ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

1 vs 2

ตอนที่ 1 

เมื่อราชินีแฮกเกอร์กลายมาเป็นเด็กไฮสกูล! 

“นายเป็นใคร” 

หลังจากที่ได้ยินคำถามนี้ออกจากปากฟู่จิ่ว คนตรงหน้าก็พุ่งถลาออกไปนอกห้องราวกับสายฟ้าฟาด ร้องตะโกนลั่นว่า “คุณหมอ คุณหมอคร้าบ! คุณชายของผมสมองเสื่อมไปแล้ว!” 

คุณชาย...หมายถึงตัวเธองั้นเหรอ? 

ฟู่จิ่วรู้สึกว่ามีบางอย่างที่ผิดปกติไป คิ้วเธอขมวดมุ่น 

ทันใดนั้นเอง ราวกับมีอะไรบางอย่างกำลังพุ่งกระแทกเข้าไปในสมองของเธอ! 

เธอสะบัดหัวที่มีอาการเจ็บปวดอยู่ สายตาพร่ามัวมองตรงไปที่กระจกตรงหน้า 

กระจกบานนั้นกลับสะท้อนภาพของเด็กหนุ่มร่างสูงเพรียว อายุประมาณ 17 ปี ดวงตาดำสนิท รูปทรงโครงร่างชัดเจนและดูทะมัดทะแมง 

สิ่งที่สมบูรณ์แบบที่สุดของร่างนี้คือผิวที่ขาวลออราวกับหยก รูปลักษณ์ดูสวยงามไร้ที่ติตั้งแต่ดั้งจมูกเลยไปถึงคาง ผมสั้นสีเงินที่ยุ่งเหยิงไม่ทำให้เจ้าของร่างดูโทรมเลย แถมยังเพิ่มความสูงส่งให้ราวกับเป็นพวกแวมไพร์ 

เด็กหนุ่มคนนี้ยังสวมต่างหูสีดำที่กำลังสะท้อนแสงแวววับออกมาด้วย 

‘โดดเด่น จองหอง เท่สุดๆ!’ 

นี่เป็นความรู้สึกของทุกๆ คนที่ได้เห็นเด็กหนุ่มเป็นครั้งแรก และหากเธอไม่ได้กำลังส่องกระจกอยู่ล่ะก็ ตัวฟู่จิ่วคงรู้สึกเช่นกันว่าคนที่อยู่ในกระจกต้องเป็นผู้ชายแน่ๆ 

ทว่าเธอรู้ตัวดี ไม่ว่าจะเป็นตัวตนของเธอเองหรือจะเป็นร่างกายร่างนี้ ล้วนแต่เป็นผู้หญิงทั้งสิ้น 

ฟู่จิ่วมองดูตัวเองในกระจก หลับตาลงโดยพลัน ผ่านไปไม่กี่วินาทีก็ลืมตาขึ้น แววตาเธอเต็มไปด้วยความลึกลับยากจะคาดเดา 

“คุณชาย!” เจ้าคนที่เพิ่งจะวิ่งออกไปวิ่งกลับเข้ามาแล้ว ทั้งยังลากคุณหมอเข้ามาด้วย “เร็วครับ รีบตรวจอาการให้คุณชายหน่อย ดูซิว่าสมองเสื่อมหรือเปล่า!” 

คุณหมอหยิบไฟฉายขึ้นมาส่องดูดวงตาของคนไข้ ส่วนตัวคนไข้ก็นั่งนิ่งให้ตรวจโดยไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใด 

เธอกำลังรับข่าวสารที่ถูกส่งตรงเข้ามาในสมองอย่างไม่ขาดสาย 

แม้ว่าร่างนี้จะมีชื่อแซ่เหมือนกันกับเธอ แต่สถานการณ์นั้นต่างกันโดยสิ้นเชิง ทั้งที่ร่างนี้เป็นผู้หญิงชัดๆ แต่กลับโดนแม่ตัวเองจับแต่งตัวให้เป็นผู้ชายตั้งแต่เด็ก ซึ่งไม่ว่าจะเลี้ยงดูอย่างไร ร่างนี้ก็ยังคงชอบแต่ผู้ชายอยู่ดี 

