตากลมโตสีนิลมีแววหวาดกลัวฉายชัด ตัวบางๆ สั่นเทาเหมือนลูกแมวตัวน้อยๆ เปียกฝน ก่อนจะได้กลิ่นหอมอย่างประหลาดจากเด็กสาวที่ไร้เครื่องสำอางแต่งแต้มเนื้อตัว เส้นผมดำขลับยาวแค่ละบ่าแสนบางที่พลิ้วไหวตอนเจ้าตัวรีบก้มหน้าหลบสายตาเขา จนรู้สึกว่าสมกับชื่อนวลพราวที่แม้จะดูกะโปโลแต่ผิวก็นวลเนียนและมีเสน่ห์ของวัยสาว 

              “คุณท่านจะ...เอ่อ...” 

              “พาไปให้มาลีจัดการ อาบน้ำแต่งตัว แล้วก็จัดห้องสีไข่ไก่ให้อยู่ หาอาหารให้กินด้วย ผอมอย่างกับคนขาดสารอาหาร และส่งคนไปที่บ้านไอ้สันติเอาเอกสารและของสำคัญของนวลพราวมาที่นี่ด้วย” เสียงของเจ้าบ้านเอ่ยเรียบๆ พลางปล่อยมือจากข้อมือแสนบางของเด็กสาว ก่อนจะสบตากับหัวหน้าพ่อบ้านที่กะพริบตาถี่มองนิ่งๆ “เวหา...กูสั่งว่าอะไร” 

              “เอ่อ...ครับคุณท่าน” คนมีหน้าที่รับคำสั่งและมอบหมายงานต่างๆ ภายในคฤหาสน์รีบรับคำ ก่อนจะก้าวไปหาเด็กสาวที่ยืนนิ่งที่เดิม “ไปเตรียมตัวนะนวล...นะ...” 

              “หึ...นางบำเรอ ก็ดี...” หนุ่มใหญ่ยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ “กูก็เก็บตัวทนเงี่ยนมานานหลายสิบปีแล้วนี่” 

              สิงหราชพึมพำแล้วหัวเราะในลำคอ ระหว่างยืนดูดไปป์ต่ออยู่บริเวณหน้าต่างหลังโต๊ะทำงาน สวนสวยด้านหลังคฤหาสน์กว้างขวางจนสุดสายตา ด้านหลังมีเงาของทิวเขาอยู่ไกลๆ บริเวณสนามหญ้ามีทั้งต้นไม้ให้ร่มเงาและพุ่มดอกไม้หลากหลายพันธุ์ให้มองเห็น คนสวนสี่ห้าคนทำหน้าที่ของตนตามปกติในแต่ละวัน เขาทอดสายตามองเงียบๆ อย่างสบายใจที่กำจัดปัญหาหนี้ไปได้อีกราย 

  

  

              “เด็กจัง” หัวหน้าแม่บ้านร่างอวบในชุดยูนิฟอร์มเหมือนเมดฝรั่งเอ่ยขึ้น หลังเวหามาหาเธอที่ห้องทำงานเล็กๆ ใกล้กับห้องครัวด้านหลังคฤหาสน์ “อายุเท่าไรแล้วแม่หนู” 

              “เพิ่งสิบเก้าเมื่อวานจ้ะ” นวลพราวตอบเสียงแหบ เพราะร้องไห้เพิ่งหยุดลง หลังทำใจกับชะตาชีวิตของตนเอง 

              “เฮ้อ...เรียนอะไรอยู่หรือเปล่า” มาลีนิ่งไปนิดพลางถอนหายใจและถามอย่างห่วงใยในที แต่อีกฝ่ายก็ส่ายหน้าไปมา 

              “จบ ปวช. แล้วจ้ะ พ่อเพิ่งไปรับจากที่ทำงานมา” 

              “เรียนสาขาอะไร แล้วทำงานอะไรอยู่” คราวนี้เวหาถามอย่างใคร่รู้ 

              “เลขานุการจ้ะ เป็นเลขาของหัวงานงานธุรการในโรงทอผ้าของคุณนายสายใจจ้ะ” ตอบแล้วเธอก็นิ่งไปที่ทั้งสองผู้อาวุโสพยักหน้าส่งเสียงรับในลำคอเหมือนพอใจ เธอจึงรวบรวมความกล้าเอ่ยถามอย่างสับสนแต่ก็อยากรู้ เพื่อจะได้เตรียมตัวในการอยู่ที่นี่ “หนู...หนูจะโดนเมียคุณท่านรังแกหรือโดนคนอื่นทำร้ายไหม หนู...” 

              “ดูละครมากไปนะเรา” เวหาเอ่ยขึ้นเสียงเรียบทันที ระหว่างที่มาลีหัวเราะเบาๆ ออกมา จนชายสูงวัยกลอกดวงตาไปมาที่เด็กสาวมองเขาตาโต “คุณท่านไม่มีเมีย...พูดง่ายๆ ก็คือเป็นพ่อหม้าย เมียตายไปนานแล้ว นางบำเรอคนอื่นๆ ก็ตายไปหลายสิบปีแล้ว เธอไม่ต้องกังวลหรอก ตอนนี้เธออยู่คนเดียวกับคุณท่านที่นี่” 

              เด็กสาวกะพริบตาอ้าปากหวอรับฟังคำบอกเล่า ก่อนจะรีบเม้มริมฝีปากที่โดนปลายนิ้วของมาลีมาจิ้มปลายคาง และรีบเดินตามหล่อนไปทันทีที่หล่อนพยักหน้า ได้ยินแต่เสียงถอนหายใจแรงจากเวหาตามหลังมา 

  

  

              ห้องสีไข่ไก่อยู่ชั้นสองของคฤหาสน์ทางด้านทิศเหนือ มาลีบอกกับเธอว่าเป็นห้องนอนที่ไม่ได้เปิดใช้นานแล้วตั้งแต่คุณผู้หญิงตายไปเกือบยี่สิบห้าปีได้ แถมเป็นห้องที่อยู่ข้างห้องคุณท่าน ซึ่งห้องของคุณท่านจะอยู่มุมด้านในสุดของทิศเหนือ มีระเบียงกว้างสำหรับชมสวน เธอจึงโชคดีที่ได้รับการเอ็นดูตั้งแต่แรกก้าวเข้ามาที่นี่ 

              นวลพราวมองดูห้องสีไข่ไก่ที่มีประวัติ เป็นห้องกว้างขวางกว่าบ้านของเธอที่เคยอยู่กับพ่อแม่น้องชายและน้องสาวด้วยซ้ำ ห้องที่ไร้เจ้าของเป็นสิบๆ ปีได้รับการดูแลอย่างดีมาก เตียงนอนสี่เสามีมุ้งลูกไม้ผูกไว้สวยงาม ชุดผ้าปูเตียงสีขาวที่มีลายปักเป็นเถาดอกไม้เข้ากับหมอนทุกใบที่จัดวางบนเตียง พร้อมผ้าคลุมเตียงที่คลุมไว้ก็มีลวดลายปักสวยงาม โต๊ะข้างหัวเตียงตั้งโคมไฟทั้งสองด้าน หน้าต่างบุกระจกบานยาวสิบช่อง และมีระเบียงครึ่งวงกลมอีกด้วย ตู้เสื้อผ้าตั้งอยู่ชิดผนังด้านหนึ่ง ประตูเลื่อนอีกด้านคือห้องน้ำที่เธอได้แต่ยืนมองตาปริบๆ เพราะสะอาดสะอ้านครบครันด้วยอุปกรณ์และสุขภัณฑ์อย่างดี เมื่อเดินตามมาลีไปต้อยๆ เหมือนลูกเป็นตามแม่ 

              “น้ำอุ่นพร้อมแล้วค่ะ คุณมาลี” เสียงของสาวใช้คนหนึ่งดังขึ้น ก่อนจะเดินออกมาจากฉากไม้ที่วางกั้นอ่างอาบน้ำไว้ 

              “ถอดเสื้อผ้าซะแม่หนู แล้วก็ลงไปนั่งแช่ในอ่าง ฉันกับสุดาจะขัดตัวและสอนเรื่องที่ควรจะรู้ให้” มาลีเอ่ยเรียบๆ ระหว่างหล่อนก็ถลกแขนเสื้อพับให้เรียบร้อย และใช้สายตาสั่งให้เด็กสาวทำตาม เพราะอีกฝ่ายดูขัดเขินมากทีเดียว 

  

               

              “ใครทุบตีมา!” 

              ร่างเปลือยเปล่าของนวลพราวผอมบางกว่าที่คาดไว้ ผิวสีน้ำผึ้งอ่อนจนเกือบจะขาวแต่ก็ไม่ได้ขาวจัดจนดูซีดเซียวนัก แถมเด็กสาวก็มีสัดส่วนที่งามตาอย่างผู้หญิงควรมี หน้าอกขนาดอวบอิ่มพอดีที่ยอดถันสีแดงก่ำ เนินสามเหลี่ยมที่แทบไร้ขนจนแลเห็นรอยแยกของร่องรูสีสวยสด แต่ร่องรอยฟกช้ำตามตัวใต้ร่มผ้าก็ทำให้สุดาตกใจยกมือปิดปาก ก่อนที่มาลีจะหันมองและส่งเสียงถามอย่างไม่ชอบใจสักนิดที่เกิดเรื่องแบบนี้กับเด็กสาวตัวนิดเดียว 

              “นวล...ใครทำ...” 

              “พะ...พ่อกับแม่จ้ะ” เมื่อตอบแล้วมาลีกับสุดาก็ตาโตกว่าเดิม จนเธอส่ายหน้าไปมาและเม้มริมฝีปาก “หนูไม่เป็นไรแล้ว อาบน้ำเนอะ” 

              นวลพราวลงไปในอ่างอาบน้ำอย่างว่องไว น้ำอุ่นที่สูงอยู่แค่เอวของเธอทำให้รู้สึกสงสัย แต่ความไม่เคยได้รับการดูแลใดๆ ทำให้เด็กสาวนั่งขัดสมาธิอยู่นิ่งๆ และใช้มือวักน้ำรดตัวเองเงียบๆ ก่อนจะมองดูสุดาที่ถอนหายใจมองมาหา “หนูทำอะไรผิดเหรอ” 

              “นั่งเหยียดขาแล้วพิงหลังกับขอบอ่านทางนี้” สุดาเอ่ยพลางตบมือกับขอบอ่างด้านที่มีก้านรองคอติดตั้งไว้ ระหว่างหล่อนนั่งบนเก้าอี้ไร้พนักทรงกลมพร้อมใยบวบขัดตัวในมือ เพื่อทำความสะอาดร่างกายให้เด็กสาวที่คุณท่านยินดีรับมาอย่างใจเย็น ก่อนจะมองดูมาลีที่เดินกลับเข้ามาหลังออกไปส่งข่าว 

              “นั่งชันเข่าแล้วแยกขาออกด้วย” มาลีเอ่ยบอก ก่อนหล่อนจะสบสายตากับเด็กสาวที่ทำตามแม้มีท่าทางขัดเขิน “หอยสวยนะ กลีบสีสดเชียว” 

              “อะ...” นวลพราวสะดุ้งทันทีที่นิ้วมือของมาลีสัมผัสกลีบร่องสาวของตน ก่อนจะต้องแอ่นหลังยกสะโพกจากอ่างน้ำเล็กน้อยเมื่อนิ้วมือของหัวหน้าแม่บ้านแทรกสอดเข้าสู่ด้านในร่องรูของเธอ “อะ เจ็บ...” 

              มาลียกยิ้มอย่างพอใจ หล่อนทำความสำรวจความสดใหม่ของเด็กสาวตามหน้าที่ แค่นิ้วมือหล่อนนิ้วเดียวอีกฝ่ายก็เกิดอาการ แสดงว่าไม่เคยผ่านมือใครมาก่อน ทั้งยังมีอาการไร้เดียงสาแต่ก็สนองตอบอารมณ์เงี่ยนง่านอย่างชัดเจน จนหล่อนเริ่มชักนิ้วเข้าออกเด็กสาวก็ส่งเสียงครางไม่เป็นภาษาและยกมือเกาะขอบอ่างแน่น รวมถึงมือของสุดาที่บีบนวดไปตามร่างกายท่อนบนของเด็กสาว พร้อมลูบไล้ทรวงอกไปมาจนยอดถันชูชัน ไม่นานเด็กสาวก็สุขสมจนนอนหอบหายใจในอ่างน้ำ 

              “อารมณ์เมื่อกี้คือสุขสมน้ำแตก แต่การร่วมเพศสมสู่กับผู้ชายจะรุนแรงและเจ็บกว่านี้ ยิ่งเป็นครั้งแรกอาจจะเจ็บมากกว่าสุขสบายเหมือนเมื่อกี้” มาลีเอ่ยรายละเอียดอย่างตรงไปตรงมา ระหว่างที่มือก็ลูบไล้ล้างน้ำคาวสวาทของเด็กสาวอย่างดี สุดาเองก็ขัดผิวตัวให้เด็กสาวต่อไป “ยิ่งแก่นกายของคุณท่าน เธอคงแทบเป็นลม” 

              นวลพราวขนลุกทั้งตัวอีกรอบเมื่อนึกถึงคุณท่านที่ได้พบ เขาดูสูงวัยกว่าพ่อ แต่เขาก็ยังดูแข็งแรงและมีเสน่ห์อย่างมาก ใบหน้าเข้มมีไรหนวดเคราบางๆ ล้อมกรอบโดดเด่น ดวงตายาวรีสะท้อนที่มีสีแปลกๆ เหมือนสีน้ำตาลทองดูน่าเกรงขาม น้ำเสียงทุ้มห้าวมีอำนาจ เส้นผมดกหนาสีน้ำตาลเข้มเกือบดำ และตอนที่โดนดึงไปปะทะร่างหนาของเขา เธอก็รู้ว่าเขาไม่มีไขมันส่วนเกินสักนิด ร่างกายสูงใหญ่ของเขาหนาราวกำแพง ถ้าเธอจะต้องมีอะไรกับเขา เธอจะตายคาเตียงไหม 

              “ตอบสนองคุณท่านตามที่เธอรู้สึก บอกสิ่งที่เธอคิดและแสดงออกอย่างตรงไปตรงมา เธอจะได้รับความเอ็นดูและอยู่อย่างสุขสบายแน่นอน” มาลีเอ่ยบอก ก่อนจะปล่อยให้สุดาฟอกสบู่และล้างตัวของเด็กสาวให้สะอาด โดยหล่อนเดินไปเตรียมเสื้อผ้าให้ “ชุดที่อยู่ในตู้ตอนนี้เป็นชุดใหม่ของคุณผู้หญิงทั้งหมด เสื้อผ้าทั้งหมดไม่เคยได้สวมใส่เลยยังเก็บไว้ในตู้ แต่คุณท่านอนุญาตให้เธอใส่ได้ทั้งหมด ระหว่างรอเสื้อผ้าที่สั่งให้เธอใหม่มาส่ง และถ้าเธอทำหน้าที่ได้ดี เธออาจจะแก้แค้นคนที่เคยทำร้ายเธอได้นะ นวล...” 

              คำพูดของมาลีทำให้เด็กสาวนิ่งงันไปนิด ร่างที่กำลังโดนสุดาเช็ดซับน้ำให้อย่างอ่อนโยนและรู้สึกเจ็บแปลบเล็กน้อยเวลาโดนรอยฟกช้ำใหม่ๆ ทำให้เธอคิดถึงช่วงเวลาที่กลายเป็นกระสอบทรายของพ่อแม่เวลาไม่พอใจสิ่งใดก็มาลงที่เธอ ไม่ได้เงินจากเธอก็ตบตีเธอเหมือนเป็นเรื่องปกติ น้องชายและน้องสาวก็ได้แต่ดูพร้อมรอยยิ้มเยาะหยัน หลายครั้งก็ขอเงินเธอเหมือนเธอเป็นธนาคารเคลื่อนที่ พอไม่ได้อย่างที่ต้องการก็ไปฟ้องแม่จนเธอโดนตีวนไปวนมาจนเป็นปกติ แต่คนที่นี้เพิ่งเจอเธอไม่กี่นาทีก็ดูแลเธออย่างดี ถึงมันจะเป็นหน้าที่เหมือนมาขายตัว แต่พวกเขาก็ดีกับเธอกว่าครอบครัวด้วยซ้ำ 

              “คุณท่านอายุเท่าไรเหรอจ๊ะ” ถามแล้วเธอก็เห็นสองสาวที่กำลังช่วยเธอทาโลชั่นและแต่งตัวนิ่งไปนิด “ขอโทษค่ะ” 

              “คุณท่านห้าสิบแล้ว” คำตอบจากมาลีทำให้เด็กสาวตาโตมองสบตาอีกฝ่ายจากกระจกเงาบานยาวที่ตั้งไว้ จนหล่อนยกยิ้มเงียบๆ 

  

  

              “อือ...ผอมกว่าที่คิดนะ” สิงหราชเอ่ยขึ้น เมื่อเขาก้าวเข้ามาในห้องสีไข่ไก่แล้วพบร่างบางในชุดนอนผ้าซาตินสายเดี่ยวสีขาวบางเบาที่ลุกพรวดขึ้นจากโซฟาปลายเตียงนอนทันควันที่เขาเข้ามา 

              ตลอดเวลาช่วงบ่ายจนถึงหัวค่ำเขาให้เธอปรับตัวอยู่ภายในห้องนี้ สุดารายงานว่าเด็กสาวเจียมตัวและไม่ค่อยคุยเท่าไร มีแต่ความห่วงงานที่ต่อไปคงไม่ได้กลับไปทำ และเมื่อท้องฟ้ามืดลง คนงานกลับไปยังบ้านพักที่สร้างไว้ด้านหลังคฤหาสน์ เขาก็ได้เวลามาสำรวจนางบำเรอคนใหม่ด้วยตนเอง 

              “หนู...” คนตรงหน้ากำลังจะทำให้เธอเป็นลมตั้งแต่ประตูเปิด คุณท่านสวมกางเกงแพรเพียงตัวเดียว ร่างกายท่อนบนแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อสวยงามดุจนายแบบ ลอนกล้ามท้องที่ชัดเจนจนมือเธออยากเอื้อมไปลูบไล้ด้วยซ้ำ แต่ก็ต้องระงับอาการตื่นตาไว้ เพราะเขามองสำรวจเธอจนแทบละลาย เมื่อเธอเหลือบสายตามองสำรวจร่างกายของคุณท่านก็นึกชื่นชมกับหนุ่มใหญ่วัยห้าสิบปีที่ยังแข็งแรงกำยำอย่างมาก 

              “แทนตัวเองว่านวล...แล้วพูดคะขากับฉัน แต่กับคนอื่นจะจ๊ะจ๋าก็แล้วแต่เธอ” เสียงห้าวสั่งการตามที่ตนเองชอบ ก่อนจะเอื้อมมือไปลูบไล้หัวไหล่ พลางสะกิดสายชุดนอนให้หลุดเลื่อนลง จนร่างตรงหน้ามีเพียงกางเกงชั้นในลูกไม้สีขาวปกปิดอยู่ “ฉันคงต้องเบาแรงหน่อยสินะ เพราะเธอยังมีรอยช้ำอยู่” 

              นวลพราวที่เมื่อโดนปลดชุดนอนลงไปอย่างง่ายดาย ยืนยกแขนกอดอกและบีบเรียวขาวนิ่งอยู่เดิม เธอขัดเขินและอับอายชะตาชีวิตจนได้แต่ก้มหน้าหลบสายตาแสนคมของคุณท่าน ก่อนจะต้องเงยหน้าขึ้นสบตากับเขา เพราะมือใหญ่ที่เอื้อมขึ้นมาบีบปลายคางเธอเบาๆ ให้เงยหน้าสบตากัน และเธอก็ได้รับจูบแรกในชีวิต 

              ริมฝีปากที่แนบสนิทและลิ้นสากที่มีกลิ่นใบยาจากไปป์ที่เขาสูบเป็นประจำฟุ้งอยู่ในโพรงปาก มือใหญ่ทั้งสองข้างประคองแก้มเธอไว้ให้มั่น ลิ้นสากตวัดเลียไปทั่วนำพาให้เธอตอบสนองและพันเกี่ยวลิ้นไปมากับเขา แค่จูบก็แทบทำให้เธอหมดแรง มือเรียวได้แต่ยกขึ้นวางทาบบนแผงอกกว้างที่แกร่งด้วยกล้ามเนื้อ ก่อนจะผละริมฝีปากออกเขาก็ดูดดึงลิ้นเธอแรงๆ อีกรอบ 

              “อ่า...” เด็กสาวส่งเสียงออกมาเมื่อริมฝีปากเป็นอิสระ เธอหายใจแรงและปรือตาสบกับดวงตาสีแปลกของคุณท่านที่มองมาอย่างหื่นกระหาย มือของเขาวางบนหลังมือเธอไว้นิ่ง 

              “เคยดูหนังสือโป๊ หรือหนังโป๊ไหม” คำถามของเขาได้คำตอบเป็นการพยักหน้าเบาๆ จนเขาได้แต่ยกยิ้มมุมปาก “งั้นก็ทดสอบหน่อยสิ ว่าเธอจะทำหน้าที่ได้ดีแค่ไหน” 

              “อะ...” 

              เธอตกใจเผลออุทานออกมาทันที เมื่อคุณท่านปลดกางเกงแพรลงไปกองที่ข้อเท้า และท่อนเนื้อลำโตกลางกายของเขาก็ดีดออกมาสู่สายตาเธอ พร้อมมือใหญ่ที่จับมือเธอให้เลื่อนลงไปจับแก่นกายชายลูบไล้ไปมาตามความยาว จนเธอได้แต่แลบลิ้นเลียริมฝีปากวูบวาบไปทั่วกาย ยิ่งบริเวณซอกหลืบของเพศหญิงก็เต้นตุบตับขึ้นมาทันที 

              นวลพราวเงยหน้าสบตากับคุณท่านอีกรอบ หลังก้มลงมองท่อนเอ็นแข็งแกร่งแต่ก็รู้สึกอ่อนนุ่มในมือ ก่อนจะคุกเข่าลงกับพื้นเหมือนโดนต้องมนต์จากสายตาของเขา แก่นกายชายท่อนใหญ่อยู่ตรงหน้าเธอ เห็นชัดเจนว่ามีเส้นเลือดปูดโปนรอบลำเนื้อ หัวเห็ดบานอย่างที่เคยได้อ่านการ์ตูนโป๊เล่มเก่าๆ ที่เคยซื้อตามตลาดนัด เครื่องเพศของผู้ชายที่สมบูรณ์คงสวยแบบนี้สินะ กลิ่นกายของคุณท่านก็ไม่เหม็นสาบเหมือนกลิ่นผู้ชายแก่ๆ ที่เคยเจอในที่ทำงานหรือเพื่อนของพ่อเลย 

              มือเธอลูบไล้แก่นกายชายที่อวบใหญ่กว่าข้อมือเธอด้วยซ้ำอย่างแผ่วเบา ก่อนจะเงยหน้าเหลือบมองคุณท่านที่ก้มมองอยู่เช่นกัน เธอค่อยๆ อ้าปากอมหัวเห็ดเข้าสู่โพรงปาก ใช้ปลายลิ้นเลียวนไปมาตามรอยหยัก จนเขาครางในลำคอดังขึ้น เธอขยับก้มหน้าเข้าไปหาพร้อมอ้าปากอีกนิด เพื่ออมท่อนเอ็นสู่โพรงปากให้มากกว่าเดิม พร้อมลิ้นที่ตวัดเลียไปตามลำเนื้อจนรับรู้ถึงรอยปูดโปนของเส้นเลือด มือเรียวลูบท่อนเนื้อที่เธออมไม่หมดไปด้วย ไม่นานเธอก็ขยับหัวเข้าออกดูดดึงท่อนเนื้อของเขาเร็วขึ้น มือเธอจับต้นขาเขาเป็นหลักไว้ เธอเสียวซ่านที่ร่องหลืบรูของตนเองอย่างมาก ทั้งที่ไม่มีสิ่งใดมาโดน เพียงแค่ได้ดูดอมลำเนื้อขนาดใหญ่ของเขาก็แทบอยากโดนเปิดซิงเสียเดี๋ยวนี้ 

              คุณท่านส่งเสียงกระหึ่มอย่างพอใจมากขึ้น เธอรับรู้ถึงเสียงสูดลมหายใจของเขาที่แรงขึ้น พร้อมกับมือใหญ่ที่เปลี่ยนจากลูบหัวเธออย่างแผ่วเบาไปมา เป็นการจับเส้นผมเธอและดึงให้เธอขยับหัวเข้าออกเป็นจังหวะเร็วขึ้น ทำให้เธอต้องอ้าปากกว้างขึ้นกว่าเก่า เพราะแก่นกายเขาคับปากอย่างมากจนอาจจะโดนฟันของเธอได้ และเมื่อเขากระเด้าเอวสอบส่งท่อนเอ็นเข้าออกโพรงปากของเธอเร็วขึ้น เธอก็แทบสำลักหายใจไม่ออก น้ำลายและน้ำตาไหลนองเต็มใบหน้า คงน่าเกลียดทีเดียว เพราะเขาหายใจแรงและขยับตัวออกห่าง ทำให้เธอได้ยกมือปาดเช็ดใบหน้าตนเอง 

              “อือ...เก่งนี่ น้ำฉันเกือบแตก” เสียงพร่าห้าวบอกอย่างพอใจ มองดูเด็กสาวที่ใบหน้าแดงก่ำ ดวงตามีน้ำตาคลออยู่ เขาโน้มตัวลงไปดึงต้นแขนเธอขึ้นมา ก่อนจะช้อนอุ้มร่างผอมบางขึ้นอย่างง่ายดายพาไปวางบนเตียง 

  

  

              “อะ...คุณท่านคะ มัน...อือ...สกปรก อะ...” นวลพราวตาโตเมื่อหนุ่มใหญ่ที่วางเธอลงบนเตียงถอดกางเกงในลูกไม้ออกไปจากเรียวขาอย่างรวดเร็ว และจับต้นขาเธอแยกออก ก่อนก้มหน้าลงไปดูดเลียร่องรูของเธอทันที 

              สะโพกกลมกลึงของวัยสาวที่ยังไม่อวบอิ่มมากนักเด้งจากเตียงนอนขึ้นลงอย่างควบคุมไม่ได้ นวลพราวเสียวซ่านอย่างมากกับปากและลิ้นของคุณท่านที่ดูดเลียร่องหลืบของเธอไม่ได้หยุด ก่อนจะสะดุ้งลืมตามองเพดาน พร้อมแอ่นร่างจากเตียงอีกรอบเมื่อนิ้วของเขาแทรกผ่านเข้าไปในรูลึกยิ่งกว่าที่มาลีสำรวจ และยังมีลิ้นสากที่ตวัดเลียไปมาโดยที่นิ้วของเขาก็ขยับเข้าออกไปด้วย จนเธอรับรู้ถึงน้ำอุ่นๆ ที่เปียกฉ่ำอยู่ภายในร่องรูของตน 

              “อือ...คุณท่านคะ นวลเสียว” เธอได้แต่ครางกระเส่าและส่งเสียงบอกคุณท่านอย่างไม่เข้าใจอาการที่ตนเองกำลังเจอ 

              “เสียวอะไรรึ...” เขาเงยหน้าไปสบตาคนที่หายใจหอบนอนทิ้งตัวอยู่บนเตียงนิ่ง “เสียวหอยใช่ไหม สาวน้อย...” 

              “ค่ะ เสียวหอยมาก” เธอตอบเสียงพร่า ก่อนจะสะดุ้งเมื่อเขาขยับนิ้วมือเข้าออกอีกรอบ และเมื่อนิ้วที่แทรกเข้ามาเป็นสองนิ้วเธอก็รู้สึกถึงความคับแน่นมากขึ้น “อะ อือ...นวลเสียวหอยไปหมดแล้วคุณท่านขา...” 

              “หอยเธอสวยมากนวล สีสดปิดสนิท น้ำหอยก็อร่อย กลิ่นหอยก็หอม” เขาบอกพลางตวัดลิ้นเลียไปมา โดยไม่หยุดนิ้วมือที่ขยับเข้าออก จนเธอที่ปรือตามองไร้เรี่ยวแรงขัดขืนล้มตัวนอนไปอีกรอบ และได้แต่ส่งเสียงครางครวญไม่เป็นส่ำ มือเรียวลูบไปมาบนที่นอน ก่อนจะยกมาลูบตัวเองอย่างระบายความเสียวซ่านที่เขากำลังปรนเปรอ 

              “เธอนี่ความรู้สึกไวดีนะ แตดแข็งชี้ขึ้นมาเลยเชียว” 

              “โอว...นวลเสียว อูย...คุณท่านขา” เด็กสาวแทบสิ้นสติเมื่อโดนเขาดูดเม็ดแตดตามที่เขาเอ่ย ก่อนจะสะบัดหน้าไปมาจนเส้นผมที่ยาวละบ่ายุ่งเหยิงไปกับที่นอน “โอ้...คุณท่าน อูย...” 

              หนุ่มใหญ่ดูดเลียเม็ดแตดสีแดงสดอย่างชอบใจ เขาไม่เคยเจอหอยของเด็กสาวคนไหนน่าเลียเท่านวลพราวมากก่อน ถึงเธอจะไม่ได้สวยจนสะดุดตา แต่ก็มีมุมน่ามองและหลงใหล กลิ่นกายสาวก็หอมหวานชวนเคลิ้ม ยิ่งได้สูดดมใกล้ๆ และดูดดื่มน้ำจากรูหอยเขาก็ชอบใจนัก กลิ่นหอมคาวสวาทของเธอน่าลิ้มลองอย่างมากทีเดียว 

              “โอ้...” เด็กสาวสุขสมน้ำแตกกระจายออกมาอย่างมากมายกว่าตอนที่เธอเสร็จสมจากนิ้วมาลีที่สำรวจความสดใหม่ เธอนอนหายใจหอบได้ไม่นานก็สะดุ้งสุดตัว “อะ...คุณท่านคะ นวลเจ็บ” 

              สิงหราชใช้จังหวะที่เด็กสาวน้ำแตกสุขสมไปเมื่อครู่ขยับคร่อมร่างบาง เพื่อนำพาแก่นกายชายแทรกผ่านร่องรูหอยสีสดที่ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำเงี่ยนมากมายของเธอ แต่ลำเอ็นของเขาก็ใหญ่โตมากนักจนเธอสะดุ้งเฮือก และยกมือขึ้นมาจับท่อนแขนเขาไว้แน่น พร้อมดวงตาสีนิลที่เบิกโตมองมานิ่ง แต่มีหรือที่เขาจะหยุด เพราะเขาก็ต้องการปลดปล่อยและระบายความเงี่ยนที่สะสมออกไปเช่นกัน เขาจึงกระเด้าเอวสอบเข้าๆ ออกๆ เป็นจังหวะเนิบนาบ จนเธอครางเสียงอ่อย เมื่อเห็นเธอยกสะโพกติดตามการชักแก่นกายออกมา เขาก็กดตัวลงไปทันที 

              “อะ!” นวลพราวจุกจนรู้สึกชาวูบ ความเสียวซ่านเมื่อครู่หายไป เหลือไว้แต่ความอึดอัดประหลาด และความเจ็บแปลบที่หอยของเธอกำลังโอบรัดท่อนเนื้อของเขาไว้จนหมด “อือ...นวลอึดอัด” 

              “หึ...อูย...หอยเธอตอดแรงจังนะ นวล...” หนุ่มใหญ่ส่งเสียงหอบอย่างพอใจ เมื่อกำลังจะขยับกระเด้าเอวสอบเขาก็โดนร่องรูหอยของเธอโอบกระชับไว้แน่น 

              “คุณท่าน อะ...อูย...” ความวูบวาบที่ท่อนเอ็นร้อนผ่าวของคุณท่านกำลังเคลื่อนตัวแทรกเข้าออกโพรงหอยของเธอช่างเสียวซ่านเกินบรรยาย และเมื่อเขาโอบแขนกำยำรอบเอวเธอพร้อมก้มหน้าลงมาดูดดึงยอดอกเธอเหมือนหิวโหยต้องการน้ำนมจากอก เธอก็ยิ่งเสียวไปทั่วตัวอย่างไม่เคยเป็น “โอ้...คุณท่านขา นวลเสียวทั้งตัวเลย อยู...” 

              หนุ่มใหญ่พอใจกับเสียงครางกระเส่าของเด็กสาว ยิ่งการตอบสนองและโพรงหอยของเธอกระตุกตอดรัดเขาอย่างมากมายก็ยิ่งเพิ่มความต้องการให้เขามากเท่านั้น 

              “อือ...หอยตอดดีมากนวล” เขาชมเชยเสียงพร่า ระหว่างจูบซับประทับตราตามผิวเนียนนวลของเด็กสาว ถึงไม่ได้นิ่มนุ่มมากนักแต่ก็เนียนสมชื่อตัว รอยช้ำที่ได้เห็นทำให้เขารู้สึกอยากตบไอ้พ่อและอีแม่ตัวแสบของเธอมากขึ้น แต่ตอนนี้เขาต้องปลดปล่อยเสียก่อน 

              “โอ้ คุณท่านขา เสียวหอยมาก นวลเสียว...” เธอไม่รู้จะระบายความเสียวซ่านที่เกิดขึ้นอย่างไรดี ได้แต่ส่งเสียงครางไม่เป็นส่ำ และบอกสิ่งที่รู้สึกตามที่มาลีสอน มือเรียวจับผ้าปูเตียงเป็นหลักก่อนแอ่นหยัดร่างขึ้นเมื่อเขาขยับตัวคุกเข่าและจับเอวเธอไว้แน่น พร้อมกระเด้าเอวสอบไม่หยุด ทำให้แก่นกายขยับเข้าๆ ออกๆ ร่องรูหอยเธอรัวเร็ว จนเธอแทบบ้า “โอ้...อูย...คุณท่าน โอ้ เสียวหอย เสียวเหลือเกิน คุณท่านขา อูย...” 

              ใบหน้าคมเข้มของหนุ่มใหญ่บิดเบี้ยวขึ้นเมื่อรับรู้ถึงภายในร่องหอยที่กระตุกถี่รัว เด็กสาวส่งเสียงครางครวญไม่เป็นภาษา มือเรียวปัดไปมาก่อนยกมานวดคลึงทรวงอกตนเองและแอ่นร่างขึ้น ก่อนจะกรีดเสียงร้องครางดังอย่างสุขสมที่สุดกว่าเมื่อตอนโดนเขาดูดเลีย 

              “อือ...อูย...” เขาน้ำแตกติดตามเธอไปทันที 

              น้ำเงี่ยนขาวขุ่นมากมากไหลเยิ้มออกมาจากรูหอย แม้แก่นกายของเขาจะยังแช่อยู่เต็มร่อง ร่างผอมบางที่ทิ้งตัวนอนหมดเรี่ยวแรงแต่สะโพกยกสูง เพราะเขาจับเอวคอดกิ่วของเธอไว้เป็นหลัก ก่อนเขาจะยกยิ้มมุมปากกับภาพที่เห็น หลังถอดถอนแก่นกายออกจากโพรงหอย 

              “อ้า...อือ...” นวลพราวครางอ่อย เมื่อรู้สึกถึงความว่างเปล่าที่เคยเติมเต็ม ความกลวงโบ๋ที่อากาศสัมผัสกับหอยของเธอชัดเจนมากจนมันเย็นวาบไปหมด 

              “อือ...หอยเต้นตุบๆ เลยเด็กดี” เขาชมเชยเสียงพร่า มองดูผลงานที่ท่อนเนื้อได้ทะลวงรูหอยฟิตๆ ของเธอจนอ้าหวอดูดซับน้ำกามของเขาไว้ แต่ก็ล้นเอ่อออกมาเป็นที่น่าพอใจนัก “มันยังไม่จบหรอกนะนวล” 

              “อะ...” คนถูกจับให้พลิกตัวคลานเข่ากับเตียงส่งเสียงครางอ่อย แต่เธอก็ทำตามคุณท่านกำกับอย่างว่าง่ายเพราะไร้แรงจะต่อต้าน ไม่นานก็โดนท่อนเอ็นลำใหญ่อัดเข้ามาเติมเต็มรูหอยอีกรอบ “อูย คุณท่าน มันลึกจัง อูย...อะ อะ นวลเสียว อูย” 

              ท่าที่เด็กสาวคลานเข่าโน้มตัวลงไปอยู่บนเตียงนอนแบบนี้ยิ่งทำให้หนุ่มใหญ่มองภาพท่อนเนื้อลำโตมุดเข้ามุดออกรูหอยสีแดงก่ำที่ฉ่ำน้ำเงี่ยนมากมายได้สบายตา เสียงครางกระเส่าของนวลพราวก็เรียกความสุขได้ไม่ยาก ยิ่งอาการตอดรัดภายในโพรงหอยของเธอก็ทำให้เขาชอบใจอย่างมาก ครั้งแรกของเธอก็ตอบสนองและมอบความสุขกายสบายใจให้เขานักหนา คงต้องเลี้ยงดูเธอให้ดี เพื่อให้ร่างกายแข็งแรงและสมบูรณ์ต่อไปนานๆ 

              “หอยตอดดีจริงนะนวล อูย...เธอจะน้ำแตกอีกแล้วสิ หอยตอดรัวเลย อือ...” 

              “อูย...คุณท่านขา นวลเสียว...” เด็กสาวครางและร้องบอก น้ำตาเธอเอ่อคลอด้วยความเสียวซ่านอย่างมาก ทั้งยังเหนื่อยจากความสุขสมที่เพิ่งผ่านไปไม่นาน “อูย...เสียวเหลือเกิน นวลไม่เคยเสียวและสุขแบบนี้เลย คุณท่านขา...” 

              หนุ่มใหญ่หัวเราะร่าชอบใจกับคำพูดของเด็กสาวท่าทางเรียบร้อยและเคอะเขินที่เจอครั้งแรก “เธอนี่เอามันฉิบหาย” 

              “โอ้...คุณท่านขา” เธอได้แต่ร้องคราง เมื่อเขาโน้มตัวลงจูบไซ้ไปมาที่แผ่นหลังและลำคอ มือใหญ่ข้างหนึ่งก็บีบคลึงทรวงอกอย่างหนักหน่วงสลับไปมา พอๆ กับการกระเด้าเอวสอบส่งท่อนเอ็นอวบใหญ่ร้อนผ่าวเข้าออกในรูหอยไม่หยุด “โอ้ คุณท่านขา...อูย...” 

              ร่างผอมบางของเด็กสาวกระตุกเกร็ง แอ่นสะโพกกลมกลึงขึ้นลงถี่ๆ โดยมีมือของหนุ่มใหญ่จับไว้มั่นระหว่างเขากระเด้าเอวส่งแก่นกายเข้าๆ ออกๆ รูหอยที่ตอดระรัวปล่อยน้ำเงี่ยนออกมาไม่หยุด ก่อนจะกดท่อนเนื้อลำโตแช่เข้าไปแนบแน่นภายในโพรงหอยที่โอบกระชับแน่นจนเขากัดฟันกรอด ปลดปล่อยความสุขสมที่กักเก็บมานานท่วมล้นออกมาอีกรอบ 

              “อือ...คุณท่านขา อูย...” นวลพราวส่งเสียงครางกระเส่า เมื่อรับรู้ถึงการเคลื่อนไหวจากแก่นกายแข็งขันของเขา ที่ขยับเข้ามาในรูหอยอีกอย่างไม่หยุดพัก จนทำให้เธอต้องขยับกายให้ถนัด นอนตะแคงลงกับเตียง และยกขาข้างหนึ่งตามมือเขาที่จับขาหล่อนไปพาดบ่า และกระเด้าเอวส่งท่อนเอ็นเข้าออกไม่หยุด 

              สิงหราชไม่เคยเจอเด็กสาวที่น่าเอาขนาดนี้ หอยสดใหม่กลิ่นหอมรัญจวนใจ เขาบอกหรือจัดการอะไรเธอก็ทำตามอย่างว่าง่าย แถมมีความแรดร่านแบบพอดีที่แอบอยู่ในตัวตอบสนองเขาได้หมดทุกจังหวะ เขากระเด้าเอวส่งแก่นกายลำใหญ่เข้าโพรงหอยกี่รอบ นวลพราวก็ตอดรัดตอบตลอด แบบนี้สิถึงจะเอาสนุกและมันไปด้วยกัน 

              “อือ...เธอจะสุขสบายที่อยู่กับฉันแน่นอนนวล” เขาบอกเสียงหอบพร่า ระหว่างกระเด้าเอวไม่หยุด มองดูคนตัวเล็กกว่ามากที่หัวสั่นหัวคลอนครางไม่เป็นส่ำ ทรวงอกกระเพื่อมไหวตามแรงกระเด้า จนเขาอดไม่ได้จะเอื้อมมือไปบีบคลึงเล่น 

              “อูย...คุณท่านขา นวลเสียวหอย เสียวมาก เสียวไปหมดเลย เสียวจริงๆ โอ้...โอ้ โอ้ คุณท่านขา ไม่ไหวแล้ว อย่าบี้แตด นวลไม่ไหวแล้ว อูย...” เธอได้แต่ครางกระเส่า เมื่อมือใหญ่เอื้อมมาบี้เม็ดแตดที่ชูชันของเธอระหว่างท่อนเนื้อใหญ่ขยับเข้าออกรูหอยเธอไม่หยุด 

              “หึ แตกพร้อมกันเด็กดี อูย...หอยตอดดีจริงๆ เว้ย! เอามันฉิบหาย!” เขาส่งเสียงหอบพร่าอย่างพอใจ 

              “โอ้ คุณท่านขา อูย...โอ้...” นวลพราวน้ำแตกอีกรอบ จนร่างกายเกร็งกระตุกสั่นระรัวอย่างหนัก ภายในโพรงหอยตอดรัดแก่นกายที่ร้อนผ่าวไว้ระรัว เธอหายใจหอบถี่อย่างเพลียแรง ไม่อยากขยับเคลื่อนตัวไปไหนเลย 

              “อูย...สาวน้อย หอยตอดดีจริงๆ” หนุ่มใหญ่ครางเสียงพร่า ควงเอวคว้างท่อนเอ็นไปมาในโพรงหอย ก่อนจะกดแช่และปลดปล่อยน้ำเงี่ยนตามเด็กสาวไปติดๆ “อือ...” 

              สิงหราชสบายตัวอย่างที่สุด แต่เด็กสาวที่นอนหายใจหอบ จนเขายกยิ้มมุมปาก มองดูน้ำกามมากมายที่เอ่อล้นโพรงหอยที่อ้าหวอสีแดงสดเลอะเปื้อนที่นอนเป็นด่างดวง เขาขยับตัวลงโอบประคองร่างผอมบางที่ไร้เรี่ยวแรงมาซบกายแกร่ง และก้มลงจุ๊บที่ริมฝีปากบางเบาๆ โดยที่เด็กสาวยิ้มรับ ก่อนเขาจะปล่อยเธอนอนพักหายใจอยู่ในอ้อมแขน 

              “ต่อไปเธอจะเป็นคุณนวลพราวของคฤหาสน์ราชสีห์...” เสียงห้าวพร่าเอ่ยบอก ระหว่างที่อีกฝ่ายยังนอนหายใจถี่จากความเหนื่อยอ่อนที่เสร็จสมไปหลายรอบ 

              “ขอบพระคุณคุณท่านที่เอ็นดูนวลนะคะ” เธอได้แต่บอกอย่างใจคิด ปรือตาและเงยหน้าจากการซบอิงแผงอกกว้างไปหาเขา ที่ก็ก้มมองเธออยู่ จนได้แต่รีบขยับตัวนอนจะหลบตาไป แต่เขาก็โอบกระชับอ้อมแขนกอดเธอไว้ให้นอนหนุนอยู่ด้วยกัน 

              “หึ...ทำตัวให้น่าเอ็นดู ฉันก็ต้องเอ็นดูสิ” เขาบอกด้วยรอยยิ้มมุมปาก มือไล้ลูบหัวไหล่เธอไปมา “แล้วเธอก็จะได้ดูเอ็นฉันทุกคืนแน่นอน นวล...” 

              คำพูดของคุณท่านทำให้เธอขนลุกซู่อีกรอบ รู้สึกตื่นเต้นจนโพรงหอยตอดรัดตุบตับจนรับรู้ถึงน้ำกามมากมายที่ผสมปนเปกันอยู่อย่างชัดเจน รสสวาทแสงพิศวงเช่นนี้เองที่หลายคนติดใจจนมีความต้องการ แต่สำหรับเธอถ้าไม่ใช่คุณท่านที่รูปร่างแสนสมบูรณ์แบบและเก่งเรื่องแบบนี้ เธออาจจะไม่สุขสมก็เป็นได้ ครุ่นคิดได้ไม่นานเขาก็โอบเธอไปวางที่อ่างอาบน้ำที่มีน้ำอุ่นเกือบเย็นแล้วรองไว้ และชำระล้างร่างกายด้วยกันจนสะอาด จึงได้กลับไปนอนบนเตียงที่ตวัดผ้าคลุมแสนเลอะเทอะคราบใคร่ออกไป เธอหยุดความคิดมากมายและหลับลงด้วยความเพลียแรง 

              ชีวิตของนางบำเรออย่างนวลพราวกำลังจะดำเนินไปภายในคฤหาสน์ราชสีห์ที่แสนลึกลับแห่งนี้แล้ว... 

  

.................. 

  

คิดว่าจะอัปนิยายในนามปากกา จรัณญาพร ให้อ่านก่อนทำ E-book สักหน่อยค่ะ จากก่อนหน้านี้ คือแต่งแล้วจัดทำเป็น E-book ขายใน Meb ไปเลย ไม่ได้อัปให้อ่านกัน 

ยังไงฝากติดตามนวนิยายแนวอีโรติก โจ๋งครึ่ม ภาษาไม่ได้สวยมาก และก็เลิฟซีนร้อนๆ แรงๆ ไว้ด้วยนะคะ หรือสนใจเรื่องอื่นๆ หา E-book ได้ที่ Meb ค่ะ 

และถ้าท่านใดไม่ชอบแนวนี้ หรือภาษาโจ๋งครึ่มแบบนี้ สามารถผ่านนามปากกา จรัณญาพร ไปได้เลยนะคะ ^_^ 

ชื่อเล่น นิหน่า เรียก นิ ดีกว่าเรียก หน่า !!!

ปัจจุบันล่องลอยตามอารมณ์ อายุ 30 กว่าๆ

 

#

 

อ่านมากกว่าเขียน

แต่ก็จะไม่หยุดเขียน

เพราะบางครั้งการเขียน ก็ทำให้เรารู้ว่า กำลังคิดสิ่งใดอยู่...

 

มีเพจแล้วนะคะ ^___^

ติกาหลัง

https://www.facebook.com/Tikalung/

#

 

แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น