email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

คุณหนูร่านรัก 11 : ร่านกับพ่อบุญธรรมจนได้เรื่อง 2

ชื่อตอน : คุณหนูร่านรัก 11 : ร่านกับพ่อบุญธรรมจนได้เรื่อง 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ธ.ค. 2564 08:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คุณหนูร่านรัก 11 : ร่านกับพ่อบุญธรรมจนได้เรื่อง 2
แบบอักษร

คุณหนูร่านรัก 11

 

แม่บุญธรรมและนมแดงกำลังยืนตาข้างกับภาพที่เห็น มือเหี่ยวย่นของนมแดงยกขึ้นมาทาบที่หน้าอกด้วยความตกใจ ก่อนจะอุทานออกมา และทำท่าเหมือนจะเป็นลม

“ว้าย อกอีแป้นจะแตก”

แม่บุญธรรมปิดประตูกลับดังเดิมให้สามีได้สำเร็จความใคร่กับลูกสาวบุญธรรมตามที่ใจปรารถนา แต่ใครมันจะมีอารมณ์ไปขึ้นสวรรค์แล้วล่ะ ในเมื่อนรกมาเยือนถึงที่แล้ว

พ่อบุญธรรมถอดท่อนเอ็นที่กำลังอ่อนตัวออกจากกายบางของลูกหมี ก่อนจะนั่งลงที่โซฟาอีกตัว ยกมือขึ้นกุมขมับอย่างคิดไม่ตก ไม่รู้จะอธิบายเรื่องนี้กับภรรยายังไง ถ้าเป็นผู้หญิงอื่นหล่อนคงไม่มีปัญหาอะไร แต่ผู้หญิงที่เขามีสัมพันธ์ลึกซึ้งด้วยเป็นลูกสาวบุญธรรมที่ชุบเลี้ยงมากับมือ

ลูกหมีนั่งพับเพียบกับพื้นแล้ววางมือเรียวงามที่หน้าขาของพ่อบุญธรรม

“คุณพ่อไม่ต้องเป็นกังวลนะคะ ลูกหมีจะเป็นคนรับผิดชอบเรื่องนี้เอง ลูกหมีจะลงไปบอกคุณแม่ว่าลูกหมีเป็นคนอ่อยคุณพ่อเองค่ะ”

พ่อบุญธรรมจ้องมองใบหน้าสวยของลูกสาวบุญธรรมด้วยความซาบซึ้งที่เธอจะยอมรับผิดแทนเขาคนเดียว ทั้งที่เรื่องแบบนี้มันตบมือข้างเดียวไม่ดัง

ทั้งสองสวมใส่เสื้อผ้า ก่อนจะลงไปเผชิญกับปัญหาที่ร่วมกันก่อ

แม่บุญธรรมกับนมแดงที่กำลังดมยาหม่องปรายหางตามามองเล็กน้อย ก่อนจะหันไปทางอื่น แม่บุญธรรมและนมแดงคงผิดหวังในตัวเธอไม่น้อย

ลูกหมีคลานเข่าเข้าไปก้มลงกราบแทบเท้าของแม่บุญธรรม ก่อนที่เท้าเรียวสวยของแม่บุญธรรมจะขยับออก จากมือบาง ราวกับกลัวตัวกาลกิณีอย่างเธอจะแปดเปื้อนเอา

“คุณแม่ ลูกหมีขอโทษ ลูกหมีผิดไปแล้ว” ลูกหมีประนมมือไหว้ พร้อมกับกล่าวขอโทษ แต่ก็ยังแอบหวังให้แม่บุญธรรมและนมแดงยกโทษให้เธอ ถึงแม้มันจะริบหรี่

แม่บุญธรรมมองลูกสาวบุญธรรมที่กำลังนั่งประนมมือ พร้อมกับน้ำตาที่กำลังรินไหลออกมาด้วยความรู้สึกผิดจริงๆ หรือแสร้งบีบน้ำตาให้หล่อนสงสารกันแน่

พ่อบุญธรรมคุกเข่าลงข้างลูกสาวบุญธรรมแล้วยกมือขึ้นจับไหล่บางที่สั่นไหว ซึ่งเกิดจากการร้องไห้ บีบนวดเบาๆ เพื่อให้กำลังใจเธอ

“ที่ผ่านมาด่าฉันฉอดๆ ว่าฉันเอาเงินไปเลี้ยงเด็กหนุ่มคราวลูก หลงผัวเด็กจนหน้ามืดตามัว แล้วคุณมันดีกว่าฉันตรงไหน เอาลูกสาวทำเมีย”

“ผมยอมรับว่าผมมันเลว เอาลูกทำเมีย แต่คุณอย่าโกรธลูกหมีเลยนะ ลูกหมีแค่อยากจะช่วยผมเท่านั้น”

“ช่วยเป็นเมียน้อยของพ่อน่ะเหรอ อยากจะชูคอขึ้นมาแทนที่ฉันขนาดนั้นเชียว”

“ลูกหมีไม่เคยคิดแบบนั้นเลยนะคะคุณแม่”

“ตอแหล ตอนที่ฉันไม่อยู่ แอบเอากันในห้องนอนของฉันกี่ครั้งแล้วล่ะ นอนทับที่ฉันกี่ทีแล้ว คิดจะวัดรอยเท้าของฉันเหรอ อีเด็กเนรคุณ เลี้ยงเสียข้าวสุกจริงๆ”

“ลูกหมีขอโทษค่ะ ลูกมีแค่อยากเห็นคุณพ่อมีความสุข”

 

"โดยการใช้ร่างกายยั่วนะเหรอ"

 

ลูกหมีก้มลงกราบแทบเท้าของแม่บุญธรรมอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้ถูกพ่อบุญธรรมรั้งเอาไว้ และพยุงเธอลุกขึ้นเป็นนั่งบนโซฟา

ดูก็รู้ว่าสามีของหล่อนกำลังหลงลูกสาวบุญธรรมมาก ไม่นานคงยกหล่อนขึ้นมาเสมอเทียบเท่าเธอ

“ครั้งนี้ผมขอเถอะ คุณจะเลี้ยงเด็กกี่คนผมจะไม่ยุ่งเลย”

“คุณจะเอาลูกบุญธรรมมาทำเมียไม่ได้ รู้ถึงไหนฉาวถึงนั้น คุณเป็นนักธุรกิจที่ใครต่อใครก็รู้จัก เรื่องที่คุณเลี้ยงต้อยมันกระทบต่อธุรกิจของเราแน่นอน”

“ก็อย่าให้ใครรู้สิ ถ้าคนในไม่พูดคนนอกมันจะรู้ได้ไง”

“หน้าต่างมีรูประตูมีช่อง คุณไม่เคยได้ยินเหรอ”

“ถ้าเรื่องนี้รู้ถึงหูคนนอก ฉันจะไล่ออกยกบ้าน...” พ่อบุญธรรมประกาศเสียงกร้าวให้ได้ยินถึงหูบ่าวที่กำลังแอบฟังอยู่แถวๆ นี้

เหล่าคนรับใช้ที่แอบฟังเจ้านายคุยกันถึงกับสะดุ้ง และทยอยกันออกไปทำงานของตน ขืนอยู่ฟังกันต่อจนจบ ประเดี๋ยวจะคันปากเอา แล้วอดเอาเรื่องของเจ้านายไปเม้าท์มอยต่อไม่ได้

“...ไม่เว้นแม้แต่นมแดง” พ่อบุญธรรมมองไปทางแม่นมของลูกหมี หล่อนหันกลับมามองเล็กน้อย ก่อนจะเชิดหน้าหันไปทางอื่นตามเดิม

“สรุปคุณยังจะเอาลูกทำเมีย”

“ถ้าผมบอกว่าไม่ แล้วคุณจะยอมทิ้งผัวเด็กกลับมาอยู่ด้วยกันเหมือนเดิมเหรอ” ที่เขาพูดไปแบบนั้น เพราะรู้อยู่แล้วว่าภรรยาไม่ยอมทิ้งผัวเด็กคนนั้นแน่ เนื่องจากเขาลองหาวิธีให้ภรรยาเลิกกับผัวเด็กมาหลายวิธีแล้ว ซึ่งก็ไม่ได้ผล ภรรยาของเขายังกลับไปหาผัวเด็กอยู่ดี

แม่บุญธรรมทำหน้าครุ่นคิด หล่อนจะไม่ยอมเสียไม้เอกไปเด็ดขาด เป็นตายร้ายดีอย่างไรหล่อนก็ไม่ยอมเลิกกับไม้เอก หล่อนขอตายคาอกแกร่งของไม้เอกดีกว่ามานอนแห้งตายบนเตียงทอง

“ฉันจะยอมให้คุณเอาลูกหมีทำเมียอีกคน แต่ฉันจะพาไม้เอกเข้ามาอยู่ในบ้าน และเชิดชูเป็นผัวของฉันอีกคน ถ้าคุณตกลง ฉันก็โอเค”

พ่อบุญธรรมนิ่งเงียบราวกับกำลังไตร่ตรองถึงข้อเสนอที่แม่บุญธรรมยื่นมาให้ ลูกหมีลอบมองสีหน้าของพ่อบุญธรรมเล็กน้อย ก่อนที่จะได้ยินเสียงทุ้มของพ่อบุญธรรมตอบกลับ

“ผมตกลง”

ลูกหมีมองหน้าพ่อบุญธรรม ไม่คาดคิดว่าพ่อบุญธรรมจะยอมให้ผัวน้อยของแม่บุญธรรมเข้ามาร่วมชายคา และไม่คิดว่าเรื่องมันจะจบลงง่ายดายขนาดนี้

นมแดงที่นั่งเงียบเอาแต่ดมยาหม่องมาตลอด ถึงกับต้องควักเอาตัวยาหม่องขึ้นมาป้ายจมูกสูดเข้าปอดรัวๆ ไม่คิดว่าชีวิตของหล่อนต้องมารับรู้เรื่องราวคาวโลกีย์ของเจ้านายที่หล่อนรับใช้มาค่อนชีวิต

**********

กดไลค์และคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้กับครอบครัวของคุณหนูด้วยนะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว