email-icon Instagram-icon Line-icon

สวัสดีค่ะรีด เค้า Aonny nat หรือเรียกว่า 'อ้อน' ก็ได้นะคะ ฝากติดตามผลงานของเค้าด้วยนะคะ🥰🙏

EP.24 | รู้สึกแปลกๆ!

ชื่อตอน : EP.24 | รู้สึกแปลกๆ!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ธ.ค. 2564 07:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.24 | รู้สึกแปลกๆ!
แบบอักษร

 

[- พลีส -]

 

"แล้วนี้พลีสมีน้องชายด้วยหรอเราเพิ่งรู้?"

 

คำถามของหลัวทำเอาพลีสถึงกับต้องเงยหน้าขึ้นมองคายที่มีสีหน้าเรียบนิ่งไปก่อนจะวางคางเกยกับไหล่พลีส พร้อมกับมือที่สวมกอดเอวพลีสเอาไว้จากทางด้านหลัง ตรงหน้าร้านชาบูที่มีกระจกใสกั้นอยู่แบบไม่อายสายตาใคร

 

ส่วนสายตาก็จ้องมองไปยังหลัวอย่างดุร้าย..ดุร้ายที่ผิดกับตอนเอาอ่ะ มันดุร้ายกันคนละแบบเขาใจฟิวนั้นใช่ป้ะ ว่ามันดุอย่างกับหมาแหนะ หึ! เด็กมันหวงพลีสเป็นหมาเลย พลีสดูออก~

 

"หน้าเราสองคนเหมือนกันหรอ?"คายเอ่ยถามหลัวออกไปเสียงนิ่ง ปลายจมูกโด่งๆก็จิ้มแก้มพลีสไปมาซ้ำๆจนรู้สึกเห่อร้อนแปลกๆ หลัวก็เลิกคิ้วมองหน้าเราสองคนสลับกันไปมา

 

"ก็คล้ายนะ"ตอบได้โง่มากเลยนะฟ้าหลัว เอาอะไรมาเหมือนสายตาดูมีปัญหานะ

 

...พลีสได้แต่คิดในใจ เพราะไม่อยากทำงานมิตรภาพคนคุยและเพื่อนร่วมคณะลงเพราะเรื่องไม่เป็นเรื่อแบบนี้ เงียบไว้..

 

"เหอะ!!"เสียงคายเค้นหัวเราะในลำคอก่อนจะยืดตัวขึ้นดึงแขนพลีสให้ไปอยู่ด้านหลังตัวเองที่กำลังยืนประจันหน้ากับหลัวอยากกับฉากในซีรีย์เกาหลี นี้พลีสจะโดนแย่งป้ะเอาดีๆ รู้สึกสวยแล้วหนึ่งกระแดะจับผมทัดหูมองภาพเบื้องหน้าไปที คืออยากจะบอกว่านางเอกเรื่องนี้ไม่ขออะไรมาก แค่อย่าต่อยกันก็พอพลีสทำตัวไม่ถูกนะ

 

_/////_

 

"เอาอะไรมาคล้าย นี้หน้าผัวไม่ใช่หน้าน้องชายดูผิดก็ดูใหม่นะครับ รู้สึกสายตาพี่จะมีปัญหา"

 

"คาย"พลีสเรียกคายเสียงเบาพร้อมกับกระตุกมือคาย แต่คายก็ไม่ได้สนใจที่แม้แต่จะปรายตามองเลยสักนิด นอกจากกระชับให้แน่นขึ้น จนสัมผัสได้ถึงความชื้นของเหงื่อไม่รู้ว่าเป็นของใครกันแน่ระหว่างเราสองคน

 

ที่กระตุกนี้พลีสไม่ได้จะห้ามนะ แต่เพราะพลีสเขิลคำว่าผัวจากปากเด็กอายุสิบแปดตังหาก..อร๊ายยยยยยย!!! พลีสมีผัวเด็กหรอเนี่ย! บ้าบอยังไม่ได้รับแค่ให้เปิดซิงเฉยๆ

 

แต่ไม่เป็นไร..ซ้อมๆไว้ก็ได้จะได้ชินเวลามีผัวเป็นตัวเป็นตน

 

"เอ้า! ผัวพลีสหรอ? โทษทีนะที่มองเป็นน้องชาย พี่ชื่อฟ้าหลัวคนคุยพลีสนะ"..หลัวพูดด้วยรอยยิ้มที่มุมปากอย่างร้ายกาจอย่างที่พลีสไม่เคยเห็นมาก่อน ก่อนจะละสายตามาส่งยิ้มให้พลีสที่ได้แต่ปั้นหน้าส่งยิ้มคืนไปให้อย่างเป็นมิตรเหมือนกัน

 

..แต่มันเป็นมิตรแบบรู้สึกแปลกๆกับรอยยิ้มและสายตาของหลัวจนพลีสต้องเนียนหลบหลังคาย ปิดบังตัวเองเอาไว้

 

"หึ! คนคุย? คุยคนเดียวอ่ะดิ่พลีสไม่เห็นจะคุยด้วยเลย แถมยังปิดแจ้งเตือนอีกตังหาก"..พลีสควรห้ามคายในตอนนี้ดีมั้ยนะ เพราะแอบเห็นเสี้ยวใบหน้าหลัวหุบยิ้มลง มือก็กำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดขึ้น

 

"ปากดีจังครับน้อง"

 

"ไม่ต้องชมครับรู้ตัวดี"คายมันเป็นเด็กกวนตีนอย่างงี้นี่เอง..

 

"น้องพี่ชอบนายไปได้ยังไงวะ"หลัวท้าวเอวและส่ายหัวไปมาอย่างเอือมๆจ้องหน้าคายตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างเอาเรื่อง

 

"ถามสิ่ครับฝันหวานเดินมานู้นแล้ว"คำพูดของคายทำเอาเราสองคนหันไปมองยังฝันหวานที่แต่งตัวเรียบร้อยในชุดเดรสสีชมพูใส่แว่น ส่งยิ้มให้คายสะหวานหยดย้อยมาแต่ไกลเชียว

 

"คาย"

เสียงหวานไปอีก~

 

"บังเอิญจัง กินชาบูด้วยกันมั้ย?"ชวนขนาดนี้ให้ทายพลีสเป็นธาตุอากาศในฉากไปรึยัง???

 

ขอแสดงตัวหน่อยแล้วกัน..หึหึ~

 

"คายพี่พลีสไม่อยากกินชาบูแล้วอ่ะ"พลีสพูดเสียงอ่อนและก้าวขามายืนข้างคาย ถูไถใบหน้าตัวเองไปมากับแขนแกร่งของคายอย่างออดอ้อนด้วยมารยาร้อยเล่มเกวียนล้วนๆ

 

"พลีส.."หลัวเรียกพลีสเสียงอ่อนเลยทีเดียว เชื่อเถอะว่าตอนนี้สองพี่น้องคู่นี้หน้านิ่งกันไปเป็นที่เรียบร้อย โดยเฉพาะฝันหวานที่จ้องพลีสด้วยสายตานิ่งๆ คงจะหมั่นไส้พลีสแหละ ขนาดตัวพลีสเองยังหมั่นไส้ตัวเองในตอนนี้เลย คนอื่นจะไปเหลืออะไรหล่ะจริงมั้ย..หึ~

 

"ครับ"คายเองก็เล่นไปด้วยกับพลีสหรือเพราะอยากทำตั้งนานแล้วก็ไม่รู้ถึงได้เนียนมาโอบเอวพลีสและบีบมันเบาๆพร้อมกับหอมหัวพลีสไปมาซ้ำๆ พาพลีสก้าวขาออกจากสถานการณ์ที่ไม่รู้จะเอายังไงดีตรงนั้นอย่างไว

 

ปึกกก!!!

 

ก่อนจะดันพลีสเข้ากับกำแพงและกดไหล่พลีสเอาไว้แน่นทันทีเมื่อพากันรอดพ้นสายตาสองคนนั้นมาหลบมุมตรงกำแพงได้อย่างโล่งใจ

 

"ร้ายว่ะพลีส"คายว่าพลีสอย่างรู้ทันทำเอาเราสองคนจ้องหน้ากันไม่ละสายตาไปไหน

 

"ไม่ได้ร้ายอะไรเลยคาย"พลีสขอแก้ตัวหน่อยแล้วกัน ก็แค่รู้สึกหมั่นไส้เด็กคนนั้นอ่ะผิดมั้ย?

 

"ไม่ร้ายแล้วจะแกล้งอ้อนทำไมไหนพูด"

..รู้ดีอีก..

 

"ก็แค่รู้สึกแปลกๆกับสองพี่น้องนั้นเฉยๆ ถ้านั่งร่วมโต๊ะกันคงอึดอัดแย่เลย นี้ขนาดแค่เห็นหน้ากันนะ"พลีสพูดแล้วเบือนหน้าหนีสายตาคายที่จ้องมองพลีสอย่างเจ้าเล่ห์

 

"หึงหรือหวงเอาดีๆ"คำพูดของคายทำเอาพลีสหันหน้ากลับมามองทันที

 

"บ้า..ใครมันจะหึงใครหวงกัน"..ไม่มี๊!

 

"หึ! หรอ? แต่คายหวงว่ะ"

 

"..."พลีสเม้มปากเข้าหากันแน่นกับความตรงไปตรงมาของคายที่แสดงออกชัดเจนมาตลอด เด็กบ้าหนิ่! ไม่คิดจะเก็บความรู้สึกตัวเองบ้างรึไงกัน..พี่สาวเขิลโว๊ยยยยย!

 

"หวง ได้ยินมั้ย?"คายเคลื่อนใบหน้าเข้ามากระซิบที่ข้างหูพลีส จนมือพลีสที่อยู่ตรงหน้าอกคายนั้นกำเสื้อคายแน่นอย่างต้องการระบายความร้อนในร่างกายของตัวเองในตอนนี้..แอร์ก็ออกจะเย็นร้อนได้ไงงงนะเออ!

 

"โคตรหวงพี่สาวเลย..พี่สาวที่แปลว่าเมียอ่ะ"

 

"เด็กบ้าาา..~"พลีสเงยหน้าขึ้นมองคายที่จับล็อคใบหน้าพลีสเอาไว้และทำการจ้องพลีสด้วยสายตาที่มองออกว่าคายกำลังคลั่งรักพี่สาวแบบพลีสอยู่อย่างไม่ปกปิดเลยสักนิด

 

พรึ่บบบ!!

 

อ่ยยยยยยยยขาหมดแรงเลยพลีส..อ่อนปวกเปียกให้เด็กมันช่วยประคองเอวเอาไว้อย่างแนบแน่น พลีสเลยฝังใบหน้าลงกับอกคายพร้อมส่ายหัวไปมาดุ๊กดิ๊กในอ้อมกอดอุ่น มันแบบ..รู้สึกแปลกๆอีกแล้วอ่ะ! ใจเต้นแรงไปหมดเลยงื้อออออ!..

 

"พลีสขนาดนี้แล้วอ่ะ"

 

"อะไรเล่าาา~"พลีสว่าเสียงอู้อี้เมื่อคายกระซิบที่ข้างหูพลีสด้วยน้ำเสียงนุ่มๆทุ้มๆทำเอาพลีสไปไม่เป็นเลยนะ..โอ๊ยยยยยยยย!!! ทำตัวไม่ถูก!

 

"ไม่อยากแค่คุยๆแล้วนะ ไม่อยากมีสถานะซ้ำกับผู้ชายคนอื่นที่ผ่านเข้ามาในชีวิตพลีสแล้ววววรู้ป่าว?"

 

"ไม่รู้วววววว~"พลีสก็ตอบไปทันทีแบบไม่ต้องคิดอะไรเลยด้วยซ้ำ ความปากเร็วอ่ะ..

 

"ไม่เอาพลีส ดีๆดิ่จริงจังนะเนี่ย"คายพูดเสียงจริงจังและดันตัวพลีสออกให้มาสบตากันตรงๆ ความรู้สึกนี้มันบ้าอะไรกันทำไมเราต่างหน้าแดงกันทั้งคู่!

 

"อยากเป็นเด็กพี่ต้องทำอย่างไร..ตกหลุมรักต้องทำยังไง หัวใจของผมเดี๋ยวโยนไปให้ ผมจีบพี่ได้เลยใช่มั้ย~"

 

ให้ตายเถอะ! คายร้องเพลงจีบพลีสอีกแล้วสาว!

 

"พี่พลีสส~"มาเรียกพลีสเสียงหวานพร้อมกับกุมมือพลีสเอาไว้ทั้งสองข้างอีก..ใจอิพลีสกำลังจะดับสิ้นแล้วนะ!

 

"ไม่เอาคายเขิล"พลีสพยายามจะชักมือตัวเองออกแต่ก็โดนคายจับเอาไว้แน่นกว่าเก่า แล้วครั้งนี้คายเล่นเอามือพลีสไปทาบที่ข้างแก้มตัวเองอีกแล้ว..คายกำลังจะอ้อนพลีสอีกแล้วววว~

 

"ไม่อยากแค่จีบอีกแล้วอ่ะ กลัวจีบติดตั้งแต่ยังไม่เริ่ม"

 

"มั่นหน้ามากเด็กบ้า~"พลีสว่าคายออกไปด้วยรอยยิ้มเขิลๆที่มันก็แอบขำๆอยู่กับความมั่นหน้าที่มีเกินร้อยของเด็กบ้านี้ รู้ดีจริงๆ!..

 

พรึ่บบบบ!!

 

"คายทำไรลุกขึ้น!"พลีสมองคายที่จับมือพลีสเอาไว้และคุกเข่าลงตรงหน้าพลีสท่ามกลางสายตาของผู้คนมากมายที่เดินผ่านไปผ่านมา พวกเขาเริ่มหันมาให้ความสนใจเราสองคนกันหมดแล้วเด็กบ้า!

 

ไม่ดิ่! มันต้องยังไม่ใช่ตอนนี้ดิ่! เด็กบ้า! พลีสใจเต้นแรงลุ้นระทึกไปหมดเมื่อคายล้วงกระเป๋ากางเกงตัวเองในท่าที่อยู่นี้มันคือท่าขอแต่งงงานนะ! จะมาข้ามขั้นแบบนี้ไม่ได้นะเด็กบ้า!~

 

พลีสส่ายหน้าแดงๆของตัวเองไปมารัวๆ ปากก็เม้มเข้าหากันแน่น เมื่อคายหยิบซองริงป๊อบ หรือลูกอมแหวนเพชรเม็ดโตสีแดงออกมาแกะต่อหน้าต่อตาพลีสที่เขิลจนหน้าแดงยิ่งกว่ากระทะทองแดงอีก! นี้มันบ้าอะไรกันเนี่ยไอ้เด็กบ้า!~

 

พลีสอยากจะร้องกรี๊ดออกมาให้ดังลั่นห้างจริงๆกับจังหวะที่คายสวมแหวนลงที่นิ้วนางข้างซ้ายพลีส สายตาก็ช้อนขึ้นมองพลีสเหมือนกัน..งื้ออออออออออ!

 

"คายยย..อย่าเพิ่งขอแต่งตอนนี้ก็พอ"พลีสพูดดักคายเอาไว้ก่อนเพราะรู้สึกแปลกๆจนไม่รู้จะแปลกยังไงแล้ว บ้าเอ้ย! คายมันร้ายจะตายไปทุกคนก็รู้ ดูรอยยิ้มที่มุมปากนั้นสิ่..อื้อออออออออออ! ขันหมากมาเถอะ!

 

"หึ!..เป็นแฟนกันนะครับพี่พลีสสสส~"

 

 

 

.

.

.

.

.

 

อร๊ายยยยยยย! แจกการ์ดเลยเถอะ!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว