.

บทสนทนา

ผมรู้สึกว่าเหตุการณ์หลังจากออกจาก ห้องผอ.มันเกิดขึ้นเร็วมาก

แทบตั้งตัวไม่ทัน จู่ๆเด็กไอ้ม้ามันก็บอกว่าให้รีบวิ่ง พวกผมก็งงกันสิครับ จะวิ่งไปไหน?? ที่ไหนได้พอเด็กไอ้ม้าบอกว่า 'ถ้าไม่รีบวิ่งเฮียซึงชอลจะเข้าโรง'บาล'

ได้ยินแบบนี้ไม่รีบก็บ้าแล้วทุกท่าน

เวอร์นอนถามออกไปขณะกำลังลงบันไดไปชั้นล่าง

เมื่อพวกเรามาถึงห้องพยาบาล

เป็นไอ้พี่ซึงชอลเองที่วิ่งออกมาจากห้องพยาบาล

มาหลบอยู่หลังไอ้ซุนยอง พี่มันเป็นอะไร??

ผมชี้ไปทางผู้ที่มาถึงก่อนหน้านี้....

แม่ง!!!!!น่ากลัวชิ_บหาย ในมือของเขาถึง....กรรไกร!!!!

แม่งทำไมต้องพูดน้ำเสียงเย็นแบบนั้น!!!!!

ผมพยายามที่จะให้เขาเย็นลง

ซอกมินพอโดยตวาทก็ไปหลบหลังเด็กมันทันที แหมไม่รู้เลยว่าได้กำไรขนาดไหน

ทุกคนคิด: 'น่ากลัว'

พวกผมพยายามเอาน้ำเย็นเข้าลูบที่สุดแล้วนะ😢 เพราะไอ้พี่ช่อนคนเดียวเลย

เขายกนิ้วชี้หน้าแล้ว แม่งจะโหดไปไหนครับท่าน!!

ซุนยองคิด:ไม่นะ!!ตัวเล็กของซุนจะเป็นรุกไม่ได้

ไอ้ตัวเล็กนั้นมันพยายามเอากรรไกรในมือมาแทงไอ่พี่ช่อนที่หลบอยู่หลังไอ้ซุนยอง

เพื่อนและน้องของอีกฝ่ายเข้ามาจับตัวไว้ทัน ก่อนที่มันจะเข้ามาแทงไอ้พี่ช่อง

แล้วนี้ใครเนี่ย!!!! แต่.....

เขาหยุดโว๊ย!!!!!! ทำได้ไงเนี่ย พวกผมแทบก้มลงกราบ😭

เป็นพี่ที่หายไปนี่เอง พี่คนนั้นออกมาโดยมีเด็กหน้าตี่ ตัวผอมพยุงอยู่

ว่าแต่เด็กนั้นผอมบางมากเลยที่บ้านไม่ได้ให้กินอะไรหรอทำไมผอมแบบนี้เนี่ย แล้วยัง...เดี๋ยวนะผิดเรื่องแล้ว

พี่หน้าสวยถามออกไป ผู้ถูกถามจากตอนแรกเป็นสิงโตจู่ก็กลายเป็นแมว...ได้หรอ??

ตอบเสียงค่อยแล้วยังก้มหน้าเอากรรไกร ในมือซ้อนไว้ด้านหลังอีก นี่มัน.... 'แม่กำลังดุลูก' ชัดๆ!!!!!!

แรกมีน้ำตาคลอแล้ว!!!!แม่ดุชัดยิ่งว่าอะไร

แม่งไอ้ซุนเวลาแบบนี้ยังจะ...เขาอีก เขากำลังสำนึงผิดอยู่ยังจะไปกระตุกหนวดเขาอีก

พี่หน้าสวยไม่พูดขอโทษเปล่าๆเขาก้มศีรษะ ให้พี่ซึงชอลด้วย แล้วเขาก็มองพวกผม..

เขาแน่เสียง 'ตัวแย่'อย่างชัดเจน ผมทั้งเห็นและได้ยินที่พี่เขาพูด ถ้าผมเป็นเจ้าตัวผมอยากจะมุดดินหนีเลยจริง

เด็กตัวบางนั้น ชื่อ'หมิงฮ่าว' นี่เอง ชื่อเหมือน....

ประโยคแรกตอนน้อง อีกประโยคบอกกับ'แมวของมินกยู'

เมื่อได้ข้อสรุปเด็กไอ้ซอกก็มาพยุงพี่หน้าสวย เข้าห้องพยาบาลไป พร้อม 'คนโหดsizeมินิ' ที่เดินตามเข้าไป

ยิ่งได้ฟังเสียงและสำเนียงแล้วมันยิ่ง ชัดเจดเข้าไปใหญ่เลย...

เมื่อเดินมาถึงที่ประจำของเราคือ สวนหลังโรงเรียน พวกเราก็เดินไปนั่งที่ชุดโต๊ะม้าหินอ่อน

ผมได้ที่นั่งที่ตรงกับ 'หมิงฮ่าว' พอดี

ผมสบตากับผู้ที่นั่งตรงข้ามกับผมขณะพูด ชื่อจริงออกไป เขาดูตกใจนิดหน่อย แต่น่ารักดีจัง

เด็กคนนั้นจองผมอยู่เหมือนเดิม ไม่รู้ทำไมผมถึงส่งยิ้มให้เขา

แม้คนถามจะไม่ใช่คนที่นั่งตรงกับผมแต่ผมก็มอง แต่เด็กตัวผอมบางที่นั่งอยู่ตรงข้ามผมอย่าเดียว

เขาพูดชื่อแล้วเอาแต่จ้องผม และคาดว่าเขาจะพูดมันออกมา...

เขาพูดออกมาจริงๆ หึหึ...

........

...

..

.

.