จนกระทั่งเข้าเรียนไฮสกูลอันเป็นห้วงเวลาที่เด็กสาวพากันหัวใจเต้นแรง 

หัวใจของเธอยิ่งเต้นแรงเป็นพิเศษ ทั้งยังไม่รู้จักเหนียมอายเหมือนผู้หญิงทั่วๆ ไป เวลาเห็นผู้ชายหล่อทีไร เธอเป็นต้องปรี่เข้าไปล้อมหน้าล้อมหลัง 

ด้วยเหตุนี้จึงทำให้เธอโดนกล่าวหาว่าเป็นเกย์จนถูกซ้อมถึงขั้นต้องนอนโรงพยาบาล 

เมื่อฟู่จิ่วระลึกถึงเรื่องราวเหล่านี้ได้ สีหน้าของเธอจึงดูไม่ค่อยดี คนระดับเธอน่ะเคยโจมตีตึกเพนตากอนด้วยโน้ตบุ๊กเครื่องเดียวมาแล้วนะ! พวกตำรวจสากลอุตส่าห์ขนสารพัดวิธีมาใช้เพื่อจะจับตัวเธอให้ได้ ไม่ว่าจะเป็นเล่ห์สาวงาม กลหนุ่มหล่อ กระทั่งพวกผิวสีถึงสิบกว่าคนก็ยังสู้เธอไม่ได้เลย 

แต่เวลานี้เธอกลับถูกคนซ้อมจนเข้าโรงพยาบาลเพราะเรื่องแบบนี้ มันน่าตลกมาก! 

แล้วฟู่จิ่วก็หัวเราะออกมาจริงๆ เพียงแต่แววตานั้นเย็นชา เปล่งประกายความโหดออกมาจากส่วนลึกในดวงตา 

“คุณชาย?” เฉินเสี่ยวตงมองหน้าเจ้านายด้วยความสงสัย 

ทว่าอีกฝ่ายกลับมองกลับมาอย่างไม่ใส่ใจ ยกมือเสยเส้นผมสีเงินไปด้านหลัง เผยให้เห็นใบหน้างดงามราวปีศาจ 

“หือ?” 

ขนาดเสียงยังไพเราะอย่างไม่มีที่ติ ไม่ต่ำเกิน ไม่สูงไป เจือปนลักษณะเฉพาะของคนเยาว์วัย ทั้งนุ่มและน่าลุ่มหลง 

ทั้งที่เป็นท่าทีธรรมดา แต่นายน้อยกลับทำกิริยานั้นอย่างองอาจน่าดู 

เฉินเสี่ยวตงตะลึงงัน รู้สึกว่าคุณชายมีอะไรบางอย่างที่ไม่เหมือนเดิม 

จะพูดยังไงดีล่ะ เมื่อก่อนคุณชายน่ะเจ้าอารมณ์จะตาย เดี๋ยวๆ ก็อาละวาด ใช้เงินอย่างกับเป็นกระดาษ มีกลิ่นอายแบบ ‘ฉันเป็นเศรษฐีใหม่นะเว้ย’ จับเต็มไปทั้งตัว 

แต่ในวันนี้ เขากลับเห็นเพียงความเท่อย่างอหังการจากตัวนายน้อยเท่านั้น... 

 

 

ตอนที่ 2 

ฟู่จิ่วคนใหม่เท่สุดๆ 

ฟู่จิ่วต้องนอนอยู่ในโรงพยาบาลเพื่อเข้ารับการตรวจรักษาถึงสามวัน จนเมื่อมาถึงวันที่สี่ก็ไม่จำเป็นต้องสวมบทหนุ่มน้อยในชุดผู้ป่วยอีกต่อไป 

ปกติแล้วเธอเป็นคนประสาทสัมผัสไวมาก มีเพียงแค่เรื่องนี้นี่แหละที่เธอต้องตรวจสอบให้ละเอียด 

ใครเป็นคนอยู่เบื้องหลังที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้! 

ฟู่จิ่วหรี่ตาลง อุณหภูมิในห้องผู้ป่วยหล่นวูบจนถึงจุดเยือกแข็ง จากนั้นเธอจึงยิ้มขึ้น เรียวปากที่แย้มยิ้มสวยสมบูรณ์แบบจริงๆ 

ก็เหมือนกับเธอคนนี้ที่เต็มไปด้วยเรื่องลวงตา 

เธอคือแฮกเกอร์ฉายา Z 

แค่ให้โน้ตบุ๊กเธอเครื่องหนึ่ง เธอจะสามารถทำทุกสิ่งที่คุณต้องการได้ 

และคนๆ เดียวกันนี้เองกลับต้องมาเกิดใหม่ในร่างของเด็กไฮสกูล 

“คุณชาย ผมเอาเสื้อผ้าทั้งหมดมาให้แล้วครับ คุณจะใส่ชุดนี้หรือจะใส่ชุดนั้นดี” เฉินเสี่ยวตงแถลงผลงานตัวเอง พลางมองดูหนุ่มน้อยที่นั่งอยู่ริมหน้าต่าง “สองชุดนี้เป็นจีวองชี (Givenchy) รุ่นใหม่ล่าสุดเชียวนะครับ” 

ฟู่จิ่วยันตัวขึ้นด้วยมือเดียว แล้วกระโดดลงมาจากระเบียงอย่างสบายๆ ปากคาบอมยิ้มเอาไว้ เส้นผมสีเงินที่เสยไปอยู่ด้านหลังศีรษะค่อนข้างยุ่งเหยิง แต่คิ้วและนัยน์ตากลับดูดีสุดๆ เธอยกริมฝีปากเรียวบางขึ้นเล็กน้อย มือซ้ายล้วงกระเป๋ากางเกงพลางเดินเอื่อยๆ เข้ามาหาเฉินเสี่ยวตง 

ท่าทีเอื่อยเฉื่อยอย่างนั้นเหมือนพ่อบ้านปีศาจในการ์ตูนเลย ให้ตายสิ! 

เฉินเสี่ยวตงแทบจะตกอยู่ในภวังค์ ถ้าคุณชายออกไปในสภาพนี้นะ อย่าว่าแต่ผู้หญิงเลย แม้แต่ผู้ชายก็คงจะ... ไม่...จะคิดอย่างนั้นไม่ได้! 

คิดแบบนี้ยิ่งจะช่วยสร้างความวิปริตให้กับนายน้อยน่ะสิ เขาไม่ลืมหรอกนะว่าครั้งนี้คุณชายต้องเข้าโรงพยาบาลเพราะสาเหตุอะไร 

ยิ่งถ้านายท่านรู้ว่าคุณชายยังหลงใหลในตัวคุณชายฉินล่ะก็ มีหวังถูกตีขาหักแน่! 

“นอกจากสองชุดนี้แล้วไม่มีชุดอื่นอีกเลยเหรอ” ฟู่จิ่วขมวดคิ้วมองดูชุดสีสันจัดจ้านตรงหน้า 

เฉินเสี่ยวตงรีบก้มหน้า ผลักกองเสื้อผ้าออกไปห่างๆ “ผมเอาชุดฮอตสไตล์ Boy ที่คุณชายชอบมากที่สุดมาด้วยนะครับ!” 

Boy? 

แน่ใจนะว่าไม่ได้ไปเอาชุดราคาถูกๆ จากเถาเป่า[1]มาน่ะ! รสนิยมของเจ้าของร่างคนเดิมแปลกประหลาดจริงเชียว! 

ฟู่จิ่วมองดูกองชุดสีแสบสันตรงหน้า นิ้วมือปลดกระดุมชุดผู้ป่วยที่ตนสวมอยู่ แล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ไปเอาชุดนักเรียนมา” 

“เอ๋? คุณชายไม่ชอบชุดนักเรียนไม่ใช่เหรอครับ” เฉินเสี่ยวตงเบิกตากว้าง ชัดเจนว่าตกใจคำพูดของเจ้านายตน 

ฟู่จิ่วกวาดตามองอีกฝ่าย เอ่ยแค่ว่า “ไปเอามา” 

ไม่มีคำอธิบายอื่นใด น้ำเสียงเท่จนทำให้คนเข่าอ่อน นี่เป็นคุณชายเศรษฐีใหม่ของพวกเขาจริงๆ ใช่ไหม! 

โรงเรียนมัธยมเจียงเฉิงมีประวัติยาวนาน ประสบการณ์การสอนแน่นปึ้ก ข้างในมีแต่คนเก่งกาจ ไม่ว่าจะเป็นจอหงวนด้านสายวิทย์หรือสายศิลป์ แต่กระนั้นก็ยังมีพวกเรียนไม่เอาไหนอยู่เป็นส่วนเล็กๆ เช่นฟู่จิ่วผู้เป็นตัวแทนที่ดีของนักเรียนกลุ่มนี้นั่นเอง 

เมื่อเทียบกับพวกลูกเศรษฐีทั้งหลายแล้ว คนทั่วไปจะไม่ชอบเธอมากกว่าคนอื่น เพราะเป็นคนขี้อวด เช่นชอบขับรถสปอร์ตเข้ามาในโรงเรียน หรือทำตัวอย่างกับเป็นเจ้าของเหมืองถ่านหิน 

แม้ว่าบ้านเธอจะทำธุรกิจด้านถ่านหินจริงๆ แต่ไปเอานิสัยพ่อมาใช้ในโรงเรียนมันก็ไม่เหมาะสมอยู่ดี 

แล้วยังจะชุดที่เธอสวมอีก ชอบคิดว่าใส่แล้วหล่อ แต่ที่จริงแล้วดูเป็นพวกสะเหล่อในสายตาของคนอื่นทั้งนั้น! 

ถ้าคิดให้ดีๆ ฟู่จิ่วเองก็ไม่ได้ทำอะไรเว่อวังอลังการ แต่คนแบบนี้มาปรากฏอยู่ในโรงเรียนจึงดูเป็นตัวตลกชัดๆ ใครจะไปชอบลง?! 

เพียงแต่ในวันนี้ เมื่ออาจารย์ประจำชั้นได้เห็นหนุ่มน้อยหน้าตาหล่อเหลาคนใหม่แล้ว ถึงกับถามขึ้นอย่างไม่แน่ใจว่า “นั่นฟู่จิ่วเหรอ” 

“ผมเองครับอาจารย์เฉิน ผมมารายงานตัว” ฟู่จิ่วยิ้มบางๆ 

อาจารย์เฉินคนนี้อึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะเอ่ยต่อ “ดี ฉันรับทราบแล้ว เธอกลับไปเรียนเถอะ ต่อไปอย่าทะเลาะวิวาทกันอีกนะ เอาเวลาไปใส่ใจเรื่องเรียนให้มากขึ้นจะดีกว่า” 

“ครับ” 

คนเป็นอาจารย์มองดูเด็กหนุ่มที่หมุนตัวเดินจากไปด้วยความประหลาดใจ 

แค่ไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลครั้งเดียวทำให้เปลี่ยนแปลงไปมากขนาดนี้เชียวเหรอ? 

เหมือนกับเอาเข้าไปในเตาแล้วหลอมออกมาเป็นคนใหม่เลยทีเดียว! 

.............................................................. 

[1] เว็บไซต์สั่งซื้อของออนไลน์ชื่อดังของจีน 

 

 

 

 

 

 

 

โปรเจกต์ "หอหมื่นอักษร" เป็นโปรเจกต์ที่ซื้อลิขสิทธิ์นิยายออนไลน์มาอย่างถูกต้อง  

เผยแพร่อย่างเป็นทางการโดย OokbeeU และ China Literature 

 

เจ้าของลิขสิทธิ์ต้นฉบับ China Literature 

 

 

จากใจเก๋อเก๋อ 

 

นิยายทุกเรื่องที่อยู่ในโปรเจกต์หอหมื่นอักษรเราเป็นนิยายที่เก๋อเก๋อพยายามพิถีพิถันคัดเลือกมาอย่างเต็มความสามารถโดยผ่านการเรียบเรียงและกลั่นกรองด้วยความตั้งใจของเหล่านักแปล เพื่อให้นายท่านได้รับความเพลิดเพลินอย่างถึงที่สุด 

เก๋อเก๋อหวังเป็นอย่างยิ่งว่านิยายของเราจะเติมเต็มความปรารถนาของนายท่านทุกๆ คนได้อย่างพึงพอใจ และเชื่อมั่นว่านายท่านจะสนับสนุนนิยายของเราอย่างถูกลิขสิทธิ์ เพื่อเป็นกำลังใจในการคัดสรรนิยายเรื่องอื่นๆ ของเราต่อไปในอนาคต 

ถ้าหากนายท่านพบเห็นนิยายของหอหมื่นอักษรถูกนำไปเผยแพร่อย่างผิดลิขสิทธิ์ที่ใด สามารถเข้ามาแจ้งกับเราได้ในทุกช่องทางการติดต่อ 

 

ท้ายที่สุดนี้เก๋อเก๋อขอขอบพระคุณแรงสนับสนุนของนายท่านทุกคนจากนี้และต่อไปในอนาคตด้วยเจ้าค่ะ 

 

เก๋อเก๋อ แห่งหอหมื่นอักษร 

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น