ฝากคอมเม้นท์ ฝากติดตามนิยายของไรท์ด้วยนะคะ

Love You My Sis [ Tan & Jaja ] 7 100%

ชื่อตอน : Love You My Sis [ Tan & Jaja ] 7 100%

คำค้น : แทน, จ๊ะจ๋า, รัก, แฟนเด็ก, Tan, Jaja, Love sis, วัยรุ่น

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.9k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.ย. 2559 00:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Love You My Sis [ Tan & Jaja ] 7 100%
แบบอักษร

"ตั้งใจเรียนนะ"

 

 

"ฮึ"

 

 

"ฮึบ้าฮึบอไรลงไปได้แล้ว เดี๋ยวไม่ทันเข้าแถวหรอก"

 

 

"ครับๆ"

 

 

ปึก!

 

 

แทนลงจากรถไป

 

 

ก๊อกๆ

 

 

อะไรอีกล่ะเนี่ยไอ้เด็กคนนี้นิมาเคาะกระจกอยู่ได้ ฉันลดกระจกลงพร้อมกับถามแทน

 

 

"มีอะไรอีก"

 

 

"ยื่นหน้าออกมาหน่อยผมมีอะไรจะบอก"

 

 

"มีไรก็พูดมาเลย"

 

 

"ยื่นหน้าออกมาพี่จ๋า"

 

 

"อืมๆ เรื่องมากจริง"

 

 

ฉันยื่นหน้าออกไปนอกหน้าต่างแทน แทนกระตุกยิ้มให้ฉันแล้วก็...

 

 

จุ๊บ!

 

 

"ขับรถดีดีนะครับ"

 

 

"ไอ้เด็กบ้า! ฮึ้ย รีบๆเข้าโรงเรียนไปเลยนะไอ้บ้าแทน!"

 

 

"บ๊ายบายครับ^^"

 

 

"ไป๊!!" 

 

 

"ตอนเย็นมารับผมด้วยล่ะ ห้ามลืมไม่งั้นพี่เจอดีแน่" ชอบข่มขู่อยู่เรื่อย

 

 

"ค่าาาผัวววว"

 

 

ฉันพูดจบก็ปิดกระจกแล้วขับรถออกมาจากหน้าโรงเรียนแทนทันที กล้าได้ไงจุ๊บฉันต่อหน้าครูบาอาจารย์ หน้าด้านจริงๆ

 

 

ติ่ง!

 

 

ใครส่งอะไรมาอีก โว้ยยย...คนสวยหงุดหงิด ฉันตบไฟเลี้ยวจอดข้างทางเพื่อดูว่าใครส่งอะไรมา

 

 

TANTHAI : อยู่บ้านห้ามออกไปไหนเด็ดขาด

 

 

เรื่องอะไรจะเชื่อฟัง 

 

 

"คุณจ๊ะจ๋าจะไปไหนครับ นายน้อยสั่งให้พวกผมเฝ้าคุณไว้ครับ"

 

 

"ฉันไม่ใช่นักโทษนะที่จะมากักขังกันแบบนี้!" โมโหมาก

 

 

"นายน้อยกลัวมีคนมาจีบคุณจ๊ะจ๋าครับ"

 

 

"แบบนี้ก็ได้เหรอ ถ้าพวกนายไม่ไว้ใจฉันไปด้วยกันหมดนี่เลยก็ได้นะ"

 

 

"ครับ!!" 

 

 

ฉันประชดโว้ย

 

 

คือดีมาเดินห้างมีบอดี้การ์ดตั้ง4คนคุมซ้ายขวาหน้าหลัง หงุดหงิดทำอะไรไม่ได้เลย

 

 

"คุณครับ..."

 

 

ผลัก!

 

 

"อย่าเข้าใกล้เธอ เธอมีสามีแล้ว" 

 

 

"ขะ...ขอโทษครับพอดีผมแค่จะถามทางไปห้องน้ำครับ"

 

 

"ตามีก็มองป้ายสิ จะไปไหนก็ไป"

 

 

ผลัก!

 

 

"อย่ามาม้อแถวนี้จะไปไหนก็ไป!"

 

 

"ครับๆ"

 

 

"พวกนายอย่าโหดสิคนอื่นมองหมดแล้วเห็นมั๊ย? แทนมันก็สั่งไปเรื่อยจริงๆ"

 

 

"นายน้อยทำถูกแล้วที่ให้พวกผมจับตาดูคุณจ๊ะจ๋าเพราะมีแต่คนมองคุณ" ไม่ให้มองได้ไง มีผู้ชาย4คนใส่สูทเนียบสีดำสวมแว่นดำ ไล่คนที่เข้าใกล้ฉัน เค้าไม่มองสิแปลก เหมือนกันทั้งบ่าวทั้งนายเลยวุ้ย ตัวไม่อยู่ยังจะสั่งลูกน้องคุมฉันอีก จ๊ะจ๋าเซ็ง

 

 

4โมงเย็น

 

 

ฉันมารอรับแทนที่โรงเรียน รอเท่าไหร่ก็ไม่ออกมาซักทีเลยต้องเดินเข้าไปตาม พอฉันเดินมาเรื่อยๆที่เห็นแทนกำลังยืนคุยอยู่กับเด็กผู้หญิงคนหนึ่งอย่างสนิทสนม ทีฉันนี่ทำเป็นหวงไม่ให้ใครเข้าใกล้นะแล้วตัวเองล่ะ ทำทุกอย่างที่ห้ามฉันเลย ฉันเดินกลับมาที่รถอย่างอารมณ์เสีย 

 

 

"ฉันมันแก่นิ" 

 

 

"เด็กยังไงมันก็ดูน่ารักกว่าคนแก่ ชิ!"

 

 

นี่ฉันกำลังน้อยใจแทนอยู่รึป่าวนะ ไม่หรอกเนอะแค่ระบายความในใจ 

 

 

ปึก!

 

 

"รอนานมั๊ย?" มาแล้วเหรอไอ้ตัวดี 

 

 

"คิดเองสิ" พูดโดยไม่มองหน้า

 

 

"พี่ไปกินรังแตนที่ไหนมา" แทนพูดพร้อมกับหย่อนก้นนั่งเบาะฝั่งข้างคนขับรถ ยังไม่พอจะนั่งปุ๊ปนี่มือยาวมาจับแขนฉันเลย

 

 

"ไม่ต้องมาจับ" ฉันยกแขนหนี ไม่ให้จับหรอกนายบังอาจม้อสาวลับหลังฉัน

 

 

"โว้วๆ หวงตัวซะเดี๋ยว ฮึๆ ไหนบอกผัวสิครับว่าเมียโมโหอะไร"

 

 

"เมื่อกี้ฉันเห็นนะว่านายคุยกับผู้หญิง"

 

 

พี่จ๊ะจ๋าคงเข้าไปตามผมในโรงเรียนสินะ ถึงรู้ว่าผมคุยกับผู้หญิง ผู้หญิงที่ผมคุยด้วยคือหัวหน้า เธอมาบอกรายละเอียดการสอบเข้ามหาวิทยาลัยจะได้เตรียมตัวทัน ใครจะรู้ว่าพี่จ๊ะจ๋าจะหึงผมล่ะ 

 

 

"หึงผมรึไง" แกล้งคนแก่ซะหน่อย ผมชอบเวลาพี่จ๊ะจ๋าทำหน้าบูด มันน่ารักดี

 

 

"ใครหึง? ไม่มี๊" ไม่ได้หึงซะหน่อย แค่ไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับคนของตัวเองเฉยๆ

 

 

"ฮึ ไม่หึงแต่เสียงสูง" ปากแข็ง พี่จ๊ะจ๋าเค้าไม่รู้ตัวสินะว่าตัวเองแสดงออกทางสีหน้า

 

 

"อย่ามาว่าฉันนะแทน!" ฉันเกลียดการรู้ดีของแทนจริงๆ

 

 

"คนแก่นี่ยังไงอารมณ์ขึ้นๆลงๆ สงสัยจะวัยทอง" พูดถึงความแก่นี่ปรี๊ดเลย ปรี๊ดเลย!

 

 

"คำก็แก่สองคำก็แก่ เออ!...อีแก่คนนี้แหละจะทำให้เด็กอย่างนายหลงหัวปักหัวปำเคยดูเถอะ เด็กบ้าเอ้ย!" ฉันหันไปตวาดใส่แทนลั่นรถ โมโหจริงๆ กล้าดียังไงมาว่าฉันแก่ ฉันแค่อายุมากกว่าแทนแต่ก็ยังไม่แก่ ยังอยู่ในวัยแรดอยู่เลย พูดแบบนี้มันน่าจับหักคอนัก!

 

 

"ทำหน้ายุ่งบ่อยๆระวังตีกาขึ้นนะ" 

 

 

"แทน!"

 

 

แทนนี่มันยังไง ลายกวนตีนเริ่มออกล่ะ แรกๆทำเป็นนิ่งเคร่งขึมนะพออยู่ด้วยกันนานๆ ลายออกกลายเป็นเด็กวัยรุ่นที่กวนตีนดีดีนี่เอง

 

 

"ผมว่าเรากลับบ้านกันเถอะ มาผมขับเอง"

 

 

"อือ" ฉันพยักหน้าแล้วเปิดประตูรถเพื่อจะเดินอ้อมรถเปลี่ยนที่นั่งกับแทน

 

 

แต่ทว่า...

 

 

หมับ!

 

 

"อะไรอีก ฉันไม่มีเวลามาเล่นกับนายนะแทน อยากกลับบ้านแล้ว"

 

 

"ไม่ต้องลงรถเปลี่ยนกันในรถนี่แหละ"

 

 

"นายจะบ้าเหรอใครเค้าทำกัน!"

 

 

"เราไง"

 

 

แทนพูดจบกะลุกข้ามมานั่งที่ฉัน พอฉันจะเปลี่ยนบ้างแทนก็แกล้ง แกล้งทำเป็นหน้ามึนดึงฉันให้นั่งบนตักตัวเองพร้อมกับเอามือคล้องเอวล็อคไว้

 

 

"อยากนั่งตักก็ไม่บอก เอาๆขับรถกลับบ้านทั้งแบบนี้ก็ได้"

 

 

"ไอ้บ้านี่!" ฉันดึงแขนแทนออกจากเอวแล้วก้าวขาข้ามไปนั่งฝั่งข้างคนขับ

 

 

"ยกขาดีดีสิพี่จ๋าคนข้างนอกเห็นหวอพี่หมดแล้ว" ลืมว่าใส่กระโปรงมา

 

 

"เห็นก็ช่างสิฉันไม่สน"

 

 

"แต่ผมสน ตั้งแต่นมลงมาถึงหัวเข่าผมเห็นได้คนเดียว"

 

 

"ร่างกายของฉันฉันจะให้ใครเห็นก็ได้ อะ...จะ...เจ็บ" แทนบีบข้อมือฉันแน่น ใบหน้าหล่อนิ่งสายตาคมตวัดมองฉันอย่างไม่พอใจ ฉันกำลังทำให้แทนไม่พอใจ แหง่ๆ กลับมากวนตีนเหมือนเดิมเหอะฉันสู้ไหวดี

 

 

"ร่างกายของพี่ผมเห็นมันได้แค่คนเดียวเพราะผมเป็นเจ้าของพี่ อย่าพูดในสิ่งที่ทำให้ผมอารมณ์เสียอีกเพราะคนที่จะโดนหนักคือพี่"

 

 

"จ๊ะๆ ปะ...ปล่อยมือออกจากข้อมือฉันก่อนเนอะ"

 

 

"ผมหวงพี่มากและผมก็ร้ายมากถ้ามีคนมายุ่งหรือเห็นร่างกายของพี่ ถ้าฆ่ามันได้ผมก็จะทำ!"

 

 

"ฉันอยากกลับบ้าน หาววว....ง่วงจังเลย ของีบหน่อยนะ"

 

 

"อืม"

 

 

ไงล่ะของีบหน่อยนะ ตื่นอีกที3ทุ่มงีบอะไรของฉันวะ แบบนี้เค้าเรียกว่าหลับชัดๆ แทนก็ไม่ปลุกด้วย

 

 

"ตื่นแล้วเหรอ"

 

 

"เสื้อไปโดนอะไรมา...ทำไมเสื้อเปื้อนเลือด!" ตื่นมาก็ต้องตกใจเมื่อเสื้อนักเรียนของแทนเปื้อนเลือด มีรอยมือที่เปื้อนเลือดติดที่เสื้อแทน

 

 

"ซ้อมต่อสู้นิดหน่อย"

 

 

"ฉันไม่เชื่อหรอก บอกมาตามตรงนะ"

 

 

ปัง! ปัง!

 

 

"เสียงปืนนิ...ฉันจะไปดู"

 

 

หมับ!

 

 

"ห้ามลงไปถ้าผมไม่สั่ง"

 

 

"ฉันไม่ใช่ลูกน้องนายนะ!"

 

 

"แต่พี่เป็นเมียผม"

 

 

ปัง!

 

 

"แทนมันไม่ใช่เรื่องเล่นๆแล้วนะ ฉันต้องลงไปดูว่าเสียงปืนมันมาจากไหน"

 

 

จึก!

 

 

"นะ...นาย"

 

 

พึ่บ! 

 

 

"นอนอยู่บนห้องนี่แหละ ผมจัดการคนเดียวไหว"

 

 

Tan Part 

 

 

ย้อนเหตุการณ์กลับไปตอนขับรถกลับบ้าน ผมมองใบหน้าพี่จ๊ะจ๋าสลับกับมองถนน ผมขับรถมาถึงบ้าน

 

 

"พี่จ๋าถึงบ้านแล้วนะ ตื่นได้แล้ว"

 

 

"อืออ" ตอบอือแล้วก็นอนต่อ เฮ้อ...ผมอุ้มพี่จ๊ะจ๋ามาที่ห้องไม่ถึง10นาทีก็มีคนมาเคาะประตูห้อง

 

 

ก๊อกๆ 

 

 

"มีอะไร"

 

 

"มีคนลอบทำร้ายคนของเราทางสวนหลังบ้านครับ"

 

 

"ไปคุยกันข้างนอก" ผมเปรยตามองพี่จ๊ะจ๋า ไม่อยากให้เธอได้ยินเดี๋ยวลุกมาหึกเหิมช่วยผมอีก

 

 

"พวกมันเป็นใคร"

 

 

"พวกเราก็ไม่ทราบครับ แต่พวกเราจับได้หมดทุกคนครับ พวกผมคาดคั้นพวกมันแล้วพวกมันไม่ตอบ ผมเลยมาตามนายน้อยครับ"

 

 

"จับได้กี่คน"

 

 

"4คนครับ"

 

 

"พาฉันไปหาพวกมัน"

 

 

"ครับ"

 

 

ผัวะ! ผัวะ!

 

 

"ใครใช้พวกมึงมา...บอกมา!!"

 

 

"หยุด! ฉันจัดการเอง"

 

 

"ครับนายน้อย"

 

 

"ใครใช้พวกแกมา" ผมพูดพรางก้มมองผู้ชาย4 อาวุธครบมือด้วย พวกมันไม่ได้บุกมาแค่ทำให้วุ่นวายแน่ๆไม่งั้นพวกมันคงไม่ทำร้ายคนของผม

 

 

"กูถามว่าใครใช้พวกมึงมา!!"

 

 

"..."

 

 

"ไม่ตอบ โอเค คินเอาปืนให้กู"

 

 

"นี่ครับ"

 

 

"กูจะถามพวกมึงอีกครั้งหนึ่งว่าใครใช้พวกมึงมา ถ้าพวกมึงไม่พูดกูจะฆ่าทิ้ง!!" ผมเล็งปืนไปหาพวกมันทั้ง 4 คน พวกมันเอาแต่เงียบ

 

 

"..." เงียบ เงียบให้ตลอดนะพวกมึง

 

 

"ได้! อยากลองดีกับกูใช่มั๊ย!!?"

 

 

ปัง! ผมยิงเข้าขาข้างซ้ายของ1ใน4คน

 

 

"อ๊ากกก"

 

 

"ตอบกู!!"

 

 

"กะ...กู...อะ...กูบอกไม่ได้"

 

 

ปัง! นัดที่สองยิงเข้าขาข้างขวาของคนเดิม ผมเอามือกุมแผลคลานมาเกาะขาผม

 

 

"กูพูดแล้ว อึก...กะ...กูพูดแล้ว"

 

 

"งั้นมึงก็บอกกูมา"

 

 

"คนที่ใช้กูมาคือ..."

 

 

"..."

 

 

"แม่มึงมั่ง เหอะๆ" 

 

 

"แม่กูงั้นเหรอ"

 

 

ปัง! ปัง! พึ่บ! ผมเล็งจุดสำคัญก็คือหัวใจ ยิงสองนัดติด กวนตีนกูได้

 

 

"อะ...อึก...อึก..." ก่อนที่มันจะตายมันได้คลานดึงเสื้อผมแล้วก็ล้มลง

 

 

"ไอ้กล้า!! มึง!!" พวกเพื่อนๆของไอ้คนที่ตายมองผมอย่างเคียดแค้น และพยายามดิ้นเพื่อจะลุกมาสู้กับผม แต่ก็ถูกลูกน้องผมต่อยหน้า

 

 

ผัวะ! ผัวะ! ปึก!

 

 

"เห็นแล้วนะว่าคนที่กล้าเล่นลิ้นกับกูเป็นยังไง...ตอบกูมา...ว่าใครใช้ให้พวกมึงมาที่บ้านกู เข้ามาไม่ใช่มาดีดีแต่มาฆ่าคนของกูด้วย ใครใช้ให้มึงมา!!"

 

 

"..." พวกมึงเงียบใช่มั๊ย...ได้!

 

 

"ซ้อมพวกมันจนกว่าพวกมันจะเปิดปากพูด"

 

 

"ครับนายน้อย"

 

 

"คิน" ผมเดินไปกระซิบลูกน้องคนสนิทที่ดูแลพี่จ๊ะจ๋า

 

 

"ครับนายน้อย"

 

 

"ถ้าพวกมันเล่นลิ้นมากก็ฆ่าทิ้งซะ เดี๋ยวกูจะสืบเองว่าใครมันกล้าลองดีกับกู"

 

 

"ครับนายน้อย!"

 

 

ผมพูดจบก็เดินกลับมาที่บ้าน พี่จ๊ะจ๋าตื่นพอดี พี่จ๊ะจ๋าดูตกใจที่เห็นเสื้อผมเปื้อนเลือดผมเลยพูดแก้ตัวไป แต่ทว่า...ดันมีเสียงปืนดังขึ้น

 

 

ปัง! ปัง!

 

 

ปัง!

 

 

ผมจำเป็นต้องทำให้พี่จ๊ะจ๋าสงบโดยการฉีดยาสลบ ผมคิดไว้แล้วว่าพี่จ๊ะจ๋าต้องดื้อและอยากลงมาดูแน่นอน ผมเลยเตรียมยาสลบไว้และฉีดให้พี่จ๊ะจ๋า ไม่อยากทำหรอกแต่มันเลือกไม่ได้แค่ได้ยินเสียงปืนเมื่อกี้พี่จ๊ะจ๋ายังอยากลงไปดูเลย ผมยังไม่อยากให้พี่จ๊ะจ๋ารู้เรื่องมีคนบุกรุกบ้าน ผมต้องรู้ให้ได้ก่อนว่ามันเป็นใครจะได้ป้องกันถูก

 

 

"พวกมันบอกรึป่าวว่าใครใช้พวกมันมา" หลังจากที่พี่จ๊ะจ๋าสลบ ผมก็เช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธอ เธอจะได้นอนสบายๆ พอเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จผมก็จัดคนดูแลหน้าประตูห้องและกลับไปที่สวนหลังบ้านอีกครั้ง 

 

 

พอมาถึงสวนหลังบ้านก็เห็นพวกมันนอนจ่มกองเลือดแต่พวกมันยังไม่ตายนะ

 

 

"ครับ คนที่ใช้พวกมันคือ..."

 

 

"..."

 

 

"เอ่อ...คือ..."

 

 

"คิน!"

 

 

"คุณครีมครับ"

 

 

"..."

 

 

"เธอทราบเรื่องนายน้อยกับคุณจ๊ะจ๋าครับ เธอโกรธมาก"

 

 

 

 

 

 

#จบตอนแล้วนะคะ

 
ความคิดเห็น