ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 2 เส้นทาง

ชื่อตอน : บทที่ 2 เส้นทาง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 174

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ม.ค. 2565 02:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2 เส้นทาง
แบบอักษร

เคนตี้รู้สึกแปลกประหลาด เขารู้สึกราวกับมีกระแสฟ้าแล่นปราดไปทั่วร่าง แม้กระทั่งทรวงอกก็ค่อยๆ ขยับสะท้อนแรงขึ้นจากอารมณ์บางอย่างกำลังไต่ทะยานขึ้นสูง ชายหนุ่มพยายามบังคับลมหายใจให้ช้าลง แต่มันกลับยิ่งทำให้เขาไม่อาจอดกลั้นมากขึ้นไปอีก

"อา..." ริมฝีปากสีสุขภาพดีเผยออ้า เผลอปลดปล่อยแรงอารมณ์ออกมา 

มือที่ถูกกุมไว้อยู่นั้นเริ่มสั่นเทา เจ้าคนเผ่ารับรู้ถึงความผิดปกติของคนด้านหลัง มันหันมองก่อนจะแสดงสีหน้าท่าทางตกใจ เคนตี้กัดฟัน ดึงมือออกจากการกอบกุมของมัน เขารู้สึกโมโห

...เขาไม่น่าไว้ใจคนง่ายๆ เลยให้ตายสิ!

"อึ่ก! แกเอา น้ำอะไรมาให้ฉัน!" ชายหนุ่มเค้นคำพูดออกมาอย่างยากลำบาก น้ำเสียงที่ควรจะหนักแน่นแต่กลับฟังดูแหบพร่า เขายิ่งรู้สึกโมโหไปกันใหญ่ เขาอยากก่นด่าอีกสักประโยคแต่จู่ๆ ก็รู้สึกบิดท้องอย่างรุนแรง

"อ้ากก" เคนตี้ทรุดลงกับพื้น เขาเอามือกุมท้องก็รู้สึกคล้ายมีบางอย่างเคลื่อนไหวไปมา ชายหนุ่มตื่นกลัวร้องดิ้นก่อนจะนิ่งไป

เจ้าคนเผ่าตาลีตาเหลือกรีบช้อนตัวคนไปยังสถานที่ที่ตั้งใจไว้ หลังวิ่งเร็วจนฝุ่นตลบก็มายังที่ตั้งอาณาบริเวณแห่งหนึ่ง กระโจมหลังใหญ่ถูกกางไว้และใกล้กันนั้นเป็นต้นไม้สูงใหญ่ที่มีเรือนไม้ตั้งอยู่บนนั้นไว้ด้วยอย่างมั่นคงแข็งแรง คาดว่าเป็นของเจ้าคนเผ่าคนนี้

มันรีบพาคนที่ตอนนี้ไม่อยู่ภาวะปกติเข้าไปด้านใน แต่พอเห็นที่นอนอันไม่น่าอภิรมย์ของตัวก็กระดาก มันจึงวางตัวคนลงก่อน แล้วเดินไปเตรียมการอย่างรีบร้อน 

เคนตี้ตอนนี้แค่หายใจก็หอบสะท้านถึงข้างใน ทั้งร่างเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อผุดพราย ชายหนุ่มกลอกดวงตาเชื่อมมองตามการกระทำของมันทุกอย่างราวไม่รู้กับจะมองตรงไหน เขาเห็นมันหยิบฟูกที่ทำจากมัดฟางมาวางก่อนจะปูด้วยผ้าทับอีกหลายๆ ชั้น ก่อนจะพาเขามาพักบนฟูกอันนั้นด้วยท่าทางภูมิใจ

เคนตี้ที่ตัวเหลว ไม่มีแรงจะขัดขืนอะไรใดๆ ได้แต่ปล่อยให้มันหิ้วสารร่างไปตามยถากรรม เขากลิ้งฟุบหน้ากับฟูกนอน พยายามสงบอารมณ์ตื่นตัวที่มันปะทุขึ้นมา ท่อนเนื้อส่วนหน้าแข็งขึงจนปวด แต่ที่เป็นปัญหากว่าคือส่วนที่อยู่ด้านหลัง

ชายหนุ่มรู้สึกยุบยิบๆ ตรงบริเวณช่องทางหลังอย่างบอกไม่ถูก เขาเอื้อมมือลูบเข้าไปในร่องสะโพกของตนเองด้วยท่าทางกระสัน แม้ว่าเขาไม่มีรสนิยมปรนเปรอตัวเองผ่านช่องทางนี้มาก่อน แต่ทันทีที่สัมผัสเขากลับรู้สึกเหนือจะบรรยาย

"อา..." ชายหนุ่มเผลอร้องครางออกมา 

ที่บริเวณนี้ชื้นแฉะจนเห็นซึมออกมานอกผ้าแต่ตอนนี้เขาไม่สามารถคิดวิเคราะห์อะไรได้ทั้งนั้น ความอายถูกความอยากเข้ามาแทนที่ ความต้องการตีตื้นขึ้นมาอย่างรุนแรงจนต้องขยำผ้าปูระบายอารมณ์ แม้กระทั่งปลายเท้ายังหงิกงอเข้าหากัน

ความต้องการทำให้ชายหนุ่มโงหัวขึ้นมองหาคน ก่อนจะชะงัก เขาเห็นเจ้าคนเผ่ากำลังชักรูดท่อนลำขนาดเขื่องของมันอย่างเมามัน ดวงตาคมของมันหรี่ลงแถมดูเหมือนว่าจะจับจ้องมายังเขาสักพักแล้ว...

...ไอ้บ้านี่

เคนตี้หน้าแดงก่ำ เขารู้ว่าสีหน้าท่าทางของเขาคงไม่ต่างจากมันเท่าไหร่ ชายหนุ่มกดสะโพกลงขณะที่มือข้างหนึ่งก็ไล้ร่องด้านหลังผ่านเนื้อผ้าไปมา

"อูยย ยะ อยาก..." มือของชายหนุ่มยิ่งกดเน้นหนักขึ้น ปลดปล่อยความปรารถนาออกมาอย่างใจอยาก 

"อาา อาาา...ซี้ดด" แววตาฉ่ำเยิ้มของชายหนุ่มหลุบมองท่อนลำขนาดใหญ่โดยไม่ตั้งใจ ร้องครางจนน้ำใสไหลย้อยตามมุมปาก

เคนตี้ไม่เคยคิดเลยว่าจะมาพิศวาสอยากได้ไอ้นั่นของมันมากขนาดนี้ รู้สึกว่ากำลังปล่อยตัวถลำลึกแต่ก็ไม่อาจหักห้ามใจได้

เห็นสายตาประสานขึ้นมาก็ยิ่งทำให้คนมองเลือดสูบฉีด เจ้าคนเผ่าสูดปากซี้ด คิ้วเข้มของมันขมวดแน่น กล้ามเนื้อเป็นมัดๆของมันเกร็งจนเห็นขึ้นรูป มันเร่งชักมือหนักหน่วง ยิ่งมันได้กลิ่นยวนใจบางอย่างเข้าไปกระตุ้นก็ยิ่งหอบกระเส่า 

คนกายขาวไม่รู้ตัวว่าตรงที่บริเวณชื้นแฉะด้านหลังมีกลิ่นยั่วยวนฟุ้งทะลักออกมา กลิ่นคล้ายดอกไม้สุกงอมเบ่งบานอวดตัวท่ามกลางป่าที่มีแต่กลิ่นดินอันจืดชืด ความเย้ายวนใจอันแปลกแยกนี้นานๆ ทีจะปรากฏขึ้นสักครั้งหนึ่ง ดังนั้นพอมันมีมาย่อมเป็นที่ต้องการของเหล่าพวกคนเผ่าคนอื่นๆ อย่างแน่นอน

นี่ถือว่าเป็นโชคของมันจริงๆ ตัวมันเองก็ไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อน ความเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องกลิ่นกับคู่สมของมันค่อนข้างเป็นศูนย์ เพราะไม่ค่อยได้ไปมาหาสู่คนในเผ่านักมันจึงไม่สามารถแยกแยะได้ว่าตอนนี้มันเกิดอะไรขึ้น อาศัยเพียงสัญชาตญาณทำความเข้าใจเท่านั้น 

ตั้งแต่ตอนที่มันอยู่ข้างนอกแล้วที่มันได้กลิ่นนี้ ดูเหมือนการรีบพาคนเข้ามาในเขตของมันก่อนกลิ่นจะกระจายถือเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง หากมันยังรีรออยู่ภายนอกด้วยความที่คนกายขาวยังไม่เคยตกเป็นของใคร กลิ่นชวนกำหนัดนี้จะต้องดึงดูดคนเผ่าคนอื่นๆ ให้เข้ามารุมทึ้งกันเป็นโขยงอย่างแน่นอน ตัวมันที่อยากเป็นคู่ตัวเดียวก็คงอิจฉาตาร้อน ทนมองไม่ไหวแน่ คนในเผ่าคนอื่นๆ มีที่ฉลาดเก่งกาจกว่ามันมากมาย พอมาเทียบกันแล้วก็ไม่รู้จะเอาอะไรไปทำให้คนตัวขาวเลือกที่จะจับคู่กับมัน ฉะนั้นตอนนี้ การที่คนตัวขาวอยู่กับมันเพียงสองคนก็แสดงว่าโชคชะตาได้จัดสรรให้คนนี้มาเป็นของมันเพียงคนเดียวน่ะสิ!

"อึ่กก อ่าา แฮ่กๆ...มะ มาสิ!" เสียงแหบพร่าเอื้อนเอ่ยขึ้น ใบหน้าขาวถูกแต้มด้วยสีแดงแต่ยังดื้อดึงในความต้องการ เขายกสะโพกขึ้น กางเกงถูกดึงลงต่ำพร้อมเปิดทางให้เต็มที่ อวดให้เห็นเนื้อสะโพกแน่นเด้งสู่สายตา มือขาวๆ ส่งนิ้วเข้าๆ ออกๆ ในปากทางแฉะอย่างรัวเร็ว น้ำใสๆ อันแปลกประหลาดที่ไหลออกมาเลอะเปรอะไปทั้งมือและสองแก้มก้นจนดูเงาวาว ขณะที่ส่วนหนึ่งก็หยดย้อยลงมาตกใส่ผ้าปูจนเปียก

"อา ซี้ดด อาอาา" ยิ่งต้องการสูงชายหนุ่มก็ยิ่งรัวมือ กระทั่งสะโพกยังยกกระดกถี่ๆ ก่อนจะมองไปทางคนตัวสูงใหญ่ด้วยสายตาตัดพ้อง้องอน

"อึ่กก ฉันทำขนาดนี้ก็รีบๆเอามาใส่ได้แล้ว!" เคนตี้ไม่สนใจว่าฝ่ายนั้นจะฟังออกหรือไม่ เขาหยิบของใกล้ๆ ตัวปาใส่มันอย่างอับอายปนโมโห มันยังไม่รีบมาอีก! 

ความเปลี่ยนแปลงในร่างกายทำให้ชายหนุ่มอ่อนไหว คนเริ่มฟาดงวงฟาดงา ก่อนที่คนจะฉุนเฉียวไปมากกว่านี้ในที่สุดเจ้าคนเผ่าที่ยืนรีรออยู่เมื่อครู่พลันกระโจนเข้าหาอย่างรวดเร็ว

หลังจากเข้าใจว่าฝ่ายนั้นต้องการตัวมัน เจ้าคนเผ่าตัวล่ำบึ้กดีดตัวทีเดียวก็ถึงตัวคน มันซุกหน้าเข้าหาง่ามปากทางที่กำลังปลดปล่อยน้ำใสๆนั่นทันที

ที่แท้กลิ่นหอมที่ฟุ้งอบอวลก็มาจากปากทางด้านล่างของคู่สมของมันนี่เอง!

มันหมายมั่นมากว่าต่อแต่นี้ไปคนตัวขาวต้องเป็นคู่ของมันเท่านั้น มันถลาเข้าดูดเลียรอบปากทางราวหิวโหย ส่วนสัดอันเต็มไม้เต็มมือทั้งสองด้านถูกมันถ่างเคล้นจนเนื้อล้นออกมาง่ามนิ้ว

"อาา! อา..าา.า อูววว ดะเดี๋ยวว..ซี้ดด"

เห็นท่าทางต้องการราวตะกละมูมมามของมันแล้วเคนตี้รู้สึกหมั่นไส้อยากสะบัดตัวหนี แต่แรงวูบวาบจากส่วนล่างที่ถูกปรนเปรออยู่กลับทำให้ตัวเองต้องร้องครวญครางเสียงสั่น

"อูยยส์ อูวว" ชายหนุ่มเด้งสะโพกสวนรับ รูปากทางสีอ่อนค่อยๆที่ถูกขยายไว้แล้วยิ่งเผยอออก หากเป็นสถานการณ์ปกติร่างกายคนทั่วไปไม่มีทางตอบสนองเพียงเพราะการกระตุ้นเล็กน้อยเพียงเท่านี้ แต่นี่คือสถานการณ์อันไม่ปกติ และการเปลี่ยนแปลงนี้มันดำเนินการเสร็จสมบูรณ์แล้วเรียบร้อย...

คนตัวใหญ่หรี่ตา หายใจฟืดฟาด ใบหน้าอันเต็มไปด้วยสีของมันหากไม่ติดว่าผิวแทนอยู่เดิมคงเห็นเป็นริ้วแดงเรื่อตามแรงอารมณ์ มันกระหืดกระหอบแยงแหย่ลิ้นสากๆของมันเข้าไปกวาดภายในช่องรูอย่างตะกละตะกราม

ท่าทางกักขฬะของเจ้าคนเผ่าทำให้คนนอนครวญครางพลันร้องสูดปากร้องอู้อ้า ไม่รู้จะบรรยายความหฤหรรษ์นี่อย่างไรดี เคนตี้อยากจะบ้าตาย ตั้งแต่เกิดมาก็ไม่เคยรู้สึกเสียวขนาดนี้มาก่อน เอื้อมมือข้างหนึ่งชักรูดแก่นกายตัวเองเร็วๆ

"อู้ยย ซี้ดด...อ่าๆๆ" เขาเด้งสะโพกถี่ๆ ทั้งเสียงทั้งท่าทางแลดูลามก ยิ่งผิวกายที่กลายเป็นอ่อนไหวเป็นพิเศษทำให้รู้สึกถึงแรงลมพ่นที่เจ้าคนเผ่ามันหายใจรดอยู่ใกล้ๆเขาก็ยิ่งได้อารมณ์

"อ่าา..ดูดอีกๆ อ่าส์..อ่าาส์..อูยส์"

เจ้าคนเผ่าเองได้ยินเสียงครางรัญจวนก็ดูท่าจะทนไม่ไหว มันหายใจหืดหอบชักรูดท่อนลำอันโอฬารของมันจนปวดหนึบ ดูใกล้จะถึงจุดหมายปลายทางดังที่เคยช่วยตัวเองอย่างลำพัง แต่ตอนนี้มันกลับรู้สึกไม่เพียงพอ มันรู้สึกถึงความอยากกดข่มอีกคนขึ้นมาอย่างน่าประหลาด อาการที่อยากทำอะไรบางอย่างกับคนตัวขาวทำให้มันหงุดหงิด

มันไถหน้าดุนดันร่องสะโพกเนียนไปมาแรงๆ ก่อนจะโหมตะโบมจูบผิวส่วนนั้นจนขึ้นรอยแดงแถมยังดูดลามขึ้นมาตามหน้าตามซอกคอ ซุกไซร้จนร่างกายทั้งสองอุ่นร้อน เคนตี้ร้องครวญในลำคอเหมือนจะห้ามแต่สองแขนกลับกอดรัดอีกฝ่ายแน่น 

เขาปรือตามองเห็นมันทำหน้าทรมาน ก่อนจะเบี่ยงหน้าหนีหลบสายตาของมัน สภาพตัวเองกำลังอ้าขาให้มันอยู่ในขณะที่มันก็กำลังขยับเอวใส่เขาถี่ๆขนาดนี้... คิดไปคิดมาก็...รู้สึกเสียวดีแต่ ทำไมมันไม่เอาไอ้นั่นของมันเข้ามาล่ะ?

เคนตี้ผงกหัวมองลงส่วนล่าง เห็นมันขยับเอวอยู่ไหวๆท่อนลำของมันก็เสียดสีรอบรูปากทางเขาไปมา แถมส่วนนั้นยังขมิบรับอยู่ยุบยิบๆ รู้สึกคันคะเยออยู่ด้านใน อยากให้มันเอาเข้าไปสักที

แต่ชายหนุ่มกลับถูกจับหันหลังก่อนที่มันจะเอาท่อนลำของมันมาสอดระหว่างต้นขาแล้วขยับสะโพกใส่รัวๆ มันทำอยู่สักพักเหมือนยังไม่สาสมใจก็จับชายหนุ่มพลิกซ้ายพลิกขวาหงายหน้าหันหลัง แต่ท่าไหนๆมันก็ไม่เอาไอ้นั่นเข้ามาสักที ท่าทางมันก็งุ่นง่านทุลักทุเลจนเคนตี้ไม่รู้จะรู้สึกอย่างไรดี

มันเหมือนรู้ว่าจะต้องมีหนทางที่สมใจกว่านี้แต่มันก็หาที่ลงไม่ได้สักที มันฟุบตัวลงทับชายหนุ่มขณะที่สะโพกก็เบียดเข้าหาเขาไม่ยอมห่าง แถมยังมุดหน้าคลอเคลียกับกับชายหนุ่มอยู่เอื่อยๆเหมือนไม่รู้จะทำยังดี

เคนตี้ทั้งฉุนทั้งจะขำ ตกลงว่าเจ้าคนนี้มันเป็นหนุ่มบริสุทธิ์ผุดผ่องรึยังไง เขาสางเส้นผมหนาๆยาวๆเหมือนหัวสิงโตของมันอย่างนึกหมั่นไส้ พอได้ยินเสียงมันคำรามในลำคอเหมือนยังดื้อดึงก็ลอบหัวเราะ เพราะมันก็ต้องการเขาก็ต้องการ บวกกับความร้อนและการแนบชิดสนิทประหลาดๆทำให้เขารู้สึกยอมรับมันอย่างไม่ตะขิดตะขวงใจ เคนตี้ค่อยๆเอื้อมมือลงจับแก่นกายของมัน ความแข็งขืนทำให้เขาตกใจ ท่าทางจะทรมานน่าดู ขนาดที่ใหญ่ทำให้เขาขยับมือได้อย่างลำบาก มือยังขนาดนี้ถ้าใช้ปากจะขนาดไหนกันนะ?

เคนตี้แลบเลียริมฝีปาก คิดไปโดยไม่รู้ตัว เขารีบแยกขาทั้งสองข้างออก จับท่อนลำของมันจ่อชิดตรงรูปากทางของตัวเอง เขามือสั่นเล็กๆ ขนาดของมันทำให้เขาลำคอแห้งผาก รู้สึกถึงช่องทางของตัวเองที่กำลังขมิบหุบอ้าเหมือนอยากจะกลืนแก่นกายใหญ่ๆนั่นเข้ามาเสียเต็มที่

เคนตี้สนองความอยากตัวเองดันสะโพกขึ้น ในที่สุดส่วนหัวของท่อนลำที่จ่อรอพลันแทรกผลุบเข้าไป

"อาาา..."

ชายหนุ่มแหงนหน้าร้องคราง รู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าแผ่ซ่านไปทั่วกาย เขานิ่งชาไปครู่หนึ่งเหมือนกำลังปรับตัวแต่เจ้าคนข้างบนกลับกระแทกลงมาอย่างแรง

"อ้าา!"

เคนตี้หายใจถี่กระชั้น สะโพกถูกดันจนติดพื้น ท่อนลำใหญ่ดันเข้ามาเพียงครึ่งก็ทำเอาเขาเสียวสะท้านสะเทือน ร่างกายที่พิเศษไม่ทำให้เกิดความเจ็บปวดแต่กลับเสพติดอยากได้อีกเรื่อยๆ เหมือนเจ้าคนเผ่ามันเองก็รู้สึกเช่นเดียวกันตอนนี้มันไม่คลำทำมั่วๆอีก มันรีบกระแทกสัดส่วนของมันเข้าสู่ช่องทางนั้นจนสุดก่อนจะขยับเอวใส่รัวๆ


พอแร้ววว ไปต่อตอนหน้าคร่า55555555555
ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว