email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

คุณหนูร่านรัก 14 : ครอบครัว(ไม่)สุขสันต์ 3 NC+++

ชื่อตอน : คุณหนูร่านรัก 14 : ครอบครัว(ไม่)สุขสันต์ 3 NC+++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.7k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ม.ค. 2565 20:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คุณหนูร่านรัก 14 : ครอบครัว(ไม่)สุขสันต์ 3 NC+++
แบบอักษร

คุณหนูร่านรัก 14 

 

ตกดึกของคืนนั้น 

ลูกหมีผล็อยหลับไปหลังจากที่ขึ้นโยกให้พ่อบุญธรรมไปยืนสวรรค์หลายครั้งจนมันอ่อนยวบไม่สามารถฟื้นตัวได้อีก เธอตื่นขึ้นมาหลังเที่ยงคืนแล้วเดินเข้าไปในครัวเพื่อหาอาหารกิน เนื่องจากใช้พลังงานเยอะและร่างกายต้องการซ่อมแซมส่วนที่ใช้ไปมหาศาล 

มือบางลูบหน้าท้องแบนราบที่ร้องโครกครากประท้วงไม่หยุด ครั้นเดินเข้าไปในครัวก็เจอไม้เอกกำลังเอาอาหารสำเร็จรูปแช่แข็งเข้าไมโครเวฟ 

“ขอฉันกล่องนึง” ลูกหมีบอกแล้วเดินไปเลื่อนเก้าอี้นั่งรอ 

“เห็นหน้าก็จิกหัวใช้ทันที” 

ลูกหมีหันไปเบ้ปากให้หนึ่งที ก่อนจะหยิบแก้วน้ำเย็นที่ไม้เอกรินใส่แก้วเอาไว้ขึ้นดื่ม 

“อยากกินก็รินเองสิ” ไม้เอกแสร้งหันมาต่อว่าเพื่อกวนประสาทหญิงสาว 

“บังเอิญว่ามีคนคอยรินให้ตลอดน่ะ” 

“เกิดเป็นคุณหนูนี้ดีจริงๆ มีคนรายล้อมคอยเอาอกเอาใจ โดยเฉพาะพ่อบุญธรรมที่เอา...อกเอาใจจนคุณหนูเคยตัว” ไม้เอกเว้นวรรคคำพูดอย่างยียวน 

ลูกหมีไม่สนใจคำพูดกวนประสาทของไม้เอก แล้วยังสั่งเขาให้ไปหยิบไวน์มารินใส่แก้วให้เธอจิบระหว่างรออาหาร 

“ไปเอาไวน์แดงมารินใส่แก้วให้ฉันด้วยนะ” 

“พี่ไม่ใช่คนรับใช้ของเธอนะ” ปากว่า แต่เท้าหนาก็เดินไปที่ตู้แช่ไวน์แล้วหยิบออกมาเสิร์ฟให้คุณหนูคนสวย 

ลูกหมียกแก้วไวน์แดงที่ไม้เอกรินให้ขึ้นกลั้วในปาก แล้วจิบไวน์อย่างมีความสุข 

“ขอบคุณสักคำเป็นมั้ย” 

“เป็น แต่ไม่อยากพูดกับใครบางคน” ลูกหมียกไวน์แดงขึ้นดื่มจนหมดแก้ว ก่อนจะวางลงให้เขารินให้อีก ทว่าคนตัวสูงกลับยกขวดไวน์แดงขึ้นดื่ม 

“อะ” ไม้เอกหันปากขวดไปทางลูกหมี พร้อมกับยื่นไปให้ 

“อี๋ สกปรก” 

“แหม ทีอย่างนี้สกปรก ทีเมื่อก่อนแลกน้ำลายกันไม่เคยบ่น” 

“นี่ อย่ามาพูดจาแบบนี้ในบ้านนะ เดี๋ยวใครจะได้ยินเข้า” 

“ทำไมกลัวทุกคนรู้เหรอว่าคุณหนูคนสวยร่าน...แค่ไหน” 

ติ๊ง~ 

เสียงไมโครเวฟดังขึ้นขัดจังหวะ ไม้เอกเดินไปหยิบกล่องอาหารออกจากไมโครเวฟแล้วจัดใส่จานมาให้คุณหนูพร้อมกับช้อนส้อม 

ลูกหมีที่หิวไส้จะขาดรีบตักเขาปาก ทว่าอาหารร้อนจัดจนต้องอ้าปาก เอามือพัดให้ความร้อนคลายลง ไม้เอกเห็นแล้วอดเอ็นดูไม่ได้ 

“รู้ว่ามันร้อน คราวหน้าก็เป่าก่อนสิ” คนที่เพิ่งเอาอาหารออกจากไมโครเวฟบอก พลางยื่นแก้วน้ำส่งให้ 

“ก็ฉันหิวไส้จะขาดอยู่แล้ว” คนไม่ได้กินข้าวเย็นบอก 

“มัวแต่จัดหนัก ไม่กินข้าวกินปลามันก็สมควร” ไม้เอกต่อว่าหญิงสาว แต่ทำไมเขากลับกำลังรู้สึกอิจฉา 

“แล้วพี่ไม่จัดหนักเสียพลังงานมหาศาลหรือไง ถึงได้ลุกขึ้นมาเวฟอาหารแช่เย็นกินกลางดึก” 

ใช่ที่ไหนล่ะ เขาได้จัดครั้งเดียวแค่ในรถ หลังจากนั้นคนพี่ก็หมดอารมณ์เขาสะกิดอยู่หลายหน แต่ก็ถูกสะบัดทิ้งจนกลัวว่าคนพี่จะอารมณ์เสีย ทำให้คนที่กึ่งกลางกายฟูแน่นเต็มเป้ากางเกงหลังจากดูหนังสดตรงฉากระเบียงต้องอารมณ์ค้างจนนอนไม่หลับเลยต้องลุกขึ้นมาหาอะไรกิน 

อยากจะปฏิเสธอยู่หรอก แต่ถ้าบอกแบบนั้นมีหวังโดนหญิงสาวหัวเราะเยาะเป็นแน่ 

“อืม” 

ไม้เอกลอบมองลูกหมีตักอาหารเข้าปากเป็นพักๆ จนเผลอสบตากันเข้า 

“มองไร หน้าฉันมีอะไรติด” ลูกหมีถาม พลางเคี้ยวอาหารตุ้ยๆ 

“เปล่า” 

หน้าเธอไม่ได้มีอะไรติด แต่เขาต่างหากที่ติดค้างในใจกับเรื่องเมื่อตอนกลาง ถ้านมแดงไม่เข้ามาขัดจังหวะเขากับเธอคงได้ขึ้นสวรรค์ร่วมกันอีกครั้ง 

“หนูเกลียดพี่หรือเปล่า” ไม้เอกเปลี่ยนสรรพนามเรียกหญิงสาวอย่างที่เคยเรียกเหมือนเมื่อก่อน 

“แรกๆ ก็เกลียด แต่ถ้ามันเป็นความสุขของแม่ ฉันก็พอรับได้” ลูกหมีบอกตามความจริง ก่อนจะหยิบขวดไวน์ยกขึ้นดื่ม 

อึกๆๆๆ 

ไม้เอกมองหญิงสาวดื่มไวน์ทางปากขวด เท่ากับว่าเธอไม่ได้รังเกียจปากของเขาอย่างที่พูด 

ผู้หญิงที่ยกไวน์ดื่มทั้งขวด ก็เห็นจะมีแต่เธอเนี่ยนะที่ดูมีเสน่หาชวนมอง 

เขาถึงกับกลืนน้ำลายลงคอตามหญิงสาว คอแห้งเป็นผงอย่างน่าประหลาดใจอยากดื่มไวน์ขึ้นจับใจ ร่างสูงลุกขึ้นเข้าไปชิดร่างสะโอดสะองที่กำลังดื่มไวน์อยู่ มือหนาแย่งขวดไวน์จากมือบาง ก่อนจะใช้มือหนาอีกข้างเชยคางมนขึ้นแล้วดื่มไวน์ที่ยังเหลือค้างอยู่ในปากของหญิงสาว 

ลิ้นสากร้อนกวาดต้อนเอาความหอมหวานของไวน์ราคาแพงในโพรงปากเล็กทุกหยาดหยด 

“อ่า อร่อยกว่าดื่มจากขวดเองเสียอีก” ไม้เอกเอ่ยเสียงแหบพร่า และทันใดนั้นคอแกร่งก็ถูกมือบางรั้งต้นคอเข้าไปจูบอย่างดูดดื่มอีกครั้ง 

มือหนาเลื่อนลงต่ำนวดคลึงเต้าอวบไร้ชั้นในปกปิด บดบี้เม็ดทับทิมแข็งเป็นไต ก่อนจะเลื่อนลงมาลูบไล้ตามเรียวขางาม 

“ทำไมคุณหนูกินจุขนาดนี้ครับ” ไม้เอกเงยหน้าขึ้นแอบกระแหนะกระแหนหญิงสาวที่กินไม่รู้จักอิ่ม เมื่อเขาเปิดดูกลีบสาวที่บวมแดงจากการใช้งานมาอย่างหนักกับพ่อบุญธรรม 

“ถ้าไม่คิดจะเสิร์ฟอย่างที่ปากพูดก็ถอยไป” ลูกหมีแอบต่อว่าคนที่จุดไฟปรารถนาในกายของเธอให้ลุกโชน แล้วยังมาพูดจาเสียดสีให้เธอเจ็บช้ำ 

“ใครจะกล้าทำอย่างนั้นกับคุณหนูล่ะครับ” มือหนาฉุดดึงร่างสะโอดสะองให้ลุกขึ้น เขาปลดเปลื้องอาภรณ์ออกจากร่างยั่วยวนจนเปลือยเปล่าตรงหน้าเขา ก่อนจะจัดการกับตัวเอง 

ร่างสูงเปลือยเปล่าสาวรูดแก่นกายขนาดมหึมาสองสามที สอดแขนแกร่งเข้าใต้ข้อพับของหญิงสาวแล้วย่อตัวลงเสียบเสยความแข็งขึงเข้าไปสัมผัสกับความนุ่มอุ่นในกายสาว 

“อ่าส์ คุณหนูแน่นขึ้นเยอะเลย ของคุณสมศักดิ์คงไม่เท่าไร” ไม้เอกรู้สึกภูมิใจกับขนาดของตนที่ทำให้คุณหนูถึงกับเบ้หน้าเหยเก 

“ถึงจะไม่ใหญ่เท่าพี่ แต่มันก็ทำให้ฉันมีความสุข” 

“แล้วคุณหนูจะลืมความสุขทั้งหมดทั้งมวลที่เคยเสพสมกับคุณสมศักดิ์” 

“ไม่มีทาง” ลูกหมีมั่นใจ ไม่มีใจใครมาแทนที่พ่อบุญธรรมของเธอได้ 

“หึ” ไม้เอกกระตุกยิ้ม ก่อนจะเอวแขนอีกข้างสอดเข้าใต้ข้อพับแล้วอุ้มคุณหนูมา 

ลูกหมีรีบคว้ากอดคอแกร่ง เพราะกลัวหงายหลัง ก่อนจะที่เขาจะเหวี่ยงสะโพกสอบเข้าหาเป็นจังหวะหนักหน่วง 

“อะอ้า” หญิงสาวครางกระเส่า ตากลมหลับพริ้มซึมซับความรู้สึกซาบซ่านจากจังหวะสอดประสานของชายหนุ่ม นานมาแล้วที่เธอไม่ได้ลิ้มลองรสชาติเผ็ดร้อน 

“พี่ไม่ออมแรงแล้วนะ” ไม้เอกบอก ก่อนจะเหวี่ยงสะโพกสอบเข้าหากายบางไม่ยั้ง 

ปึกๆๆๆ 

“อะ อะ อ๊า พี่ไม้ อ๊ะ แรงๆ เลยพี่ไม้ อิ๊” 

“ครางชื่อพี่ได้แล้วเหรอ โอ้วซี้ด” 

“อ๊า พี่ไม้” 

ปึกๆๆๆๆ 

นานรวมครึ่งชั่วโมงที่ไม้เอกเหวี่ยงสะโพกเข้าหาลูกหมี ก่อนจะระเบิดความสุขออกมาพร้อมกัน น้ำขุ่นข้นฉีดพ่นเข้าไปในกายสาว เขาวางหญิงสาวนอนลงบนโต๊ะอาหาร ก่อนจะถอดแก่นกายออก และไม่ลืมที่จะมองส่วนของตนไหลออกมา 

มือหนาลูบไล้ที่กลีบสาวอย่างหลงใหล ก่อนจะสอดแทรกกายเข้าไปอีกครั้ง 

“อย่าหวังจะได้นอนเลยคืนนี้” 

“ไปอดอยากมาจากไหน” ลูกหมีต่อว่าคนหื่นกระหาย 

“คุณหนูก็รู้ว่าพี่กินจุ กินไม่เคยอิ่ม ว่าแต่คุณหนูไหวเปล่า” 

“เรื่องนี้อย่าดูถูกกันเชียว” ลูกหมีบอก 

“หึ” ไม้เอกกระตุกยิ้มอย่างพอใจ 

สะโพกสอบเริ่มทำงานอีกครั้ง ทั้งสองเปลี่ยนท่าสอดประสานกันหลายท่า ย้ายจากโต๊ะลงเก้าอี้ ย้ายจากเก้าอี้ไปอ่างล้างจาน ใช้พื้นที่ในครัวอย่างคุ้มค่า 

*********** 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว