ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 8 พนัน (เฟรดริค x คาเรน) 100%

ชื่อตอน : ตอนที่ 8 พนัน (เฟรดริค x คาเรน) 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ส.ค. 2559 15:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8 พนัน (เฟรดริค x คาเรน) 100%
แบบอักษร

“สวยงามมากเลยนะลูเธอร์”  

“ใช่ม๊า ตรงนั้นยังมีที่สวยๆให้เจ้าดูอีกเยอะเลย”  วันนี้เจ้าชายอาร์โนลล์บอกว่าอยากจะมาดูมหาลัยของพระสวามีของตน เจ้าชายลูเธอร์เลยชวนทั้งคาเรนและเจ้าชายเฟกริคมาด้วยในระหว่างการเดินชมคาเรนได้ยินเด็กสาวกลุ่มหนึ่งกำลังนั่งพูดคุยกัน

“นี่ดูสิเธอ สวยใช่ม๊าฉันว่าจะส่งเข้าประกวดเพื่อเข้าชมหอศิลป์ของอาณาจักรวิสต้าแถมได้รับอนุญาตให้เข้าชมปราศาทส่วนหน้าด้วยนะ”  

“จริงเหรอ เขาว่ากันว่าน้อยคนมากเลยนะที่จะได้เข้าไปในปราสาทแห่งนั้นได้ ฉันจะประกวดด้วยดีกว่า” ขึ้นชื่อว่าอาณาจักรวิสต้าไม่มีใครไม่รู้จัก เป็นเมืองที่นักวาดภาพหรือผู้ที่ชื่นชอบในการวาดรูปให้ความสำคัญเป็นอันดับหนึ่ง เพราะมีภูมิทัศน์ที่สวยงาม มีประติมากรรมจากทั่วทุกมุมโลกที่จัดแสดงไว้ มีวัฒนธรรมที่สวยงามสืบทอดกันจากรุ่นสู่รุ่นและสิ่งที่น่าสนใจคือพิพิธภัณฑ์อาร์ตแกลลอรี่ที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีภาพๆหนึ่งที่จัดแสดงไว้ในปราศาทส่วนหน้าสิ่งที่ผู้คนต้องการที่จะดูให้ได้สักครั้ง

คาเรนได้ยินทั้งหญิงสาวพูดคุยกันจึงเกิดความสนใจนิดหน่อย ไม่ เราเลิกไปนานแล้วอย่าไปคิดถึงมัน คาเรนคิด

“โอ้! เขามีประกวดภาพวาดเพื่อไปดูพิพิธภัณฑ์ศิลป์ที่วิสต้าด้วยนี่”  เจ้าชายเฟรดริตเอ่ยมีผู้คนแจกใบปริว คาเรนฉกกระดาษที่อยู่ในมือเจ้าชายเฟรดริคมาดู

“เจ้าสนใจเหรอคาเรน”

“เปล่าพะยะค่ะ” สิ่งที่ทำมันขัดกันได้อย่างชัดเจนคาเรนคืนใบปริวให้เจ้าชายเฟรดริค

“แล้วที่เจ้าทำเมื่อกี้มันขัดกันอยู่นะ”

“กระหม่อมแค่อยากดูเท่านั้นเอง ไม่ได้สนใจ” เขาเดินหนีไม่อยากให้เจ้าชายถามอะไรไปมากกว่านี้ เราลืมมันไปนานแล้วนี่ ทำไมร่างกายมันถึง.....  คาเรนเอาแต่คิดสับสนคนเดียวในใจ

 

ในช่วงคืนวันนั้นคาเรนรู้สึกกระสับกระส่ายนอนไม่หลับเพราะมัวแต่คิดถึงเรื่องเมื่อเช้าเขาเดินออกไปข้างนอกเพื่อสูดอากาศแต่ก็หมดอารมณ์เพราะดันเห็นเจ้าชายอาร์โนลล์กับเจ้าชายลูเธอร์กำลังจูบกันที่ริมระเบียง เขารีบเดินกลับไปที่ของตน

“ไปไหนมา? เมื่อกี้ไม่ได้อยู่ที่ห้องหรอกเหรอ?” เจ้าชายเฟริดริคถามท่านกำลังวุ่นวายกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า

“กระหม่อมไปเดินเล่นมาพะยะค่ะ เจ้าชายกำลังทำอะไร?”

“เราว่าจะเข้าประกวดวาดภาพ เจ้าว่าแบบไหนมันถึงจะเข้ากันมาช่วยเราคิดหน่อยสิ” เจ้าชายเฟรดริคที่จบในด้านออกแบบบ้านเรือนกำลังคิดไม่ตกเรียกให้คาเรนเข้าไปช่วยดู

“กระหม่อมว่ามันดูเละๆนะพะยะค่ะ”

“เหรอ แล้วแบบไหนถึงจะดี เจ้าชอบแบบไหน?”

“กระหม่อมคิดว่าเอาส่วนนี้ออกไปแล้วเพิ่มตรงนี้ อ๊ะ!”  คาเรนถึงกับสะดุ้งเจ้าชายกำลังมองเขาอยู่ ถึงแม้ว่าจะเลิกไปตั้งแต่เด็กแต่ร่างหายของเขาขยับเขยื้อนไปเอง คาเรนรีบวางดินสอลง

“เจ้าดูชื่นชอบการวาดรูปนะ ทำไมถึงบอกว่าไม่สนใจล่ะ”  

“กระหม่อมขอตัว”  จังหวะที่คาเรนจะลุกขึ้นเขาโดนเจ้าชายรวบรัดลงมาที่ตักและกอดไว้แน่น

“บอกเราได้ไหมทำไม เวลาเจ้าวาดรูปเจ้าดูมีความสุขแถมยังวาดได้สวยดีนี่”

“เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับพระองค์ กระหม่อมเลิกวาดไปนานแล้วไม่อยากรื้อฟื้นมันขึ้นมาอีก ปล่อยกระหม่อมเดี๋ยวทหารเห็นเอามันจะดูไม่ดี” 

“ไม่มีใครเห็นหรอกถ้าเราไม่สั่งให้เห็น ถ้าเราชนะการประกวดนี้ได้เจ้าจะไปกับเราไหม?”

“กระหม่อมมีหน้าที่ดูแลเจ้าชายอาร์โนลล์”

“เชื่อสิว่าลูเธอร์ไม่ให้เจ้าเข้าใกล้ชายาเขาหรอก”

“ถ้าเกิดเจ้าชายเป็นอะไรขึ้นมา”

“ข้าจะพาเจ้ากลับมาทันที”

“ถ้าเจ้าชายเรียกหา”

“บอกว่าไปกับเรา”

“.........”  หมดคำพูดที่จะเลี่ยง ถ้าเจ้าชายพูดแบบนี้มีหรือที่เจ้าชายอาร์โนลล์จะไม่ให้ไป

“^_^”

“กระหม่อมจะลองคิดดูพะยะค่ะ”

“เจ้าหมดสิทธิ์คิดตั้งแต่เจ้าเงียบไปแล้ว ถ้าเจ้าไม่พอใจมาพนันกับเราไหมถ้าเราชนะเจ้าต้องไปเที่ยวกับเรา ถ้าเราเเพ้เรายอมตามใจเจ้า 1 วันนับตั้งแต่วันประกาศผล”  การพนันแบบนี้ก็ไม่เลวสำหรับคาเรน หลังจากที่เห็นการวาดภาพของเจ้าชายเฟรดริคแล้วคิดว่าไม่ชนะแน่ ตามใจตั้ง 1 วันเขาจะได้ไล่ให้ไปไกลๆไม่ต้องยุ่งวุ่นวายสักวันชีวิตเขาคงสงบขึ้นเยอะ

“ตกลงพะยะค่ะ” จะได้เลิกยุ่งกับกระหม่อมสักที!! คาเรนคิด

 

 

ประกาศผลรางวัล

อาเครทีฟ  แฟรดริค ชื่อภาพ นกยูงหนุ่ม


“ปะ...เป็นไปได้อย่างไร

“ฮ่าๆๆๆ เราชนะแล้ว” คาเรนขยับเเว่นเหงื่อตกไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง

“พระองค์คงไม่ได้เล่นตุกติกอะไรนะพะยะค่ะ” เป็นไปไม่ได้กับผู้ชายที่วาดภาพไม่ได้เรื่องเมื่อคืนนั้นจะวาดรูปได้ที่หนึ่ง

“อะไร เราวาดเองจริงๆเราพยามเป็นอาทิตย์เลยนะกว่าจะได้ภาพที่เราถูกใจจริงๆ จากนี้ไปเจ้าเตรียมตัวเก็บข้าวองไปเที่ยวกับเราซะดีๆ เรื่องเจ้าชายอาร์โนลล์ของเจ้า เดี๋ยวเราบอกให้เองถ้าเราพูดเขาคงไม่ว่าอะไรเจ้าหรอก^^”  ฮึ้ย!เราพลาดได้อย่างไรกับเจ้าชายที่ไม่ได้เรื่องแบบนี้ ไม่มีทางเลือกแล้ว

“แล้ว....จะไปกันเมื่อไหร่?

“อีกหนึ่งอาทิตย์เราจะพาเจ้าไปด้วย วันนี้เราจะพาเจ้าไปซื้อของสำหรับเที่ยวเอง

“ไม่ต้องก็ได้พะยะค่ะ กระหม่อมเตรียมเองได้  

“ก็เราอยากเที่ยวนี่นา-3-” อามรณ์เอาแต่ใจกลับมาอีกแล้ว คาเรนอยากปฏิเสธแต่เขาเองก็ไม่มีอะให้ทำ เจ้าชายลูเธอร์เอาไปทำเองคนเดียวหมดเลย 

“แค่วันนี้นะพะยะค่ะ

“วันอื่นๆก็ด้วย ถ้าเราอยากไปเจ้าก็ต้องไป อยู่ที่นี่เราเองก็ไม่มีเพื่อนเจ้าอยู่กับเราเรารู้สึกสนุก^^”  แต่กระหม่อมไม่สนุกด้วยเลยพะยะค่ะ คาเรนคิด

“ทรงเอาแต่ใจจัง กระหม่อมไม่มีเวลาว่างเพราะพระองค์นั่นแหละชอบมากวนกระหม่อมจนไม่ได้ทำงาน” ใช่! ความผิดของพระองค์คนเดียว ที่วุ่นวายจนไม่ได้ถวายการรับใช้เจ้าชายอาร์โนลล์ 

“ข้าทำแบบนั้นที่ไหน ไปเที่ยวกันเถอะ”  แล้วที่ทำอยู่คงไม่ใช่การก่อกวนหรอกเหรอ!!!

********************************************************************************************

ไม่ได้มาลงนานเลยเอาแค่นี้พอ แอบแต่งผ่อนคลายจากโปรเจคแต่มีหน่วยก่อกวนมากเกินไปเลยทำได้แค่นี้ เจอกันตอนหน้าเจ้าค่ะ

 

ความคิดเห็น