"อุ๊ย นั้มมันอิยูจินี้หน่า"

"กรี๊ด รุ่นพี่อิยูจิ"

"อุ๊ย ดูนั้นสินั้นมันสึนะไร้ความรู้สึกนิ"

"ไม่น่านะ ฉันว่า"

"กลับมาเเล้วครับ"

"ยินดีต้อนรับกลับนะจ้ะ อิคุง สึคุงวันนี้เเม่มีครูพิเศษให้อิคุงด้วยนะ"

"ไม่ได้หรอกลูกน่ะเรียนไม้เก่งเหมือนพี่สึคุงนี่นา"

"สวัสดี ฉันชื่อ ครูพิเศษรีบอร์นจะเป็นครูของนายอิยูจิ"

"ชิ ไม่คือไม่"//วิ่งขึ้นห้อง

"โถ่อิคุงนี้นะจริงๆเลย"

"สึคุงลูกไปช่วยเเม่ทำกับข้าวที่สิจ้ะ"

"หึ เอาสิเเต่ว่านายรู้ได้ไงว่าฉันชอบกินมัน"

'หึ เเฝดพี่นี่หน้าสนใจกว่าเเฝดน้องอีก😈'

"ค่า บ้านซาวาดะคะ"

"ค่า ค่ะ เดินทางปลอดภัยนะคะ"

//เเอบมองสึนะ"..."

"อ่อ สึคุงกำลังเเต่งตัวไปรร.ค่ะส่วนอิคุงออกไปกับรีบอร์นเเล้วล่ะคะ ขอกว่าไปออกกำลังกายน่ะคะ"

"โอ้ะ..สวัสดีคะ"

"สึคุง วันนี้พ่อพาเจ้านายมาเที่ยวน่ะ ทักทายหน่อยสิ"

"!!!"

"!!!"

"นี้อิเอมิสึสึนะโยชิคุงเนี่ยพูดภาษาอิตาลีได้ด้วยหรอเเล้วสึนะโยชิคุง...เป็นอะไร..รึเปล่า"//กระซิบ

"Ciao Tsunayoshi-kun"(สวัสดี สึนะโยชิคุง)

"ว้าวสึคุง...พูดเก่งจัง"

"อะ.อื้อได้เลย"

//อ่าน

//อ่าน

//อ่าน

"นะ.นี้มันอะไรกันเนี่ยลูกเราพูดไปหลายภาษามากเเละเราก็ไม่รู้เลยเนี่ยนะ"

"สึนะโยชิเนี่ยเก่งจริงๆเลย ยังเด็กอยู่เเท้ๆ"

"สะ.สุดยอดที่เค้ามัวเเต่อยู่ในห้องก็เพราะเเบบนี้เองหรอ"

//เดินเข้ามา(พึ่งฝึกให้อิยูจิเสร็จ)

//เดินเข้ามา+อ่านข้อความ

"หึ น่าสนใจอีกเเล้วนะ"

"หืม?ยังไงหรอ"

"งั้นนายมาดูนี้มา"//ยื่นกนะดาษที่สึนะเคยเขียน

"นั้นสินะ"

"ใช้เเล้วพอฉันถามว่านายรู้ได้ไงสึนะก็เขียนอันนี้มาให้เเถมเอานิ้วมาเเตะปากเพื่อบอกว่าเป็นความลับน่ะ"

//อ่านเสร็จ

"เมื่อถึงเวลางั้นหรอ"//พูดพร้อมกัน

"หึ น่าสนใจใช่ไหมล่ะ"

"หึ ฉันพึ่งเคยเจอเด็กที่มีไหวพริบเเบบนี้"

"งั้นนายลองดูลูกทั้งสองคนของนายก่อนเเล้วกันอ่อ เเล้วก็วันพรุ่นนี้ฉันจะบอกเรื่องนั้นกับอิยูจิด้วย"

"..."