email-icon facebook-icon

ขอบพระคุณที่ติดตามอ่านและอุดหนุน"โฉมงาม"เพื่อเป็นแรงใจในการเขียนนิยายต่อไปนะคะ #กราบคลานเข่าไหว้ย่อทุกคน♥

ตอนที่.18🔻พ่ายแพ้!!💥

ชื่อตอน : ตอนที่.18🔻พ่ายแพ้!!💥

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ม.ค. 2565 17:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่.18🔻พ่ายแพ้!!💥
แบบอักษร

ทุกคนก็เริ่มส่งเสียงเชียร์กดดัน สุดท้ายสาวมาดมั่นอย่างปีใหม่จำยอมต้องรับคำท้า  

 

ทั้งสองคนเตรียมเพลงที่ชอบเพื่อน้องแข่ง ซึ่งผู้ชนะก็คือนิวเยียร์  

 

หมับ 

 

หลังจบการแข่งขันทั้งคู่ยืนอยู่หน้าเวทีโดยมีรุ่นพี่คณะเป็นพิธีกรกั้นกลาง ปีใหม่คว้าไมค์พูดพร้อมจ้องหน้าน้องสาวดุดัน  

 

"สวัสดีค่ะฉันชื่อปีใหม่ เราสองคนเป็นพี่น้องกันแต่ถนัดกันคนละอย่าง" ปีใหม่พูดไม่ทันจบนิวเยียร์ก็คว้าไมค์กระชากกลับมา "แต่ตั้งแต่จำความได้ไม่มีอะไรที่พี่ชนะหนูได้เลยสักครั้ง ขอบคุณที่ออมมือให้นะคะพี่สาว" 

 

แปะ 

 

แปะ 

 

ทุกคนต่างปรบมือและหลายคนคุยกระซิบกระซาบเนื่องจากพี่น้องที่สวยสง่าไม่แพ้กัน แต่นั่นเป็นสิ่งที่ทำให้ไทม์เริ่มระเคะระคาย  

 

ใต้ตึกคณะอีกฝั่ง 

 

"มึงว่าน้องนิวเยียร์ดูเปลี่ยนไปไหม" เจเปิดประเด็นมองหน้าไทม์ที่เคร่งเครียด เฮงจึงตอบกลับแทน "เปลี่ยน!" 

"ยังไง.." 

"สายตาคำพูดท่าทางกิริยาทุกอย่าง" 

"เอ่อออ ทำไมจากผู้หญิงดูหน่อมแน้มอ่อนแอจู่ๆ ก็กลายเป็นน่ากลัว" 

 

เพื่อนสนิททั้งสองคนยังคงพูดคุยกัน  

 

ไทม์กดส่งข้อความให้นิวเยียร์หลายฉบับแต่กลับไม่ได้การตอบรับ เขาร้อนใจมากแต่ไปหาไม่ได้เนื่องจากอาจารย์นัดคุยเกี่ยวกับโปรเจกต์ใหญ่ 

 

เวลาผ่านไปพักเที่ยง 

 

"เราว่าแล้วทำไมพี่ปีใหม่หน้าตาเหมือนนิวเยียร์คลับคล้ายคลับคลากัน" คมเอ่ยปาก "สวยเหมือนกันด้วย" 

"ไม่เห็นจะเหมือนเลย เราหน้าเหมือนแม่ ส่วนพี่ปีใหม่เหมือนพ่อ" 

"แต่ก็..สวยอะ สวยคนละแบบ" 

"ยังไง" 

"พี่สาวดูเป็นผู้หญิงแรงๆ แต่งหน้าจัดเต็มแบบสาวยุคสมัยใหม่ ส่วนนิวเยียร์น่ารักใสๆ อ่อนหวานเหมือนลูกผู้ดีเรียบร้อยดั่งผ้าพับไว้" 

 

คงเพราะแบบนี้ถึงไม่มีใครกล้าเข้ามาจีบ ภายนอกถึงแม้จะดูสดสวยแต่เรียบร้อยเกินไปทำให้ดูยากเกินจะเอื้อมถึงหรือไขว่คว้าเอามาครองไว้ได้  

 

"ผู้ชายคงชอบผู้หญิงแรงๆ สินะ" นิวเยียร์เหม่อลอยพูดพร่ำ 

"ก็ไม่เสมอไปหรอกแต่ผู้ชายบางคนก็โง่แยกไม่ออก" 

"แยกอะไร" 

"ว่าผู้หญิงแบบไหนควรค่าที่จะรัก ผู้หญิงแบบไหนควรค่าแค่จะสนุกไปวันๆ" 

 

แม้จะเป็นเด็กบ้านนอกแต่คมมีความคิดเป็นผู้ใหญ่ คมมีความตั้งใจจะเรียนให้จบเพื่อหางานทำและสร้างฟาร์มโคนมตามที่พ่อกับแม่ใฝ่ฝัน  

 

หมับ! 

 

นิวเยียร์ล้างมือก่อนจะเดินกลับขึ้นคณะไปเรียนคาบบ่ายแต่ถูกไทม์คว้าแขนรั้งไว้ 

 

"ทำไมไม่ตอบกลับพี่" น้ำเสียงแข็งสาดเข้าใส่ เหลือบจ้องดุไปทางคม "แล้วไอ้นี่เป็นใคร?" 

"พี่ไทม์คะพูดจาดีๆ หน่อย นี่คมเพื่อนของหนูและอีกอย่างหนูมีเพื่อนคนเดียวด้วยนะ" 

"เพื่อนผู้ชาย.." 

"ใช่ค่ะเพราะไม่มีใครคบ" 

 

นิวเยียร์ตอบตามตรงตั้งแต่เธอย่างก้าวเข้ามาก็แทบจะไม่มีผู้หญิงคนไหนมาพูดด้วยเลยสักคำนอกจากเรื่องงานกลุ่มหรือเกี่ยวกับงานในคณะ 

 

"อีกอย่างแบตโทรศัพท์ของหนูหมดค่ะจะตอบกลับพี่ได้ยังไง" มือถือเคสขนฟูชูขึ้นตรงหน้า จอมืดดำไร้ขีดสัญญาณ "พี่มีธุระอะไรด่วนถึงมาหาหนูที่นี่" 

"เปล่าหรอกแค่..คิดถึง" 

"เราเจอกันบ่อยจะตายทำไมจู่ๆ ถึงคิดถึงหนูขึ้นมา" 

"ก็คนเป็นแฟนกัน! ห่างแค่แป๊บเดียวก็ใจจะขาด" 

 

มือหนาโอบไหล่น้อยแสดงความเป็นเจ้าของชัดเจน คมบอกกล่าวขอตัวขึ้นไปรอในห้องเรียน 

 

"เย็นนี้ว่างไหม" หลังจากคมออกไปไทม์ก็หันมาถาม "ไปกินข้าวด้วยกัน" 

"ถ้าวันนี้หนูไม่มีรายงานหรืออะไรต้องทำก็คงไปได้ค่ะ" 

"ถึงมีก็เอาไปทำที่คอนโดพี่ จะได้ช่วยกันไง" 

"อืมมม ก็ได้ค่ะ" 

 

รอยยิ้มของไทม์ดูโล่งใจ เขาลูบผมยาวที่ปล่อยสลวยอย่างเบามือ  

 

ตึก ตึก ตึก  

 

รองเท้าส้นสูงเดินขึ้นตึกคณะเพื่อไปยังห้องเรียนแต่ก็ต้องหยุดชะงักตรงทางขึ้นบันได 

 

"พี่ปีใหม่" นิวเยียร์พูดแผ่ว "ไม่มีเรียนหรือคะ" 

"อย่ามาตีหน้าซื่อ แกรู้ว่าฉันร้องเพลงไม่เก่ง.แต่ก็ยังจงใจทำให้ฉันขายหน้า" 

"ใช่ ก็เหมือนพี่ไง..ทั้งที่รู้ว่าพี่ไทม์เป็นแฟนหนูแต่พี่ก็ยังไปยุ่งกับเขา" 

"มึงมันโง่!! รู้ไว้ด้วยที่เขาขอเป็นเเฟนเพราะฉันปฏิเสธต่างหาก" 

 

ทั้งคู่ยืนปะทะสายตา พี่สาวยิ้มเย้ยก่อนจะพูดบางคำออกมา "เขารักฉัน หึ เรื่องนี้ไงที่แกแพ้ราบคาบ" 

___________ 

ทุกคนจ๋า เมื่อวานโฉมไปหาหมอ และได้ยามากินครั้งละ10เม็ด(3เวลา)เพราะเป็นโรคสมองหลั่งสารบางอย่างออกมามากเกินไป🧠 ทรมานมาก 😭 แต่จะพยายามปั่นอีบุ๊กให้เพื่อชดเชยคนอ่านที่รอเสมอมา 💜 

 

💌เร็วๆ นี้อีบุ๊กจบ+ตอนพิเศษนะคะ 💌 

รักษาสุขภาพกันด้วยนะคะทุกคน💕 

💜💜💜💜 

(โฉมจะมาตรวจคำผิดย้อนหลังให้นะคะ)  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว