.....

บทสนทนา

ณ ตึกมัธยมปลาย

ตอนนี้ผม พี่วอนอู พี่จองฮัน แล้วก็พี่จีฮุนมาถึงตึกเรียนแล้ว ที่โรงเรียนนี้กว้างจริงๆ

พี่วอนอูยังเอยออกมาไม่จบพี่จีฮุนก็แทรกขึ้นมาเสียดื่อๆ เอาจริงๆพี่จีฮุนเขา'หวง'พี่จองฮัน อย่างกับแมวหวงก้าง ไม่ยอมให้ใครมาแย่งพี่จองฮันไปจากเจ้าตัว ใครเข้าใกล้ก็ไม่ได้เศร้าใจจริงแบบนี้ พี่จองฮันจะมีแฟนมั้ยเนี่ย😅

ถึงจะเห็นพี่จีฮุนกับพี่วอนอู ทะเลอะกันบ่อยแต่ก็ไม่เคยเห็นพวกเขาโกธรกันแบบจริงจังซักที ทำให้กลุ่มเรามีสีสันซะมากกว่า

แต่ถ้าหมั้นไส้ก็ไม่แน่นะ

เมื่อคุยกันเสร็จพวกเราก็แยกกันไปตามชั้นเรียนของเรา ผมที่ตรงขึ้นไปชั้น5ทันที

ผมถามตัวเองคนเดียว มันไปทางซ้ายหรือขวานะ?

ผมที่โดนถามก็ตอบไป พอหันไปดูก็เจอกับคนที่เมื่อวานเอาแต่จ้องผม ทำไมต้องมาเจอแต่เช้าเนี่ย!!

นี่เขาตั้งใจมายั่วโมโหผมหรือไงเรื่องมากจริง ชิ! ว่าแต่....

พอผมพูดออกไปแบบนั้น คนตรงหน้าก็ก้าวเข้ามาใกล้ผม ทำให้ผมต้องค่อยๆก้าวถอยหลังไปเลื่อยๆจนหลังของผม ติดกับกำแพง นี่เขาจะทำอะไร?

"ให้มันน้อยๆหน่อยนะมามุขนี้"

"ฮึ😏"

.............

นี่ขนาดผมเดินเข้ามาประชิดตัวเขาขนาดนี่แล้วก็ยังเก่งอยู่อีก แบบนี้ไม่ให้แกล้งก็ไม่ได้แล้ว

ไม่รอให้ช้าไปกว่านี้

ผมค่อยๆขยับหน้าเข้าไปใกล้กว่าเดิมจนรู้สึกถึงลมหายใจ ของอีกฝ่ายแล้วยิ่งคนตรงหน้าทำหน้าตกใจแบบนี้แล้วใครจะอดใจไว้

ตอนนี้จมูกของเรา2คนชนกันแล้ว ก่อนที่ผมจะทำให้อีกอวัยวะหนึ่งชนกัน ร่างเล็กตรงหน้าผลักผมออกแล้วก็พูดว่า...

"ไปตายซะ!!!"

พูดจบก็วิ่งออกไปเลย ถึงน้องจะวิ่งออกไปเร็วแค่ไหนผมก็เห็นว่า น้องเขาหน้าแดงจะเหตุการณ์เมื่อกี้

เป็นไอ้ซุนยองเองที่แอบดูผมอยู่

สวี หมิงฮ่าว เตรียมตัวมาเป็น'แม่ของลูก' เหวิน จวิ้นฮุย คนนี่ได้เลย😏

......

...

..

.